“Ik heb jaren verspild en niets gespaard, dus ik moet het nu doen” - 55-jarige Andrew Gilding blijft hongerig naar succes

Op 55-jarige leeftijd blijft Andrew Gilding zichzelf en de dartswereld verbazen. De Engelsman, bijgenaamd 'Goldfinger', zette tijdens de Poland Darts Open een van de beste optredens uit zijn carrière neer. Met een indrukwekkend gemiddelde – zijn hoogste ooit op een European Tour-podium – lanceerde hij zijn campagne op overtuigende wijze. En dat terwijl hij vlak voor zijn opkomst nog een spier in zijn been verrekte.

Gilding was in de openingsronde van de Poland Darts Open 2026 met 6-3 te sterk voor Jeffrey de Graaf en haalde in die wedstrijd een gemiddelde van 106.55. “Eerlijk gezegd weet ik niet waar dat vandaan kwam,” glimlachte Gilding na afloop. “Net voordat ik de bull in de oefenruimte gooide, schoot er iets in mijn been. Ik had best wat pijn en dacht dat het me zou beïnvloeden. Maar blijkbaar niet.”

Het typeert de nuchtere Brit, die zelden hoog van de toren blaast. Zelfs na een topprestatie blijft hij verbaasd over zijn eigen niveau.

Wie Gilding kent, weet dat hij niet snel klaagt. Toch gaf hij toe dat de blessure hem parten speelde. “Het is nog steeds een beetje gevoelig. Maar als ik zo blijf spelen, neem ik die pijn er graag bij.”

Op het podium was van ongemak weinig te merken. Zijn scoringskracht was indrukwekkend, zijn dubbels vielen op de juiste momenten en zijn tempo was kenmerkend vastberaden. Het gemiddelde dat hij noteerde, behoort tot de hoogste die hij ooit op een European Tour-podium gooide. “Het moet mijn hoogste gemiddelde zijn. Dat weet ik bijna zeker,” zei hij met een mengeling van trots en verbazing.

Op de vraag of hij dit niveau tijdens de voorbereiding had zien aankomen, was zijn antwoord veelzeggend: “Helemaal niet. Ik verwacht nooit veel, zeker niet met mijn energie van vandaag.”

Voor Gilding zijn de European Tour-toernooien momenteel van groot belang. Het prijzengeld en de rankingpunten zijn cruciaal voor plaatsing voor televisietoernooien en majors. Vorig jaar haalde hij nog een finale op dit circuit – een bewijs dat hij ook buiten de vloertoernooien kan excelleren.

“Op dit moment zijn deze toernooien heel belangrijk voor me,” legde hij uit. “Ik zit op de grens van automatische kwalificatie. Een paar dagen geleden moest ik nog een kwalificatietoernooi spelen en dat liep niet goed af. Deze overwinning helpt enorm.”

De kwalificatietoernooien staan bekend als slopend: lange dagen, veel wedstrijden, weinig ruimte voor fouten. “Het is lang geleden dat ik zo’n kwalificatie moest spelen. Ik was bijna vergeten hoe zwaar ze zijn. Het is een lange dag, en iedereen is hongerig.”

Zijn doel is duidelijk: automatische kwalificatie veiligstellen en zo de slopende voorrondes vermijden.

Tijdens het afgelopen wereldkampioenschap sprak Gilding al over zijn status als ‘late bloeier’. Op 55-jarige leeftijd staat hij nog altijd tussen de wereldtop en laat hij spelers die decennia jonger zijn regelmatig zijn hielen zien. “Ik heb wat jaren verspild,” gaf hij eerlijk toe. “Ik heb niet echt geld gespaard, dus ik moet het nu doen.”

Die opmerking zegt veel over zijn motivatie. Waar sommige leeftijdsgenoten hun carrière afbouwen, lijkt Gilding juist een tweede adem te hebben gevonden. De drang om te presteren is niet alleen sportief, maar ook praktisch van aard. Prijzengeld betekent zekerheid – misschien zelfs dat felbegeerde huis naast de buren waar hij eerder gekscherend naar verwees.

Toen hem werd gevraagd hoeveel European Tour-overwinningen nodig zouden zijn om het bungalowtje naast hem te kopen, grapte hij: “Wat levert een overwinning nu op? 35.000 pond? Dan waarschijnlijk een stuk of tien.” Om er direct aan toe te voegen dat hij het geld waarschijnlijk toch in een pensioenfonds zou steken.

Opvallend genoeg begon zijn wedstrijd allesbehalve overtuigend. De Graaf schoot uit de startblokken en zette Gilding direct onder druk. “Hij begon echt goed,” analyseerde Gilding. “Ik denk niet dat ik veel fout deed. Maar ik dacht wel: hij gaat me met 6-0 verslaan.”

Die gedachte tekent zijn realisme. Geen paniek, geen drastische wijzigingen, maar simpelweg doorgaan en wachten op kansen. En die kwamen. Naarmate de wedstrijd vorderde, kantelde het momentum. Gilding vond zijn ritme, zijn triples vielen consistenter en zijn ervaring kwam bovendrijven.

Wat is het grote doel voor dit seizoen? Geen grootspraak, geen dromen over titels – al sluit hij die niet uit. “Mijn doel is om in de kwalificatieplekken voor de Euro Tours te blijven,” zei hij nuchter. “Daar zit het geld. En zo kom je op de tv-toernooien.”

Het is een duidelijke strategie: consistentie boven alles. Regelmatig de laatste rondes halen, rankingpunten verzamelen en zo bouwen aan een stabiele positie binnen de top van de Order of Merit.

Toch werd hem ook gevraagd of hij, in deze vorm, nog eens een grote televisietitel kan winnen. Zijn antwoord was kort maar krachtig: “Als ik zo blijf spelen, ja.”

Het toernooi vond plaats in het Poolse Krakau, een stad die indruk maakte op de Engelsman. “Prachtige stad. Mooie gebouwen, het landschap, de sneeuw. Ik hou van sneeuw.”

Ook over de sfeer was hij enthousiast. “De atmosfeer is fantastisch. Zelfs backstage hoorde ik het publiek al. Ik kon niet geloven hoeveel lawaai ze maakten. En toen ik het podium opkwam en zag hoeveel mensen daar stonden… ongelooflijk.”

Hoewel hij geen thuisfavoriet is, kreeg hij merkbaar steun. “Er waren wat mensen die mijn naam scandeerden. Ik gaf ze een duimpje.”

Op culinair gebied hield hij het simpel: geen traditionele Poolse gerechten, maar Chinees eten – met dumplings, die volgens hem “redelijk Pools” waren.