"Op dit moment geniet ik niet echt van het darten" - Nathan Aspinall openhartig over motivatieproblemen

Na een lastige periode heeft Nathan Aspinall weer van zich doen spreken op de European Tour. In München plaatste de Engelsman zich voor de finaledag. In een beladen wedstrijd tegen de Duitser Ricardo Pietreczko toonde 'The Asp' niet alleen zijn klasse, maar vooral ook zijn vechtlust — iets waar het de laatste tijd juist aan ontbrak.

Aspinall was in de tweede ronde van de German Darts Grand Prix met 6-5 te sterk voor Pietreczko. “Het was een grote wedstrijd vanavond,” begon Aspinall eerlijk. “Na de teleurstelling in België was ik echt niet tevreden over mijn spel. Ook op het Players Championship halverwege de week speelde ik niet goed. Dat hakte er wel in.”

De openhartigheid van Aspinall is kenmerkend. Waar veel spelers hun worstelingen liever binnenskamers houden, spreekt hij zich juist uit over zijn mentale toestand. En die is momenteel verre van ideaal. “Ik ben achter de schermen met iets bezig om mezelf weer op te laden,” legt hij uit. “Ik zit een beetje in een dip. Ik ben vlak, ik voel weinig energie. Op dit moment geniet ik niet echt van het darten.”

Het is een opvallende bekentenis van een speler die bekendstaat om zijn passie en emotie op het podium. Juist dat vuur heeft hem in het verleden grote successen gebracht, maar lijkt nu tijdelijk gedoofd. “Eerlijk gezegd heb ik niet eens altijd zin om te reizen,” vervolgt hij. “Ik wil het liefst gewoon thuis zijn bij mijn familie. Dus ik probeer weer motivatie te vinden — en een groot deel daarvan zit in het plezier op het podium.”

In die zoektocht grijpt Aspinall terug op wat hem eerder succesvol maakte: zijn expressie en beleving tijdens wedstrijden. Het bekende 'opzwepen' van zichzelf en het publiek, iets wat hem vaak net dat extra zetje gaf. “Vroeger gaf ik er altijd iets extra’s aan op het podium,” zegt hij. “Dat gaf me energie. Daar haalde ik plezier uit. Dat probeer ik nu weer terug te vinden. Maar ik wil het niet forceren — het moet wel natuurlijk blijven.”

Zijn tegenstander, Ricardo Pietreczko, speelde daarin een onverwachte rol. De Duitser staat bekend om zijn uitgesproken houding op het podium, en dat werkte aanstekelijk. “Ricardo was eigenlijk de perfecte tegenstander voor mij,” aldus Aspinall. “Hij brengt wat extra’s op het podium, en dat wakkerde bij mij weer iets aan. Het voelde een beetje alsof ik tegen mezelf speelde. Hij vocht, speelde goed — het was gewoon een sterke wedstrijd.”

Spelen tegen een Duitser in Duitsland kan vaak gepaard gaan met een vijandige sfeer, maar volgens Aspinall viel dat deze keer alleszins mee. Sterker nog, hij voelt zich juist gewaardeerd door het Duitse publiek. “De fans waren goed vandaag,” zegt hij. “Natuurlijk, als je tegen een Duitser speelt, kun je wat gefluit verwachten. Maar over het algemeen heb ik veel respect van het Duitse publiek.”

Dat heeft volgens hem ook te maken met zijn inzet buiten het grote podium. “Ik doe veel in Duitsland — gala’s, demonstraties — en ik neem altijd de tijd voor mensen. Ik denk dat dat gewaardeerd wordt.”

Naast zijn vorm en motivatie speelt er nog een ander probleem: het intensieve reizen op de tour. Aspinall heeft zich daar de laatste tijd vaker kritisch over uitgelaten, en ook nu kwam het onderwerp ter sprake. “Het is gewoon zwaar,” zegt hij. “Vandaag kreeg ik mijn koffer pas om twee uur ’s middags. Dat ligt niet aan de PDC of aan darts zelf, maar aan de omstandigheden — Brexit, luchthavens, dat soort dingen.”

Het constante reizen, wachten en organiseren eist zijn tol, zeker in combinatie met een druk speelschema. Een pasklare oplossing heeft Aspinall niet. “Ik blijf gewoon spelen,” stelt hij. “Maar het kan zijn dat ik in de toekomst minder toernooien ga spelen. Als ik een paar zware weken heb gehad, kan het zijn dat ik me terugtrek uit een toernooi. Gewoon omdat ik er dan geen zin meer in heb.”

Opvallend is hoe sterk zijn motivatie samenhangt met zijn prestaties. Aspinall is daar eerlijk over: succes maakt veel goed, terwijl mindere vorm alles zwaarder maakt. “Als ik goed speel, maakt het me niet uit om drie uur op een vliegveld te zitten,” zegt hij. “Maar als ik slecht speel, dan wil ik dat gewoon niet. Zo simpel is het.”

Met het oog op de komende toernooien maakt Aspinall bewuste keuzes in zijn planning. Zo heeft hij al besloten waar hij wel en niet zal spelen. “Ik speel in Sindelfingen, maar niet in Graz,” bevestigt hij.

Die selectieve aanpak kan hem helpen om fysiek en mentaal frisser te blijven — iets wat hij duidelijk nodig heeft om zijn beste niveau weer te halen. De overwinning in München voelt dan ook als meer dan zomaar een zege. Het is een stap in de goede richting, een teken dat het vuur nog altijd aanwezig is — al moet het soms opnieuw worden aangewakkerd. “Ik ben heel blij met deze overwinning,” besluit Aspinall. “Het was een goede wedstrijd en een belangrijke voor mij.”