"Ik ben nog steeds heel negatief en angstig, maar dat hoort bij wie ik ben" - zelfs na jaren aan de top worstelt James Wade nog met spanning voor wedstrijden

James Wade heeft zich op overtuigende wijze geplaatst voor de halve finales van de World Grand Prix. 'The Machine' rekende in de kwartfinale met liefst 3-0 af met Gian van Veen en onderstreepte daarmee opnieuw zijn uitstekende vorm. Toch bleef Wade na afloop opvallend nuchter over zijn dominante optreden.

Van Veen kwam nauwelijks in zijn spel en Wade maakte daar dankbaar gebruik van. "Ik had geluk, want hij speelde echt slecht", stelde de Engelsman na afloop tegenover Dartsnieuws.com. “Ik speelde beter dan hij en uiteindelijk was dat gewoon het verhaal van deze wedstrijd. Ik denk dat ik een aantal heel goede dingen heb laten zien, maar hij speelde echt slecht. We hebben allemaal weleens zo'n wedstrijd.”

Toch denkt Wade dat een betere versie van Van Veen niet automatisch tot een andere uitslag had geleid. De 43-jarige voelt namelijk dat zijn eigen niveau momenteel uitstekend is.

"Ik denk eerlijk gezegd niet dat het veel verschil had gemaakt, want ik voel me momenteel behoorlijk zelfverzekerd. Ik wil niet respectloos klinken, want hij is een geweldige speler. Maar ik denk dat de pers en andere mensen rondom het darts meer verbaasd zijn over wat ik momenteel doe dan ikzelf."

Wade noteerde een gemiddelde van 96 en liet vooral op de dubbels opnieuw zien waarom hij binnen het dubbel-in-dubbel-uit-format van de World Grand Prix zo gevaarlijk is. Zijn goede prestaties komen bovendien niet volledig uit de lucht vallen. "De laatste twee of drie maanden ben ik me echt goed gaan voelen."

Opvallend genoeg betekent zijn goede vorm niet dat alle twijfels verdwenen zijn. Wade sprak openhartig over de onzekerheid en spanning waarmee hij nog altijd te maken krijgt voordat hij het podium betreedt.

"Ik ben voor wedstrijden nog steeds heel negatief en angstig, maar dat hoort bij wie ik ben. Ik wil dat mensen thuis dat ook weten. We kunnen allemaal onze onzekerheden hebben, ons angstig en nerveus voelen, maar toch presteren. Ik denk dat dat een mooi signaal is voor kinderen die zoals ik zijn."

Daarbij verwees Wade naar zijn twee zoons, Arthur en Alf. "Ik maak geen grapje. Ik ben 43, maar ik geef dat signaal ook door aan mijn twee zoons. Alf is het meest brutale en zelfverzekerde jongetje ter wereld. Zet hem tussen duizend mensen en hij voelt zich prima. Arthur lijkt juist heel erg op mij. Dat signaal probeer ik hem iedere dag mee te geven."

Volgens Wade hoeven mensen die niet altijd binnen de gebaande paden passen zich daar niet door te laten tegenhouden. "Wij, de wat ongemakkelijke types die zich niet helemaal conformeren, kunnen ook ons eigen pad uitstippelen en onze eigen keuzes maken. We doen het best aardig."

Hoewel Wade vooral de afgelopen maanden weer nadrukkelijk in de schijnwerpers staat, vindt hij zelf dat zijn sterke periode al veel langer duurt. "Ik ben normaal gesproken niet iemand die zichzelf graag promoot, maar ik denk dat ik al 24 maanden goed speel. In die periode hoorde ik volgens mij heel constant bij de beste vijf. En dan ben ik nog bescheiden, dus misschien zelfs iets hoger."

"Ik heb op bepaalde momenten wat pech gehad. In lange wedstrijden, waarin ik misschien wat oud en ongezond ben, had ik het in drie of vier toernooien waarschijnlijk beter kunnen doen. Maar praten is goedkoop en we hebben allemaal onze excuses. Ik doe het goed en ik denk dat andere spelers dat inmiddels ook weten."

Wade merkt bovendien dat ook zijn critici zijn prestaties steeds serieuzer nemen. "We hebben allemaal critici nodig, want die houden ons scherp. Ik denk dat sommigen inmiddels beginnen te zien dat ik kan darten. Het grappige is dat er tegenwoordig veel jonge dartfans zijn die geen idee hebben wat er vóór Luke Littler allemaal is gebeurd."

Ondanks zijn groeiende vertrouwen blijft Wade zichzelf regelmatig in twijfel trekken. "Ik denk niet dat ik zo zelfverzekerd ben als ik denk dat ik ben, als dat logisch klinkt. Ik voel me zelfverzekerd en vervolgens twijfel ik daar iedere keer weer aan."

Op het podium wist hij die gedachten tegen Van Veen echter uitstekend te beheersen. "Een paar keer had ik tops over om een set te winnen en dacht ik gewoon: gooi er een goede pijl naartoe. Als je nog een kans krijgt, gaat de volgende wel raak. Vervolgens gooide ik en gingen ze gewoon binnen."

Tot slot kwam Wade terug op Gary Anderson, over wie hij eerder deze week al had gesproken. Ditmaal stak hij zijn bewondering voor de Schot niet onder stoelen of banken.

"Gary Anderson op zijn allerbest heeft een niveau gehaald dat ik nooit heb bereikt. Hij is een complete freak. Toen hij op zijn best was, was hij de beste speler tegen wie ik ooit ter wereld heb gespeeld. Beter dan Phil Taylor, beter dan Michael van Gerwen."

Dat niveau verwacht Wade zelf niet meer te bereiken, maar hij weet precies waar zijn eigen kracht ligt. "Dat zal ik nooit halen. Maar wat ik wél kan, is knokken en sleuren. En als ik op mijn best ben, kan ik beter finishen dan Gary ooit heeft gedaan."

Vooral zijn huidige gemoedstoestand stemt Wade tevreden. "We hebben allemaal goede weken, goede dagen en slechte dagen. Op dit moment raak ik niet overweldigd door alles. Dat is normaal gesproken het ergste wat mij in het darts kan overkomen: dat ik overweldigd raak door verwachtingen of door wat ik zelf kan."

"Op dit moment heb ik daar geen last van. Ik ben er niet nerveus door en laat me niet imponeren door anderen. Ik denk dat ik nog iets moois kan neerzetten in het darts. Ik ben gelukkig met waar ik nu sta."