"Ik kom 's nachts om 3 uur thuis en enkele uren later staat hij alweer aan mijn deur om te trainen" - Kim Huybrechts herleeft onder de vleugels van Erik Clarys

Met een overtuigende 6-1 overwinning op Luke Woodhouse en het eerste gemiddelde boven de 100 op de German Darts Grand Prix 2026 heeft Kim Huybrechts zich nadrukkelijk op de kaart gezet.

De 40-jarige Belg plaatste zich overtuigend voor de finaledag van de German Darts Grand Prix en onderstreepte daarmee zijn sterke vorm van de afgelopen weken. Na een periode waarin hij vooral moest knokken voor stabiliteit en behoud van zijn positie, lijkt Huybrechts opnieuw het niveau te benaderen waarmee hij eerder indruk maakte op het internationale podium.

“Ja, ik ben natuurlijk heel blij,” reageerde Huybrechts na afloop. “Luke Woodhouse is een speler die tegen de top 20 aan zit. Ik sta daar momenteel nog ver vandaan, dus om iemand van dat kaliber zo te verslaan, betekent veel voor mij.”

De prestatie van Huybrechts staat niet op zichzelf. De afgelopen weken laten een duidelijke stijgende lijn zien. Zo haalde hij recent nog de laatste zestien in European Tour event in Wieze en wist hij zich bovendien tweemaal te kwalificeren voor grote Europese toernooien in Graz en Sindelfingen. Ook op de vloertoernooien — traditioneel een graadmeter voor vorm en consistentie — liet hij solide spel zien. “Het klopt wat je zegt,” beaamt Huybrechts. “Ik stond in Wieze ook al op de finaledag. Nu weer. Twee keer achter elkaar zo ver komen, dat betekent echt veel voor me.”

Het zijn signalen dat de ervaren Belg opnieuw aansluiting vindt bij het hogere niveau. Waar resultaten eerder grillig waren, lijkt er nu sprake van continuïteit — een essentieel element om weer structureel mee te doen in de top van het darts.

Een belangrijke factor achter die opleving is de samenwerking met Erik Clarys. Huybrechts steekt niet onder stoelen of banken hoeveel werk er de afgelopen maanden is verzet. “Ik heb de laatste tijd heel veel met hem gewerkt,” vertelt hij. “Zelfs na toernooien. Bijvoorbeeld in Wieze: ik speel daar op zondag, en maandag stuurt hij me meteen een bericht dat hij langskomt voor een trainingssessie van twee à drie uur. Dan denk ik echt: wauw.”

Die intensiteit ging soms ver. “Vorige week kwalificeer ik me voor Graz en Sindelfingen. Ik kom ’s nachts om drie uur thuis, en om tien uur ’s ochtends stuurt hij alweer dat hij langskomt om te trainen. Dan denk ik: geef me even rust, man,” lacht Huybrechts. “Maar nu zie je dat het zijn vruchten afwerpt.”

De trainingen met Clarys zijn allesbehalve vrijblijvend. De focus ligt duidelijk op het verbeteren van specifieke onderdelen van zijn spel — en dan met name zijn finishes. “We werken heel veel aan het uitgooien,” legt Huybrechts uit. “Hij zei dat dat de afgelopen jaren een van mijn zwakste punten was. Daar hebben we echt hard op getraind, en dat begint nu zijn effect te hebben.”

Het is een cruciaal aspect in het moderne darts, waar wedstrijden vaak beslist worden op kleine marges. Een paar gemiste dubbels kunnen het verschil betekenen tussen winst en verlies, zeker op het hoogste niveau.

Clarys zelf blijft volgens Huybrechts bescheiden over zijn rol. “Hij zegt altijd: ‘Ik kan je niet beter maken, maar ik kan je wel je zwakke punten laten zien.’ En precies dat hebben we gedaan. De afgelopen zes maanden hebben we echt gefocust op die zwakke plekken, en dat begint nu te werken.”

Aan het begin van het seizoen stond Huybrechts nog onder flinke druk. Zijn positie op de ranglijst stond onder spanning en het behoud van zijn tourkaart was de belangrijkste doelstelling. In de PDC is dat een harde realiteit: prestaties bepalen alles, en een mindere periode kan grote gevolgen hebben voor je carrière. “Het doel aan het begin van het seizoen was simpel: mijn PDC Tour Card behouden,” zegt Huybrechts. “Maar je ziet hoe snel het kan veranderen in darts.”

Die verandering lijkt zich nu in positieve zin te voltrekken. Door zijn recente prestaties is hij plots weer in de buurt gekomen van kwalificatie voor de World Matchplay, een van de meest prestigieuze toernooien op de kalender. “Ik sta nu op ongeveer 750 pond van kwalificatie,” legt hij uit. “Dat is dichtbij. Het was geen doel aan het begin van het seizoen, dus als ik het niet haal, zal ik niet teleurgesteld zijn. Maar als je zo dichtbij komt, moet je het toch een beetje als doel gaan zien.”

De vraag die boven de markt hangt, is of Huybrechts daadwerkelijk kan terugkeren naar het niveau waarop hij jarenlang een vaste waarde was in de wereldtop. Zijn recente vorm suggereert in ieder geval dat hij op de goede weg is.

Met een verbeterd scorend vermogen, scherpere finishes en hernieuwd vertrouwen lijkt hij opnieuw een speler om rekening mee te houden. De combinatie van ervaring en vernieuwde energie kan wel eens een gevaarlijke cocktail blijken voor zijn concurrenten.

De overtuigende overwinning op Woodhouse en het behalen van de finaledag zijn in dat opzicht meer dan zomaar resultaten. Ze vormen een signaal: Kim Huybrechts is nog lang niet afgeschreven. “Het belangrijkste is dat ik een solide seizoen speel,” besluit hij. “En ik denk dat ik goed op weg ben.”