ANALYSE | Teleurstellingen, comebacks en jong talent: België bereidt zich voor op cruciaal dartjaar

De laatste jaren leek België alles in handen te hebben om uit te groeien tot een topnatie in de dartswereld. Zowat alle grote toernooien kwamen rechtstreeks op televisie, lokale toernooien puilden uit van de deelnemers en met twee Euro Tours en dit jaar zelfs een Premier League-speeldag in België leek niets de opmars van de edele pijlensport te kunnen stoppen. Maar toen kwam 2025, een annus horribilis voor het Belgische darten. Een terugblik en ook vooruitblik op betere tijden.

2025 was nochtans goed begonnen voor de Belgen, met Dimitri Van den Bergh en kersvers majorwinnaar Mike De Decker die in de top 16 stonden of er dichtbij tegenaan hinkten. België verloor met Ronny Huybrechts en Robbie Knops twee PDC Tour Card-houders, maar kreeg er met Stefaan Henderyck ook eentje bij.

Het eerste majortoernooi van 2025 – de Winmau World Masters - was er nog geen vuiltje aan de lucht. Integendeel zelfs, Van den Bergh versloeg er onder meer Michael van Gerwen en Nathan Aspinall en bereikte zo de halve finales. Daarin was Jonny Clayton uiteindelijk met 5-2 te sterk, maar Van den Bergh leek wel klaar te zijn voor een sterk seizoen.

Een maand later was Van den Bergh aan de slag op de UK Open, waar hij zijn titel van een jaar eerder verdedigde. ‘The DreamMaker’ kwam in Minehead tot de laatste zestien, waar hij met 10-3 verloor van Michael Smith. Van den Bergh bleef in die wedstrijd steken op een gemiddelde van amper 70. Een eenmalige negatieve uitschieter of een trend die zich begon af te tekenen?

Het bleek dat laatste. Na een moeilijke periode met wisselvallige prestaties en een plotseling vertrek uit een vloertoernooi in Rosmalen, besloot hij een stap terug te zetten om mentaal en fysiek te herstellen. Hij gaf aan sterker terug te willen komen. Van den Bergh speelde uiteindelijk bijna twee maanden geen toernooi en keerde pas terug op de World Cup of Darts. Daar trad hij aan met Mike De Decker, maar ook dat draaide uit op een ontgoocheling toen België al na de groepsfase moest afdruipen.

De rest van het jaar bracht amper beterschap voor de 31-jarige Belg. Pas op de laatste vloertoernooien toonde hij enige tekenen van herstel met nog eens een kwartfinale. Van den Bergh trok zo toch met een klein beetje optimisme naar het WK, maar in Alexandra Palace was de desillusie bijzonder groot: een kansloze 3-0 nederlaag in de openingsronde tegen Darren Beveridge. ‘VDB’ bleef steken op amper 80 gemiddeld en was terug bij af.

En zo begint Van den Bergh dus met een karrenvracht aan vragen aan het nieuwe seizoen. Hij is op de wereldranglijst afgegleden naar de 25e plaats en is niet langer eerste Belg. In de virtuele Tour Card-race staat hij zelfs pas 51e. Werk aan de winkel dus voor Van den Bergh. Talent kan echter niet verloren zijn gegaan. Van den Bergh won in het verleden twee majors en speelde Premier League Darts tussen de beste spelers ter wereld. Hij is bovendien nog jong genoeg om (sterker) terug te komen. Maar dat 2026 een uiterst belangrijk jaar is in zijn carrière, moge meer dan duidelijk zijn.

Waar Van den Bergh 2025 nog begon als de Belgische nummer, heeft De Decker die positie inmiddels overgenomen. Toch heeft ook hij er geen geweldig jaar opzitten. Zeker omdat de verwachtingen in De Decker hooggespannen waren. Hij brak in 2024 definitief door met het winnen van de World Grand Prix en rukte op richting de top 20 van de wereld. De Decker werd tot zijn eigen ontgoocheling echter niet geselecteerd voor de Premier League Darts.

Vastbesloten om het ongelijk van de PDC te bewijzen begon De Decker het nieuwe jaar nog uitstekend met een finaleplaats voor eigen volk op het Belgian Darts Open, waar enkel Luke Littler te sterk bleek. De Decker presteerde de maanden daarna zeker niet slecht, maar uitschieters bleven uit. ‘The Real Deal’ gaf ook aan moeite te hebben om gewoon te raken aan zijn nieuwe pijlen (De Decker maakte de overstap van Bull’s Darts naar Mission), een probleem dat het hele jaar een rode draad zou worden in zijn prestaties.

De Decker werd door de PDC uitgenodigd voor de World Series-toernooien in Oceanië en op de Australian Darts Masters bereikte hij bij zijn debuut meteen de finale, waarin Littler met 8-4 te sterk was. De maanden nadien bereikte De Decker nog de laatste zestien op de World Matchplay en de kwartfinales op de World Series of Darts Finals. Het afgelopen WK Darts werd ook voor hem een enorme ontgoocheling, met een 3-2 nederlaag in de openingsronde tegen David Munyua. De Decker staat momenteel 19e op de wereldranglijst, maar heeft dit jaar wel zijn titel op de World Grand Prix te verdedigen. Afwachten dus welke richting de carrière van De Decker uitgaat.

Lange tijd de Belgische nummer één, vervolgens nummer twee en momenteel al een tijdje nummer drie: dat is het lot van Kim Huybrechts. Op zijn 40e staat ‘The Hurricane’ op een kruispunt in zijn carrière. Huybrechts heeft er een barslecht jaar opzitten, waarin hij is afgezakt naar een 60e plaats op de wereldranglijst. Op de virtuele Tour Card-race staat hij zelfs pas 69e. Het gevaar dat Huybrechts eind 2026 na vijftien jaar onafgebroken op de Pro Tour zijn PDC Tour Card gaat kwijtspelen is heel reëel te noemen.

Die neergang is al een tijdje ingezet en lijkt moeilijk te stoppen voor Huybrechts. De oorzaak moet dan vooral gezocht worden bij zijn matige prestaties op de vloertoernooien en het amper kunnen plaatsen de Euro Tours, waar toch de nodige ponden voor de wereldranglijst kunnen geraapt worden. Ook voor hem liep het WK faliekant af na een roemloze 3-1 nederlaag in de openingsronde tegen Arno Merk.

Huybrechts heeft echter het talent om moeiteloos mee te draaien in de PDC, dat heeft hij in het verleden al meermaals bewezen met titels op de European Tour en vloertoernooien en zelfs een finale op een major. Huybrechts was een pionier voor de huidige generatie van Belgen in de PDC en heeft mede voor hen het pad geëffend. De nieuwe aanwas van spelers wordt echter steeds jonger en hoewel 40 nog niet oud is, wordt dit toch een cruciaal jaar voor de Belg. Kan hij nog een keer de rug rechten?

De beste Belg in 2025 was misschien wel Mario Vandenbogaerde. De sympathieke 52-jarige West-Vlaming kende een heel stabiel jaar op de Pro Tour en bereikte als enige Belg een finale in een rankingtoernooi. In de finale van het 28e Players Championship van het jaar verloor hij met 8-6 van Ryan Searle.

Vandenbogaerde was verder een heel jaar in strijd om het behoud van zijn PDC Tour Card. Hij stond constant rond de 64e plaats en na een snelle uitschakeling op het WK leek hij er alsnog naast te grijpen. ‘Super Mario’ werd echter plots ‘Lucky Mario’ toen het prijzengeld van Dom Taylor werd afgepakt na een positieve dopingplas. Op basis van zijn sterke seizoen verdiende Vandenbogaerde wel dat beetje meeval en mag hij dus ook dit seizoen aan de slag in de PDC.

Andy Baetens werd in 2023 wereldkampioen bij de WDF. De Oost-Vlaming leek klaar om ook een rol van betekenis te gaan spelen in de PDC, maar dat liep net even anders. ‘The Beast’ zorgde her en der wel voor hoge gemiddeldes en een paar mooie overwinningen, toch ontbrak de constante in zijn prestaties. Baetens wist zich via het kwalificatietoernooi nog wel te plaatsen voor het WK, maar na een spannende wedstrijd bleek Dirk van Duijvenbode toch net te sterk.

Wij blijven overtuigd van de mogelijkheden van Baetens, maar misschien – zoals Van Duijvenbode aanhaalde in zijn interview achteraf – moet de Belg keuzes gaan maken of hij alles op darts zet of werk wil blijven combineren met een dartscarrière. Baetens slaagde er alleszins niet in om begin deze maand op Q-School zijn PDC Tour Card te heroveren en zal daardoor dit jaar vooral te zien zijn op de Challenge Tour en bij de WDF.

Ook in 2026 op de Pro Tour te zien: Stefaan Henderyck. De 52-jarige West-Vlaming behaalde begin vorig jaar zijn PDC Tour Card, maar wist voorlopig amper wedstrijden te winnen. Zijn Tour Card aan het einde van dit jaar behouden wordt dan ook een schier onmogelijke opdracht.

Op de afgelopen Q-School wist geen enkele Belgische speler een PDC Tour Card te veroveren, al was vooral Lennert Faes er bijzonder dichtbij. Is alles dan negatief? Nee, zeker niet! Zoals in het begin gezegd mag de Belgische dartsfan zich dit jaar opmaken voor een Premier League-avondje in de Afas Dôme (het vroegere Sportpaleis), een primeur voor België. Eerder was het rondreizend dartscircus enkel buiten Groot-Brittannië te gast in Duitsland en Nederland. Toch een bewijs dat de PDC de Belgische markt hoog inschat. Daarnaast zijn er ook dit jaar weer de Belgian Darts Open en de Flanders Darts Trophy.

Om de dartshype te laten blijven voortleven in België is het wel van groot belang dat er ook enkele topspelers zijn waarmee de mensen zich kunnen identificeren. In die zin is het natuurlijk hopen dat de huidige Tour Card-houders zich in 2026 herpakken, maar ook dat er stilaan vers bloed bijkomt.

Zo wordt er in België hard en goed gewerkt met jeugd en is het uitkijken naar wat spelers als Lex Paeshuyse, Matthias Moors en Rune Van Damme om er maar enkele te noemen in de toekomst kunnen brengen. Ook hier is het echter belangrijk om de druk niet té hoog te leggen. In tegenstelling tot Nederland is de basis in België nog veel dunner en moet er misschien vooral op lange termijn gedacht worden.