"Het voelde eigenlijk de hele dag als een gevecht" - Jeffrey de Graaf verbaast zichzelf met tweede Players Championship-titel

Jeffrey de Graaf heeft opnieuw van zich laten horen op het PDC-circuit. De Nederlands-Zweedse darter veroverde in Milton Keynes zijn tweede Players Championship-titel door in de finale Johnny Clayton te verslaan. Hoewel de eindzege overtuigend oogde, benadrukte De Graaf na afloop dat het verre van een eenvoudige dag was geweest.

“Het voelde eigenlijk de hele dag als een gevecht,” blikte hij terug. “Mijn scorend vermogen was niet altijd wat ik wilde, maar mijn finishes waren uitstekend. Dat heeft me er vandaag doorheen gesleept.”

Waar veel spelers gedurende een toernooi juist op zoek zijn naar hun beste niveau, leek De Graaf dat pas in de finale volledig te vinden. Tegen voormalig Premier League-winnaar Johnny Clayton produceerde hij een gemiddelde van ruim boven de honderd en gooide hij bovendien acht maximale scores.

“Dit was de eerste wedstrijd van de dag waarin ik echt het gevoel had dat alles begon te klikken,” vertelde De Graaf. “In de eerdere wedstrijden bleef het een worsteling. Tegen Johnny voelde het alsof ik vrijuit kon gooien en dat mijn triples eindelijk begonnen te vallen zoals ik wilde.”

Toch wist de Zweedse Nederlander dat een topniveau noodzakelijk was tegen een speler van het kaliber Clayton. “Johnny is een fantastische speler. Tegen hem moet je je niveau verhogen, anders krijg je het ontzettend lastig. Gelukkig lukte dat in de finale.”

De route naar de titel kende echter meerdere hachelijke momenten. Vooral in zijn duel met Luke Woodhouse moest De Graaf diep gaan om overeind te blijven. Woodhouse kreeg kansen om de wedstrijd te beslissen, maar liet die onbenut. “Ik dacht eerlijk gezegd dat het voorbij was,” gaf De Graaf toe. “Volgens mij miste hij drie matchdarts. Op dat moment besef je dat je een tweede kans krijgt en die moet je dan grijpen.”

Juist die veerkracht typeerde zijn toernooi. Ondanks het feit dat hij niet voortdurend zijn beste spel speelde, wist hij op de beslissende momenten telkens toe te slaan. "Als ik terugkijk op de dag, dan denk ik dat mijn timing perfect was. Misschien speelde ik niet in iedere wedstrijd geweldig, maar ik deed de juiste dingen op de juiste momenten. Dat maakt uiteindelijk het verschil.”

De Graaf moest onderweg naar de eindzege meerdere spelers in uitstekende vorm verslaan. Naast Clayton en Woodhouse trof hij ook Wessel Nijman, die de laatste maanden uitgroeide tot een van de meest indrukwekkende spelers op de vloer.

Nijman had in de ronde daarvoor nog een fenomenale partij afgeleverd met een gemiddelde van 104 en een foutloze score op zijn dubbels. Tegen De Graaf kwam hij echter minder goed uit de verf. “Ik had die wedstrijd van Wessel niet gezien,” lachte De Graaf. “Maar ik ben blij dat hij dat niveau niet tegen mij haalde. Hij had het ook lastig in onze partij.”

Toch wilde De Graaf de prestatie van zijn tegenstander niet bagatelliseren. “Uiteindelijk moet je zelf nog steeds de dubbels raken en de wedstrijd winnen. Dat blijft het belangrijkste. Het was een moeilijke partij en ik denk dat mijn 170-finish daarin enorm belangrijk was.”

Die maximale finish bleek een van meerdere hoogtepunten in een dag waarin De Graaf zich onderscheidde met zijn combinatie-finishes.

Waar zijn scorend vermogen volgens eigen zeggen wisselvallig was, liet De Graaf op de dubbels nauwelijks steken vallen. Meerdere grote finishes en enkele spectaculaire combinaties hielden hem gedurende het toernooi op koers. “Het voelde alsof mijn finishing de hele dag sterk was,” zei hij. “Natuurlijk mis je altijd wel een paar kansen, je kunt niet alles uitgooien. Maar juist op de belangrijke momenten was ik heel scherp.”

Volgens De Graaf lag daar de sleutel tot het succes. “Op cruciale momenten wist ik telkens toe te slaan. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik de wedstrijden over de streep trok. Soms gaat het niet alleen om het gemiddelde, maar om het maken van de juiste finish op het juiste moment.”

De overwinning in Milton Keynes is opnieuw een bevestiging dat De Graaf stappen zet op het hoogste niveau. Sinds hij zijn PDC Tour Card veroverde, kende hij pieken en dalen, maar volgens hem is er één belangrijk verschil ten opzichte van voorgaande jaren. “Ik zit nu in mijn derde jaar op de ProTour en ik voel dat ik veel constanter ben geworden,” legde hij uit. “In mijn eerste twee jaren had ik af en toe een geweldige dag, maar daarna volgden vaak weer mindere resultaten. Die paar goede dagen redden dan eigenlijk je seizoen.”

Dit jaar ervaart hij een veel stabielere vormcurve. “Ik heb het gevoel dat mijn niveau vaker aanwezig is. Tegelijkertijd was het opvallend dat dit pas mijn eerste echte diepe run van het jaar was. We zijn inmiddels negentien Players Championships onderweg en dit is de eerste keer dat ik verder kom dan een kwartfinale. Dat ik dan meteen het toernooi win, maakt het natuurlijk extra bijzonder.”

Met de overwinning zet De Graaf zichzelf in een uitstekende positie voor de komende maanden. Niet alleen levert de titel een flinke financiële impuls op, ook op verschillende ranglijsten doet hij uitstekende zaken. De focus ligt voor hem vooral op kwalificatie voor alle European Tour-toernooien. “Dat is absoluut een van mijn doelen,” vertelde hij. “Ik wil alle European Tours spelen en ik denk dat ik daar momenteel goed voor sta.”

Ook de strijd om kwalificatie voor de World Matchplay is nog niet volledig uit zicht gekomen dankzij zijn toernooizege. “Die race blijft lastig, maar met deze overwinning doe ik natuurlijk weer mee. Er zijn nog een aantal toernooien te spelen, dus je weet nooit wat er kan gebeuren.”

Toch blijft De Graaf vooral kijken naar zijn ontwikkeling als speler, in plaats van naar specifieke ranglijsten. “Ik wil gewoon blijven verbeteren. Zolang ik vooruitgang blijf boeken, geloof ik dat de resultaten uiteindelijk vanzelf volgen. Dat is voor mij het belangrijkste.”

De titel in Milton Keynes voelt als een verdiende beloning voor een speler die de afgelopen jaren gestaag heeft gebouwd aan zijn niveau. Waar hij vroeger afhankelijk was van incidentele uitschieters, lijkt De Graaf inmiddels een veel completere en stabielere speler te zijn geworden.

Dat bleek ook tijdens Players Championship 19. Niet omdat hij van begin tot eind dominant was, maar juist omdat hij wist te winnen op dagen waarop niet alles vanzelf ging. Tegenstanders kregen kansen, wedstrijden kantelden meerdere keren, maar telkens vond De Graaf een manier om overeind te blijven.

Met indrukwekkende finishes, uitstekende timing en een sterke finale tegen Johnny Clayton schreef hij uiteindelijk Players Championship 19 op zijn naam. Een overwinning die niet alleen een trofee oplevert, maar ook het bewijs vormt dat Jeffrey de Graaf zich steeds nadrukkelijker manifesteert als een speler om rekening mee te houden op de PDC ProTour.