Luke Littler, Luke Humphries en James Wade gewaarschuwd: zeven Engelse underdogs azen op stunt tijdens Grand Slam of Darts

De Grand Slam of Darts begint zaterdag en krijgt voor het eerst een groepsfase met drie spelers per poule. Alleen de groepswinnaar gaat door, waardoor een geplaatste speler na één nederlaag al naar huis kan. Iedere speler maakt dus kans, ongeacht zijn plaatsing. Met 23 Engelse spelers in het deelnemersveld zijn er onder meer zeven ervaren underdogs die dit toernooi al eerder speelden.

Spelers als Ricky Evans, die vorig jaar de kwartfinale haalde, Masters-kampioen van 2022 Joe Cullen en Beau Greaves hebben uitzicht op een plek in de volgende ronde. Maar ze treffen wel hooggeplaatste spelers en voormalige kampioenen. Welke Engelsman heeft als underdog de beste kansen?

Deze analyse kijkt naar de geregistreerde wedstrijden van de afgelopen twaalf maanden. Daarbij zijn het drie-dartsgemiddelde, het gemiddelde over de eerste negen darts, het checkoutpercentage en de resultaten in beslissende legs meegenomen. De spelers worden vergeleken met de geplaatste tegenstanders om hun kansen in de nieuwe groepen met drie spelers in te schatten.

Beau Greaves is ingedeeld bij titelverdediger Luke Littler en Grand Prix-kwartfinalist Niels Zonneveld. Ze zal dus alles uit de kast moeten halen om de groepsfase te overleven. In haar eerste jaar op de tour heeft de nummer 74 van de wereld indruk gemaakt. Ze won Players Championship 11 en noteerde een gemiddelde van 91.43. Daarmee is ze de op één na best presterende speler die in 2026 een tourkaart veroverde. Alleen Cristo Reyes deed het beter.

Greaves heeft het niveau om iedere groep te winnen, maar haar tegenstanders van dit jaar zijn anders dan Littler en Zonneveld. Haar tegenstanders kwamen gemiddeld tot 84.18. Ondanks haar eerste jaar op de tour speelt Greaves regelmatig op de vrouwentour, waar ze met 17 zeges uit 24 toernooien bovenaan staat. Haar grootste kracht dit jaar is haar vermogen om haar gemiddelde aan te passen. Op de vrouwentour komt ze vaak in de 80 uit, om enkele dagen later bij Players Championship-toernooien boven de 100 te gooien. Met een gemiddelde van 101.31 over de eerste negen darts en een checkoutpercentage van 39.96% moet ze in Wolverhampton een stap extra zetten.

Greaves plaatste zich dankzij haar zege op de tour. Dit is het eerste jaar waarin ze zich niet via haar resultaten op de vrouwentour kwalificeerde. Eerder haalde ze drie keer via de eerste plaats op die tour een startbewijs. Bij elk van haar deelnames won ze één partij, maar ondanks sterke optredens kwam ze nooit door de groepsfase. Dat bleek ook in 2025. Ze versloeg Niko Springer met 5-3 en een gemiddelde van 87.29. Tegen Gary Anderson en Michael Van Gerwen speelde ze beter, maar beide partijen gingen met 5-4 verloren. In beide nederlagen gooide ze meer dan 100 gemiddeld.

Met een gemiddelde van 101.50 dit jaar is het lastig voor te stellen dat Littler deze groep niet wint. Toch kwam Greaves eerder al dichtbij. Vier van haar zes nederlagen op de Grand Slam werden pas in een beslissende leg beslist. Misschien vallen de uitslagen in 2026 eindelijk haar kant op. Littler was in recente wedstrijden minder dominant en Zonneveld versloeg Greaves in zijn carrière slechts één keer. Daardoor kan de Doncasterse alsnog met de winst in groep A aan de haal gaan.

Lisa Ashton zakte van de eerste naar de tweede plaats op de vrouwentour, maar plaatste zich na opnieuw een sterk seizoen. Ze won onderweg Women’s Series-toernooien 5, 15 en 17 en verdiende in totaal £18700. Dat de voormalige wereldkampioene competitief is op de vrouwentour, staat buiten kijf. In de groepsfase van de Grand Slam heeft ze dat niveau echter nog niet kunnen doortrekken. Vorig jaar verloor ze in een beslissende leg van Van Veen. Dat was het dichtst dat de 56-jarige in Wolverhampton bij een wedstrijdzege kwam. In haar vijf deelnames verloor ze alle vijftien partijen. Dat is helaas geen verrassing: haar gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden bedraagt 79.81. Ashton komt bijna vijftien punten tekort tegenover haar tegenstanders en heeft niet dezelfde extra versnelling als Greaves.

Dankzij het vermogen van Beau en Arrow om haar niveau op te schroeven, hoeft Ashton dat vaak niet te doen. Haar tegenstanders gooien gemiddeld 73 punten, waardoor een gemiddelde van 79 haar vaker wel dan niet naar de overwinning kan leiden. Haar gemiddelde in de eerste negen pijlen is het laagste van het deelnemersveld en haalt zelfs niet het gemiddelde van haar tegenstanders in groep B. Wattimena en Soutar gooien dit jaar allebei gemiddeld meer dan 93 punten.

Groep B bevat gelukkig de laagst geplaatste speler van het deelnemersveld, Wattimena, en ook Alan Soutar, die sterk is maar niet tot de wereldtop behoort. Dat maakt de groep anders dan die van vorig jaar. In 2025 kwam Ashton terecht in een groep met Van Veen, Rock en Nijman. Ze verloor daarin vijftien legs en won er slechts vier. Tegen Rock en Nijman ging ze met 5-0 onderuit, ondanks de steun van het publiek.

Hoewel factoren als het publiek en haar ervaring invloed kunnen hebben, is haar niveau niet voldoende om twee gelouterde profs te verslaan. In theorie kan ze beide wedstrijden winnen en de groep aanvoeren, maar statistisch gezien is zij de grootste underdog en heeft ze waarschijnlijk een flinke verbetering nodig. Haar eerste wedstrijd tegen Wattimena kan bepalend zijn voor haar kansen. Staat ze met 2-0 achter, dan moet ze de schade beperken en zich richten op haar wedstrijd tegen Soots. Is ze daarin competitief, dan maakt ze misschien kans op haar eerste overwinning ooit op de Grand Slam.

Dat Goldfinger op deze lijst staat, voelt hard aan. Dit jaar won hij voor het eerst een Players Championship-toernooi en bewees hij de dartswereld dat hij op 55-jarige leeftijd nog altijd een topspeler is. Gilding speelt langzaam, methodisch en beheerst. Tegenstanders weten wat ze van hem kunnen verwachten, maar toch kan hij hen verrassen. Dit jaar bereikte hij drie finales en versloeg hij Van Gerwen op de European Tour met 6-4 en een gemiddelde van 103,51. Gilding heeft grenzen verlegd en speelt beter dan ooit sinds zijn titel op de UK Open van 2023.

Met een jaargemiddelde van 92,66 heeft hij zijn niveau statistisch gezien niet verbeterd, maar zijn wedstrijdbeheer en timing waren indrukwekkend. Hij raakt 39,14% van zijn dubbels. Als Gilding op 40 uitkomt, is de leg bijna binnen. Op televisie heeft hij die kansen tot dusver echter te weinig weten te creëren. Ondanks zijn sterke prestaties op de vloer kwam hij bij de recente grote tv-toernooien niet voorbij de eerste ronde. Op de World Matchplay, de World Grand Prix en het European Championship bleef hij zonder overwinning. Hij heeft moeite zijn vorm op televisie vast te houden. Het nieuwe format lijkt hem eerder tegen te werken, omdat hij daardoor niet de tweede kans krijgt die hij momenteel nodig heeft.

Groep F biedt de meeste kans op groepswinst. Gilding won nog nooit een groep op de Grand Slam, maar de volledig Engelse groep met Ryan Searle en debutant Charlie Manby is niet bijzonder zwaar. Geen van de drie spelers won ooit een Grand Slam-groep. Bovendien bedraagt het verschil tussen Gilding en zijn tegenstanders slechts twee punten, in beide richtingen. Zijn eerdere problemen met het creëren van kansen hoeven dus niet bepalend te zijn. Searle heeft op televisie weinig indruk gemaakt en Manby’s hoogtepunt was zijn optreden op het WK, elf maanden geleden. Groep F lijkt daarom de beste kans voor een Engelse underdog om een geplaatste speler uit te schakelen.

Na drie jaar zonder kwalificatie keert Cullen eindelijk terug. Hij verzekerde zich van zijn plek met een 5-3-zege op landgenoot Michael Smith in de finale, een resultaat dat hoop biedt op een terugkeer naar zijn oude vorm. Cullen plaatste zich nooit via de kwalificatietoernooien voor Tour Card-houders; hij won telkens een toernooi om een plek op de Grand Slam te bemachtigen. De afgelopen jaren zakte hij echter op de ranglijst en ging zijn vorm achteruit.

Na een positieve start van 2026 hoopt Cullen zijn oude niveau terug te vinden. Zijn finaleplaats op Players Championship 8, waarin hij verloor van Nijman, is zijn beste resultaat. In de overige tv-toernooien bleef hij buiten de top 32. Op de UK Open verloor hij met 10-8 van Schindler. Daarna strandde hij in de eerste ronde van zowel de World Matchplay als de World Grand Prix. Toch mag hij met Aspinall en Wade in zijn groep op een respectabele loting rekenen.

Statistisch gezien speelt Cullen niet op het niveau dat zijn resultaten doen vermoeden. Hij heeft een gemiddelde van 93,36 en een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 101,82. Zijn scorend vermogen is dus degelijk, terwijl hij 37,64% van zijn dubbels raakt. Die cijfers wijzen erop dat Cullen verder kan komen. Een statistiek kan hem echter parten spelen: hij won slechts 39,29% van zijn beslissende legs. In een format van best of nine kan de druk hem op het podium opnieuw te veel worden. Sinds de geboorte van zijn derde kind lijkt darts bovendien niet langer zijn hoogste prioriteit. Ook de loting is hem niet bepaald gunstig gezind.

In groep I zit Luke Humphries, de tweede geplaatste speler en favoriet voor de titel na zijn zege op de World Grand Prix. De wereldkampioen van 2024 heeft een gemiddelde van 99,98, ruim zes punten hoger dan dat van Cullen. Of Cullen uit groep I kan komen, hangt deels af van Paolo Nebrida. De Aziatische qualifier is geen makkelijke tegenstander, maar wel een grotere kans op een overwinning dan Humphries. De voormalige kwartfinalist weet hoe hij de groepsfase moet overleven. Hij zal hopen dat Humphries opnieuw een slechte groepsfase doormaakt. Dat gebeurde eerder al drie keer, maar de vraag is of het weer gebeurt.

Verrassingsspeler van vorig jaar Ricky Evans keert terug naar Wolverhampton na een seizoen dat hem weinig reden tot juichen gaf. In 2026 won hij slechts 36 van zijn 86 wedstrijden op de vloer, een winstpercentage van 42%. Rapid Ricky stond het grootste deel van het jaar aan de verkeerde kant van de score. Ook de cijfers bevestigen dat beeld: over de afgelopen twaalf maanden gooide hij gemiddeld 90,60, tegenover 91,32 voor zijn tegenstanders. Evans werd dus vaker wel dan niet afgetroefd.

De kwalificatie was de uitzondering. Met een gemiddelde van 97,33 versloeg Evans Cristo Reyes met 5-3 in de finale. Op de dag die er het meest toe deed, leverde hij precies de prestatie die nodig was. Omdat hij een kwartfinale nodig heeft om zijn plek op het WK Darts veilig te stellen, weegt dit toernooi voor Evans zwaarder dan voor vrijwel iedereen in het deelnemersveld. Een checkoutpercentage van 39,49% en 43,48% winst in beslissende legs zijn geen cijfers die bij een speler in vorm horen, maar Evans heeft nooit op cijfers geleund.

Vorig jaar bewees hij dat eens te meer. In een groep met Gerwyn Price, James Wade en Stefan Bellmont versloeg Evans Price met 5-4, in een wedstrijd waarin beide spelers een gemiddelde van 95 noteerden. Ook Bellmont klopte hij met 5-4. Ondanks een 5-2-nederlaag tegen Wade eindigde hij als tweede, waarna hij Luke Woodhouse in de achtste finale met 10-9 versloeg. Price maakte in de kwartfinale met 16-9 een einde aan zijn opmars, maar de route van de tweede plaats naar de laatste acht liet precies zien wat het oude format mogelijk maakte. Volgens de regels van dit jaar was die 5-2-nederlaag tegen Wade genoeg geweest om hem uit te schakelen.

In groep K staat de reprise op het programma. Wade heeft een gemiddelde van 94,90, ruim vier punten hoger dan Evans, en wint 62,07% van zijn beslissende legs. Met dat soort cijfers eindigde The Machine in zes van zijn negen Grand Slam-groepen bovenaan. Evans’ route naar de achtste finales begint daarom tegen landgenoot Cam Crabtree. De cijfers zijn in zijn voordeel: hij heeft een hoger gemiddelde, een beter checkoutpercentage en wint bijna tien procentpunten meer beslissende legs. Verslaat hij Crabtree, dan heeft Evans nog één stunt nodig tegen een speler die hem op dit podium al eens klopte. Vorig jaar versloeg hij in de groepsfase een geplaatste speler, maar kan hij dat opnieuw?

Als Evans dit toernooi nodig heeft, geldt dat voor Cam Crabtree nog sterker. De Londenaar staat met £107.750 op de 69e plaats van de Order of Merit en valt daarmee buiten de top 64. Van dat totaal verdiende hij £73.000 in 2025 en slechts £34.750 dit jaar. Crabtree plaatste zich niet voor de Players Championship Finals. Zijn beste resultaten van 2026 behaalde hij buiten de hoofdtoernooien: hij won Development Tour 14 en bereikte de finale van het WK voor jeugdspelers. In de halve finale versloeg hij Luke Littler met 6-5, met een gemiddelde van 97,91.

Dat resultaat laat zien waartoe Crabtree in staat is, maar zijn cijfers over de afgelopen twaalf maanden vertellen een ander verhaal. Met een gemiddelde van 88,80, een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 97,48 en een checkoutpercentage van 37,02% heeft Crabtree het op één na laagste gemiddelde van de zeven Engelse underdogs. Bovendien behaalde hij die cijfers tegen tegenstanders met een gemiddelde van 85,13, een niveau dat ver onder dat van zijn tegenstanders in Wolverhampton ligt.

Zijn zwakste cijfer betreft de beslissende legs. Met slechts 34,00% winst heeft Crabtree het slechtste record van de zeven. In een groepswedstrijd over maximaal negen legs kan één leg het toernooi van een geplaatste speler bepalen, en Wade en Evans zullen die zwakte allebei testen. Toch heeft Crabtree al laten zien dat hij op dit podium een hoger niveau kan halen. Bij zijn debuut vorig jaar noteerde hij een gemiddelde van 102,07 en versloeg hij Jonny Clayton met 5-1, ruim dertien punten boven zijn huidige gemiddelde over twaalf maanden. Daarna stuurden een 5-4-nederlaag tegen Danny Noppert en een 5-1-verlies tegen Lukas Wenig hem als derde naar huis. Zijn plafond spreekt vóór Crabtree, zijn ondergrens tegen hem.

Nu zijn positie op de ranglijst terugloopt, kan het prijzengeld hier een groot verschil maken. Alleen al het bereiken van de achtste finales levert £20.000 op. Tegen Evans krijgt Crabtree zijn duidelijkste kans op een overwinning, maar groepswinst betekent ook dat hij Wade moet verslaan. Daarvoor moet de Crabtree die Littler en Clayton klopte twee keer in dezelfde week opstaan. Heeft hij nog twee van zulke prestaties in zich?

Van de zeven undrdogs verkeert Bradley Brooks mogelijk in de beste vorm. Hij plaatste zich via het kwalificatietoernooi voor tourkaarthouders, waar hij drie gemiddelden boven de 102 noteerde. Hij versloeg Darryl Pilgrim met 5-4 en Wesley Plaisier met 5-1, waarna hij Dave Chisnall in de finale met 5-2 klopte dankzij een gemiddelde van 106,31. Brooks heeft zijn beste darts voor het seizoenseinde bewaard. De eerste helft van 2026 was moeizaam: tussen januari en juni won hij slechts tien van zijn dertig Players Championship-wedstrijden, met veertien uitschakelingen in de eerste ronde en een wedstrijdgemiddelde van 89,29. Sinds juli is het beeld compleet anders. Hij boekte 24 zeges in 36 wedstrijden, werd slechts eenmaal in de eerste ronde uitgeschakeld, haalde zes keer de laatste zestien en verhoogde zijn wedstrijdgemiddelde naar 94,77. Onderweg won hij vier keer een kwalificatietoernooi voor de European Tour, waaronder een finale waarin hij Michael Smith met 6-4 versloeg. De namen van zijn andere slachtoffers spreken boekdelen. Met een gemiddelde van 108,86 versloeg Brooks Chris Dobey met 6-3 op Players Championship 26. Hollywood klopte hij dit jaar tweemaal, net als Jermaine Wattimena. Ook Nathan Aspinall, Krzysztof Ratajski en Andrew Gilding moesten eraan geloven.

Zijn cijfers over de afgelopen twaalf maanden weerspiegelen die opmars nog niet. Brooks heeft een gemiddelde van 91,98 en een gemiddelde van 100,58 over de eerste negen pijlen. Daarmee blijft hij 3,45 punten achter bij Gian van Veen, die op 95,43 staat. Ook het verschil in beslissende legs is duidelijk: Brooks wint er 40,74%, tegenover 57,14% voor Van Veen. Hun meest recente ontmoeting wijst er echter op dat het verschil kleiner is dan de cijfers suggereren. Tijdens European Tour 14 vorige maand versloeg Brooks Niels Zonneveld, Dobey en Jeffrey de Graaf. In de kwartfinale verloor hij vervolgens met 6-5 van Van Veen, na een beslissende leg.

Brooks heeft bovendien al ervaring op dit podium. Bij zijn enige eerdere deelname, in 2021, eindigde hij als tweede in de groep van Jonny Clayton. Hij versloeg Mervyn King met 5-1 en Rusty-Jake Rodriguez met 5-3, waarna hij in de achtste finales met 10-8 verloor van Gerwyn Price. Nu hij is ingedeeld bij debutant Carl Sneyd en de verliezend finalist van het WK van vorig jaar, beschikt Brooks over de vorm, ervaring en recente onderlinge resultaten om van groep M een van de meest competitieve groepen van het toernooi te maken.

Zo zijn er zeven Engelse spelers op jacht naar een stunt, met twee groepen die eruit springen. In groep F staat Gilding minder dan twee punten achter op een geplaatste speler die nog nooit een Grand Slam-groep heeft gewonnen. In groep M dwong Brooks Van Veen amper een maand geleden tot een beslissende leg. Greaves en Cullen hebben elders een misstap van de favorieten nodig, Ashton wacht op haar eerste Grand Slam-zege ooit en Evans en Crabtree moeten eerst met elkaar afrekenen voordat een van beiden aan Wade kan denken. In het oude format was de tweede plaats voor ieder van hen voldoende geweest. Dit jaar telt maar één resultaat.