"Ik wil niet per se alles winnen, ik wil gewoon een major winnen" - Humphries maakt ambities duidelijk na nieuwe titel

Luke Humphries heeft na een lange periode zonder veel wedstrijdritme meteen laten zien dat hij nog altijd tot de absolute wereldtop behoort. De Engelsman kroonde zich tot winnaar van Players Chamionship 28 en pakte daarmee zijn derde titel van dit type evenement in één kalenderjaar. Opvallend genoeg deed Humphries dat terwijl hij naar eigen zeggen allesbehalve zijn beste darts liet zien. Sterker nog: de voormalig wereldkampioen gebruikte het evenement vooral als voorbereiding op de drukke tweede helft van het seizoen.

Humphries kende de voorbije maanden een ongebruikelijke periode. "Ik had sinds de US Darts Masters eigenlijk maar één wedstrijd gespeeld. Dat was bijna twee maanden geleden. Gisteren voelde ik me behoorlijk roestig, al speelde ik nog redelijk. Vandaag voelde mijn worp helemaal niet natuurlijk. Het was allemaal wat schokkerig en dat was ontzettend frustrerend, omdat het voelde alsof ik hard moest werken voor iedere pijl."

Toch wist Humphries zich door het zware programma heen te slaan. Ondanks het gebrek aan ritme bleef hij op de beslissende momenten overeind en uiteindelijk stond hij met de titel in handen. Daarmee onderstreepte hij opnieuw zijn klasse, al was hij zelf de eerste om toe te geven dat het geen vlekkeloze overwinning was.

"Ik heb vandaag niet het gevoel gehad dat ik heel goed heb gespeeld, maar ik heb wel gewonnen. Drie keer winnen in deze zaal in één kalenderjaar is heel moeilijk. Ik speel hier bovendien niet zo vaak, dus dat ik er nu drie van de acht of negen heb gewonnen, maakt me heel blij. Na zo'n lange onderbreking ben ik gewoon ontzettend tevreden dat ik terug ben en weer wedstrijden win."

Dat de twee dagen hun tol eisten, bleek vooral in de slotfase van het toernooi. Humphries moest diep gaan en merkte dat zijn lichaam nog niet gewend was aan het spelen van zoveel wedstrijden op één dag. Vooral zijn werparm begon hem parten te spelen.

"Ik had het zwaar. In de finale voelde het alsof mijn arm er bijna afviel. Het was ontzettend moeilijk. Ik was aan het duwen en trekken en mijn arm was gewoon helemaal vermoeid. Dat is logisch als je niet veel speelt. Ik heb sinds mijn vakantie nauwelijks getraind en als je niet gewend bent om zes, zeven of acht uur per dag darts te spelen, moet je dat opnieuw opbouwen."

De Engelsman moest onderweg bovendien enkele hachelijke momenten overleven. Tegen onder anderen Bradley Brooks en Danny Noppert ontsnapte Humphries aan uitschakeling nadat zijn tegenstanders matchdarts kregen. Dat maakte zijn uiteindelijke overwinning volgens hem alleen maar waardevoller.

"Misschien ben ik tegen Bradley en Danny een paar keer goed weggekomen. Soms moet je gewoon een beetje geluk hebben en hopen dat je uiteindelijk de titel pakt. Vandaag was voor mij een speciale dag."

Ook in de finale moest Humphries tot het uiterste gaan. De Engelsman wist uiteindelijk met een sterke twaalf-darter de wedstrijd naar zich toe te trekken, nadat hij eerder nog een opmerkelijke keuze had gemaakt bij het uitgooien.

"Bij die pijl voor 60 dacht ik echt: waarom doe ik dit? Ik wilde gewoon voorkomen dat ik de pijl zou afknijpen of in de triple 20 zou trekken. Daarom probeerde ik hem heel dicht bij de draad te krijgen, maar ik maakte het mezelf eigenlijk veel te moeilijk. Als dat me de wedstrijd had gekost, had iedereen waarschijnlijk gedacht: wat ben je in hemelsnaam aan het doen?"

Humphries wist de situatie alsnog recht te zetten. Hij voelde de druk toenemen naarmate het einde dichterbij kwam, maar hield zijn hoofd koel. "Ik voelde dat de druk aan het einde wat op me kwam te staan. Ik probeerde de wedstrijd te hard af te maken. Brendan is bovendien zo'n speler die altijd blijft doorgaan. Hij is heel stabiel en solide. Als je niet bij hem wegloopt, blijft hij steeds een beetje dichterbij komen. Daarom moest ik in die laatste leg mijn beste spel vinden. Ik wilde absoluut niet dat het op de laatste leg zou aankomen."

De overwinning heeft Humphries opnieuw naar de tweede plaats op de wereldranglijst gebracht. Zijn grote doel blijft echter het heroveren van de eerste positie. Daarvoor zal hij voorlopig geduld moeten hebben, want Luke Littler heeft een enorme voorsprong opgebouwd.

"Ik denk dat dit op dit moment zo'n beetje het hoogst haalbare is. Ik zit ongeveer twee minuten achter Luke", grapte Humphries. "Volgens mij is de enige manier waarop iemand dat gat kan dichten als hij twee wereldkampioenschappen achter elkaar wint. Dat wordt moeilijk."

Humphries heeft ondertussen niets dan respect voor Littler, die volgens hem de afgelopen anderhalf jaar de beste speler ter wereld is geweest. "Hij is de afgelopen achttien maanden veruit de beste speler geweest en hij verdient zijn plaats op nummer één."

De Engelsman maakt zich echter niet overdreven druk om zijn positie op de wereldranglijst. Hij heeft inmiddels alle belangrijke plekken al eens bezet en wil vooral zelf bepalen welke toernooien hij speelt. "Ik vecht niet echt voor de tweede plaats. Ik ben nummer één geweest, nummer twee, nummer drie en nummer vier. Het maakt me niet zoveel uit, omdat ik daar allemaal al heb gestaan en ben geweest waar ik wilde zijn. Ik kan ook niet klagen als ik mijn nummer-één-positie verlies. Als ik echt alles wilde spelen, zou ik ook overal moeten spelen."

Volgens Humphries heeft het intensieve programma van de World Series of Darts en de Premier League Darts bovendien invloed gehad op zijn wedstrijdschema. Hij kiest er bewust voor om niet ieder mogelijk evenement te spelen en wil zijn energie vooral bewaren voor de grootste toernooien.

Juist daarom was zijn deelname aan dit evenement opmerkelijk. Humphries had naar eigen zeggen niet eens per se hoeven komen, maar besloot bewust wel te spelen. Zijn belangrijkste doel was namelijk niet het winnen van de titel, maar het terugvinden van zijn ritme. "Ik hoefde hier vandaag eigenlijk niet eens te zijn. Ik wilde gewoon mijn gezicht laten zien, wat wedstrijden spelen en weer wat wedstrijdritme opdoen. Dat zou me goed doen."

De wereldtopper omschrijft zijn deelname zelfs als een soort voorbereiding op het nieuwe seizoen. "Het was eigenlijk een soort voorbereiding. Ik wilde mezelf weer op gang krijgen en me weer normaal voelen. Ik had in twee maanden tijd maar één wedstrijd gespeeld, dus ik moest gewoon weer terug in het ritme komen."

Dat plan pakte uiteindelijk veel beter uit dan verwacht. Humphries ging niet alleen meerdere wedstrijden spelen, maar eindigde de week uiteindelijk ook met een titel. "Ik wilde dit vooral gebruiken als training. Ik had niet verwacht dat ik dit weekend daadwerkelijk een titel zou winnen, zeker niet met zo weinig voorbereiding. Maar ik heb twee goede dagen gehad, veel wedstrijden gespeeld en veel geoefend."

De overwinning komt bovendien op een belangrijk moment in het seizoen. Humphries wil de komende maanden nadrukkelijk weer investeren in zijn spel en zoveel mogelijk wedstrijden gebruiken om zijn niveau verder op te bouwen.

"Ik ga nu thuis weer zoveel mogelijk aan het oefenbord staan. Ik wil de rest van het jaar gebruiken om mijn beste niveau te bereiken en Luke uit te dagen, maar niet alleen Luke. Ik wil iedereen uitdagen. Ik ga mijn best doen om op nummer twee te blijven, ook al weet ik niet of dat uiteindelijk lukt."

De titel geeft Humphries in ieder geval een welkome boost richting de Hungarian Darts Trophy. Daar staat hij opnieuw tussen de grote namen van het deelnemersveld en wacht hem een nieuwe kans om wedstrijdritme op te doen.

"Dit geeft me absoluut vertrouwen. Zoals ik al zei, speelde ik niet mijn beste darts, maar ik wist toch te winnen. Volgens mij heeft bijna niemand de afgelopen twee dagen zijn beste spel laten zien. Het was een beetje een vreemde situatie."

Voor Humphries is vooral het vooruitzicht op de komende maanden belangrijk. Hij verwacht meerdere van de laatste Euro Tours te spelen en wil daarmee de basis leggen voor een sterke afsluiting van het seizoen. "Ik ga waarschijnlijk minstens vier van de laatste vijf Euro Tours spelen. Dat kan me veel vertrouwen geven richting de grote majors aan het einde van het jaar."

Daar ligt uiteindelijk zijn belangrijkste doel. Ondanks zijn indrukwekkende palmares wil Humphries in 2026 nog een grote titel aan zijn verzameling toevoegen. Hij beseft dat Littler momenteel de speler is die iedereen moet verslaan, maar weigert zich bij voorbaat neer te leggen bij diens dominantie. "Luke wint op dit moment bijna alles en ik ga een van degenen zijn die hem probeert te stoppen."

Humphries heeft dan ook geen behoefte aan een perfect seizoen waarin hij iedere grote titel moet winnen. Eén major zou al voldoende zijn om zijn jaar geslaagd te maken. "Ik wil gewoon een major winnen. Ik wil niet per se alles winnen, hoe mooi iedereen dat misschien zou vinden. Ik zou zelf heel graag dit jaar nog een grote titel pakken en met vertrouwen het WK ingaan. Deze overwinning helpt me daarbij."

De Engelsman kan in ieder geval met een goed gevoel terugkijken op zijn comeback. Wat begon als een oefenweek om na maanden zonder ritme weer gewend te raken aan het spelen van lange dagen, eindigde met een nieuwe titel. Humphries gaf toe dat zijn arm in de finale bijna niet meer wilde, dat zijn worp verre van natuurlijk aanvoelde en dat hij onderweg enkele keren door het oog van de naald kroop. Maar juist daarin schuilt misschien de grootste winst.

Want als Humphries een titel kan winnen terwijl hij naar eigen zeggen nog verre van zijn beste niveau zit, weet de rest van de wereldtop wat er mogelijk kan gebeuren zodra 'Cool Hand Luke' zijn ritme volledig heeft teruggevonden. De komende Euro Tours en majors zullen moeten uitwijzen of deze overwinning slechts een welkome opsteker was, of het begin van een nieuwe sterke fase in het seizoen van de Engelsman.