ANALYSE: Spelers die serieus moeten vrezen voor verlies van hun Tour Card - Nederlander boekt progressie, maar is Maik Kuivenhoven op tijd in vorm?

Terwijl eerder al werd gekeken naar de spelers die in hun eerste jaar op de PDC Tour mogelijk direct de top 64 kunnen binnendringen, verschuift de aandacht nu naar de darters die juist serieus gevaar lopen hun Tour Card kwijt te raken.

De top 128 van de Tour Card-houders vormt een keiharde competitie, waarbij slechts 64 spelers verzekerd zijn van behoud van hun kaart aan het einde van het seizoen. Die groep wordt vervolgens aangevuld met nieuwe Tour Card-winnaars van Q-School, spelers uit het eerstejaarscircuit en kampioenen van de secundaire tours.

Voor sommige spelers op deze lijst betekent het een flinke terugval ten opzichte van eerdere jaren, terwijl anderen al langere tijd op de rand van de afgrond balanceren. Maar welke darters bevinden zich momenteel echt in de gevarenzone?

Kenny lijkt tijdens zijn carrière telkens weer in deze discussie terecht te komen. Vaak lijkt het onafwendbaar dat hij zijn Tour Card verliest, totdat hij zichzelf met een sterke run op het WK alsnog redt. Dat gebeurde ook tijdens het WK van 2025, waar hij de laatste 32 bereikte en daarmee een cruciale £30.000 toevoegde aan zijn rankinginkomsten. Dat bedrag verdwijnt echter aan het einde van dit jaar van zijn ranking, en alles wijst erop dat dit vertrouwde patroon nu wel eens ten einde kan komen.

Sinds hij in 2020 zijn Tour Card veroverde, draait Kenny inmiddels zes jaar mee op het PDC-circuit. Toch staat de huidige nummer 61 van de wereld dichter bij het verliezen van zijn Tour Card dan de ranglijst doet vermoeden. Hij staat namelijk slechts £8.250 boven de gevarenzone. Het prijzengeld van het WK vormt bovendien ongeveer een derde van zijn totale rankingbedrag.

Daar komt bij dat Kenny binnenkort namens Wales in actie komt op de World Cup of Darts. Na het afhaken van Gerwyn Price krijgt hij de kans om samen met Jonny Clayton Wales te vertegenwoordigen in Frankfurt. Dat betekent echter ook dat zijn focus en voorbereiding deels richting het landentoernooi verschuiven. Bovendien zal Kenny beter moeten presteren dan hij in 2026 tot dusver heeft gedaan als Wales opnieuw een finaleplaats wil bereiken.

De cijfers zijn weinig geruststellend. Kenny noteert over de afgelopen twaalf maanden een gemiddelde van slechts 88,02, waarmee hij buiten de top 128 van de wereld valt op dat vlak. Het gemiddelde van spelers binnen de top 64 ligt ruim drie punten hoger, waardoor er twijfels ontstaan of Kenny zijn niveau daadwerkelijk kan optrekken wanneer het nodig is.

Ook zijn winstpercentage laat een neerwaartse lijn zien. Waar hij eerder nog rond de 47 procent van zijn wedstrijden won, is dat percentage in 2026 gezakt naar 39 procent. Daarmee wint hij al drie jaar op rij minder dan de helft van zijn partijen, en verdere achteruitgang maakt het behouden van een Tour Card bijzonder lastig.

Toch waren er ook lichtpuntjes. Zo versloeg Kenny eerder dit seizoen Rob Cross met 6-1 en een gemiddelde van 98,23 tijdens Players Championship 34. Zes toernooien eerder rekende hij ook af met Damon Heta via een 6-5 overwinning met een gemiddelde van 98,96. In 2026 behoren een plek bij de laatste 32 van Players Championship 15, waar hij met 4-6 verloor van Beau Greaves ondanks een gemiddelde van 98,47, en een zwaarbevochten 6-5 zege op Maik Kuivenhoven met een gemiddelde van 96,83 tot zijn beste resultaten.

Hoewel dat respectabele prestaties zijn, veranderen ze weinig aan de zorgwekkende signalen. Kenny gooide in de afgelopen twaalf maanden geen enkele keer een gemiddelde boven de 100, terwijl het gros van zijn overwinningen bovendien kwam tegen spelers buiten de top 64. Daartegenover staan ook zes nederlagen in de eerste ronde van vloertoernooien dit jaar en meerdere wedstrijden met gemiddelden in de lage 80. Een gemiddelde van 77,43 in een nederlaag tegen een matig spelende Niko Springer onderstreept hoe teleurstellend 2026 tot nu toe verloopt voor de 33-jarige Welshman.

Op de World Cup staat er dan misschien nationale trots op het spel, rankinggeld levert het toernooi niet op. Voor Kenny draait het de komende maanden daarom vooral om de vraag of een goed WK voor landenteams hem een nieuwe impuls kan geven, en of hij dat momentum vervolgens kan meenemen richting januari 2027 binnen de top 64 van de wereld.

Het blijft een terugkerend verhaal bij Kenny: pieken wanneer het écht moet. Op het WK van 2025 lukte dat nog. Maar zijn latere 3-0 nederlaag tegen de uiteindelijke kwartfinalist Justin Hood liet opnieuw zien hoe grillig zijn prestaties kunnen zijn. Mocht de World Cup tegenvallen, dan wordt het voor Kenny een enorme opgave om zich nog uit het gat te werken dat hij in 2026 voor zichzelf heeft gegraven. Bovendien zitten spelers als Sebastian Bialecki, Beau Greaves en Cameron Crabtree hem stevig op de hielen en dreigen zij hem voorbij te steken op de ranglijst.

Ryan Meikle staat van alle spelers op deze lijst misschien nog het comfortabelst gepositioneerd, maar helemaal veilig is de Engelsman allerminst. ‘The Barber’ staat momenteel £12.750 boven de gevarenzone rond Thibault Tricole op plek 58 van de wereldranglijst, al geeft dat volgens de cijfers een vertekend beeld van zijn situatie.

De linkshandige darter kende na een hoopgevend WK van 2025 namelijk een moeizame start van 2026. Op het wereldkampioenschap boekte Meikle nog overtuigende zeges op Jesus Salate (3-0) en Jonny Tata (3-2), waarbij hij na een achterstand drie sets op rij wist te winnen. Daarna bleek Justin Hood echter met 4-1 te sterk.

Juist die WK-run houdt Meikle momenteel nog boven water. Zijn vorm in 2026 alleen zou waarschijnlijk onvoldoende zijn geweest om zijn Tour Card veilig te stellen. Tot dusver verdiende hij dit seizoen slechts £17.250, waardoor zijn terugval enigszins wordt gemaskeerd door het prijzengeld van Alexandra Palace.

Zijn winstpercentage is inmiddels gezakt naar 40 procent, waardoor Meikle nadrukkelijk in de gevarenzone terecht is gekomen. Met een gemiddelde van 89,58 behoort hij bovendien niet eens tot de beste tachtig spelers ter wereld op basis van gemiddelden. Geen dramatisch cijfer, maar zeker ook niet indrukwekkend.

Toch liet Meikle dit seizoen wel zien dat hij op goede dagen van de absolute top kan winnen. Overwinningen op onder anderen Gary Anderson, Rob Cross en Ross Smith tonen aan dat hij het niveau bezit om spelers uit de wereldtop te verslaan.

Daar tegenover staan echter ook opvallend zwakke prestaties tegen lager geklasseerde tegenstanders. Zo gooide Meikle een gemiddelde van slechts 74,94 in de qualifier voor ET4 tegen Tytus Kanik, terwijl hij in een 6-1 nederlaag tegen Callum Goffin bleef steken op 80,63 gemiddeld. Juist die wisselvalligheid vormt momenteel het grootste probleem.

Daarnaast staat Meikle slechts 52e in de race richting het WK, wat betekent dat hij bij aanhoudende vormproblemen serieus risico loopt om zijn Tour Card kwijt te raken. Daarbij verdedigt hij nog £15.000 aan prijzengeld dat hij mogelijk niet terugverdient, plus £6.500 van de Players Championship Finals, waarvoor hij momenteel £5.000 tekortkomt om zich te plaatsen.

De komende zes maanden worden daardoor cruciaal voor ‘The Barber’. Op papier lijkt zijn positie relatief comfortabel, maar de huidige vorm van Meikle rechtvaardigt dat gevoel van veiligheid allerminst.

Thibault Tricole geldt momenteel als dé meetlat in de strijd om behoud van een Tour Card. De Fransman staat exact op plek 64 van de wereldranglijst en bevindt zich daarmee precies op de grens van veiligheid.

Sinds het winnen van zijn Tour Card in 2024 wist Tricole redelijk constante inkomsten te genereren. In 2024 verdiende hij £42.500 aan prijzengeld, gevolgd door £49.000 in 2025. Toch beginnen de zorgen rond de Fransman steeds groter te worden.

Met een gemiddelde van 89,17 behoort Tricole namelijk tot de kwetsbare spelers rond de gevarenzone. Vooral spelers onder hem op de ranking, zoals Max Hopp, lijken op basis van vorm dichterbij te komen. Een langdurige mindere periode in 2026 heeft ervoor gezorgd dat de Fransman langzaam terrein verliest.

Het absolute hoogtepunt van zijn seizoen was een halve finale op Players Championship 6, waar hij pas na een beslissende leg met 7-6 verloor van Andrew Gilding. Tijdens dat toernooi liet Tricole ook zijn potentieel zien met een indrukwekkende overwinning op Max Hopp, waarbij hij een gemiddelde van 105,05 noteerde.

Toch zijn de cijfers over het geheel genomen zorgwekkend. Zijn winstpercentage van 45 procent ligt liefst negen procent lager dan tijdens zijn debuutjaar op het circuit. Daarnaast vloog hij in zeven van zijn laatste elf toernooien direct in de eerste ronde uit, een statistiek die weinig vertrouwen geeft richting de rest van het seizoen.

Bovendien worden gemiddelden in de lage tot midden 80 steeds vaker de norm voor Tricole, terwijl juist meer constante prestaties nodig zijn om zijn positie vast te houden.

Op televisie wist de Fransman zich bovendien nog nauwelijks echt te onderscheiden. Zijn overwinning op Gerwyn Price tijdens de Players Championship Finals blijft één van de weinige grote tv-resultaten uit zijn carrière.

Als Tricole zijn Tour Card wil behouden, zal er volgens de huidige tendens snel iets moeten veranderen. Anders dreigt ‘The French Touch’ na twee jaar alweer onder de streep te verdwijnen.

Rob Owen wist zijn Tour Card voor 2025 veilig te stellen dankzij een sterk WK-optreden in Alexandra Palace, maar juist dat prijzengeld dreigt hem nu parten te spelen. De Welshman bereikte destijds de laatste zestien van het wereldkampioenschap, maar dat bedrag valt aan het einde van dit seizoen van zijn ranking af.

Owen staat momenteel op plek 63 van de wereldranglijst en heeft slechts £1.000 voorsprong op de gevarenzone. Daarmee bevindt ‘Stack Attack’ zich nadrukkelijk in gevaarlijk gebied.

Dat hij zich vervolgens niet wist te plaatsen voor het WK van 2025, maakte de situatie alleen maar lastiger. Toch zijn er ook positieve signalen rondom de Welshman, want zijn vorm in 2026 zou hem uiteindelijk weleens kunnen redden.

Met een winstpercentage van 54 procent beleeft Owen statistisch gezien zelfs het beste seizoen uit zijn carrière. Bovendien bereikte hij kwartfinales op Players Championship 13 en Players Championship 17, wat laat zien dat hij nog altijd competitief is op de vloer.

Ook tijdens kwalificatietoernooien voor de European Tour liet Owen sterke prestaties zien. Zo noteerde hij gemiddelden van 104,82 en 108,82 in overwinningen op respectievelijk Ricky Evans en Niall Culleton.

Daarnaast staat Owen momenteel op een positie die recht geeft op deelname aan het komende wereldkampioenschap. Mocht hij opnieuw het podiumniveau halen waarmee hij eerder succes boekte in Alexandra Palace, dan lijkt behoud van zijn Tour Card zeker mogelijk.

Toch blijft de marge uiterst klein. Wiskundig gezien blijft Owen bijzonder kwetsbaar en zal hij de komende maanden punten én prijzengeld moeten blijven verzamelen om buiten de gevarenzone te blijven.

Maik Kuivenhoven is de enige speler op deze lijst die zijn Tour Card pas in 2025 wist te bemachtigen en deze na de eerste periode van twee jaar mogelijk alweer dreigt kwijt te raken.

De Nederlander miste de afgelopen twee wereldkampioenschappen telkens op het nippertje. In 2024 kwam hij slechts £1.000 tekort voor plaatsing, terwijl hij in 2025 zelfs maar £500 verwijderd was van een ticket voor Alexandra Palace.

Dit seizoen lijken de vooruitzichten echter een stuk beter. Kuivenhoven staat momenteel negende in de race richting het wereldkampioenschap en bevindt zich daarmee in een uitstekende positie om zich eindelijk te plaatsen voor het WK.

Ook de statistieken wijzen op duidelijke vooruitgang. Zijn winstpercentage steeg van 51 naar 56 procent, terwijl zijn gemiddelde inmiddels op 90,76 ligt. De cijfers tonen aan dat de Nederlander stappen vooruit heeft gezet.

Zijn beste resultaten van het seizoen waren een halve finale op Players Championship 13 en plaatsen bij de laatste zestien op PC14 en PC17. Daarnaast boekte Kuivenhoven knappe overwinningen op onder anderen Jonny Clayton en Kim Huybrechts, wat zijn potentie onderstreept.

Toch blijft zijn situatie allesbehalve zorgeloos. Vijf nederlagen in de eerste ronde en liefst negen uitschakelingen bij de laatste 64 tonen aan waarom zijn positie nog altijd kwetsbaar is.

Voor Kuivenhoven telt richting het einde van het seizoen letterlijk iedere verdiende pond. De progressie is zichtbaar, maar de vraag blijft of die ontwikkeling op tijd komt om zijn Tour Card veilig te stellen.