“Ik zei dat ik geen Players Championships meer zou spelen… en nu win ik” - Luke Humphries van twijfel naar triomf

De opluchting was zichtbaar, de glimlach oprecht. Na een lange dag vol zware partijen stond Luke Humphries eindelijk weer met een trofee in handen op de vloer van een Players Championship. Geen kolkend publiek, geen felle televisiespots zoals bij de grote tv-toernooien, maar wel iets dat voor hem minstens zo belangrijk voelde: bevestiging.

Humphries versloeg in de finale van Players Championship 4 de Nederlander Wessel Nijman met 8-6. “Misschien klinkt het gek,” begon Humphries eerlijk, “maar ik voelde me een beetje overweldigd.”

Het is een opvallende bekentenis van een speler die de afgelopen jaren is uitgegroeid tot een vaste waarde op de grootste podia. Humphries speelt de laatste tijd vooral op televisie, waar de ambiance, het publiek en de adrenaline van een major of Premier League-avond hem zichtbaar energie geven. Terugkeren naar een vloertoernooi – zonder publiek, zonder show – kan dan bijna onwennig aanvoelen.

Humphries gaf ruiterlijk toe dat hij het op de Players Championships lange tijd moeilijk had. “Ik heb hier al een tijd niet mijn beste dagen gehad. Als alles op tv goed gaat en je komt dan hier, dan kan het wat onderkoeld voelen. Op een vreemde manier moet je jezelf echt opladen.”

Toch was er deze keer iets anders. De Engelsman keek er zelfs naar uit om weer op de vloer te verschijnen. “Gisteren genoot ik er eigenlijk van om hier weer te zijn. Het was lang geleden. En vanochtend had ik er echt zin in.”

Dat bleek geen loze uitspraak. Op een kleine hapering in zijn openingspartij na, speelde Humphries een ijzersterk toernooi. Zes opeenvolgende gemiddelden boven de honderd, met als absolute hoogtepunt een gemiddelde van 105 in de finale. Het zijn cijfers die ook op een tv-podium indruk maken.

“Behalve die eerste wedstrijd vond ik mezelf echt heel, heel goed,” analyseerde hij nuchter. “Ik heb vandaag een paar ontzettend zware partijen gehad. In de beginfase zat ik meteen in lastige wedstrijden, en later speel je tegen jongens als Stephen Bunting – spelers die je normaal tegenkomt in de Premier League Darts of in de eindfase van majors.”

En dat maakt het volgens Humphries extra waardevol. “Je wilt tegen dat soort spelers spelen voor grote titels. Dus om ze hier te verslaan en een Players Championship te winnen, dat voelt gewoon goed.”

Een ander belangrijk element in zijn succes was zijn materiaal. Humphries speelt met nieuw dartmateriaal en dat lijkt zijn vruchten af te werpen. “Het nieuwe materiaal voelt nog steeds goed,” zei hij. “Vorige week had ik een terugslag door gemiste dubbels. Vandaag miste ik er ook een paar, maar over het algemeen ben ik echt tevreden.”

Vooral zijn scoring was van hoog niveau. Dat is vaak de barometer van zijn spel. Wanneer Humphries gemakkelijk 180’ers produceert en zijn tegenstanders onder druk zet met zware scores, groeit zijn zelfvertrouwen zichtbaar. “Ik voel me echt goed over mijn spel,” benadrukte hij. “Mijn scoring was sterk en ik voel me opgelucht. Voor sommigen zijn dit misschien kleine toernooien, maar voor mij zijn ze groot. Ze geven me veel vertrouwen.”

Het was bovendien ruim een jaar geleden dat hij voor het laatst een Players Championship-titel pakte. In een periode waarin zijn prioriteiten zijn verschoven en de focus steeds vaker ligt op majors en tv-toernooien, is zo’n vloertitel geen vanzelfsprekendheid meer. “Elke titel die ik win, is een enorme prestatie,” zei hij stellig.

Toch lag de grootste winst voor Humphries niet alleen op sportief vlak. Achter zijn glimlach schuilt een duidelijke prioriteit: zijn gezin. “In mijn achterhoofd speelt altijd iets mee,” vertelde hij openhartig. “Als ik hier win, betekent dat dat ik meer tijd met mijn familie kan doorbrengen.”

Dat klinkt misschien verrassend in een sport waar rankingpunten en prijzengeld vaak centraal staan. Maar voor Humphries draait het om balans. “Voor sommige mensen is dat misschien niet veel, maar voor mij betekent het dat ik tien of vijftien dagen minder hoef te spelen en meer thuis kan zijn. Dat is voor mij het belangrijkste.”

Hij benadrukte dat geld niet zijn drijfveer is. “Ik speel hier niet om het prijzengeld. Ik speel om mezelf te verbeteren en om bovenaan te staan. Ik ben er nog niet, ik heb nog werk te doen. Maar dit geeft me de kans om meer tijd met mijn familie door te brengen. Daar speelde ik vandaag ook voor.”

Zijn zoon Rowan speelt daarin een grote rol. “Hij kijkt graag naar me op het scherm. Ik weet zeker dat hij vandaag ook keek. Dat maakt het extra speciaal.”

Opvallend is dat Humphries vorig jaar nog liet doorschemeren mogelijk helemaal te stoppen met deelname aan Players Championships. “Ik was daar serieus over,” gaf hij toe. “Ik zei dat ik er geen meer zou spelen.”

Maar na enig nadenken kwam hij daarop terug. “Het toernooi is maar 45 minuten van mijn huis. Dan denk je: geef het nog een kans. Kijk hoe het gaat. Als het goed gaat en je staat hoog op de ranking, dan kun je doorgaan. Gaat het niet goed, dan zie je wel.”

Met deze overwinning heeft hij zichzelf nadrukkelijk weer in stelling gebracht. “Ik heb mezelf nu echt omhoog gespeeld. Dat geeft vertrouwen.”

Lang genieten is er echter niet bij. De kalender zit overvol. Humphries staat aan de vooravond van nieuwe verplichtingen in de Premier League Darts, reist via Malta en Glasgow en vliegt vervolgens door naar Polen voor een toernooi van de European Tour. “Het stopt nooit,” lachte hij. “Maar ik mag niet klagen. Ik zit in een bevoorrechte positie.”

Het leven van een topspeler vraagt offers. “Het kost veel energie. Maar je moet beseffen hoe gelukkig je bent dat je dit mag doen.”

De ambitie blijft onverminderd groot. Humphries wil zich via de European Tour plaatsen voor het European Championship, zodat hij nóg selectiever kan zijn in zijn planning. “Als je je daar plaatst, kun je nog meer kiezen welke toernooien je speelt.”

De afgelopen periode klopte Humphries nadrukkelijk op de deur bij de grote majors, maar viel hij net te vaak op de beslissende momenten. Daarom voelde deze overwinning als meer dan ‘slechts’ een vloertitel.

“Voor mij voelt elke overwinning hetzelfde,” zei hij. “Of het nu een Players Championship is, een European Tour of een major: je hebt iedereen in de zaal verslagen. Dat is waar het om draait.”