“Ik geloofde er niet meer in” - Dirk van Duijvenbode overleeft zenuwslopend duel met Chris Dobey op World Matchplay

Dirk van Duijvenbode heeft zich na een ware thriller geplaatst voor de tweede ronde van de World Matchplay. De Nederlander versloeg Chris Dobey na een zinderend duel met 13-11 in de eerste ronde van het prestigieuze toernooi in de Winter Gardens in Blackpool. Hoewel Van Duijvenbode niet zijn beste niveau haalde, toonde hij op de beslissende momenten mentale veerkracht en profiteerde hij uiteindelijk van gemiste kansen van zijn Engelse tegenstander.

Na afloop was de Nederlander opvallend kritisch op zijn eigen optreden. De overwinning was welkom, maar Van Duijvenbode erkende dat zijn spel verre van optimaal was geweest.

“Het was niet mijn beste optreden, maar soms komt het resultaat gewoon,” vertelde Van Duijvenbode na afloop tegen onder meer Dartsnieuws. “Ik ben uiteindelijk gewoon blij met de overwinning.”

De overwinning kwam echter allesbehalve eenvoudig tot stand. Van Duijvenbode leek lange tijd de controle over de wedstrijd te hebben, maar zag Dobey terugkomen en meerdere kansen krijgen om het duel naar zich toe te trekken. Vooral het mentale aspect speelde daarin volgens de Nederlander een grote rol.

Van Duijvenbode stond op een bepaald moment met 9-7 voor, maar zag zijn niveau daarna terugvallen. Waar hij eerder in de wedstrijd de bovenliggende partij was, voelde hij dat de controle langzaam verdween. “Voordat hij zijn matchdarts kreeg, was mijn mentale houding eigenlijk slecht,” gaf Van Duijvenbode eerlijk toe. “Anders had ik het waarschijnlijk gewoon afgemaakt op 10-7 of 10-8.”

De Nederlander wees daarbij op een cruciaal moment waarin hij zelf de wedstrijd had kunnen beslissen. “De leg waarin ik begon voor de overwinning had ik één keer een slechte beurt, volgens mij was het een 18- of 21-darter. Ik zat er totaal niet bij. Dat was gewoon vervelend en mentaal was ik er niet meer.”

Volgens Van Duijvenbode voelde hij op dat moment dat de wedstrijd aan het kantelen was. ''Ik geloofde er niet meer in. Maar toen miste hij een pijl en dacht ik: ik ga nu gewoon niet meer missen. Geef me geen kansen meer, want ik voelde dat hij aan het einde de betere speler was.”

Toch benadrukte de Nederlander dat zijn mentale omslag niet kwam doordat hij de hele wedstrijd sterk bleef vechten. “Het is niet dat ik ineens heel sterk was of mentaal onbreekbaar was, absoluut niet. Want toen ik met 9-7 voor stond, was ik helemaal niet zo sterk. Maar uiteindelijk heb ik gewonnen en daar ben ik gewoon blij mee.”

De wedstrijd kreeg een extra dimensie toen Dobey kansen kreeg om de partij vroegtijdig te beslissen. Van Duijvenbode wist echter op het juiste moment toe te slaan. “Toen we naar de tiebreak gingen en hij miste, dacht ik: oké, geef hem geen kans meer, want ik ga niet missen,” vertelde de Nederlander.

Die gedachte bleek uiteindelijk doorslaggevend. Van Duijvenbode hield zich vast aan het vertrouwen dat hij op de trainingsbaan regelmatig ervaart. “Dat is uiteindelijk wat ik heb gedaan.” Toch bleef de 32-jarige darter realistisch over zijn eigen niveau. “Het was niet omdat ik zo sterk was. Ik heb gewoon op het juiste moment mijn hoofd erbij gehouden.”

De Nederlander gaf toe dat hij tijdens het duel zelfs een periode had waarin hij niet meer verwachtte dat hij zou winnen. “Ja, dat klopt. Ik hoorde de triple gewoon niet. Op een gegeven moment ben ik ook realistisch. Ik speelde niet goed.”

Van Duijvenbode vond dat hij tot 9-7 de betere speler was geweest, maar daarna zakte zijn niveau flink weg. “Ik denk dat ik tot 9-7 de betere speler was. Daarna… ik zal de woorden niet noemen, maar ik was gewoon niet goed.”

De omstandigheden maakten het volgens hem extra lastig. Het publiek kreeg meer energie naarmate Dobey terugkwam in de wedstrijd, terwijl Van Duijvenbode moeite had om daarin mee te gaan. “De sfeer kwam erin, je zag Chris enthousiast worden en ik was totaal niet enthousiast. Ik geloofde er niet meer in.”

Toch was één goede beurt genoeg om het vertrouwen terug te krijgen. “Op een gegeven moment gooiden we een 140 en een 180 en dacht ik: oké, het zit er nog steeds in. Als hij mist, pak ik hem. En als hij mist, dan maak ik hem af.”

Hoewel Dirk van Duijvenbode uiteindelijk een belangrijke overwinning boekte tegen Chris Dobey, blijft de Nederlander zoeken naar de vorm waarmee hij eerder grote spelers wist te verslaan. De voormalig World Matchplay-halvefinalist gaf na afloop toe dat hij nog altijd worstelt met een opvallend verschil tussen zijn prestaties tijdens trainingen en wedstrijden op het podium.

Van Duijvenbode werd gevraagd hoe dicht hij momenteel bij de versie van zichzelf komt die in het verleden de absolute wereldtop kon verslaan. “Dat is een moeilijke vraag,” reageerde de Nederlander. “Ik heb het gevoel dat ik beter ben op de training, maar mijn pijlen landen niet zoals ze tijdens de training landen. Daardoor is het heel moeilijk.”

Toch heeft Van Duijvenbode vertrouwen dat zijn beste niveau nog steeds binnen handbereik ligt. “Ik heb het gevoel dat ik in staat ben om minimaal hetzelfde niveau te halen als vroeger. Ik zeg niet hetzelfde resultaat, maar wel hetzelfde niveau. En ik denk eigenlijk dat ik op dit moment beter ben dan toen.”

Het probleem zit volgens de Nederlander niet in zijn mogelijkheden, maar vooral in de uitvoering tijdens wedstrijden. “Het enige waar ik mee worstel, is de manier waarop mijn pijlen in het bord landen.”

Dat probleem heeft volgens Van Duijvenbode grote gevolgen voor zijn scorend vermogen. De Nederlander staat bekend als een uitstekende 180-gooier, maar merkt dat hij moeite heeft wanneer zijn eerste pijl niet direct goed zit.

“Ik ben een hele goede 180-gooier, maar ik ben geen geweldige ‘aimer’. Als mijn eerste pijl goed zit, kan ik gemakkelijk een 140 of 180 gooien. Maar als mijn eerste pijl erin zit en daarna wegvalt, of als ik er niet omheen kan gooien, dan moet ik opnieuw gaan richten met mijn tweede en derde pijl.”

Volgens Van Duijvenbode werkt zijn natuurlijke spel juist anders. “Normaal gesproken is het gewoon: richten, eerste pijl erin en daarna boem, boem. Ik kan die manier nu niet vinden.” De Nederlander heeft naar eigen zeggen al veel geprobeerd om de oplossing te vinden. “Ik heb veel dingen geprobeerd en ik denk dat mijn huidige set-up de beste set-up is die ik sinds dit jaar heb gehad.” Daarom blijft hij geloven dat hij opnieuw sterke wedstrijden kan spelen. “Ik heb het gevoel dat ik weer degelijke wedstrijden kan spelen, maar ik heb niet het gevoel dat ik mijn absolute piekniveau kan halen zoals vroeger.”

Het verschil tussen zijn trainingsniveau en prestaties op het grote podium zorgt al langere tijd voor frustratie bij Van Duijvenbode. Toch probeert hij niet langer alleen maar tegen die situatie te vechten. “Het is heel frustrerend geweest, maar op een gegeven moment moet je het accepteren en met de situatie omgaan,” zei hij.

Volgens de Nederlander heeft hij zichzelf dit seizoen soms te veel in een negatieve rol geplaatst. “Ik heb dit jaar te lang in de slachtofferrol gezeten.”

Van Duijvenbode vertelde dat hij hierover recent nog sprak met Michael van Gerwen tijdens een diner. Beide Nederlanders hadden tijdens de Euro Tour een goed resultaat geboekt en bespraken hun mentale aanpak. “Vorige week heb ik met Mike gegeten. We hadden allebei gewonnen op de Euro Tour en we hadden hier een gesprek over.”

Volgens Van Duijvenbode kan een speler zichzelf soms te veel als slachtoffer gaan zien, terwijl dat uiteindelijk niets oplost. “Soms ga je in die slachtofferrol zitten, maar je moet gewoon voor het moment gaan.”

Voor hem draait het uiteindelijk om hoe een speler reageert op de omstandigheden. “Uiteindelijk maakt het niet echt uit. Als jij ergens last van hebt en je tegenstander niet, dan is er altijd een winnaar.” De Nederlander wees erop dat darts geen ruimte laat voor excuses. “Dat is darts. Er zijn geen gelijke spelen. Als jij het niet leuk vindt, vindt iemand anders het wel leuk en wint hij.”

Daarom probeert Van Duijvenbode zijn mindset te veranderen. “Dus zet je hoofd erbij. Ik denk dat ik dat op het juiste moment heb gevonden.” Hoewel hij niet tevreden was over zijn niveau, was de overwinning uiteindelijk het belangrijkste. “Maar ik speelde nog steeds niet mijn beste wedstrijd. Uiteindelijk heb ik gewonnen en daar ben ik nog steeds blij mee.”

De overwinning op Chris Dobey kwam voor Van Duijvenbode op een interessant moment. De twee spelers troffen elkaar namelijk kort voor de World Matchplay ook al tijdens de European Tour in Leverkusen. Daar wist Van Duijvenbode eveneens te winnen.

Na afloop werd hem gevraagd of zo’n overwinning vlak voor een groot toernooi psychologisch invloed kan hebben op beide spelers. “Ja, natuurlijk,” antwoordde Van Duijvenbode. De Nederlander vertelde daarbij over een grappig misverstand rond de loting. “De loting kwam op donderdag uit. Mijn manager zei tegen mij: je speelt tegen Dobey.”

Van Duijvenbode dacht echter dat het over een ander moment ging. “Ik was in Leverkusen en dacht: ik speel zaterdag, dus ik zei: is mijn tegenstander dan uitgevallen?”

Zijn manager bleek echter vooruit te kijken naar de World Matchplay. “Hij had het over de Matchplay. Ik dacht eerst: mooi, ik sla de eerste ronde over.”

Toen duidelijk werd dat Dobey zijn tegenstander zou zijn, veranderde de waarde van de overwinning in Leverkusen volgens Van Duijvenbode. “Toen dacht ik: oké, die wedstrijd op zaterdag is dubbel zoveel waard.”

Toch denkt hij niet dat het alleen maar voordeel oplevert. “Het kan beide kanten op gaan. Hij kan ook denken: ik speel volgende week tegen hem, dus ik moet extra goed trainen.” Voor Van Duijvenbode gaf het in ieder geval extra vertrouwen. “Voor mij maakte het me wel iets zekerder voor deze wedstrijd.”

Toch vond hij achteraf dat hij de wedstrijd tegen Dobey eigenlijk eerder had moeten beslissen. “Maar uiteindelijk maakte het niet zoveel uit, want ik heb het aan het einde zelf verpest. Ik won uiteindelijk pas helemaal aan het einde, maar ik had het voor de tiebreak kunnen afmaken.”

Voor Dirk van Duijvenbode kan de tweede helft van 2026 een belangrijk hoofdstuk worden in zijn carrière. Met zijn overwinning op Chris Dobey blijft de Nederlander actief op de World Matchplay, terwijl hij ook nog belangrijke toernooien voor de boeg heeft waarin hij veel punten kan verdienen.

De Nederlander werd gevraagd hoe groot dit jaar voor hem kan worden, zeker met het oog op de ranglijst en de grote televisietoernooien die nog volgen.

Van Duijvenbode bleef daarbij realistisch en benadrukte dat zijn situatie nog niet volledig zeker is.

“Dat hangt ervan af,” zei hij. “Ik verdedig ook een halve finale, een kwartfinale op het Europees Kampioenschap en een plek in de Players Championship Finals.”

Vooral de kwalificatie voor sommige van die evenementen is volgens hem nog niet vanzelfsprekend.

“Ik ben nog niet heel zeker voor het Europees Kampioenschap. Vorige week was wel goed om in ieder geval weer een stap te zetten.”

Van Duijvenbode weet dat eerdere prestaties hem een goede uitgangspositie hebben gegeven, maar dat hij die resultaten ook opnieuw moet zien te behalen.

“Ik wist altijd: ik heb twee jaar geleden een goed resultaat gehaald. Ik kwalificeerde me niet voor alles, maar bij de toernooien waarvoor ik me wel plaatste, haalde ik een kwartfinale en een halve finale.”

Volgens de Nederlander kan één sterk optreden een groot verschil maken.

“Als ik me voor alles plaats en ik verdedig die resultaten, dan is het eigenlijk bijna al verdedigd. Maar als je één van die twee evenementen goed speelt voordat de andere toernooien komen, kan het ineens heel groot worden.”

Op dit moment wil Van Duijvenbode zich echter vooral richten op de wedstrijden die voor hem liggen. “Maar op dit moment ben ik nog niet voor alles gekwalificeerd.”

De overwinning op Dobey kwam uiteindelijk tot stand door op de juiste momenten door te blijven vechten. Van Duijvenbode gaf toe dat er momenten waren waarop hij dacht dat de wedstrijd niet meer zijn kant op zou vallen. “Er waren momenten waarop ik dacht dat het niet meer ging gebeuren,” vertelde hij.

Toch kan één goede beurt volgens hem een enorme mentale omslag veroorzaken. “Soms kan één triple in het midden van de triple je mindset gewoon veranderen.”

Dat gebeurde ook tegen Dobey. “Ik dacht ineens: oké, we zijn er nog. Ik kan mijn 40's altijd gooien, dat weet ik vanuit de training.”

Het probleem is volgens Van Duijvenbode dat het vertrouwen verdwijnt wanneer dat niveau niet direct zichtbaar is in een wedstrijd.

“Maar als je het niet doet, word je een beetje negatief. Op een bepaald moment gebeurt het dan toch en krijg je weer het gevoel: als het eenmaal gebeurt, gaat het lopen.”

Die mentale omslag zorgde ervoor dat hij uiteindelijk toch de finish wist te vinden in een wedstrijd waarin hij zichzelf niet op zijn best vond.

Van Duijvenbode keerde in Blackpool terug naar één van de meest iconische locaties binnen de dartswereld. De Winter Gardens is al jarenlang het decor van de World Matchplay en staat bekend om de unieke sfeer.

Toch gaf de Nederlander toe dat de locatie niet bovenaan zijn persoonlijke lijstje staat. “Het is niet mijn favoriete plek,” zei Van Duijvenbode eerlijk.

Daarbij benadrukte hij wel het belang van het toernooi. “Maar het is een groot evenement. Het is het tweede grootste toernooi.”

Hoewel hij de locatie niet als zijn favoriet beschouwt, had hij wel complimenten voor bepaalde aspecten van de Winter Gardens. “De zaal is groot. De zitplaatsen zijn goed en het publiek is heel goed.”

Waarom andere locaties voor hem hoger staan aangeschreven, kon hij niet precies uitleggen. “Ik weet het eigenlijk niet. Ik kan het niet echt vertellen.” Met een glimlach voegde hij eraan toe: “Ik wil een andere vraag.”

Een opvallend onderdeel van het interview ging over de mentale strijd die Van Duijvenbode eerder benoemde. De Nederlander vertelde dat bepaalde omstandigheden rondom de wedstrijd ervoor zorgden dat hij zich even alleen voelde staan.

Gevraagd of een overwinning als deze kan helpen om die negatieve mindset te veranderen, legde Van Duijvenbode uit dat het vooral een bewustwordingsproces is. “Op een bepaald moment voel je dat wel, maar het is niet iets waarin ik normaal gesproken zit.”

Daarna vertelde hij over een situatie rondom zijn begeleiding en gasten die aanwezig zouden zijn bij de wedstrijd. “Ik had wat gasten uitgenodigd, omdat ik het gevoel had dat iedereen hier tegen mij was. Ik speelde tegen een Engelsman en ik speelde tegen iemand uit mijn management.”

Volgens Van Duijvenbode maakte dat het gevoel sterker dat hij weinig steun had. “Niemand van mijn management is echt neutraal.” Vervolgens kwam daar nog een extra teleurstelling bij. “Ik had gasten uitgenodigd, maar die zegden vanochtend af. Toen dacht ik: oké, ik had een grote kans. Ik ben blij, maar ik heb ook het gevoel dat niemand echt blij is.”

Dat zorgde ervoor dat hij zichzelf opnieuw in een negatieve gedachtegang plaatste. “Op een bepaald moment veranderde dat iets in mijn hoofd. Ik dacht: niemand wil dat ik win.” Van Duijvenbode erkende echter zelf dat dit geen ideale manier van denken is. “Dan voel je jezelf weer een beetje de slachtofferrol ingaan. Dat moet je eigenlijk niet doen, maar ik deed het wel.”