Voorbeschouwing World Cup of Darts - Nederland: Oranje droomt van succes, maar kunnen Van Gerwen en Van Veen de verwachtingen waarmaken?

De Nederlandse ploeg behoort al jarenlang tot de grootmachten op de World Cup of Darts. Alleen Engeland wist het landentoernooi vaker te winnen dan Oranje. Toch ligt de laatste Nederlandse eindzege inmiddels alweer acht jaar achter ons, en dus reist Nederland deze week met een interessant maar ook enigszins onvoorspelbaar duo af naar Frankfurt. Voor het eerst vormen Michael van Gerwen en Gian van Veen samen het Nederlandse team op de World Cup of Darts. In dit artikel een analyse over de kansen van Nederland op het prestigieuze landentoernooi in Duitsland.

Beide spelers hebben al ervaring op het toernooi, maar als combinatie is het volledig nieuw. Nederland is bovendien als tweede geplaatst, waardoor het direct is vrijgesteld van de poulefase en pas vanaf de laatste zestien instroomt. Dat betekent minder wedstrijden, maar tegelijkertijd ook minder ruimte om in het toernooi te groeien.

Historisch gezien behoort Nederland zonder twijfel tot de succesvolste landen op de World Cup of Darts. De titel werd gewonnen in 2010, 2014, 2017 en 2018. Alleen Engeland deed het met vijf eindzeges beter. Opvallend genoeg kwam het laatste Nederlandse succes ook uit de periode waarin Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld jarenlang een vaste tandem vormden. Van 2013 tot en met 2018 speelde Nederland zes jaar op rij met hetzelfde duo, iets wat sindsdien nauwelijks meer is gebeurd.

Na het vertrek van Van Barneveld uit het nationale team werd er veel gewisseld in samenstellingen. Alleen Danny Noppert en Dirk van Duijvenbode vormden in 2022 en 2023 nog twee jaar achter elkaar het Nederlandse koppel. Continuïteit ontbrak sindsdien, en juist daarom wordt met veel belangstelling gekeken naar de samenwerking tussen Van Gerwen en Van Veen.

Voor Gian van Veen is het een bijzonder jaar geweest. De darter uit Poederoijen leek eind 2025 definitief door te breken richting de absolute wereldtop. Eerst veroverde hij op indrukwekkende wijze de Europese titel door in een sensationele finale met 11-10 van Luke Humphries te winnen. Vervolgens stoomde Van Veen door naar de finale van het WK Darts, mede dankzij overtuigende zeges op Luke Humphries en Gary Anderson.

Die prestaties leverden hem niet alleen de derde plaats op de wereldranglijst op, maar ook een felbegeerde uitnodiging voor de Premier League Darts. Ook de eerste maanden van 2026 verliepen uitstekend. Van Veen haalde de finale van de Bahrain Darts Masters, stond in de halve finales van de World Masters en begon sterk aan zijn debuutjaar in de Premier League met drie finales in de eerste vier speelweken.

Vanaf maart kantelde het seizoen echter volledig. Nierstenen gooiden roet in het eten. Van Veen moest zich afmelden voor een Premier League-avond en meerdere andere toernooien, waarna een operatie noodzakelijk bleek. Sindsdien is de Nederlander nauwelijks nog de speler die hij eind vorig jaar en begin dit jaar was.

Vooral zijn vroege nederlagen vallen op. Sinds april speelde Van Veen buiten de Premier League veertien PDC-toernooien, waarbij hij liefst acht keer direct werd uitgeschakeld in zijn openingswedstrijd. Over die reeks van veertien toernooien speelde hij slechts één wedstrijd met een gemiddelde boven de honderd. Ook zijn winstpercentage laat zien hoe groot het verval is. Waar Van Veen in 2025 nog 72 procent van zijn wedstrijden won, staat hij in 2026 voorlopig op slechts 55 procent.

Toch hoeft dat niet direct slecht nieuws te betekenen voor Nederland. Van Veen bewees vorig jaar namelijk al uitstekend uit de voeten te kunnen op de World Cup of Darts. In 2025 maakte hij zijn debuut voor Oranje nadat Michael van Gerwen ervoor koos om het toernooi over te slaan vanwege vakantieplannen. Samen met Danny Noppert beleefde Van Veen direct een sterk toernooi.

Nederland begon toen nog in de poulefase en rekende zonder legverlies af met Italië en Hongarije. Daarna volgde een indrukwekkende 8-0 overwinning op Schotland, waarbij het Nederlandse duo een gemiddelde van 100.20 noteerde. Ook Tsjechië werd vervolgens overtuigend verslagen, voordat Wales in de halve finales met 8-5 te sterk bleek.

Die ervaring kan nu van grote waarde zijn. Van Veen weet inmiddels hoe het is om onder de druk van een landentoernooi te spelen. Bovendien heeft hij al kennisgemaakt met de unieke dynamiek van koppelwedstrijden, waarbij spelers veel langer moeten wachten op hun beurt doordat er vier spelers tegelijk op het podium staan.

Ook voor Michael van Gerwen wordt het een belangrijk toernooi. De Vlijmenaar staat voor een cruciale periode in zijn carrière. In het najaar moet hij flink wat prijzengeld verdedigen om een enorme terugval op de wereldranglijst te voorkomen. Op de virtuele ranking ná het WK Darts staat Van Gerwen momenteel zelfs slechts twintigste, een voor hem ongekend lage positie. Daarmee zou hij zelfs pas de vijfde Nederlander van de wereld zijn.

Dat maakt de vraag gerechtvaardigd of dit misschien wel een van zijn laatste deelnames aan de World Cup of Darts wordt. Zijn seizoen verloopt immers grillig. Soms laat Van Gerwen weer flitsen van zijn oude topniveau zien, maar te vaak worden sterke optredens afgewisseld met onverwachte nederlagen waarin vooral de dubbels hem in de steek laten.

Toch zijn er ook duidelijke positieve signalen. Van Gerwen won in 2026 al meer titels dan in heel 2025. Hij schreef de Bahrain Darts Masters en afgelopen weekend nog de Nordic Darts Masters op zijn naam. Daarnaast pakte hij bij Players Championship 15 zijn eerste vloertitel sinds oktober 2024.

Ook statistisch is er verbetering zichtbaar. Waar Van Gerwen vorig jaar slechts 55 procent van zijn wedstrijden won, staat hij dit jaar op 65 procent. Zijn gemiddelde over de afgelopen drie maanden bedraagt bovendien 96.71, een niveau dat slechts door acht spelers op de PDC Tour wordt overtroffen. Het absolute hoogtepunt was zijn sensationele optreden tegen Martin Schindler tijdens Players Championship 15, toen hij een gemiddelde van 122.34 gooide.

Tegelijkertijd blijft de wisselvalligheid een aandachtspunt. Nog te vaak zitten er wedstrijden tussen waarin Van Gerwen onder de negentig gemiddeld duikt. Wanneer hij die mindere wedstrijden eruit weet te halen, kan hij opnieuw een gevaarlijke kanshebber worden op de grote televisietoernooien.

Qua ervaring steekt niemand in het deelnemersveld boven Van Gerwen uit. Hij debuteerde al in 2013 samen met Raymond van Barneveld, al eindigde dat eerste optreden verrassend in een nederlaag tegen Finland. Een jaar later volgde echter direct revanche met de wereldtitel. Ook in 2017 en 2018 won Nederland met Van Gerwen en Van Barneveld het toernooi.

Na het vertrek van Van Barneveld speelde Van Gerwen samen met Jermaine Wattimena, Danny Noppert en Dirk van Duijvenbode. Dat leverde nog een halve finale en twee kwartfinales op. In 2022 en 2023 stelde Van Gerwen zich niet beschikbaar voor Oranje. In 2024 keerde hij terug, maar verloor hij samen met Danny Noppert direct in de knock-outfase van België. Opvallend daarbij is dat Van Gerwen nauwelijks ervaring heeft in het huidige format van de World Cup of Darts, waarin uitsluitend koppels worden gespeeld en de singles volledig verdwenen zijn. Door zijn afwezigheid vorig jaar speelde hij pas één wedstrijd onder die omstandigheden.

Juist daarom wordt de onderlinge chemie ontzettend belangrijk. Op de World Cup of Darts is in het verleden vaak genoeg gebleken dat twee topspelers niet automatisch een succesvol duo vormen. De samenwerking moet kloppen.

Op papier lijkt dat bij Van Gerwen en Van Veen echter geen enkel probleem. Hoewel Van Veen inmiddels hoger staat op de wereldranglijst, voelt Van Gerwen zich niet bepaald het type dat zich als tweede man opstelt. Dat zou potentieel kunnen botsen, maar Van Veen staat juist bekend als een rustige speler. Bovendien sprak hij zich eerder al nederig uit over zijn teamgenoot. “Hij staat nu misschien achter mij op de ranglijst, maar ik zie Michael nog steeds als de Nederlandse nummer één,” liet Van Veen meerdere keren optekenen.

Nederland begint in ieder geval niet als topfavoriet aan het toernooi. Die status ligt zonder twijfel bij Engeland, dat met Luke Littler en Luke Humphries de mondiale nummers één en twee afvaardigt. Toch is het voordeel voor Nederland dat beide landen elkaar pas in een eventuele finale kunnen treffen.

Bovendien kampen veel andere toplanden eveneens met vraagtekens. Schotland treedt aan met Gary Anderson en Cameron Menzies, terwijl Anderson dit jaar verre van zijn beste niveau haalt. Wales moet het doen zonder Gerwyn Price en speelt met Jonny Clayton en Nick Kenny. Titelverdediger Noord-Ierland beschikt opnieuw over Josh Rock en Daryl Gurney, maar beide spelers verkeren duidelijk minder in vorm dan vorig seizoen.

Ook Duitsland en België kennen hun problemen. Martin Schindler haalt niet het niveau van de afgelopen twee seizoenen en Ricardo Pietreczko worstelt met darteritus. België reist af met Mike De Decker en Dimitri Van den Bergh, maar ook daar ontbreekt de vorm.

Daardoor ligt de weg richting een finale voor Nederland zeker open. Voor Van Gerwen zou dat bovendien extra belangrijk zijn, aangezien een finaleplaats direct kwalificatie voor de Grand Slam of Darts oplevert. En mocht Nederland daadwerkelijk de eindstrijd halen, dan is alles mogelijk.

Want hoe sterk Engeland op papier ook oogt, de geschiedenis van de World Cup of Darts heeft al vaak genoeg bewezen dat individuele klasse niet allesbepalend is. Vorig jaar werd Engeland bijvoorbeeld al in de laatste zestien uitgeschakeld door Duitsland.

Op dit toernooi wint lang niet altijd het sterkste team op papier. Uiteindelijk gaat het erom welk duo het beste samenwerkt op het podium. En precies daarin zou Nederland weleens gevaarlijker kunnen zijn dan veel concurrenten hopen.