Beschuldigd van valsspelen, getroffen door darteritus en nu dichter dan ooit bij de PDC: Chris Wickenden voelt zich steeds meer thuis op hoogste niveau

Met zijn imposante baard en ontspannen uitstraling valt Chris Wickenden direct op tussen de spelers op de PDC Challenge Tour. Toch is het niet alleen zijn uiterlijk dat de aandacht trekt. De 38-jarige Engelsman uit Nuneaton beleeft momenteel de beste periode uit zijn dartscarrière en lijkt dichter dan ooit bij een felbegeerde PDC Tour Card te komen.

Wickenden, beter bekend onder zijn bijnaam ‘Pugs’, staat momenteel hoog op de Challenge Tour-ranglijst en veroverde onlangs zijn eerste titel door Dave Evans te verslaan in Hildesheim. Een belangrijke mijlpaal voor een speler die jarenlang uit beeld verdween.

De oorsprong van zijn bijnaam gaat terug naar zijn schooltijd. “Pugs komt uit de tijd dat ik op school zat. Ik was een jaar of tien, had een kaal hoofd met een blonde pony en een oudere jongen zei dat ik op Pugsley uit The Addams Family leek. Sindsdien ben ik die bijnaam nooit meer kwijtgeraakt'', zo legt hij uit in gesprek met Bang on Target.

Hoewel Wickenden al sinds 2013 droomt van een PDC Tour Card, kende zijn loopbaan een lange onderbreking. Wat begon als een veelbelovende dartscarrière kwam abrupt tot stilstand door darteritus. “Ik stopte met darten vanwege darteritus. Destijds speelde ik goed en won ik regelmatig lokale titels. Toen sloeg ineens het gevreesde D-woord toe.”

De Engelsman probeerde aanvankelijk door te spelen, maar zonder succes. “Ik bleef het nog een tijd proberen, maar dat was enorm frustrerend. Tijdens een wedstrijd in een lokale competitie werd ik er zelfs van beschuldigd dat ik vals speelde omdat ik over de oche stapte. Toen liep alles uit de hand en besloot ik mijn pijlen neer te leggen.”

Daarna richtte hij zich op andere hobby's, en liet hij het darten even voor wat het was. “Ik ben gaan golfen, vissen en allerlei andere dingen gaan doen.”

Het duurde uiteindelijk acht jaar voordat Wickenden weer serieus een dart oppakte. “Een aantal oude teamgenoten stelde een ploeg samen en vroeg of ik mee wilde doen. Ik begon weer te spelen, maar de darteritus was er nog steeds. Ik verloor al mijn wedstrijden.”

Toch bleef hij terugkomen. “Ik genoot van de gezelligheid met de jongens en verscheen iedere week.” Tijdens het individuele kampioenschap aan het einde van dat seizoen volgde een belangrijk moment.

“Ik lootte Mick Hall, een geweldige man die al jaren actief was in de lokale dartswereld. Mijn darteritus was nog steeds erg aanwezig, maar op de een of andere manier won ik die wedstrijd.” Vanaf dat moment begon het geloof langzaam terug te keren.

Dankzij zijn prestaties op de Challenge Tour kreeg Wickenden inmiddels meerdere kansen op de ProTour. Hoewel de resultaten nog wisselvallig zijn, geniet hij zichtbaar van het spelen tegen de wereldtop. “De stap omhoog is geweldig geweest. Ik weet al langer wat ik kan en heb altijd het gevoel gehad dat ik onder mijn niveau presteerde.”

Volgens Wickenden ontbrak het vroeger vaak aan timing. “Ik kreeg mijn spel nooit op het juiste moment bij elkaar tijdens de grotere toernooien. Of ik speelde fantastisch en verloor alsnog.”

Een paar jaar geleden maakte hij zelfs een opmerkelijke reeks mee. “Ik heb volgens mij tien Challenge Tour-toernooien op rij gemiddeld rond de 90 gegooid en verloor telkens in de eerste ronde.”

Toch voelt hij zich tegenwoordig steeds meer thuis op het hoogste niveau. “Het voelt geweldig om tegen de beste spelers van de wereld te spelen en te zien waar mijn niveau ligt. Ik heb nog niet het gevoel dat ik helemaal gewend ben, maar ik geniet van iedere minuut.”

Een van zijn hoogtepunten kwam recent tegen Gian van Veen. “Ik versloeg Gian van Veen onlangs met 6-2 en dat heeft me enorm veel vertrouwen gegeven.”

Het uiteindelijke doel is duidelijk. “Natuurlijk is een PDC Tour Card het ultieme doel. Het zou geweldig zijn om van darts mijn beroep te maken. Dat is de droom en daar werk ik iedere dag voor.”

Voorlopig profiteert Wickenden van zijn sterke positie op de Challenge Tour. “Ik zit momenteel in een unieke situatie. Omdat ik hoog sta op de Challenge Tour krijg ik uitnodigingen voor de ProTour, terwijl ik ook nog alle amateurtoernooien mag spelen.”

Een volledig profbestaan brengt echter ook kosten met zich mee. “Ik zit momenteel bij Bardon Premier Management van Chris Pick. Ik heb een paar shirtsponsors, maar een paar extra zouden welkom zijn.”

Ook op materiaalgebied ziet hij nog mogelijkheden. “Ik heb nog geen fabrikant die mij ondersteunt. Dat zou mooi zijn om in de toekomst voor elkaar te krijgen.”