"Zo speciaal is die clash met Michael niet, bovendien heb ik al vaak van hem gewonnen" - Jermaine Wattimena treft Van Gerwen in derde ronde van de European Darts Grand Prix

Jermaine Wattimena liet dit weekend meteen zien dat er met hem weer serieus rekening gehouden moet worden. Met een gemiddelde van bijna 98 en een indrukwekkend percentage van 50 procent op de dubbels begon de Nederlander overtuigend aan de European Darts Grand Prix. Maar belangrijker nog dan de cijfers: Wattimena straalde rust, vertrouwen en vooral plezier uit. En dat is misschien wel het grootste verschil met de moeilijke periode die hij achter zich heeft gelaten.

“Tuurlijk ben ik blij,” klonk het nuchter in gesprek met Dartsnieuws.com. “Ik ben altijd blij als ik win, om eerlijk te zijn.” Het typeert de Arnhemmer: geen grote woorden, maar gewoon doen waar hij goed in is — darten op hoog niveau.

De overwinning had voor Wattimena een extra lading. Hij moest zelf ook even graven in zijn geheugen, maar realiseerde zich dat zijn eerste optreden op de European Tour inmiddels elf jaar geleden was. “Het is eigenlijk een beetje gek,” gaf hij toe. “Na mijn eerste European Tour, elf jaar geleden… en dan nu hier weer winnen. Dat maakt het wel speciaal.”

Die lange tijdspanne onderstreept hoe grillig een sportcarrière kan verlopen. Wattimena kende pieken, maar ook diepe dalen. Zijn terugkeer richting de top is dan ook geen vanzelfsprekendheid geweest, maar het resultaat van hard werken en doorzettingsvermogen.

Wat de prestatie van Wattimena extra interessant maakt, is de context waarin hij opereert. Het Nederlandse darts beleeft namelijk opnieuw een sterke periode. Namen als Wessel Nijman, Kevin Doets en Niels Zonneveld dienen zich nadrukkelijk aan, terwijl gevestigde namen als Michael van Gerwen en Gian van Veen al langer op het hoogste niveau meedraaien.

Wattimena kijkt met zichtbaar plezier naar die ontwikkeling. “De Nederlandse spelers doen het echt goed. We zijn daar heel blij mee,” zegt hij. “Als het zo doorgaat, hebben we misschien over één of twee jaar wel vijf of zes Nederlanders in de top 16 van de wereld.”

Het is een ambitieus vooruitzicht, maar zeker geen onrealistisch scenario. De breedte van de Nederlandse subtop is de afgelopen jaren aanzienlijk gegroeid. Waar het vroeger vaak draaide om één absolute topper, lijkt er nu sprake van een generatie die elkaar naar een hoger niveau stuwt.

“Je ziet dat Niels eraan komt, Kevin eraan komt, Wessel is er bijna… ik zit er zelf bij, Michael natuurlijk, Gian is echt geweldig bezig,” somt Wattimena op. “Daar mogen we best trots op zijn als Nederlandse darters.”

Voor Wattimena zelf draait dit seizoen om één duidelijk doel: zich definitief vestigen in de top 16 van de wereldranglijst. Een positie die niet alleen prestige met zich meebrengt, maar ook gunstige plaatsingen op grote toernooien.

Toch weet hij als geen ander hoe relatief die positie is. “Ik ben niet ‘terug’ in de top 16,” nuanceert hij direct. “Ik sta er gewoon in.” En zelfs dat is geen garantie. De marges zijn klein, en concurrentie — onder andere van landgenoot Nijman — zit hem op de hielen. “Virtueel sta ik erin, maar als Wessel een goed toernooi speelt, kan ik er zo weer uit liggen,” legt hij uit. “Ik heb vandaag gewonnen, dus hij moet nog twee wedstrijden winnen om me eruit te stoten.”

Het is precies die dynamiek die de strijd om de top 16 zo intens maakt. Elke wedstrijd telt, elk resultaat kan directe gevolgen hebben voor de ranglijst. Maar Wattimena lijkt er niet van onder de indruk. “Ik zei al tegen mijn familie: ik sta er nu in, maar Wessel zit dichtbij. En dat is ook mooi om te zien,” zegt hij. “Het is goed dat Nederlandse spelers het zo goed doen. Als hij me eruit gooit, dan kom ik gewoon weer terug.”

Die zelfverzekerde houding verraadt een speler die vertrouwen heeft in zijn eigen kunnen — iets wat in het verleden niet altijd vanzelfsprekend was.

Gevraagd naar zijn ambities voor dit jaar blijft Wattimena opvallend helder en realistisch. Geen grootse uitspraken over titels of wereldkampioenschappen, maar een duidelijke focus op consistentie. “Top 16 blijven, dat is het belangrijkste,” zegt hij. “En goede resultaten neerzetten. Dat is waar je wilt staan.”

Het klinkt misschien bescheiden, maar in de wereld van het professionele darts is stabiliteit op dat niveau een prestatie op zich. De concurrentie is moordend, en het verschil tussen winnen en verliezen zit vaak in details.

Voor Wattimena draait het dan ook om het vinden van een constante lijn — iets wat hem in het verleden parten speelde, maar wat hij nu steeds beter onder controle lijkt te krijgen.

Alsof het script het zo heeft geschreven, wacht hem een prachtige affiche in de volgende ronde: een onderonsje met niemand minder dan Michael van Gerwen. Voor veel spelers zou dat een beladen ontmoeting zijn, maar voor Wattimena ligt dat anders. “Ik ken Michael al meer dan 24 jaar,” vertelt hij. “Dus zo speciaal is het niet.”

Dat betekent overigens niet dat hij er niet naar uitkijkt. Integendeel. “Ik vind het juist leuk om weer tegen hem te spelen op het podium. Dat is lang geleden.”

De onderlinge geschiedenis tussen de twee Nederlanders gaat ver terug, tot in hun jeugdjaren. Ze kennen elkaars spel door en door — wat een duel tussen hen altijd extra interessant maakt. Opvallend is dat Wattimena’s laatste overwinning op Van Gerwen alweer acht jaar geleden dateert. Maar zelf hecht hij daar weinig waarde aan. “Ik wist dat niet eens,” zegt hij eerlijk. “Maar ik weet wel dat ik van hem gewonnen heb.”

Die reactie zegt veel over de manier waarop Wattimena tegenwoordig in zijn sport staat. Waar statistieken en onderlinge records voor veel spelers een rol spelen, kiest hij bewust voor een andere benadering. “Elke dag is een nieuwe dag,” legt hij uit. “Elke maand is een nieuwe maand, elke week is een nieuwe week. We zien wel wat er gebeurt.”

Het is een simpele filosofie, maar wel eentje die hem duidelijk goed doet. Door zich niet te laten leiden door het verleden — positief of negatief — creëert hij ruimte om vrijuit te spelen.