Gerwyn Price jaagt op vierde Grand Slam-titel: kan 'The Iceman' na vier jaar zonder major eindelijk weer toeslaan?

Gerwyn Price was jarenlang vrijwel onverslaanbaar op de Grand Slam of Darts. Tussen 2018 en 2021 schreef de Welshman het prestigieuze toernooi drie keer op zijn naam, waarmee hij zijn dominante periode aan de absolute wereldtop onderstreepte. Inmiddels zijn de verhoudingen binnen de dartswereld veranderd. Waar Price destijds tot de grootste favorieten behoorde, beginnen Luke Littler en Luke Humphries nu met betere papieren aan de editie van 2026. Toch zou het een grote fout zijn om 'The Iceman' af te schrijven. Na ruim vier jaar zonder majortitel lijkt de 41-jarige Welshman namelijk dichter bij een nieuwe grote overwinning dan zijn recente resultaten doen vermoeden.

Price behoort al jaren tot de absolute wereldtop, maar kende na zijn succesvolle periode als nummer één van de wereld ook een terugval. Inmiddels heeft hij zijn oude niveau grotendeels hervonden. In 2026 laat hij met grote regelmaat zien dat hij nog altijd met de beste darters ter wereld kan wedijveren. Zijn scorend vermogen, intensiteit en ervaring maken hem tot een gevaarlijke tegenstander voor vrijwel iedere speler.

Toch ontbreekt er één belangrijk onderdeel aan zijn indrukwekkende seizoen: een grote titel. Price bereikte dit jaar drie majorfinales, maar moest telkens genoegen nemen met de tweede plaats. Drie verschillende tegenstanders stonden hem in de weg. Daarmee blijft de vraag boven zijn hoofd hangen waarom hij op de beslissende momenten telkens tekortkomt.

Het betekent niet dat Price zijn kwaliteiten heeft verloren. Integendeel, zijn prestaties bewijzen juist dat hij nog altijd tot de voornaamste uitdagers van Littler en Humphries behoort. Alleen lijkt het verschil tussen de Welshman en zijn twee grootste rivalen op de cruciale momenten steeds zichtbaar te worden.

Na zijn teleurstellende uitschakeling tegen Wesley Plaisier in de tweede ronde van het WK Darts begon Price met een duidelijke missie aan 2026. De voormalig wereldkampioen wilde opnieuw structureel meedoen om de belangrijkste titels te winnen en te laten zien dat zijn tijd aan de wereldtop nog lang niet voorbij is.

De eerste maanden van het seizoen boden voldoende aanknopingspunten. Op de Winmau World Masters bereikte Price de halve finales, waarin hij na een spannende wedstrijd met 5-4 verloor van Luke Littler. Ook op de UK Open schopte hij het tot de laatste vier. Daar bleek James Wade met 11-8 te sterk.

Vooral zijn optreden in de Premier League Darts was veelzeggend. Een jaar eerder bestond er nog onzekerheid over zijn deelname aan de prestigieuze competitie, maar Price liet zien dat hij zijn plaats tussen de beste spelers verdiende. Dankzij een sterke periode halverwege het seizoen verzekerde hij zich van een plek in de play-offs.

In de halve finales wachtte opnieuw Littler. Price bood uitstekend tegenstand, maar verloor uiteindelijk met 10-9. Daarmee moest hij voor de zoveelste keer in een belangrijke wedstrijd zijn meerdere erkennen in de jonge Engelsman.

Buiten de televisiemajors bewees Price ondertussen dat hij het winnen niet verleerd was. Van de eerste acht European Tour-toernooien speelde hij er slechts twee, maar beide keren bereikte hij de finale. Tijdens de European Darts Grand Prix was hij in de eindstrijd te sterk voor Ross Smith. Daarnaast veroverde hij de titel bij Players Championship 6.

Die resultaten bevestigden dat de Welshman nog altijd over de kwaliteiten beschikt om toernooien naar zijn hand te zetten. Op de grootste podia bleef de gewenste doorbraak echter uit.

Tijdens de World Matchplay in Blackpool bereikte Price voor de tweede keer in zijn loopbaan de finale. Daar wachtte opnieuw Littler, die een uitzonderlijk hoog niveau haalde. Ondanks een gemiddelde van 104.92 moest Price met 18-9 zijn meerdere erkennen in 'The Nuke', die zelf een indrukwekkend gemiddelde van 111.53 noteerde.

Bij de World Series of Darts Finals kreeg Price een nieuwe kans om zijn jarenlange droogte aan majortitels te beëindigen. Het was bovendien het toernooi waarop hij in 2022 zijn laatste grote titel had veroverd. Ditmaal stond Ross Smith hem in de weg. De Engelsman trok de finale met 11-5 naar zich toe, waardoor Price opnieuw met lege handen achterbleef.

Ook tijdens de World Grand Prix leek een einde aan de droogte binnen handbereik. Price bereikte zijn derde majorfinale van het seizoen en begon uitstekend tegen Luke Humphries. De Welshman kwam zelfs op een 3-0 voorsprong in sets, maar kon zijn hoge niveau niet vasthouden. Humphries knokte zich terug en won uiteindelijk met 6-4.

Het European Championship bracht vervolgens geen ommekeer. Price bereikte opnieuw de halve finales, maar moest daarin met 11-7 zijn meerdere erkennen in Ross Smith, die later ook de titel zou veroveren.

Price is gewend om voor de grootste prijzen te spelen. Tussen 2018 en 2022 veroverde hij zeven majortitels bij de PDC en groeide hij uit tot wereldkampioen en nummer één van de wereld. De Welshman weet dus als geen ander wat ervoor nodig is om een groot toernooi te winnen.

Toch begint zijn gebrek aan succes in de belangrijkste finales steeds opvallender te worden. Zijn laatste zes majorfinales eindigden allemaal in een nederlaag. Dat voedt de discussie over zijn vermogen om op de beslissende momenten zijn beste spel te spelen.

Wie uitsluitend naar de uitslagen kijkt, zou kunnen concluderen dat Price structureel tekortkomt tegen de absolute wereldtop. Een nadere blik op zijn prestaties vertelt echter een ander verhaal.

Tijdens de World Masters en de Premier League werd hij bijvoorbeeld pas in de beslissende set of leg verslagen door Littler. Het verschil was in die wedstrijden minimaal. Ook zijn prestatie in de finale van de World Matchplay was op zichzelf indrukwekkend. Met een gemiddelde van 104.92 zou Price tegen vrijwel iedere tegenstander een serieuze kans op de overwinning hebben gehad. Alleen speelde Littler met een gemiddelde van 111.53 simpelweg op een abnormaal hoog niveau.

Daar ligt misschien wel het grootste probleem voor Price. Hij is nog altijd in staat om uitzonderlijke prestaties neer te zetten, maar tegen spelers als Littler en Humphries blijkt zelfs een uitstekend niveau niet altijd voldoende.

Ook tijdens de World Grand Prix liet hij zien hoe hoog zijn piekniveau ligt. In een van de sets kwam Price tot een gemiddelde van maar liefst 132.62, een uitzonderlijke prestatie in het dubbel-in-dubbel-uitformat van dat toernooi. Toch kon hij die vorm niet vasthouden, waardoor Humphries alsnog de titel greep.

Price hoeft zijn tegenstanders dus niet te vrezen vanwege een gebrek aan kwaliteit. Zijn grootste uitdaging is om zijn beste spel langer vast te houden, vooral wanneer de druk tijdens een belangrijke wedstrijd toeneemt.

Het staat buiten kijf dat Price nog altijd een hoog niveau kan aantikken. Wanneer hij zijn triples blijft raken en zijn favoriete dubbel 20 weet te vinden, kan hij iedere tegenstander onder druk zetten.

Zijn sterke scorend vermogen geeft hem regelmatig voldoende ruimte om meerdere pijlen op een dubbel te krijgen. Toch blijkt uit de statistieken over 2026 dat hij op dit onderdeel net iets achterblijft bij zijn twee grootste concurrenten. Waar Littler en Humphries gedurende langere wedstrijden een uitzonderlijk hoog gemiddelde weten vast te houden, kent Price vaker een terugval. Vooral in een langer format kan dat doorslaggevend zijn.

De finale van de World Grand Prix is daarvan een treffend voorbeeld. Price begon fenomenaal en noteerde in de eerste drie sets een gemiddelde van 109.84. Daarmee kwam hij op een comfortabele 3-0 voorsprong tegen Humphries.

Gedurende de wedstrijd zakte zijn gemiddelde echter naar 95.37. Dat is nog altijd een uitstekend niveau, maar tegen een speler van het kaliber Humphries kan een dergelijke terugval fataal zijn. De Engelsman profiteerde, vocht zich terug in de wedstrijd en trok de finale uiteindelijk met 6-4 naar zich toe.

Een vergelijkbaar scenario voltrok zich tijdens de World Series of Darts Finals. Price begon sterk tegen Ross Smith en leidde de finale met 4-1. Vervolgens verloor hij volledig de controle over de wedstrijd. Smith draaide het duel om en wist uiteindelijk overtuigend met 11-5 te winnen.

Het zijn momenten waarop Price zichzelf waarschijnlijk het meeste verwijt kan maken. Hij bewijst dat hij in staat is zijn tegenstanders te overklassen, maar slaagt er onvoldoende in dat niveau vast te houden tot de laatste dubbel.

Opmerkelijk genoeg wijzen zijn algemene seizoensstatistieken juist op een terugkeer naar zijn vroegere topvorm. Price ligt op koers om zowel zijn gemiddelde als zijn finishpercentage uit 2021 te verbeteren. Dat was het jaar waarin hij wereldkampioen werd en de eerste plaats op de wereldranglijst veroverde. Het probleem zit dus niet zozeer in zijn algehele niveau, maar in de momenten waarop hij zijn beste darts moet produceren.

Vooral zijn onderlinge resultaten tegen Littler en Humphries zijn zorgwekkend. Price stond dit jaar tien keer tegenover Littler en verloor alle ontmoetingen. Tegen Humphries zijn de cijfers iets gunstiger, met drie overwinningen in negen wedstrijden. De laatste vier confrontaties met 'Cool Hand Luke' gingen echter eveneens verloren.

De cijfers maken duidelijk dat Price nog altijd op een uitzonderlijk hoog niveau speelt. Zijn seizoensgemiddelde van 99.03 ligt slechts iets onder dat van Humphries en Littler.

Het verschil wordt vooral zichtbaar in de openingsfase van de legs. Met een gemiddelde van 107.53 over de eerste negen darts blijft Price achter bij Humphries (109.40) en Littler (110.45). Daardoor moet de Welshman vaker een achterstand goedmaken of extra scherp zijn op zijn dubbels.

Ook het aantal maximale scores onderstreept het verschil. Littler gooide dit seizoen al 499 keer een 180, tegenover 442 voor Humphries en 437 voor Price.

Hoewel die verschillen op papier beperkt lijken, kunnen ze in lange wedstrijden grote gevolgen hebben. Zeker wanneer beide spelers vrijwel iedere leg binnen vijf of zes beurten uitgooien, kan één mindere beurt het verschil maken.

Price beschikt nog altijd over de kwaliteiten om de beste spelers te verslaan, maar de statistieken ondersteunen het beeld dat Littler en Humphries momenteel net iets sterker zijn.

Als er één toernooi is waarop Price vertrouwen kan putten uit zijn verleden, dan is het de Grand Slam of Darts. De Welshman was tussen 2018 en 2021 bijzonder succesvol in Wolverhampton en veroverde in die periode drie keer de Eric Bristow Trophy.

Zijn laatste eindzege dateert uit 2021. Sindsdien verliep het toernooi minder succesvol voor 'The Iceman'. In 2022 strandde hij in de kwartfinales en een jaar later werd hij uitgeschakeld in de tweede ronde. In 2024 ontbrak hij zelfs in het deelnemersveld.

Vorig jaar liet Price echter zien dat hij weer een serieuze rol van betekenis kon spelen. Hij bereikte de halve finales, waarin hij na een spannende wedstrijd nipt werd uitgeschakeld door Humphries. Het was opnieuw een bevestiging van zijn teruggekeerde vorm, maar tegelijkertijd ook een voorbeeld van zijn moeite om in de beslissende fase af te rekenen met zijn grootste rivalen.

Dit jaar krijgt Price een nieuwe kans om zijn indrukwekkende erelijst op de Grand Slam verder uit te breiden. De loting lijkt hem daarbij in ieder geval gunstig gezind. In de groepsfase neemt hij het op tegen Sebastian Białecki en Joe Hunt. Op papier is Price de duidelijke favoriet om beide wedstrijden te winnen en zich te plaatsen voor de knock-outfase.

De Welshman beschikt bovendien over de nodige ervaring op dit toernooi. Hij weet wat er gevraagd wordt om de groepsfase te overleven en vervolgens in de langere formats door te groeien naar de beslissende wedstrijden. Toch zal hij zich geen moment van onderschatting kunnen veroorloven. Zeker in een korte groepsfase kan een mindere wedstrijd grote gevolgen hebben.

Ondanks zijn indrukwekkende seizoen begint Price niet als de absolute topfavoriet aan de Grand Slam of Darts. Die status is vooral weggelegd voor Littler en Humphries, die de afgelopen jaren de belangrijkste prijzen onderling verdeelden.

Toch hoeft Price zich niet bij voorbaat neer te leggen bij een bijrol. Zijn resultaten in 2026 bewijzen dat hij nog altijd in staat is om grote toernooien te domineren. Hij bereikte drie majorfinales, speelde meerdere halve finales en boekte daarnaast successen op de European Tour en de ProTour.

Bovendien zijn ook Littler en Humphries niet onaantastbaar. Littler kende op de laatste grote toernooien enkele minder overtuigende momenten, terwijl Humphries gedurende het seizoen eveneens wisselvalligheid liet zien, met name op de dubbels. Voor Price ligt daar een mogelijkheid. Als hij zijn eigen niveau vast weet te houden en op cruciale momenten profiteert van eventuele fouten van zijn concurrenten, is een vierde Grand Slam-titel zeker niet uitgesloten.

Het toernooi kan bovendien een belangrijke rol spelen in de aanloop naar het WK Darts. In de afgelopen jaren bleek succes op de Grand Slam regelmatig een voorbode van een sterk optreden in Alexandra Palace. Price zelf won in 2020 de wereldtitel, terwijl Michael Smith, Luke Humphries en Luke Littler in de daaropvolgende jaren lieten zien hoe belangrijk een sterke afsluiting van het seizoen kan zijn.

Voor de Welshman zou een nieuwe eindzege in Wolverhampton dan ook veel meer betekenen dan alleen een extra trofee. Het zou het definitieve bewijs zijn dat hij opnieuw in staat is om de grootste titels te winnen.

Hij speelt uitstekend en zijn statistieken benaderen inmiddels de cijfers uit zijn beste jaren. Wat nog ontbreekt, is het vermogen om zijn hoogste niveau te bewaren voor de momenten waarop de prijzen worden verdeeld.

Zaterdag begint Price aan een nieuwe poging om dat patroon te doorbreken. De Grand Slam of Darts was jarenlang zijn favoriete jachtterrein. De vraag is of 'The Iceman' daar vijf jaar na zijn laatste eindzege eindelijk weer kan toeslaan.