"Elke overwinning tegen hem voelt nét even zoeter" - Kaya Baysal klopt vriend én rivaal Mitchell Lawrie in finale van de Winmau Junior World Masters

Met een brede glimlach en een zichtbaar gevoel van opluchting stond Kaya Baysal zondagmiddag op het podium na zijn overwinning in de finale van de Winmau Junior World Masters. Op het grote PDC-podium rekende de Engelsman af met goede vriend en rivaal Mitchell Lawrie, waarmee hij niet alleen de titel pakte, maar ook als eerste naam ooit op de erelijst van dit toernooi belandde.

"Dat voelde geweldig, zeker om het op zo'n groot PDC-podium te doen", zei Baysal kort na afloop. "Het is echt  ongelooflijk. Ik ben vooral heel blij dat ik mijn spel goed bij elkaar heb gehouden."

De titel kwam niet uit de lucht vallen. Baysal had in de dagen voorafgaand aan de finale al indruk gemaakt met sterke prestaties tijdens de kwalificatie in Bradmore, waar hij met hoge gemiddelden door de kwartfinales en halve finales raasde. Toch bleef hij nuchter richting de beslissende dag. "Ik probeerde gewoon de prestatie van gisteren mee te nemen naar vandaag", legde hij uit. "Wat er dan gebeurt, gebeurt. Ik wist dat ik niet ineens slecht zou spelen, en ik wist ook dat ik goed móést spelen om hem te verslaan. Gelukkig lukte dat."

Dat de overwinning juist tegen Lawrie kwam, gaf de titel extra glans. De twee kennen elkaar door en door en treffen elkaar regelmatig. "Ja, het betekent veel", gaf Baysal toe. "We spelen vaak tegen elkaar, we kennen elkaar goed. Elke keer dat we elkaar verslaan, voelt het nét wat zoeter dan elke andere overwinning."

De finale werd beslist in een kort format, waarin een goede start cruciaal was. Baysal haalde bijna een 90 gemiddeld en was vooral scherp op de dubbels. "Dat is heel belangrijk, zeker tegen Mitchell in zo'n kort format", zei hij. "Als je niet goed begint, dan wordt het lastig. Kort gezegd: je móét vanaf het begin goed spelen, en dat deed ik."

Opvallend is hoe snel Baysal zich thuis lijkt te voelen op grote podia. In de afgelopen maanden deed hij veel ervaring op binnen het WDF-circuit, met optredens op onder meer Lakeside. "Het voelt allemaal best vergelijkbaar", vertelde hij. "De borden, de setting… Lakeside is eigenlijk ook zo. Het is een beetje een duik in het diepe, maar ja, het voelt inmiddels vertrouwd."

Dat hij nu als eerste winnaar op de trofee staat, maakte de titel extra speciaal. "Het betekent veel om de eerste naam op die beker te zijn", zei Baysal. "Maar eerlijk gezegd wil ik gewoon prijzen winnen. Het maakt me niet uit welke, zolang ik maar win."

Na afloop ging het ook even over de toekomst. De interviewer haalde mogelijke langdurige rivaliteiten aan, zoals we die nu ook zien bij jonge spelers in de PDC. Baysal zag die vergelijking wel zitten. "We hebben het zeker in ons" zei hij over zichzelf en Lawrie. "We moeten gewoon blijven doen wat we nu doen. Dan weet ik zeker dat we er allebei snel bij zullen zijn."

Grootse plannen voor het komende jaar heeft Baysal nog niet concreet uitgestippeld. "Ik weet het nog niet precies", gaf hij toe. "Vooral binnen de WDF ga ik kijken naar rankingpunten en naar landen waar ik graag wil spelen. Ik heb nu een kleine voorsprong, dus ik wil het rustig aanpakken en een beetje door het jaar heen cruisen."

Ook de avond na zijn grootste titel tot nu toe bleef Baysal opvallend normaal. "Ik ga darts kijken, waarschijnlijk samen met Mitchell en mijn familie", lachte hij. "Daarna gewoon genieten… en morgenochtend weer naar school."