"Ik weet dat ik tegen iedereen ter wereld mijn mannetje kan staan" - 15-jarige Mitchell Lawrie maakt zich op voor Q-School en heeft duidelijk doel

Mitchell Lawrie geldt als een van de jonge darters om de komende jaren in de gaten te houden. De Schot is pas vijftien jaar, maar heeft inmiddels al de nodige successen achter zijn naam staan. Toch moet hij voorlopig geduld bewaren. Lawrie kijkt reikhalzend uit naar zijn zestiende verjaardag, waarna hij de volgende stap in zijn dartscarrière kan zetten.

In gesprek met Oche180 maakte Lawrie er geen geheim van dat het wachten hem inmiddels behoorlijk zwaar valt. Hij wil zich zo snel mogelijk meten met sterkere tegenstanders en hoopt volgend jaar zijn kans te wagen op Q-School.

"Het is eigenlijk behoorlijk vervelend", geeft Lawrie toe. "Ik wil gewoon zestien worden en de volgende stap zetten in het darts. Maar je moet het uitzitten. Uiteindelijk bewandel je je eigen pad. Ik ben bij de WDF blijven spelen en hopelijk kan ik volgend jaar naar Q-School. Dan zien we wel wat er gebeurt."

Tot die tijd zit Lawrie bepaald niet stil. De jonge Schot blijft titels verzamelen en wist ook al een negendarter te produceren. "Het gaat nog steeds heel goed. Ik blijf veel trainen en speel nog steeds al mijn WDF-toernooien. Ik heb me nu geplaatst voor Lakeside bij zowel de mannen als de jeugd. Richting het einde van het jaar wordt het daarom wat rustiger. Ik hoef niet meer ieder weekend weg, maar ik blijf wel competitief darten om ervoor te zorgen dat ik in mijn ritme blijf."

Tussen alle toernooien door nam Lawrie onlangs bewust even afstand van het dartbord. Hij liet een evenement schieten om met vrienden en zijn vader op vakantie te gaan. Dat bleek een welkome onderbreking, al verliep de reis niet volledig vlekkeloos.

"Het was het absoluut waard, behalve dat mijn telefoon werd gestolen", lacht hij. "Verder was het echt een geweldige vakantie. Ik was er met mijn vrienden en mijn vader. Het was waarschijnlijk een van de beste vakanties die ik ooit heb gehad. Gewoon een keer ontspannen, niet nadenken over darts en plezier maken als jongen."

Vanaf volgend jaar moet de aandacht echter weer volledig naar de sport. Het grote doel is duidelijk: een Tour Card bemachtigen. Mocht dat op Q-School niet meteen lukken, dan heeft Lawrie zijn alternatieve route al uitgestippeld.

"Dan ga ik absoluut de Development Tour en Challenge Tour spelen en proberen mezelf richting de ProTour te werken. Ik wil uiteindelijk profdarter worden. De WDF is geweldig en ze zijn altijd heel goed voor mij geweest, maar de volgende stap is de PDC."

Een mislukte poging op Q-School zou voor Lawrie dan ook geen ramp zijn. "Ik zou absoluut niet teleurgesteld zijn. Als ik mijn Tour Card niet pak, wil ik zeker opnieuw Lakeside spelen, als die mogelijkheid er is. We zien wel hoe het loopt."

Ondanks zijn jonge leeftijd begeeft Lawrie zich inmiddels regelmatig tussen grote namen uit de dartswereld. Zo kwam hij onlangs onder anderen Phil Taylor en Adrian Lewis tegen. Zelfs voor iemand die zelf hard op weg is naam te maken, blijft dat bijzonder.

"Als Phil Taylor binnenkomt, is dat gewoon bizar. Hij praat vervolgens tegen je alsof je een normaal persoon bent. Hetzelfde geldt voor Adrian Lewis. Dan kijk je naar hen en denk je: waarom ben ik hier? Waarom zit ik met jullie in dezelfde ruimte? Maar uiteindelijk loont hard werken. Het is een surrealistische ervaring geweest."

Lewis was bovendien een van de spelers die Lawrie als kind probeerde te imiteren. "Toen ik jonger was, probeerde ik echt te gooien zoals Adrian Lewis. Ik weet niet waarom, ik vond hem gewoon geweldig. Hij heeft toch een van de mooiste worpen ter wereld? Uiteindelijk heb ik mijn eigen stijl gevonden. Gary Anderson was natuurlijk mijn grote held, maar naar die spelers keek ik vroeger enorm graag."

Anderson blijft voor Lawrie een bijzondere naam. De twee hebben elkaar inmiddels ontmoet en de jonge Schot omschrijft zijn idool als 'een geweldige en oprechte kerel'.

Een eventuele ontmoeting op de PDC-tour zou dan ook bijzonder zijn, maar Lawrie heeft niet de intentie om zich op voorhand gewonnen te geven. "Ik weet dat ik tegen iedereen ter wereld mijn mannetje kan staan als ik goed speel. Tegen Gary zou het natuurlijk heel moeilijk worden, maar dat geldt voor iedereen op het PDC-circuit. Zeker iemand als Gary Anderson is van een andere klasse."

Mocht Lawrie volgend jaar daadwerkelijk een Tour Card bemachtigen, dan wil hij zichzelf niet meteen enorme doelstellingen opleggen. Hij ziet zijn eerste periode bij de professionals vooral als een investering in zijn ontwikkeling.

"Ik wil er vooral van genieten. Je hebt twee jaar op de ProTour, dus dan kan ik er net zo goed het maximale uit halen. Ik ben zestien. Als ik mijn Tour Card haal, kan ik misschien nog dertig of veertig jaar darten. Die eerste twee jaar zijn vooral een leerervaring."

Dat betekent volgens Lawrie niet dat hij genoegen neemt met nederlagen. "Ik wil niet iemand zijn waar iedereen zomaar overheen loopt en die met 6-0, 6-2 of 6-4 wordt verslagen. Ik wil mijn mannetje staan. Maar wat er in die eerste twee jaar gebeurt, is voor mij niet het allerbelangrijkste. Ik leer nog steeds en ontwikkel me nog steeds. Ik ben uiteindelijk gewoon een jonge jongen. Ik heb een goede kop en goede mensen om me heen, dus het komt wel goed."

Onvermijdelijk valt daarbij de naam van Luke Littler, die al op zeer jonge leeftijd de dartwereld veroverde. Lawrie ziet zijn generatiegenoot vooral als inspiratiebron, maar wil nadrukkelijk geen kopie van hem worden.

"Hij is een enorme inspiratie voor iedereen. Ik heb altijd gezegd: als ik in mijn hele carrière de helft bereik van wat hij heeft bereikt, dan mag ik heel tevreden zijn. Ik denk dat iedereen dat zou zijn. Hij laat je geloven dat je het op zo'n jonge leeftijd kunt doen."

Toch trekt Lawrie vooral zijn eigen plan. "Zoals ik altijd heb gezegd: ik wil hem niet zijn. Ik wil gewoon mezelf zijn en mijn eigen pad bewandelen."