England Darts in financiële nood: discriminatieprocedure bedreigt nationale teams, bond vraagt om donaties

De juridische storm rond England Darts blijft aanzwellen. De bond is een openbare fondsenwervingsactie gestart en slaat alarm over de snel oplopende kosten van een slepende discriminatiezaak. Volgens de organisatie begint de financiële druk inmiddels direct door te werken in de ondersteuning van de Engelse nationale teams.

In een verklaring die deze week werd verspreid, liet de bond weten al circa £10.000 te hebben uitgegeven aan juridische bijstand. Mocht de zaak uitmonden in een volledig proces, dan kan daar naar schatting nog eens £45.000 bijkomen. Voor een organisatie die volledig draait op vrijwilligers is dat een forse aanslag. Het geld dat normaliter wordt ingezet voor internationale vertegenwoordiging, vloeit nu noodgedwongen naar advocaten en procedurekosten.

England Darts ontvangt geen structurele steun van Sport England of de National Lottery. In plaats daarvan wordt gewerkt met bescheiden overschotten uit binnenlandse toernooien. Met dat model worden de mannen-, vrouwen-, jongens- en meisjesteams gefinancierd voor deelname aan WK's, EK's en Britse Kampioenschappen. Volgens de bond heeft de duur en omvang van de juridische strijd dat systeem ontwricht, waardoor nu een beroep wordt gedaan op de bredere dartscommunity.

De kern van de zaak ligt bij een beslissing uit 2024 om transgender speelster Samantha Lewis niet toe te laten tot de England Open. Daarnaast spelen uitlatingen over Deta Hedman, die binnen de organisatie meerdere officiële functies bekleedt, een rol in het geschil. England Darts stelt geen andere keuze te hebben dan de claim te bestrijden, terwijl de kosten blijven oplopen.

In haar financiële noodkreet spreekt de bond van 'ongekende druk' in de eigen geschiedenis. "Het geld dat we al hebben moeten investeren om onze positie te verdedigen, is het geld van onze leden", aldus de organisatie. "Dat heeft rechtstreeks gevolgen gehad voor onze capaciteit om de internationale teams te ondersteunen."

De bond benadrukt dat haar financiële model altijd gericht is geweest op directe herinvestering in de sport. Er zijn bewust geen grote reserves opgebouwd. "Wij zijn er vast van overtuigd dat het vertegenwoordigen van England gebaseerd moet zijn op kwaliteit en verdienste, niet op financiële draagkracht", luidt het standpunt.

Volgens England Darts vloeide de weigering voort uit het eigen 'Zero Tolerance'-beleid tegen misbruik van officials, inclusief via sociale media. De maatregel zou 'uitsluitend bedoeld zijn om Deta's reputatie te beschermen en onze inzet voor een respectvolle en eerlijke sportomgeving te waarborgen' en 'niets van doen hebben met Lewis' genderidentiteit'. Daarbij werd opgemerkt dat het de eerste poging van Lewis was om deel te nemen aan een evenement van de bond.

De organisatie waarschuwt dat voortzetting van de procedure 'de toekomst van onze organisatie ernstig in gevaar brengt' als er geen aanvullende middelen worden gevonden.

Vanuit het kamp van Samantha Lewis klinkt een totaal ander geluid. Zij kwalificeert de weigering als onrechtmatige discriminatie op grond van gendertransitie en stelt daarnaast dat sprake is van een schending van mensenrechten. Volgens Lewis was de uitsluiting niet gerechtvaardigd op basis van gedragsargumenten en werd haar deelname aan een evenement van England Darts op ongelijke wijze belemmerd.

De claim is gestoeld op de stelling dat sprake was van minder gunstige behandeling in verband met gendertransitie. Dat uitgangspunt wordt door England Darts principieel betwist.

De procedure loopt inmiddels ruim een jaar. Bij een eerste zitting in maart 2025 kreeg England Darts naar eigen zeggen een kostenveroordeling toegewezen, maar de bond stelt dat die kosten niet zijn verhaald en dat is geadviseerd dat verhaal onwaarschijnlijk is, ongeacht de uiteindelijke uitkomst.

Openbare informatie wijst erop dat een volledig proces in 2026 op de rol staat. Tot die tijd blijven beide partijen lijnrecht tegenover elkaar staan: England Darts beroept zich op handhaving van gedragsnormen, terwijl Lewis volhoudt dat de beslissing discriminerend van aard was.

Los van de juridische uitkomst heeft de zaak nu al impact op het bredere Engelse en WDF-gedragen amateurcircuit. De kwestie legt een kwetsbaar punt bloot: hoe vangt een vrijwilligersorganisatie langdurige, kostbare rechtszaken op zonder dat de sportieve kern — het uitzenden van teams naar internationale kampioenschappen — in het gedrang komt?