"Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst op een groot podium won" - Enorme opluchting bij Daryl Gurney na zege op Michael van Gerwen

Daryl Gurney heeft in Amsterdam voor een flinke verrassing gezorgd door titelverdediger Michael van Gerwen uit te schakelen op de World Series of Darts Finals. De Noord-Ier kwam in de eerste ronde met 3-0 voor, zag Van Gerwen vervolgens vijf legs op rij winnen, maar vocht zich alsnog terug naar een 6-5 overwinning. Voor Gurney betekende de zege veel meer dan alleen een plek in de volgende ronde.

De tweevoudig majorwinnaar beleeft namelijk een moeizame periode en gaf na afloop toe dat hij nauwelijks nog wist wanneer hij voor het laatst een wedstrijd op een groot podium had gewonnen. Uitgerekend tegen Van Gerwen, voor een vrijwel volledig Nederlands publiek in Amsterdam, kwam daar verandering in.

"Ik ben vooral heel erg opgelucht", reageerde Gurney. "Het was een tijd geleden dat ik nog een wedstrijd op het podium had gewonnen. Toen ik hoorde dat ik alsnog mocht meedoen aan de World Series Finals, was Michael in Amsterdam eigenlijk de laatste speler die ik wilde loten. Ik wist dat het hele publiek tegen me zou zijn."

Gurney begon echter uitstekend aan de wedstrijd. Hij pakte de eerste drie legs en produceerde daarbij onder meer een 170-finish. Daarna veranderde het wedstrijdbeeld volledig. Van Gerwen won vijf legs op rij en leek op weg naar de tweede ronde.

"Bij 3-0 dacht ik alleen maar: blijf doen wat je doet. Zet hem in de vierde leg opnieuw onder druk en als hij bezwijkt, dan bezwijkt hij. Al verwacht je dat natuurlijk niet van Michael. Je wilt hem gewoon laten weten dat je er bent en vooral niet verslappen."

Dat laatste gebeurde uiteindelijk toch enigszins. "Plotseling voelde het alsof ik vijf legs lang verdwenen was. Niet helemaal natuurlijk, maar ik scoorde niet meer zo dominant als in die eerste drie legs. Een professional als Michael springt daar meteen bovenop en straft dat af."

Van Gerwen kreeg uiteindelijk zelfs kansen om de wedstrijd definitief te beslissen. Gurney wond daar na afloop geen doekjes om. "Ik heb aan het einde een beetje geluk gehad. Michael had met 6-4 moeten winnen. Soms heb je dat beetje geluk nodig en gezien hoe de afgelopen maanden voor mij zijn verlopen, vind ik dat ik ook wel een beetje geluk verdiend heb."

Gurney wist de stand terug te brengen tot 5-5 en mocht de beslissende leg vervolgens zelf beginnen. Juist onder die enorme druk hield hij het hoofd koel.

"Volgens mij begon ik die laatste leg met 140 en toen dacht ik: nu hoef je hierna eigenlijk alleen maar iedere beurt één triple te raken. Vervolgens gooide ik volgens mij twee keer 60 en dacht ik: dit is ook weer typisch. Daarna kwamen de triples gelukkig weer."

De overwinning zorgde vooral voor opluchting. "Het laat me zien dat ik het, ondanks alle moeilijke momenten van de afgelopen maanden, nog steeds op nationale televisie over de streep kan trekken in een beslissende leg, in Amsterdam en tegen de favoriet van het thuispubliek. Daar ben ik heel blij mee. Ik heb ook geluk gehad, maar deze overwinning zat er al heel lang aan te komen. Ik kan me oprecht niet herinneren wanneer ik voor het laatst op een groot podium heb gewonnen. En dat zeg ik niet sarcastisch."

Ook gaf zijn 170-finish in het begin van de wedstrijd Gurney vertrouwen. Van Gerwen stond op dat moment zelf op een finish, waardoor de Noord-Ier wist dat hij zijn kans moest grijpen.

"Ik wist dat Michael op een finish stond. Bij hem denk je altijd dat hij hem kan uitgooien, zelfs als hij op 171 zou staan. Dus ik dacht: probeer het gewoon. Zelfs als je de bull mist en de 25 raakt, krijg je nog een kans. Op dat moment voelde ik me heel zelfverzekerd."

Toen de 'Big Fish' daadwerkelijk werd gegooid, hield Gurney zijn emoties bewust in bedwang. "Er is bijna geen beter gevoel dan wanneer die 170 erin gaat. Maar ik wilde me niet omdraaien en uitgebreid reageren richting het publiek. Ik dacht alleen maar: je hebt drie legs gewonnen en je bent pas halverwege. Zeker omdat het zo lang geleden was dat ik een wedstrijd had gewonnen."

Opvallend genoeg maakte Gurney aanvankelijk helemaal geen deel uit van het deelnemersveld. Hij werd pas later als vervanger opgeroepen. Zelf kreeg hij dat nieuws bovendien niet rechtstreeks te horen. "Ze bellen Josie (zijn vrouw), ze bellen mij niet", lachte Gurney. "Josie zegt vervolgens ja en vertelt mij later dat ik meedoe."

Hij was vooral dankbaar dat hij alsnog de kans kreeg om in Amsterdam te spelen. "Ik ben de PDC heel dankbaar dat ze mij hebben opgeroepen. Er zijn waarschijnlijk genoeg spelers die beter in vorm zijn en momenteel meer in de schijnwerpers staan dan ik en die deze plek ook hadden kunnen krijgen. Daarom ben ik heel blij en dankbaar dat ik hier mag zijn."

Dat de World Series of Darts Finals geen rankingtoernooi is, helpt hem volgens eigen zeggen bovendien om iets vrijer te spelen. "Dit toernooi geeft sowieso wat vrijheid. We hebben het hier niet over rankingpunten. Het is niet zo dat ik me door hier goed te spelen ineens voor de World Grand Prix kwalificeer. Dat ligt allemaal al vast. Je kunt gewoon het podium opgaan en darten. Het is eigenlijk een soort veredelde demonstratiewedstrijd op televisie."

Dat betekent overigens niet dat de spelers het toernooi minder serieus nemen. "Iedere darter in die spelersruimte wil winnen. Maar uiteindelijk kan er maar één de winnaar zijn."

De afgelopen periode heeft Gurney vrijwel alles geprobeerd om zijn vorm terug te vinden. Zo verscheen hij recent met een bril aan de oche, maar tegen Van Gerwen speelde hij zonder.

"Ik ben bijziend en dat ben ik altijd al geweest. Als ik zonder bril mis, denk ik: ach, ik zat ongeveer in de buurt. Maar wanneer ik mijn bril opzet, zie ik ineens hoe ver ik daadwerkelijk mis. Dat is soms ook niet prettig."

Heeft hij die bril dan eigenlijk nodig? "Ja, want daarmee zie ik alles veel beter. Heb ik hem nodig om te darten? Waarschijnlijk niet. Maar als je zoveel wedstrijden verliest als ik de afgelopen tijd heb verloren, probeer je alles."

Het grootste probleem zit volgens Gurney momenteel echter niet bij zijn zicht, maar bij de manier waarop zijn pijlen in het bord staan. Waar hij vroeger bekendstond als een bijzonder goede scorer, ontbreekt dat onderdeel momenteel in zijn spel. "De oude Daryl Gurney was een enorme scorer. De Daryl Gurney die je nu ziet, is dat niet. Dat heeft alles te maken met hoe mijn pijlen in het bord staan. Ze staan platter dan ik wil. Ik wil dat ze omhoog staan."

Ross Smith geldt voor Gurney daarbij als het perfecte voorbeeld. "Als ik zijn pijlen in het bord zie staan, denk ik: zo wil ik dat mijn pijlen ook staan. Zo stonden ze vroeger ook bij mij, maar nu niet meer. Daardoor heb ik heel veel moeite met mijn scores."

Gurney experimenteerde daarom met zwaardere pijlen en verschillende barrels, maar is nog altijd op zoek naar de ideale oplossing. Het is een technisch detail dat volgens hem een enorme invloed heeft op zijn scorend vermogen. "Vroeger kon ik triple 20, triple 20 gooien en daarna bijna blind die 180 afmaken. Nu liggen mijn pijlen iets platter. Daardoor krijg je soms afketsers terwijl je voor je gevoel een perfecte pijl hebt gegooid."

Opgeven is echter geen optie. "Ik ben niet iemand die zegt: het lukt niet meer, dus ik accepteer het maar. Ik probeer verschillende onderdelen, een bril, andere pijlen. Hopelijk krijg ik mijn scorend vermogen weer terug. Want als dat gebeurt, denk ik dat ik weer iemand ben om rekening mee te houden."

Vooral op de dubbels heeft Gurney het vertrouwen in zichzelf nog altijd niet verloren. "Ik heb het gevoel dat wanneer ik een kans op een dubbel krijg, ik nog steeds een van de beste finishers ben. Maar je moet eerst goed genoeg scoren om die kansen te krijgen."