"De belastingdienst komt je toch wel uitkleden, typisch Groot-Brittannië" - Gary Anderson haalt zijn schouders op over het hogere prijzengeld op World Matchplay

Gary Anderson heeft zondag op indrukwekkende wijze de tweede ronde van de World Matchplay bereikt. De tweevoudig wereldkampioen liet in Blackpool niets heel van Ryan Joyce en boekte met een gemiddelde van 109,96 een overtuigende 10-2 overwinning. Na afloop spaarde de Schot de analisten niet. Volgens Anderson hebben de twijfels over zijn vorm geen enkele waarde.

De huidige nummer twaalf van de wereld beleefde in de Winter Gardens misschien wel zijn beste optreden ooit op de World Matchplay. Op zijn achttiende deelname produceerde 'The Flying Scotsman' een van de sterkste wedstrijden van het toernooi en maakte hij direct duidelijk dat er nog altijd rekening met hem gehouden moet worden.

In aanloop naar de World Matchplay waren er vraagtekens rond Anderson. De 55-jarige Schot speelde dit seizoen slechts vijftig wedstrijden en wist bovendien geen enkele ProTour-titel te winnen. Voor veel kenners was dat aanleiding om zich af te vragen of hij nog wel kon meedoen om de grootste prijzen.

Van die kritiek wilde Anderson na afloop echter niets weten in gesprek met talkSPORTS. "Het laat alleen maar zien dat al die analisten er helemaal niets van weten." Hij vervolgde zijn tirade met een duidelijke boodschap aan iedereen die vooraf twijfelde aan zijn kansen. "Echt helemaal niets. Je hoort al die verhalen: 'Ja, ja, ja.' Weet je wat? Slaap er nog maar eens een nachtje over."

Het prijzengeld van de World Matchplay is in 2026 verhoogd naar één miljoen pond, waarbij de winnaar van de Phil Taylor Trophy 225.000 pond ontvangt. Toch maakt een eventuele nieuwe hoofdprijs volgens Gary Anderson weinig verschil voor zijn dagelijks leven.

"Helemaal niets. Ik sta de volgende ochtend gewoon weer op en ga rechtstreeks aan het werk. Klaar," aldus Anderson. "De belastingdienst komt toch wel langs om je uit te kleden. Typisch Groot-Brittannië."

Met zijn optreden in de eerste ronde schreef Anderson bovendien opnieuw geschiedenis in Blackpool. Zijn gemiddelde van boven de 100 was al de twaalfde keer dat hij op de World Matchplay een ton-plusgemiddelde noteerde. Alleen Phil Taylor, Michael van Gerwen en Peter Wright deden dat vaker. Daarnaast verbeterde de Schot ruimschoots zijn persoonlijke record op het toernooi. Dat stond sinds zijn succesvolle titeljaar 2018 op 106,06.

Die eindzege in 2018 is nog altijd Andersons enige World Matchplay-titel. Destijds versloeg hij Mensur Suljovic met 21-19 in de langste finale uit de geschiedenis van het toernooi. Eerder tijdens die editie gooide hij bovendien een negendarter tegen Joe Cullen.

Volgens Anderson draait het nog altijd om zijn liefde voor de sport, al merkt hij dat zijn lichaam en zijn hoofd hem soms verschillende signalen geven. "Ik speel gewoon graag darts. Alleen weet ik soms niet of mijn hoofd zegt dat ik door moet gaan, of dat mijn lichaam dat zegt en mijn hoofd juist vindt dat ik moet stoppen."

Naast zijn eigen prestaties sprak Anderson ook over zijn zoon Tai, die inmiddels zijn eerste stappen zet in de dartswereld. De jonge Schot speelt op het JDC-circuit en tekende onlangs een meerjarige overeenkomst met materiaalproducent L-Style.

Hoewel Anderson vanzelfsprekend trots is op zijn zoon, benadrukt hij dat hij zich bewust afzijdig houdt van diens ontwikkeling. "Hij doet alles zelf. Ik speel geen darts met hem, ik ga alleen kijken."

Ook tijdens trainingen grijpt Anderson niet in. "Hij is een jonge jongen en heeft ontzettend veel motivatie. Als hij dingen mist, loop ik gewoon weg."

De tweevoudig wereldkampioen wil voorkomen dat zijn zoon afhankelijk wordt van zijn beroemde vader. "Ik heb helemaal niets te maken met Tai en zijn darts. Hij doet alles zelf. Hij traint zelf en heeft zichzelf leren tellen. Sterker nog, hij kan beter tellen dan ik."

Volgens Anderson ligt de verantwoordelijkheid volledig bij zijn zoon. "Het is nu aan hem. Als hij dit echt wil, moet hij het op eigen kracht doen. Hij gooit goede pijlen."

Toch kon de Schot het niet laten om zijn verhaal met een knipoog af te sluiten. "Mocht ik ooit op televisie tegen hem spelen, dan krijgt hij er gewoon van langs."