DISCUSSIE | World Series of Darts Finals: Luke Littler dreigt 'wereldkampioen boycotten' te worden – heeft hij de kille ontvangst van het publiek aan zichzelf te danken?

De World Series of Darts Finals zitten erop. Ross Smith kroonde zich afgelopen weekend in Amsterdam tot kampioen door in de finale overtuigend af te rekenen met Gerwyn Price. Daarmee bekroonde 'Smudger' zijn uitstekende vorm met de tweede major-titel uit zijn carrière.

Toch ging het na afloop niet alleen over de nieuwe kampioen. Ook Luke Littler stond volop in de schijnwerpers. De nummer één van de wereld zag zijn jacht op een historische clean sweep stranden tegen Jonny Clayton en kreeg tijdens het toernooi opnieuw te maken met een vijandig publiek.

Littler liet vervolgens doorschemeren dat hij Nederland in de toekomst mogelijk links laat liggen als de negatieve ontvangst aanhoudt. Eerder sprak hij zich al uit over het mijden van toernooien in Duitsland. Is 'The Nuke' hard op weg om naast wereldkampioen ook de 'boycot-wereldkampioen' te worden?

In onze nabeschouwing kijken de redacteuren van DartsNieuws.com, DartsNews.com en DartsNews.de terug op de belangrijkste gesprekspunten van een veelbewogen weekend in Amsterdam.

Samuel Gill, hoofdredacteur van DartsNews.com, vindt dat de titel van Ross Smith eigenlijk het belangrijkste verhaal van het weekend zou moeten zijn. Tegelijkertijd ziet hij in de behandeling van Littler een patroon dat vaker voorkomt bij dominante sporters.

Ross Smith, die dit weekend de titel pakt, is wat mij betreft hét verhaal. 'Smudger' behoort al lange tijd tot mijn favoriete spelers om op de tour te volgen. Zijn scorend vermogen behoort tot het beste van het circuit en wanneer hij eenmaal op stoom komt, is het prachtig om naar te kijken.

Ik had vooraf al zo'n gevoel en zei dat vorige week ook in de DartsNews Podcast. Niet alleen dacht ik dat Clayton mogelijk het feestje van Littler kon verstoren, maar ik zag ook Smith als dark horse. Al is die term bij hem inmiddels enigszins misplaatst. Hij wordt nog regelmatig zo omschreven, terwijl hij al majorkampioen was en qua niveau momenteel vlak achter de absolute top met Littler en Humphries zit. Smith verdient daarom meer erkenning. Wat mij betreft hoort hij volgend jaar thuis in de Premier League.

Dan Littler, want daar gaat het na afloop opnieuw veel over. Ik begrijp de reacties, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik werk inmiddels bijna tien jaar in deze sport en was daarvoor al jarenlang dartsfan. Ik heb de dominantie van Michael van Gerwen meegemaakt en daarvoor die van Phil Taylor. Nu kijk ik met plezier terug naar de beste jaren van Van Gerwen en verlang ik soms naar dat niveau, maar als tiener hoopte ik bijna iedere week dat hij zou verliezen. Simpelweg omdat het op een gegeven moment repetitief en voorspelbaar werd.

Dat is wat er gebeurt wanneer iemand voortdurend wint. In Groot-Brittannië zie je hetzelfde bij sporters als Keely Hodgkinson en Emma Raducanu. Ze winnen, worden voortdurend door de tabloids in de schijnwerpers gezet en uiteindelijk begint een deel van het publiek zich tegen hen te keren.

Het lijkt erop dat sommige fans, ook in Nederland, simpelweg genoeg hebben van steeds dezelfde winnaar en iets anders willen zien. Dat mag, maar de dominantie van Littler verdient tegelijkertijd waardering. Hij hoeft niet behandeld te worden alsof hij de schurk van het verhaal is.

Het doet denken aan wat jarenlang met Price gebeurde. Eén incident was voldoende om het boegeroep op gang te brengen, waarna steeds meer mensen daarin meegingen. Daarom verwacht ik niet dat dit bij Littler snel zal verdwijnen.

Mats Leering, hoofdredacteur van DartsNieuws.com, zag genoeg positieve punten voor de Nederlandse spelers, maar noemt het vooral jammer dat een toekomstige boycot van Nederlandse toernooien door Littler inmiddels een reëel scenario lijkt.

Wat een editie van de World Series of Darts Finals hebben we dit jaar gezien. Een magistrale Ross Smith bekroonde eindelijk maanden van uitstekende vorm met zijn tweede majortitel. De finale tegen Gerwyn Price bleef lange tijd in evenwicht, maar vanaf 5-5 schakelde Smith nog een versnelling hoger. Hij won vervolgens zes legs op rij en boekte daarmee een memorabele overwinning.

Voor Price duurt het wachten op zijn eerste major-titel sinds 2022 daardoor voort. 'The Iceman' speelde over het gehele weekend een uitstekend toernooi, maar in de finale leek de tank na een lange dag darts simpelweg leeg. Gezien zijn huidige niveau lijkt een nieuwe grote titel echter dichterbij te komen.

Het grootste gesprekspunt van het weekend was uiteindelijk toch de nederlaag van Luke Littler. De 19-jarige maakte gedurende het hele toernooi een wat onrustige indruk. Tegen Danny Noppert en vooral Nathan Aspinall moest hij al diep gaan, waarna Jonny Clayton in de kwartfinale definitief een einde maakte aan zijn toernooi. Littler ging met 10-4 onderuit.

Het Nederlandse publiek speelde daarbij eveneens een hoofdrol. Littler kreeg tijdens zijn wedstrijden veel boegeroep en gefluit over zich heen en het was duidelijk dat de ontvangst hem begon te irriteren. Na zijn wedstrijd tegen Aspinall suggereerde hij zelfs dat hij, naast Duitsland, mogelijk ook Nederland gaat mijden als dit blijft gebeuren. Het zou bijzonder jammer zijn als het daadwerkelijk zover komt.

De nederlaag betekent bovendien dat Littler zijn clean sweep in 2026 niet meer kan voltooien. Dat heeft ook gevolgen voor de rest van zijn programma. Hij reist deze week niet af naar de Players Championship-toernooien in Nederland en mist daardoor ook de Players Championship Finals. De laatste twee European Tour-toernooien zou hij eveneens al overslaan. Daardoor zien we hem na de World Grand Prix naar verwachting alleen nog op het European Championship en de Grand Slam of Darts voordat het WK begint.

Tot slot verdient ook de Nederlandse inbreng aandacht. Michael van Gerwen vindt nog altijd geen uitweg uit zijn vormdip en beleefde opnieuw een teleurstellend weekend voor eigen publiek. Wessel Nijman liet wederom sterke dingen zien, maar trof met James Wade een uiterst efficiënte tegenstander. Iets waar hij de afgelopen tijd helaas wel vaker tegenaan loopt.

Dirk van Duijvenbode zorgde ondertussen voor een van de verrassingen van het toernooi door Luke Humphries op overtuigende wijze uit te schakelen. Gian van Veen kende eveneens een uitstekend weekend.

Lucas Michael, redacteur van DartsNews.com, kijkt anders naar de discussie rond Littler. Volgens hem is de wereldkampioen zelf niet volledig onschuldig en zal hij moeten leren omgaan met de reacties die zijn gedrag oproept.

Het was een meeslepende World Series of Darts Finals in Amsterdam, waar Ross Smith zich uiteindelijk boven de rest verhief en zijn tweede majortitel pakte. Toch staan de spotlights opnieuw op Luke Littler, maar ditmaal niet om de redenen waaraan we de laatste tijd gewend zijn geraakt.

Vanaf zijn eerste wedstrijd was duidelijk dat het publiek hem niet bepaald gunstig gezind was. Littler opende tegen Danny Noppert en kreeg flink wat over zich heen van de partijdige Nederlandse fans. Zijn reactie? Hij ging de confrontatie aan en gaf het publiek daarmee alleen maar meer aanleiding om door te gaan.

Hij verdient veel krediet voor de manier waarop hij zich desondanks langs Noppert en vervolgens Nathan Aspinall vocht, maar zijn opmerkingen over een mogelijke boycot van Nederland kwamen op mij over als overhaast en ondoordacht. Ja, het publiek steunde regelmatig zijn tegenstander, maar is dat werkelijk zo verrassend?

Dartsfans beginnen gewend te raken aan het winnen van 'The Nuke'. Er is niets mis mee wanneer één speler domineert, maar zijn enorme successen op het grote podium hebben hem automatisch tot mikpunt gemaakt. Voeg daar een Nederlands publiek aan toe dat graag andere spelers wil zien winnen en je begrijpt waarom Littler werd uitgefloten.

Was het soms te veel? Misschien wel. Maar Littler was niet de enige speler die ermee te maken kreeg, al kreeg hij duidelijk het meeste over zich heen. In Duitsland speelde eerder iets vergelijkbaars.

Littler is pas 19 jaar en heeft ondanks alles wat hij al heeft bereikt nog genoeg te leren. Hij kan echter niet na iedere negatieve reactie het publiek verketteren. Of hij leert ermee omgaan, of hij verandert zijn persona. Anders wordt de lijst met landen waar hij graag wil spelen steeds korter. Als je uitdeelt, moet je ook kunnen incasseren.

Sportief gezien kwam er ondertussen een einde aan zijn ambities voor een clean sweep. Het was simpelweg niet zijn beste toernooi. Vooral de wedstrijd tegen Jonny Clayton was opvallend. Dubbel 10 en dubbel 5 lieten Littler voortdurend in de steek, terwijl Clayton klaarstond om iedere fout af te straffen. Littler zal ongetwijfeld terugkomen, maar dit weekend was wel een duidelijke herinnering dat ook hij te verslaan is.

Smith werd ondertussen de eerste speler in meer dan een jaar die een majortitel pakte zonder Luke Littler te heten. Zijn optreden in de finale was uitzonderlijk. Gerwyn Price in een best-of-21-wedstrijd zo overtuigend verslaan is geen geringe prestatie.

Daarmee heeft Smith zich nadrukkelijk in de discussie rond de Premier League Darts gespeeld. Littler, Luke Humphries, Gian van Veen, Price en Clayton lijken belangrijke kandidaten. Michael van Gerwen blijft eveneens een naam om rekening mee te houden, afhankelijk van hoe zijn vorm zich ontwikkelt. Daarachter melden onder anderen Smith, Wessel Nijman en James Wade zich. Met deze majortitel heeft Smith zijn positie in die discussie in ieder geval aanzienlijk versterkt.

Pieter Verbeek, redacteur van DartsNieuws.com, denkt eveneens dat Littler zichzelf geen dienst bewijst met zijn houding op het podium. Volgens hem ligt daar een deel van de verklaring voor de negatieve ontvangst in Amsterdam.

De World Series of Darts Finals in Amsterdam leverden meer dan genoeg gespreksstof op. De grootste complimenten moeten uiteraard naar Ross Smith gaan. De Engelsman bekroonde zijn uitstekende vorm met de tweede majortitel van zijn carrière en liet vooral in de finale tegen Gerwyn Price zien waartoe hij momenteel in staat is.

Wanneer Smith dit niveau de komende maanden weet vast te houden, zal zijn naam steeds nadrukkelijker opduiken in de discussie rond de Premier League Darts van 2027.

Ook vanuit Nederlands perspectief viel er genoeg te genieten. Gian van Veen bereikte de halve finale en onderstreepte opnieuw dat hij inmiddels tot de wereldtop behoort. Dirk van Duijvenbode haalde de kwartfinale en boekte onderweg een knappe overwinning op Luke Humphries. Vooral voor Van Duijvenbode was dat een welkome bevestiging dat hij op zijn beste dagen nog altijd met de absolute top mee kan.

Het opvallendste verhaal van het weekend draaide echter om Luke Littler. Voor het eerst dit jaar verloor hij op televisie. Jonny Clayton maakte niet alleen een einde aan zijn toernooi in Amsterdam, maar ook aan de opmerkelijke jacht van 'The Nuke' om in één kalenderjaar alle majors te winnen.

Helaas ging het vervolgens ook veel over gebeurtenissen naast het bord. Littler werd vrijwel het gehele weekend door delen van het Amsterdamse publiek uitgefloten. Hij heeft dat misschien voor een deel over zichzelf afgeroepen met zijn soms arrogante en provocerende houding op het podium, maar het zou bijzonder jammer zijn als dit er uiteindelijk toe leidt dat hij Nederlandse toernooien gaat mijden.

Bovendien doet het weinig goeds voor het imago van Nederlandse dartfans. Dat is extra jammer, omdat Nederlandse supporters bij grote voetbaltoernooien juist vaak bekendstaan om hun kleurrijke en gemoedelijke aanwezigheid.

Bram Coenen, redacteur van DartsNieuws.com, plaatst vraagtekens bij de status van de World Series of Darts Finals als major en denkt dat de verloren finale voor Gerwyn Price harder kan aankomen dan op het eerste gezicht lijkt.

Het belangrijkste moment van de World Series of Darts Finals was voor mij de nederlaag van Luke Littler tegen Jonny Clayton. En wat voor nederlaag: Littler ging met liefst 10-4 onderuit. Een uitslag die vooraf maar weinig mensen zullen hebben zien aankomen. Daarmee kwam direct een einde aan Littlers droom om alle majors in hetzelfde kalenderjaar te winnen.

Al kun je jezelf ook afvragen of de World Series of Darts Finals daadwerkelijk als volwaardige major moet worden beschouwd. Het is geen rankingtoernooi. Dat geldt weliswaar eveneens voor de Premier League Darts, maar dat evenement beschikt over aanzienlijk meer prestige en historie.

Ross Smith zal zich daar weinig van aantrekken. Wat een jaar beleeft de 37-jarige Engelsman. Hij won eerder dit seizoen al twee European Tour-titels en voegde daar in Amsterdam de World Series of Darts Finals aan toe. Daarmee heeft hij zijn tweede grote titel binnen na zijn eindzege op het European Championship van 2022.

Smith heeft zich met zijn huidige vorm bovendien nadrukkelijk gemeld als een van de spelers om rekening mee te houden tijdens de World Grand Prix.

Waar Smith vanzelfsprekend met een uitstekend gevoel uit Amsterdam vertrok, zal Gerwyn Price vooral teleurgesteld zijn. De Welshman kreeg, zeker na de uitschakeling van Littler, een uitstekende mogelijkheid om voor het eerst sinds 2022 weer een grote titel te pakken. Als Price op dit niveau blijft spelen, zullen er nieuwe kansen volgen. Maar juist daarom kan deze verloren finale nog wel even pijn doen.

Vanuit Nederlands perspectief kwam Gian van Veen het verst. Ook hij kan veel vertrouwen meenemen richting de komende toernooien. Zijn scorend vermogen bereikte in Amsterdam misschien niet altijd zijn absolute topniveau, maar desondanks stond hij opnieuw in de slotfase van een groot evenement. Wanneer Van Veen richting de World Grand Prix zijn scores verder weet op te krikken, kan hij ook daar een rol van betekenis spelen.

Nicolas Gayer, redacteur van DartsNews.de, komt met de scherpste typering van allemaal. Nu Littler na Duitsland ook dreigt Nederland te mijden, waarschuwt hij de wereldkampioen dat zijn houding hem uiteindelijk kan gaan achtervolgen.

De World Series of Darts Finals van 2026 hebben opnieuw laten zien hoe belangrijk momentum, vertrouwen en vorm zijn in darts. Al weken, zo niet maanden, behoort Ross Smith tot de spelers die het beste in vorm zijn op de PDC Tour.

Na zijn successen op de European Tour en de vloer bekroonde de Engelsman die indrukwekkende periode nu met de tweede majortitel van zijn carrière.

Daarmee is Smith meteen een van de interessantste spelers om te volgen richting de beslissende maanden van het seizoen. In deze vorm moet de nummer veertien van de wereld op vrijwel ieder toernooi serieus worden genomen. Maar hoe lang kan hij deze reeks volhouden? Kan hij doorstoten naar de mondiale top tien? En kan een nieuwe serie sterke resultaten hem uiteindelijk zelfs naar de Premier League Darts van 2027 brengen? De komende weken zullen daar meer duidelijkheid over geven.

Eén grote vraag werd in Amsterdam in ieder geval al beantwoord: gaat Luke Littler zijn historische clean sweep voltooien? Het antwoord is nee. Jonny Clayton maakte met een overtuigende 10-4-zege in de kwartfinale een einde aan de recordjacht van de wereldkampioen.

Maar ook naast de oche trok Littler volop de aandacht. Na zijn overwinning op Nathan Aspinall haalde hij uit naar het publiek en liet hij doorschemeren toekomstige toernooien in Nederland mogelijk te gaan mijden. Dat deed denken aan eerdere uitspraken over spelen in Duitsland.

Ik begrijp zijn frustratie over het publiek en keur bewust fluiten met als doel een speler te hinderen volledig af. Toch denk ik dat Littler zichzelf geen dienst bewijst met de manier waarop hij ermee omgaat.

Natuurlijk heeft de nummer één van de wereld alle kaarten in handen. Hij kan zich het veroorloven om bepaalde toernooien in Duitsland of Nederland over te slaan en desondanks aan de top van de wereldranglijst te blijven. Maar juist van een speler die zo dominant is, zou je kunnen verwachten dat hij boven dergelijke reacties staat.

Littler is momenteel zó goed dat hij juist de mogelijkheid heeft om op boegeroep te reageren met rust, zelfvertrouwen en de uitstraling dat niets hem kan raken.

Bij het zijn van wereldkampioen en nummer één horen in mijn ogen ook bepaalde verantwoordelijkheden. Littler heeft als uithangbord van de sport een enorme bijdrage geleverd aan de groei van darts, maar hij moet oppassen dat hij naast zijn wereldtitel niet ook de bijnaam 'boycot-wereldkampioen' krijgt. Uiteindelijk is hij immers wereldkampioen — en niet alleen kampioen van het Verenigd Koninkrijk.