"Niemand zal ooit Phil Taylor evenaren" - Luke Littler blijft met beide voeten op de grond na nieuwe majortriomf

Luke Littler heeft opnieuw laten zien waarom hij op negentienjarige leeftijd al wordt beschouwd als een van de grootste fenomenen die de dartswereld ooit heeft voortgebracht. In een uitputtende en zinderende finale van de Winmau World Masters trok de Engelsman met 6-5 aan het langste eind tegen zijn grote rivaal Luke Humphries. Het duel was er een van hoog niveau, mentale veerkracht en pure overlevingsdrang – en Littler kwam er uiteindelijk als winnaar uit, ondanks dat hij naar eigen zeggen “helemaal leeg” was.

Direct na afloop van de finale van de WInmau World Masters 2026 was de ontlading zichtbaar. Littler oogde fysiek gesloopt, maar mentaal ijzersterk. “Ik was echt kapot,” gaf hij toe. “Maar we zijn er toch als winnaar uitgekomen. Het was een heel close finale en bij 5-4 had ik eigenlijk niets meer over. Ik zei tegen mezelf: ga het podium op, laat geen emotie zien en blijf gefocust. Dat heb ik gedaan – en ik heb de klus geklaard.”

De omstandigheden maakten deze finale extra zwaar. Niet alleen stond Littler tegenover Humphries, met wie hij inmiddels een van de meest intense rivaliteiten van het moderne darts deelt, ook de lengte van de speeldag eiste zijn tol. “Elke finale tegen Luke is zwaar,” zei Littler. “Het podium is warm, het tempo ligt hoog en het voelt bijna als een Euro Tour-zondag, waarop je meerdere wedstrijden moet spelen. Het was een lange dag, maar ik ben ontzettend blij met deze overwinning.”

Dat het duel zo diep ging, bleek ook tijdens de prijsuitreiking. Camera’s registreerden tranen in Littlers ogen, iets wat hem niet vaak overkomt. Zelf probeerde hij het weg te lachen, maar hij gaf toe dat de emotie oprecht was. “Het betekent enorm veel. Om mezelf terug te knokken van 5-4 achter en het alsnog met 6-5 af te maken… dat is alles. Weer eentje afgevinkt.”

Op de vraag of hij extra druk voelde omdat de World Masters nog ontbrak op zijn indrukwekkende erelijst, bleef Littler nuchter. “Ik voelde eigenlijk geen druk. Als je eenmaal een finale speelt, heb je het zware werk al gedaan. Ik ben dan meestal relaxed en probeer gewoon te doen waar ik goed in ben. Dat heb ik vanavond gedaan.”

Die ontspannen houding staat in schril contrast met de statistieken. Tegen Humphries staat Littler inmiddels 4-3 voor in majorfinales, en hij won de laatste drie grote finales waarin de twee elkaar troffen. Toch weigert Littler om van een machtsverschuiving te spreken. “Elke dag is anders. Je moet altijd diep gaan. Ik weet niet waar het vandaan kwam, maar ik vond het weer op het moment dat het nodig was.”

Het toernooi zelf verliep niet zonder hachelijke momenten voor Littler. In eerdere rondes overleefde hij matchdarts tegen Mike De Decker en Gerwyn Price, en ook in de finale leek het tij even te keren toen Humphries op 5-4 kwam. Volgens Littler speelde geluk daarin zeker een rol. “Mike en Gerwyn kregen één kans en pakten die niet. Net als vorig jaar bij de World Series of Darts Finals, toen Ross Smith een pijl miste en ik het toernooi won. Soms valt het jouw kant op – en dan moet je toeslaan.”

Het is een patroon dat inmiddels bijna kenmerkend is geworden voor Littler: wankelen, overleven en vervolgens genadeloos toeslaan wanneer de tegenstander het laat liggen.

Ondanks opnieuw een nederlaag tegen Littler, kon Humphries terugkijken op een sterk optreden. “Humphries moet gewoon tevreden zijn met zijn spel,” benadrukte Littler. “Ik was net iets beter in die laatste set. Hij komt hier zeker sterker van terug. Met de Premier League Darts die eraan komt, gaan we allemaal week in, week uit topprestaties leveren.”

En die Premier League Darts is slechts een van de vele doelen die Littler nog op zijn lijst heeft staan. Met deze overwinning pakte hij al zijn elfde individuele PDC-major, een duizelingwekkend aantal voor iemand die nog geen twintig is. Daarmee liet hij onder meer James Wade achter zich op de ranglijst aller tijden. Alleen Michael van Gerwen en Phil Taylor wonnen op jongere leeftijd meer grote titels.

“Dat betekent ontzettend veel,” zei Littler zichtbaar trots. “Het harde werken betaalt zich uit. De steun van mijn management, mijn sponsors en vooral mijn familie – dat is waarom ik hier sta.”

Toch is de honger nog lang niet gestild. Slechts één individuele major ontbreekt nog op Littlers palmares: het EK Darts. “Dat is het grote doel voor dit jaar,” gaf hij toe. “Maar ook de Premier League Darts wil ik terugwinnen. Daarnaast kijk ik uit naar de European Tour, zeker die in België, waar ik al twee keer op rij heb gewonnen. Een hattrick daar zou geweldig zijn.”

Vooruitkijken wil hij echter met mate doen. “Je kunt niet te ver vooruit kijken. Het draait om volgende week, om de Premier League Darts.”

De vergelijking met Phil Taylor, Littlers grote idool, wordt steeds vaker gemaakt. De vraag is of hij dezelfde meedogenloze winnaarsmentaliteit heeft om een jaar lang alles te winnen. Littler blijft bescheiden. “Je wilt altijd elk toernooi winnen, natuurlijk. Maar iedereen kan op zijn dag winnen. Soms is het jouw dag, soms niet.”

Opvallend was tot slot de uitspraak van Humphries, die Littler na afloop de “grootste ooit” zou hebben genoemd. Littler zelf had het niet eens gehoord. En zelfs als hij het had gehoord, zou hij het niet aannemen. “Niemand zal ooit Phil Taylor evenaren,” zei hij resoluut. “Zelfs al win ik meer titels – hij blijft de grootste.”