"Ze was echt kwaad, dat is voor mij fantastisch om te horen" - Laura Turner zag indrukwekkende zegereeks van Beau Greaves ten einde komen

In het vrouwen­darts blijft het niveau in razend tempo stijgen, en dat werd afgelopen weekend opnieuw duidelijk in een onderlinge krachtmeting tussen Fallon Sherrock en Beau Greaves. Wat begon als een zoveelste hoofdstuk in een indrukwekkende reeks, eindigde in een wedstrijd die nog maar eens onderstreepte hoe dicht de top inmiddels bij elkaar ligt.

Greaves zag afgelopen weekend haar zegereeks van 114 wedstrijden in de PDC Women's Series ten einde komen, toen ze in het vijfde toernooi verloor van Sherrock. Collega-speelster en analist Laura Turner zag van dichtbij hoe de dynamiek tussen beide speelsters zich ontwikkelde. “Het was een geweldige wedstrijd, hè,” opende ze haar analyse. Het kostte een gemiddelde van 102 om Beau Greaves te verslaan. Fallon speelde uitzonderlijk.”

Die cijfers spreken boekdelen. Waar Greaves lange tijd onaantastbaar leek binnen de Women’s Series, liet Sherrock zien dat er een absolute topprestatie nodig is om haar te kloppen. Een gemiddelde boven de honderd is op elk niveau indrukwekkend, maar binnen het vrouwen­darts een duidelijke indicatie van de groei die de sport doormaakt.

Toch lag de focus na afloop niet alleen op de cijfers, maar vooral op de reactie van Greaves. Turner merkte een opvallende verandering in mentaliteit. “Ik sprak Beau achteraf. Toen ze eerder verloor, zei ze dat ‘opluchting’ misschien niet het juiste woord was, maar dat ze er wel op zat te wachten. Ze verwachtte dat het een keer zou gebeuren.”

Die houding contrasteert sterk met haar recente reactie. “Dus ik vroeg haar deze keer opnieuw hoe ze zich voelde,” vervolgde Turner. “En ze zei: ‘Nee, ik was echt boos.’ Dat is voor mij fantastisch om te horen.”

Volgens Turner markeert dat een belangrijk kantelpunt in de ontwikkeling van Greaves. Waar acceptatie eerder de boventoon voerde, maakt die nu plaats voor pure honger en frustratie bij verlies — eigenschappen die kenmerkend zijn voor absolute topsporters. “Je ziet nu een compleet andere houding bij Beau,” stelde ze vast.

Het zegt veel over de lat die Greaves inmiddels voor zichzelf heeft gelegd. Ze is niet langer de talentvolle speelster die verrast; ze is de maatstaf geworden waar anderen zich aan optrekken. En dat maakt elke wedstrijd tegen haar een unieke uitdaging.

Turner kan het weten, want ze stond zelf ook tegenover de jonge Engelse. “Uiteindelijk, als je tegen haar speelt… ik vind het geweldig,” gaf ze toe. “Ik betrap mezelf er soms op dat ik gewoon sta te kijken, omdat ze zó goed is.”

Die bewondering gaat verder dan alleen het vrouwen­darts. “Ze is niet alleen goed binnen het vrouwen­darts, maar in het darts in het algemeen,” benadrukte Turner. Daarmee raakt ze een gevoelige snaar: Greaves wordt steeds vaker beoordeeld op hetzelfde niveau als haar mannelijke collega’s — en niet zonder reden.

Tegelijkertijd maakt dat haar ook een nog lastigere tegenstander. “Je moet daar gewoon heen gaan, volhouden en je best doen,” aldus Turner. Het is een strijd waarin perfectie bijna een vereiste is, en zelfs dat biedt geen garanties.

Toch zijn er ook kleine overwinningen te behalen. “Ik was echt blij dat ik een paar legs kon pakken,” vertelde Turner. “En Beau was daar ook heel complimenteus over.” Het typeert Greaves als speelster: dominant op het bord, maar respectvol naast de oche.

Wat haar misschien wel het meest bijzonder maakt, is haar invloed op tegenstanders. “Ze haalt het beste in andere spelers naar boven,” legde Turner uit. “Je weet dat je een tandje moet bijschakelen.” Het is een kwaliteit die alleen de allergrootsten bezitten — spelers die niet alleen winnen, maar ook het niveau van hun tegenstanders verhogen.

Toch blijft de realiteit hard. “Als je dat kunt omarmen, heeft iedereen een kans,” besloot Turner. “Maar niet veel van ons. Het is gewoon heel moeilijk.”