Wie kan
Luke Littler de komende jaren van de dartstroon stoten? Die vraag wordt steeds lastiger te beantwoorden.
Paul Nicholson dacht twaalf maanden geleden nog vooral aan Luke Humphries, maar is daar inmiddels op teruggekomen. Volgens de voormalig majorwinnaar bevindt Littler zich simpelweg op een ander niveau dan zijn huidige concurrenten.
Toch ziet Nicholson iemand die in de toekomst mogelijk wél kan uitgroeien tot een structurele bedreiging voor 'The Nuke'. Opvallend genoeg zoekt hij die speler niet tussen gevestigde namen als Humphries, Gian van Veen, Gerwyn Price of Michael van Gerwen. Zijn blik gaat naar de jeugd, waar de pas 15-jarige Schot
Mitchell Lawrie razendsnel naam maakt.
"Ik denk dat ik twaalf maanden geleden Luke Humphries had genoemd als je me had gevraagd wie Luke Littler kon stoppen", stelt Nicholson. "En hoewel het voor 'Cool Hand' zeker geen slecht jaar is geweest, is in 2026 alleen maar duidelijker geworden dat Littler op een andere planeet speelt dan de rest."
In kortere formats kan Littler uiteraard nog altijd tegen een nederlaag aanlopen. Op de grote televisietoernooien wordt dat volgens Nicholson echter steeds zeldzamer. Bovendien is de Engelsman nog altijd volop in ontwikkeling. "Het meest zorgwekkende voor de rest is dat hij nog steeds beter wordt."
Concurrentie profiteert vooral van afwezigheid Littler
Nicholson vreest daarom dat de huidige generatie het bijzonder lastig krijgt om Littler structureel van grote titels af te houden. Spelers als Humphries, Van Veen, Price en Van Gerwen zullen volgens hem al tevreden mogen zijn wanneer ze gezamenlijk een deel van de majors weten weg te kapen.
Het zegt volgens de Australiër veel dat Littlers afwezigheid inmiddels bijna als een buitenkansje voelt. De jonge wereldtopper laat geregeld Players Championships schieten en verschijnt evenmin op ieder toernooi van de
European Tour en World Series. "Dat zijn eigenlijk de momenten waarop de rest denkt: nu hebben we een goede kans om iets te winnen."
Nicholson schaart Littler inmiddels in een bijzonder select gezelschap. "Hij is een darter die je misschien maar één keer per generatie ziet. Hij doet dingen die andere grootheden niet kunnen. Daarom hebben we het inmiddels over dezelfde categorie als Phil Taylor op zijn absolute hoogtepunt en Michael van Gerwen in zijn beste jaren."
Daarbij wijst Nicholson op het debuutjaar van Littler op de PDC ProTour. In dat seizoen slaagden Mike De Decker en Ritchie Edhouse er nog in om verrassend een major te winnen. Achteraf gezien, zo stelt hij, grepen zij precies op tijd hun kans voordat Littler werkelijk op stoom kwam. Maar als de huidige generatie hem niet structureel kan stoppen, wie dan wel?
Nicholson schuift 15-jarige Mitchell Lawrie naar voren
Voor het antwoord kijkt Nicholson naar de juniorencircuits. Daar ziet hij een nieuwe lichting spelers opkomen die op steeds jongere leeftijd uitzonderlijke gemiddelden noteren. Eén naam springt er voor hem bovenuit: Mitchell Lawrie.
De Schot is pas 15 jaar oud, maar heeft nu al indruk gemaakt op het WDF-circuit. Nicholson wijst erop dat Lawrie de nummer één van de WDF-ranglijst heeft bereikt, vrijwel overal wedstrijden en titels wint en bovendien al een Lakeside-finale achter zijn naam heeft staan. Dat laatste lukte zelfs Littler niet.
Littler kwam in 2022 in actie op Lakeside, maar werd daar uitgeschakeld door Richard Veenstra, die in die wedstrijd een recordgemiddelde voor Lakeside noteerde. Lawrie wist wel door te dringen tot de finale, waarin Jimmy van Schie uiteindelijk te sterk bleek.
"We wisten destijds natuurlijk dat Littler een extreem veelbelovende jonge speler was", aldus Nicholson. "Maar ik betwijfel of iemand toen had gedacht dat hij binnen achttien maanden de meest besproken darter ter wereld zou zijn. Als Mitchell Lawrie hetzelfde pad kan volgen als Littler, dan kunnen we de komende jaren een spectaculaire rivaliteit krijgen."
Nicholson verwacht dat de
Development Tour een belangrijke volgende graadmeter wordt. Daar kan duidelijker worden hoe Lawrie zich staande houdt binnen de PDC-omgeving. Ook het mogelijke affiche spreekt hem aan. Een Engelse superster tegenover een Schots toptalent roept herinneringen op aan historische rivaliteiten tussen beide dartslanden.
"We houden allemaal van Engeland tegen Schotland. In het verleden hebben we prachtige rivaliteiten gehad, zoals Eric Bristow tegen Jocky Wilson in de jaren tachtig. Littler tegen Lawrie zou qua niveau misschien wel buitencategorie kunnen worden."
Wordt Lawrie in de toekomst dé grote rivaal van Luke Littler?
Cijfers Lawrie op jonge leeftijd indrukwekkender
Uiteraard benadrukt Nicholson dat voorspellingen over een 15-jarige speler altijd met een korreltje zout moeten worden genomen. Toch zijn er volgens hem voldoende cijfers beschikbaar om de ontwikkeling van Lawrie naast die van Littler op dezelfde leeftijd te leggen.
Daarbij komt de Schot opvallend sterk uit de vergelijking. Lawrie heeft in geregistreerde wedstrijden al een gemiddelde van liefst 112.73 neergezet. Littlers hoogste geregistreerde gemiddelde op 15-jarige leeftijd lag net boven de honderd.
Het verschil wordt nog opvallender wanneer naar het aantal geregistreerde 100+-gemiddelden wordt gekeken. Lawrie staat al op 22, terwijl Littler er op die leeftijd slechts één achter zijn naam had. Dat was een gemiddelde van 100.20 tijdens de kwartfinales van het JDC World Championship.
Nicholson plaatst daar wel een belangrijke kanttekening bij. Het gaat uitsluitend om geregistreerde gemiddelden. Zowel Littler als Lawrie zullen op jeugdtoernooien die niet via DartConnect werden bijgehouden vaker boven de honderd gemiddeld hebben gegooid. Desondanks geven de beschikbare cijfers volgens hem aan hoe uitzonderlijk Lawrie zich momenteel ontwikkelt.
"Hij hoeft niet meteen naar Q-School"
Nicholson hoopt vooral dat Lawrie zich niet laat opjagen door de toenemende aandacht. Hij wijst daarbij naar Beau Greaves, die ondanks de druk van buitenaf bewust haar eigen route richting de top koos.
Volgens Nicholson hoeft Lawrie dan ook absoluut niet zo snel mogelijk naar Q-School om een Tour Card te bemachtigen. Een jaar langer ervaring opdoen, spelen op de Development Tour en zichzelf laten zien op bijvoorbeeld de MODUS Super Series kan minstens zo waardevol zijn.
"Hij hoeft niet meteen naar Q-School om direct een Tour Card te pakken. Hij kan zich nog een jaar op dit niveau richten, genieten van de Development Tour en daarnaast laten zien wat hij kan bij de MODUS Super Series, precies zoals Littler dat heeft gedaan."
Volgens Nicholson waren juist dergelijke ervaringen belangrijk in de ontwikkeling van Littler voordat hij definitief doorbrak bij de PDC. Lawrie is bovendien niet het enige talent dat zich aandient. Nicholson noemt ook Jack Johnson, Kaya Baysal en Archie Self als spelers met veel potentie. Toch staat één naam voor hem momenteel duidelijk bovenaan.
"Op basis van alles wat we op dit moment kunnen zien, denk ik dat Mitchell de natuurlijke toekomstige rivaal van Littler is. En volgens mij hoeven we niet eens zo heel lang te wachten voordat we gaan zien hoe dat zich ontwikkelt."