DISCUSSIE | Jonny Clayton blinkt uit op New Zealand Darts Masters, maar PDC-spelers stellen teleur met matig niveau bij afwezigheid grote namen

De New Zealand Darts Masters vond afgelopen weekend plaats in Auckland. Het toernooi vormde het Nieuw-Zeelandse gedeelte van de World Series of Darts, die volgende week wordt voortgezet in Wollongong met de Australian Darts Masters.

Jonny Clayton ging uiteindelijk met de titel aan de haal door Gerwyn Price in de finale te verslaan. Daarmee blijven de Welshmen uitstekend presteren tijdens deze toernooien, die niet meetellen voor de wereldranglijst. Vooral Clayton lijkt zich bijzonder goed thuis te voelen op de World Series. Het begint inmiddels bijna een terugkerend patroon te worden dat 'The Ferret' juist tijdens deze evenementen zijn beste spel laat zien.

Samuel Gill, hoofdredacteur van DartsNews.com, is lovend over Clayton en besteedt daarnaast aandacht aan de sterke prestaties van de Oceanische deelnemers. Vooraf waren de verwachtingen rond de lokale spelers volgens Gill niet bepaald hooggespannen. "Vooraf werd de Australische en Nieuw-Zeelandse spelers nauwelijks een kans toegedicht. Eerlijk gezegd was daar misschien ook wel reden voor, aangezien het talent bij spelers als Haupai Puha, Ben Robb en Jonny Tata vaak zichtbaar is geweest, maar zich nauwelijks heeft vertaald in overwinningen."

Ditmaal slaagden enkele spelers er wel in om de gevestigde PDC-namen serieus in de problemen te brengen. Vooral Adam Leek en Raymond Smith maakten daarbij indruk. "Adam Leek en Raymond Smith bewezen echter dat er nog altijd voldoende potentie aanwezig is. Leek volgt inmiddels natuurlijk het voorbeeld van Heta door week in, week uit op de Tour te spelen, terwijl Whitlock uiteraard al jarenlang op het circuit actief is."

Gill ziet met name bij Raymond Smith voldoende kwaliteit om vaker op het hoogste niveau actief te zijn. Volgens hem zou 'The Guru' serieus kunnen overwegen om zijn dartscarrière een andere richting te geven. "Wat Smith betreft, vind ik dat hij serieus moet nadenken over zijn toekomst en zou moeten overwegen om de overstap te maken en zich volledig op het professionele circuit te richten. 'The Guru' heeft in het verleden al indruk gemaakt op het WK en voelt zich duidelijk thuis op het grote podium. Hij is een fantastische ambassadeur voor het Australische darts en ik hoop dat hij veel vertrouwen uit dit weekend haalt om die ambities na te streven."

Over het optreden van enkele gevestigde PDC-spelers is Gill een stuk minder enthousiast. Vooral Ross Smith en Stephen Bunting konden volgens hem niet overtuigen. "Wat de overige PDC-toppers betreft, vielen Ross Smith en Stephen Bunting behoorlijk tegen. Omdat spelers als Humphries en Littler ontbraken, was het vooraf al de vraag welke grote namen zich zouden laten zien."

Het mindere optreden van een aantal favorieten zorgde er tegelijkertijd voor dat de strijd om de titel opener werd. Uiteindelijk ging Clayton met de hoofdprijs aan de haal, maar volgens Gill had het zomaar anders kunnen lopen. "Dat maakte het toernooi tegelijkertijd interessant. Hoewel Clayton uiteindelijk de titel won en hij al lange tijd uitstekend presteert, had er zomaar een Australische winnaar kunnen zijn. Nu op naar Australië, waar we daar misschien nog dichter bij in de buurt komen."

Lucas Michael, redacteur van DartsNews.com, zag Jonny Clayton opnieuw bewijzen dat de toernooien in Australië en Nieuw-Zeeland hem uitstekend liggen. Volgens Michael zou 'The Ferret' er waarschijnlijk geen problemen mee hebben als de PDC vaker naar de andere kant van de wereld zou afreizen. "Als we één conclusie mogen trekken uit de New Zealand Darts Masters van 2026, dan is het wel dat Jonny Clayton zou moeten pleiten voor meer dartstoernooien Down Under. In vier evenementen waaraan hij in Australië of Nieuw-Zeeland heeft deelgenomen, bereikte hij tweemaal de finale en won hij twee titels. De laatste was een bevredigend stukje revanche op Gerwyn Price."

Die revanche heeft volgens Michael meerdere kanten. Clayton en Price mogen buiten het podium dan goede vrienden zijn, sportief gezien is er voldoende gebeurd om de onderlinge strijd extra lading te geven. "Ondanks dat ze goede vrienden zijn, zijn er meerdere redenen waarom deze overwinning als revanche kan worden beschouwd. Van het feit dat 'The Iceman' niet deelnam aan de World Cup of Darts tot het afpakken van de positie als nummer één van Wales. Goede vrienden naast de oche, maar erop wordt 'The Ferret' wild. Hoewel hij in zijn openingswedstrijd onder druk stond, leek hij zich op de tweede speeldag nergens echt druk om te maken. Het was niet zijn kenmerkende 121-finish waarmee hij zo vaak wordt geassocieerd, maar 124 was een fraaie manier om de wedstrijd af te maken en opnieuw een reden waarom Clayton momenteel als een van de beste spelers ter wereld moet worden beschouwd."

De World Series-toernooien in Auckland en Wollongong draaien traditioneel om kansen voor de lokale spelers. Ditmaal gold dat volgens Michael echter net zo goed voor de PDC-toppers die normaal gesproken in de schaduw staan van de absolute wereldtop. "Deze evenementen in Auckland en Wollongong draaien volledig om kansen. Normaal gesproken wordt daarbij vooral gekeken naar de lokale uitdagers, maar ditmaal gold dat ook voor de PDC-namen. Luke Littler (Saudi-Arabië), Luke Humphries (Verenigde Staten) en Michael van Gerwen (Bahrein en Nordic) hebben alle World Series-titels van 2026 verdeeld. Omdat alle drie de reis niet maakten, en dan met name de twee Engelsen, lag er een kans voor de achtervolgende groep om daarvan te profiteren."

Niet iedereen wist die mogelijkheid te benutten. Voor Ross Smith betekende de afwezigheid van enkele grote namen wel dat hij zijn debuut mocht maken op de World Series. Zijn eerste optreden eindigde echter in een pijnlijke nederlaag tegen Adam Leek. "Veel spelers slaagden daar niet in, maar het opende wel de deur voor Ross Smith om zijn debuut op de World Series te maken. In Australië krijgt hij een nieuwe kans op succes, maar het is duidelijk dat hij liever niet terugdenkt aan die wedstrijd tegen Adam Leek. Of het nu door zenuwen kwam of doordat hij op het beslissende moment niet kon toeslaan, die zes gemiste matchdarts geven 'Smudger' genoeg stof tot nadenken. Hij is een enorm getalenteerde darter, maar het voelt altijd alsof iets hem tegenhoudt om die volgende stap te zetten, ook al lijkt hij die met deze nieuwe kans juist wel te maken."

Een speler die zijn kans juist wel greep, was Raymond Smith. De Australiër maakte indruk en Michael denkt dat er voor hem meer mogelijk is wanneer hij besluit zich vaker met de beste spelers ter wereld te meten. "Raymond Smith heeft absoluut indruk gemaakt. Zijn opvallende manier van gooien ziet er heel soepel uit en dat kwam tot uiting in een aantal geweldige optredens. Hij kan die volgende stap zetten wanneer hij de beste spelers ter wereld consequent weet te verslaan, maar dat zal niet snel gebeuren wanneer hij genoegen neemt met wedstrijden Down Under. Het is altijd een lastige beslissing, maar als hij dezelfde stap kan zetten die Damon Heta en Simon Whitlock eerder hebben gemaakt, dan denk ik dat hij iemand is om in de gaten te houden."

Een van de slachtoffers van Smith was Stephen Bunting. Juist bij 'The Bullet' ziet Michael een opvallend verschil met vorig seizoen, toen hij nog bijna voortdurend om de prijzen meedeed op de World Series. "Een van de spelers die hij versloeg was Stephen Bunting. Vorig jaar bereikte hij de finale in vier van de zes World Series-toernooien. Ditmaal heeft hij na vijf evenementen nog niet eens vier overwinningen verzameld op het circuit. En daar blijft het niet bij. Zeven opeenvolgende Euro Tours zonder de slotsessie te bereiken, geen PDC-titels in 2026 en slechts één finale. Zijn naam duikt niet regelmatig meer op in de eindfase van toernooien. Door zijn constante niveau aan de oche was dat een paar jaar geleden nog de realiteit, maar inmiddels is hij wanhopig op zoek naar vorm. Het duurt misschien niet lang meer voordat hij uit de bovenste regionen van de sport verdwijnt en daar alleen nog rondhangt dankzij zijn opkomstnummer."

Pieter Verbeek, redacteur van DartsNieuws.com, zag tijdens de New Zealand Darts Masters vooral dat het verschil tussen de PDC-toppers en de Oceanische spelers kleiner was dan de afgelopen jaren. Volgens hem zou het te gemakkelijk zijn om dat uitsluitend toe te schrijven aan de afwezigheid van enkele grote namen. "Het eerste wat bij dit toernooi opviel, was dat de Oceanische spelers aantoonbaar beter presteerden tegen de PDC-toppers dan de afgelopen jaren. Natuurlijk ontbraken Luke Littler, Luke Humphries en Michael van Gerwen, maar het alleen daarop gooien zou afbreuk doen aan de prestaties van vooral Raymond Smith en Adam Leek."

Vooral Raymond Smith wist zich in Auckland nadrukkelijk te onderscheiden. De Australiër bereikte zelfs de halve finales en liet gedurende het toernooi prima cijfers noteren. Verbeek ziet in hem dan ook een speler die gevaarlijk kan worden wanneer hij zich weet te plaatsen voor het WK Darts. "Smith haalde uiteindelijk zelfs de halve finale, waarin hij uiteindelijk het onderspit moest delven tegen Gerwyn Price. Smith noteerde in zijn drie wedstrijden gemiddeldes van 99,81, 96,72 en 92,35. Een gevaarlijke klant dus als de Australiër erin slaagt om het WK Darts te halen."

Tegenover de sterke prestaties van enkele Oceanische spelers stond volgens Verbeek een minder overtuigend optreden van de gevestigde PDC-namen. Geen enkele deelnemer uit die groep wist gedurende het weekend de grens van honderd gemiddeld te passeren. Uiteindelijk maakte Jonny Clayton volgens hem de beste indruk. "Bij de PDC-spelers viel het niveau juist enigszins tegen, want geen enkele speler slaagde erin om een gemiddelde van boven de honderd te gooien. Uiteindelijk was Jonny Clayton de beste speler van het weekend. Hij moest in de eerste ronde nog terugkomen van een 3-1 achterstand tegen Haupai Puha, voordat hij de Nieuw-Zeelander uiteindelijk met 6-5 aan de kant schoof."

Na die moeizame openingswedstrijd kwam Clayton steeds beter in het toernooi. De Welshman rekende vervolgens achtereenvolgens af met Gian van Veen, James Wade en Gerwyn Price en hoefde in die partijen aanzienlijk minder diep te gaan. "Daarna kende Clayton een veel comfortabelere route naar de titel. Hij versloeg achtereenvolgens Gian van Veen met 6-3, James Wade met 7-2 en Gerwyn Price met 8-4. Het was een welkome overwinning voor de Welshman, die eigenlijk het hele jaar al een constant hoog niveau laat zien, maar nog altijd op zijn eerste titel wachtte."

De timing van Claytons eerste titel van het jaar kan bovendien nauwelijks beter. Met de belangrijkste maanden van het dartseizoen in aantocht ziet Verbeek de eindzege in Auckland als een welkome opsteker voor 'The Ferret'. "Deze overwinning in Auckland geeft Clayton dan ook op het juiste moment een flinke boost richting het najaar, wanneer de grootste prijzen van het seizoen worden verdeeld."

Nicolas Gayer, redacteur van DartsNews.de, hield vooral één duidelijke conclusie over aan de New Zealand Darts Masters. Raymond Smith maakte opnieuw grote indruk op hem en volgens Gayer zou de Australiër een welkome toevoeging zijn aan het reguliere PDC-circuit. "Om eerlijk te zijn is er één belangrijke conclusie die ik aan het weekend in Nieuw-Zeeland overhoud. Het is iets wat ik al jaren als een kapotte grammofoonplaat blijf herhalen: de PDC Pro Tour heeft Raymond Smith nodig. Oké, ik weet niet in hoeverre de PDC Tour als geheel 'The Guru' daadwerkelijk nodig heeft, maar ík heb hem nodig, zoveel is zeker."

De voorliefde van Gayer voor Smith ontstond al enkele jaren geleden. Vooral tijdens het WK Darts van 2022 maakte de Australiër indruk door de laatste zestien te bereiken. Het is echter niet alleen zijn resultatenlijst die Gayer aanspreekt, want vooral de werptechniek van Smith kan hem bekoren. "Sinds de Australiër in de winter van 2021 voor het eerst van zich liet horen in Alexandra Palace en de laatste zestien van het PDC-WK bereikte, ben ik een groot fan van Smith. De belangrijkste reden daarvoor is zijn uitzonderlijk goede werptechniek. De manier waarop hij zichzelf positioneert en zijn vizier stabiliseert, het ritme, dat dit weekend overigens merkbaar hoger lag dan de afgelopen jaren, en vervolgens die onmiskenbare follow-through."

Juist wanneer Smith zijn ritme vindt, ziet Gayer een speler die zijn pijlen met bijzonder veel precisie richting het bord stuurt. Tijdens zijn overwinningen op Stephen Bunting en Adam Leek kwamen die kwaliteiten volgens hem uitstekend naar voren. "Wanneer Raymond Smith in de zone zit, belandt er nauwelijks een pijl buiten het segment waarop hij mikt. Heel weinig afzwaaiers, ongelooflijk veel kaarsrechte worpen en een dodelijke nauwkeurigheid op de bullseye. 'The Guru' liet dat dit weekend op indrukwekkende wijze zien met zijn overtuigende overwinningen op Stephen Bunting en Adam Leek."

Smith was echter niet de enige speler die indruk maakte op Gayer. Ook toernooiwinnaar Jonny Clayton kon op veel waardering rekenen. Volgens de Duitse redacteur heeft de Welshman zich na enkele moeilijkere jaren inmiddels weer nadrukkelijk tussen de absolute wereldtop genesteld. "Naast mijn Australische favoriet heeft Jonny Clayton dit weekend uiteraard ook grote indruk op mij gemaakt. Het is nauwelijks nog nieuws dat Clayton, na een paar moeilijkere jaren, inmiddels weer stevig tot de absolute wereldtop behoort. Toch was het fascinerend om te zien met hoeveel gemak, plezier en pure kwaliteit de Welshman momenteel aan de oche staat."

Toch ziet Gayer bij Clayton ook een opvallend terugkerend patroon. 'The Ferret' heeft gedurende zijn carrière opvallend vaak succes geboekt tijdens evenementen waarvan het prijzengeld niet meetelt voor de PDC Order of Merit. Richting de belangrijke rankingtoernooien in het najaar ligt er daarom nog een uitdaging. "Eén ding achtervolgt Clayton echter al bijna zijn gehele professionele carrière: 'The Ferret' heeft er een handje van om titels te winnen die niet meetellen voor de Order of Merit. Laten we kijken of hij daar verandering in kan brengen wanneer we bij de grote seizoensfinale aankomen."