"Alles wat ik doe, doe ik voor mijn dochter" - Ryan Searle blikt terug op de steun van Paddy Power voor zijn visuele beperking tijdens WK Darts

Ryan Searle was misschien wel dé grootste verrassing op het WK Darts. Al jaren geldt 'Heavy Metal' als een zeer gevaarlijke spelers op de Pro Tour, maar op tv wilde het nog niet écht lukken. Daar kwam afgelopen WK verandering in toen hij het tot de finale wist te schoppen. Één van de redenen dat het nu ook op het grote podium lukte was een recente materiaalwissel.

"Ik had gewoon het gevoel dat ik niet genoeg deed", zegt Searle nuchter. "Dus dacht ik: de standaard reactie is dan om iets te veranderen. In mijn geval: nieuwe darts."

Opvallend genoeg wacht Searle normaal gesproken tot na de jaarwisseling met materiaalwissels. Dit keer niet. De nieuwe pijlen moesten geen wondermiddel zijn, maar fungeerden als mentale reset. "Het was vooral een dingetje in mijn hoofd", legt hij uit. "Een signaal aan mezelf dat het anders moest."

Dat werd al meteen zichtbaar in zijn openingswedstrijd tegen Chris Landman. Geen sprankelend spektakel, wel een zakelijke 3-0 zege. Precies zoals Searle het wilde. "De eerste wedstrijd op het WK draait eigenlijk maar om één ding: niet verliezen. Het maakt niet uit hoe je speelt, als je 'm maar over de streep trekt. Je wil er daar gewoon niet meteen uit vliegen."

Die benadering typeerde zijn hele toernooi. Geen paniek, geen overhaaste keuzes. En vooral: geen sets weggeven. Searle bleef maar winnen, set na set. "Zeventien sets op rij, geloof ik", klinkt het bijna terloops.

Zelf voelde Searle duidelijk dat er iets veranderd was. "Ik ben eigenlijk altijd vrij rustig als ik speel, maar in de voorbereiding klikte er iets. Ik voelde me gewoon goed. Dat komt er niet altijd uit op het podium, maar nu wel."

Die focus was cruciaal, want juist concentratie is volgens hemzelf vaak zijn zwakke punt geweest. "Mijn grootste valkuil is focus. Soms ben ik er gewoon niet bij met mijn hoofd. Deze keer was ik vastbesloten dat niet te laten gebeuren."

Dat bleek vooral in de wedstrijd tegen Martin Schindler. De Duitser, die Searle eerder nog pijn had gedaan door hem te verslaan in een Euro Tour-finale, kwam er geen moment echt aan te pas. "Ik was absoluut niet van plan die wedstrijd te verliezen", zegt Searle. "Maar ik zag het niet als revanche. Die wil ik liever nog eens in een Euro Tour-finale rechtzetten."

De halve finale betekende de beste WK-run uit Searle zijn carrière. Tegen Luke Littler voelde alles groter, maar Searle probeerde vast te houden aan zijn routine. "Je speelt tegen Luke, dus het is sowieso een enorme wedstrijd. Ik heb geprobeerd het te behandelen als elke andere."

Dat lukte slechts gedeeltelijk. "Ik was echt teleurgesteld over mijn niveau. Ik weet dat ik veel meer in huis heb." Toch ziet Searle die ervaring vooral als leerzaam. "Dit was belangrijk. Ik weet nu hoe mijn lichaam kan reageren op zo'n moment."

Die spanning was er meteen. "Achter de schermen gooide ik 180 na 180. Ik dacht echt: ik ga hem een wedstrijd geven. Maar op het podium voelde ik spanning in mijn arm, en als dat er eenmaal zit en je het doorhebt, is het lastig om het kwijt te raken."

Dat hij de eerste set cadeau kreeg, was achteraf bijna een zegen. "Als hij me die eerste set niet had gegeven, had ik waarschijnlijk met 6-0 verloren", lacht hij droog.

Toch leverde de halve finale één iconisch moment op: de 170-finish terwijl Littler op koers lag voor een negendarter. "Dat is eigenlijk het enige wat ik echt uit die wedstrijd meeneem", zegt Searle. Online ging het fragment compleet viraal. "De laatste keer dat ik keek, stond het op vier en een half miljoen views. Dat is gewoon bizar."

Dit bleek later nog om een heel andere reden van grote waarde. Tijdens het WK ging het namelijk niet alleen over wat Searle op het podium liet zien. In interviews sprak hij openlijk over zijn betrokkenheid bij de Cure ADOA Foundation. Een stichting die onderzoek ondersteunt naar autosomaal dominante opticusatrofie (ADOA), een erfelijke oogaandoening waar Searle zelf mee leeft.

"Het is iets waar ik zelf mee worstel", zegt hij. "Maar het is pas recent officieel bij mij vastgesteld, na de diagnose van mijn dochter. Alles wat ik doe, doe ik eigenlijk voor haar. Niet voor mezelf."

Zijn motivatie is helder. "Als ze een remedie kunnen vinden en haar kunnen helpen, zou dat fantastisch zijn. Voor mezelf? Ik ben waarschijnlijk te oud om nog over een genezing na te denken. Ik heb er altijd mee geleefd, en ik denk dat ik het zo slecht nog niet gedaan heb."

De aandacht die Searle aan de stichting gaf, bleef niet onopgemerkt. Tijdens het WK besloot Paddy Power om sponsoruitingen te vervagen en zo extra aandacht te genereren voor de stichting, inclusief een donatie. "Eerlijk gezegd: alle lof voor Paddy Power", zegt Searle. "Ze hoefden dat helemaal niet te doen. Het is een gigantisch bedrijf. Maar ze deden het wel."

De beslissing kwam op het laatste moment. "Ik kreeg de avond ervoor een bericht van Dave Allen van de PDC met de vraag of ik het goed vond dat ze de borden zouden aanpassen. Voor mij maakte het niets uit. Als het helpt om meer aandacht te creëren, alleen maar goed."

Volgens de interviewer heeft Searle zich daarmee ook onbedoeld ontpopt tot rolmodel. Veel mensen waren zich niet bewust van zijn visuele beperking, laat staan dat het mogelijk is om op dit niveau darts te spelen met zo'n aandoening. De boodschap is krachtig: beperkingen hoeven geen belemmering te zijn om te beginnen, of door te zetten.

Voor Searle is het duidelijk dat dit geen eenmalige actie blijft. Achter de schermen wordt gewerkt aan verdere initiatieven rond bewustwording en inclusiviteit binnen de dartswereld.

En dan is er de toekomst. Eind januari, een paar dagen voor de start van de Winmau World Masters, kijkt Searle vooruit naar het nieuwe seizoen. "Ik heb sinds het WK niet extreem veel getraind. Een beetje onderhouden, dat wel. Maar vanaf nu ga ik er weer echt werk van maken."

Doelen stelt hij bewust niet. "Ik heb geen concrete doelen. Wat ik wel weet, is dat ik rankingtechnisch enorme stappen kan zetten. Ik verdedig de komende twee jaar praktisch niets in majors."

Dat geeft vrijheid. "Het haalt een beetje de druk weg. Al kijk ik er niet per se naar uit om die 200.000 pond over een paar jaar te moeten verdedigen", grapt hij. "Maar als je het wint, moet je het verdedigen. Dat hoort erbij."

Belangrijker vindt hij de mentale winst die hij op het WK boekte. "Met de focus die ik daar had, geloof ik echt dat ik in majors meer schade kan aanrichten. En zelfs als ik die grote prijzen straks moet verdedigen, kan ik dat nu beter aan." De halve finale op het WK was pas zijn tweede halve finale ooit op een major. Maar het smaakt naar meer. "Ik zie geen enkele reden waarom ik dat niet vaker zou kunnen doen", besluit Searle.