"Ik moest mijn vader uit zijn pensioen halen om mijn droom na te jagen" - Danny Lauby openhartig over opvallende carrièreswitch

Danny Lauby heeft een bijzondere weg afgelegd om uit te groeien tot professioneel darter. De Amerikaan groeide op in een echte dartsfamilie, met zijn vader Danny Lauby Sr. als een van de pioniers van het Amerikaanse darts. Toch was het aanvankelijk niet vanzelfsprekend dat de jongste Lauby in de voetsporen van zijn vader zou treden. Muziek speelde jarenlang minstens zo'n belangrijke rol in zijn leven. Hij werkte bijna vijftien jaar als muziekleraar en drumdocent, voordat hij besloot alles opzij te zetten om zijn droom als professioneel darter na te jagen.

In een interview met Tungsten Talk, een programma van Pluto TV, blikte Lauby uitgebreid terug op zijn jeugd, zijn muzikale achtergrond, de ontwikkeling van het darts in Noord-Amerika en zijn eigen ambities. Daarbij kwam ook zijn bijzondere band met zijn vader ter sprake, evenals de offers die nodig waren om zich een weg te banen naar het hoogste niveau.

Dat Danny Lauby tegenwoordig actief is in de professionele dartswereld, heeft hij voor een belangrijk deel te danken aan zijn vader. Danny Lauby Sr. was immers al jarenlang betrokken bij de sport en maakte de ontwikkelingen rond de afscheuring tussen de PDC en de BDO van dichtbij mee. Voor zijn zoon was darts daardoor van jongs af aan een vertrouwde bezigheid.

Toch was de sport in de Verenigde Staten lang niet zo vanzelfsprekend aanwezig als in Groot-Brittannië. Waar darts in Engeland traditioneel sterk verbonden is met pubs en cafés, ligt dat in Amerika anders. Lauby legt uit dat de leeftijdsgrenzen rond alcoholconsumptie ervoor zorgen dat jongeren veel minder gemakkelijk met de sport in aanraking komen.

"Dat is eigenlijk de enige reden waarom ik in deze sport terechtgekomen ben. Darts is bij ons helemaal niet zo ingeburgerd. Je kunt niet zomaar een café binnenlopen als je nog geen 21 bent. Zonder mijn vader was ik er waarschijnlijk nooit mee begonnen."

Zijn jeugd bestond dan ook niet uitsluitend uit darts. Lauby hield zich bezig met verschillende sporten, waaronder basketbal, voetbal en American football. Toch was er thuis altijd een dartbord aanwezig en bracht hij heel wat tijd door met zijn vader aan de oche.

Lauby heeft bovendien veel respect voor de Amerikaanse en Canadese darters die in de beginjaren van de PDC actief waren. Volgens hem krijgen die pioniers nog altijd onvoldoende erkenning voor hun bijdrage aan de ontwikkeling van de sport.

"De gemiddelden waren misschien niet te vergelijken met wat we vandaag zien, maar er was absoluut veel talent aanwezig. Er waren heel wat pioniers in de Verenigde Staten en Canada. Ik vind dat zij daarvoor niet altijd de waardering krijgen die ze verdienen."

Hoewel darts al vroeg een belangrijke plaats innam in zijn leven, was muziek minstens zo belangrijk. Lauby ontwikkelde een grote passie voor muziek en leerde onder meer gitaar en drums spelen. Uiteindelijk zou hij daar ook zijn beroep van maken.

Een keuze tussen muziek en darts leek hem echter altijd al boven het hoofd te hangen. Hij wist dat hij vroeg of laat een van beide richtingen zou moeten inslaan.

"Ik heb eigenlijk nooit echt getwijfeld. Het zou altijd muziek of darts worden, want dat waren de twee dingen die ik van dichtbij kende. Dat was wat mijn vader deed en muziek was mijn andere grote passie. Mijn vader maakte zich daar soms wel zorgen over. Hij dacht waarschijnlijk: je wordt muzikant of darter, maar misschien moet je toch nog een derde optie achter de hand houden voor het geval dat allebei niet lukken."

Lauby groeide op in Terre Haute, in de Amerikaanse staat Indiana. Dat ligt in het middenwesten van de Verenigde Staten. De stad is onder meer bekend als de plaats waar basketballegende Larry Bird zijn universitaire carrière begon. Zelf groeide Lauby op als supporter van de het NFL-team Indianapolis Colts, mede dankzij quarterback Peyton Manning.

Zijn muzikale carrière nam vervolgens een serieuze vlucht. Hij gaf bijna vijftien jaar privé-drumslessen en werkte als muziekdocent. Dat was een periode waar hij met trots op terugkijkt, al bleef de aantrekkingskracht van het darts ondertussen aanwezig.

"Ik mis muziek soms nog wel. Het is iets waar ik altijd van gehouden heb en dat zal ook nooit helemaal verdwijnen."

De combinatie van muziek en darts hield lange tijd stand, maar uiteindelijk begon het steeds moeilijker te worden om beide passies met elkaar te combineren. Lauby reisde regelmatig naar Europa om deel te nemen aan Q-School en de Challenge Tour. Ondanks zijn inspanningen slaagde hij er aanvankelijk niet in om definitief door te breken.

De vele verplaatsingen en de praktische moeilijkheden begonnen steeds zwaarder door te wegen. Uiteindelijk besefte de Amerikaan dat hij een duidelijke keuze moest maken als hij zijn ambities wilde waarmaken.

"Ik bleef naar Q-School en de Challenge Tour komen, maar slaagde er telkens net niet in om de volgende stap te zetten. Op een bepaald moment besefte ik dat ik er volledig voor moest gaan. Ik moest als het ware met beide voeten door de deur stappen."

Een belangrijke rol in die beslissing speelde zijn huidige manager, die hem de mogelijkheid bood om bij hem te verblijven. Daardoor werd het een stuk eenvoudiger om zich volledig op zijn dartscarrière te concentreren.

Ook zijn vader werd opnieuw bij de sport betrokken. Lauby moest hem zelfs uit zijn pensioen halen om hem te overtuigen opnieuw een actieve rol op zich te nemen. Inmiddels is Danny Lauby Sr. betrokken bij de dartsacademie.

"Ik moest mijn vader uit zijn pensioen halen, zoals in The Godfather Part III. Hij wilde eigenlijk niet meer terugkeren, maar ik had hem nodig. Inmiddels runt hij de academie. Ik moest er gewoon helemaal voor gaan. Darts is een veeleisende sport. Als je echt iets wilt bereiken, moet je er volledig voor leven. Zeker wanneer je zo ver weg woont."

Dat laatste is voor Amerikaanse darters een bijzonder grote uitdaging. De afstanden binnen de Verenigde Staten zijn enorm en zelfs wedstrijden op eigen bodem kunnen behoorlijk wat reiswerk met zich meebrengen. Een vlucht van de oostkust naar de westkust kan bijvoorbeeld meer dan zes uur duren.

Ook de Europese dartskalender vraagt heel wat financiële offers. Voor Lauby werd het steeds duidelijker dat hij zich in Europa moest vestigen om zijn kansen op een doorbraak te vergroten.

Hoewel Lauby inmiddels zijn leven in Europa heeft opgebouwd, blijft hij de ontwikkeling van het darts in Noord-Amerika nauwgezet volgen. Hij is ervan overtuigd dat er aan de andere kant van de Atlantische Oceaan bijzonder veel talent aanwezig is.

De Championship Darts Corporation (CDC) speelt daarin volgens hem een belangrijke rol. Deze organisatie biedt Amerikaanse en Canadese darters een platform om zich op eigen continent te ontwikkelen en zich in de kijker te spelen.

Lauby is ook dit jaar van plan om aan de CDC-toernooien deel te nemen, al blijft zijn belangrijkste doel duidelijk: zich bewijzen op het Europese circuit.

"Het Noord-Amerikaanse systeem is uitstekend en de CDC doet geweldig werk. Ik ga dit jaar ook weer aan die toernooien deelnemen. Maar mijn doel is altijd geweest om hier te zijn en het hier waar te maken. In zekere zin ben ik daar al in geslaagd, maar ik heb nog lang niet bereikt waar ik wil staan."

Ook de hernieuwde belangstelling voor het Noord-Amerikaanse darts stemt hem positief. De organisatie van grote internationale evenementen en de samenwerking met de World Series of Darts hebben volgens hem een belangrijke bijdrage geleverd aan die ontwikkeling.

Een opvallend voorbeeld daarvan is de verplaatsing van de World Series-toernooien in Noord-Amerika naar New York. Lauby vindt dat die locatie bijzonder goed werkt en ziet verschillende voordelen tegenover Las Vegas.

"Las Vegas klinkt natuurlijk geweldig. Iedereen kent de stad en de Desert Classic van vroeger. Maar New York heeft gewoon een andere sfeer. Er wonen meer darters in de omgeving en het is voor veel mensen gemakkelijker om er te geraken."

Lauby was bijzonder onder de indruk van de meest recente editie van de World Series in New York. Zelfs tegenover het publiek tijdens de grote finale in Amsterdam vond hij de sfeer in de Amerikaanse metropool indrukwekkend.

"De fans, de hele organisatie, alles was geweldig. Zelfs wanneer ik het vergelijk met de finale in Amsterdam, vond ik New York beter. Dat had ik vooraf nooit verwacht."

Volgens Lauby kan die ontwikkeling alleen maar positief zijn voor de toekomst. Er is voldoende talent aanwezig in de Verenigde Staten en Canada, maar de reisafstanden en bijbehorende kosten blijven een belangrijk obstakel. Initiatieven zoals de CDC en de internationale toernooien kunnen ervoor zorgen dat steeds meer spelers de stap naar het professionele niveau zetten.

Een van de hoogtepunten uit Lauby's carrière was zijn deelname aan de World Cup of Darts. Daar mocht hij samen met landgenoot Jules van Dongen de Verenigde Staten vertegenwoordigen. Voor een Amerikaanse darter is dat een bijzondere ervaring, zeker omdat de sport in eigen land nog altijd niet dezelfde status heeft als in Europa.

Lauby benadrukt dat het vertegenwoordigen van zijn land bijzonder veel voor hem betekent. "Het is een enorme eer. Het is iets waar je naar kunt streven: je land mogen vertegenwoordigen. Wat kun je nog meer vragen? Je wilt natuurlijk niet alleen deelnemen, maar ook goed presteren en het potentieel van je land laten zien."

Toch kijkt hij met gemengde gevoelens terug op de resultaten van de afgelopen jaren. Samen met Van Dongen had hij gehoopt meer te kunnen bereiken, maar dat lukte niet altijd.

"De afgelopen jaren hebben Jules en ik misschien niet zo goed gepresteerd als we hadden gekund. Maar zo gaat dat soms. We zullen zien wat de toekomst brengt. Ik wens het Amerikaanse team uiteraard alle succes toe."

Dat hij dit jaar niet opnieuw van de partij kon zijn op de World Cup of Darts, vindt Lauby dan ook bijzonder jammer. Hij was de voorbije edities wel aanwezig en had graag opnieuw de Amerikaanse kleuren verdedigd. Toch probeert hij zich niet te veel te laten afleiden door wat niet meer mogelijk is.

Lauby heeft inmiddels heel wat grote podia mogen betreden. Hij speelde onder meer op Lakeside en in Alexandra Palace en deed de voorbije jaren ervaring op tijdens de PDC Pro Tour. Toch beseft hij dat hij zijn eigen verwachtingen nog niet heeft ingelost.

Het verliezen van zijn PDC Tour Card was dan ook een flinke tegenvaller. Waar hij eerder vooral bezig was met het behouden van zijn plaats bij de professionele spelers, moet hij nu opnieuw werken aan zijn terugkeer.

"Als ik eerlijk ben, heb ik mezelf misschien wel teleurgesteld. Je werkt er jarenlang naartoe om een Tour Card te behalen en vervolgens is het belangrijk om die te behouden. Nu heb ik er geen meer, maar dat betekent niet dat ik niets meer te geven heb. Integendeel, ik ben bijzonder gemotiveerd om betere resultaten neer te zetten."

Zijn deelname aan de MODUS Super Series past binnen die zoektocht naar nieuwe successen. Lauby won er eerder al een titel en weet dus dat hij op dat niveau kan presteren. Hij weigert zijn huidige situatie dan ook als een stap achteruit te beschouwen.

"Ik probeer niets als een achteruitgang te bekijken. Het is gewoon een andere reis en een ander pad. Alles maakt deel uit van een groter geheel. Het leven bestaat uit hoogte- en dieptepunten. Ik probeer niets als vanzelfsprekend te beschouwen en gewoon vooruit te blijven kijken."

Opvallend aan Lauby is zijn bijzonder snelle speelstijl. Toch probeert hij diezelfde snelheid niet altijd door te trekken naar de manier waarop hij zijn carrière benadert. De Amerikaan geeft toe dat hij soms te snel stappen wil zetten en daardoor zichzelf voorbijloopt.

Hij wil de komende periode dan ook meer aandacht besteden aan realistische doelstellingen en een stapsgewijze aanpak.

"Ik denk dat iedereen op die manier zou moeten werken. Zelf heb ik daar soms moeite mee, omdat ik de neiging heb om te snel vooruit te willen gaan en te vroeg stappen te zetten. Maar slimmer werken in plaats van harder werken is iets wat ik de laatste tijd echt onder de knie probeer te krijgen."

Het is een belangrijke les voor de Amerikaan, die na zijn muzikale carrière bewust alles op het darts heeft gezet. De ambities zijn nog altijd groot en Lauby is ervan overtuigd dat hij nog lang niet het maximale uit zijn mogelijkheden heeft gehaald.

Zijn verhaal is daarmee nog lang niet afgelopen. Met de steun van zijn vader, zijn ervaring op de grote podia en zijn hernieuwde motivatie hoopt hij opnieuw aansluiting te vinden bij de beste darters ter wereld. Eén ding is alvast duidelijk: Danny Lauby is nog lang niet van plan om zijn droom op te geven.