"Met Stephen Bunting zingen in karaoke bars zit er hier niet in" - Luke Humphries richt zich enkel op het sportieve tijdens Saudi Arabia Darts Masters

Luke Humphries is de Saudi Darts Masters 2026 begonnen met een overwinning, maar de regerend wereldkampioen bleef na afloop opvallend nuchter. In een omgeving die voor vrijwel alle spelers nieuw en ongebruikelijk is, liet 'Cool Hand Luke' zien waarom hij tot de absolute wereldtop behoort: zelfs op een avond waarop niet alles soepel liep, wist hij te winnen. Tegelijkertijd was hij eerlijk over zijn spel, de omstandigheden én zijn rol binnen een sport die steeds internationaler wordt.

“Het was een beetje wisselvallig, als ik eerlijk ben,” zei Humphries direct na afloop. “Er waren momenten waarop de triple erin ging en daarna ineens afgleed naar de vijf.” Toch overheerste de tevredenheid. “Al met al was het een degelijke prestatie, maar er is nog veel om op voort te bouwen. Morgen moet het beter.”

Net als veel andere spelers merkte Humphries meteen dat de sfeer in Saudi-Arabië anders is dan wat hij gewend is van de Premier League Darts, het WK Darts of andere grote PDC-evenementen. “Het is gewoon anders,” legde hij uit. “Er zijn veel mensen die echt vastgekluisterd zitten te kijken, maar niet per se schreeuwen of zingen.”

Waar Europese dartsavonden vaak worden gedomineerd door gezang, drank en rumoer, is het publiek hier ingetogener. “Het is een andere omgeving voor ons allemaal,” zei Humphries. “Maar we zijn hier maar een paar dagen per jaar, dus daar kun je je prima op aanpassen.”

Opvallend is dat Humphries zich nauwelijks laat beïnvloeden door wat er in de zaal gebeurt. “Zelfs als ik in Engeland of Europa speel, let ik niet echt op het publiek. Ik ben gefocust op mijn eigen spel.” Tijdens de wedstrijd herinnert hij zich vaak niet eens hoe het publiek reageerde. “Je moet volledig bezig zijn met darts. Als je dat niet bent, wordt het lastig.”

Alleen tijdens de opkomst merkt hij het verschil. “Dan voel je dat de sfeer anders is, dat mensen niet meezingen met walk-on songs.” Maar zodra hij aan de oche staat, sluit hij zich af. “Ik ben daar heel goed in.”

Een interessante vraag was of Humphries ooit had gedacht dat hij hier zou staan: als één van de gezichten van de PDC in Saudi-Arabië. Het antwoord was veelzeggend. “Niet echt,” zei hij. “Zes of zeven jaar geleden was Saudi-Arabië helemaal geen sporthotspot.”

Dat de World Series of Darts ooit deze kant op zou komen, had hij niet voorzien. “Als je me toen had gevraagd of ik ooit World Series of Darts zou spelen, had ik ja gezegd. Maar dit? Nee, dit hadden we een paar jaar geleden niet verwacht.” Toch gaat het in de sport snel. “Je krijgt niet eens de tijd om te verwerken dat je in Saudi-Arabië bent en dat dit een land is dat je uitnodigt om hier darts te spelen.”

Humphries ziet het als onderdeel van een bredere ontwikkeling. “Volgend jaar kan het zomaar weer een ander land zijn waar we totaal geen rekening mee houden.” Hij noemt Afrika als voorbeeld. “Misschien spelen we ooit weer in Kenia of ergens anders. Je weet nooit waar darts naartoe gaat.”

Saudi-Arabië investeert de afgelopen jaren fors in sport, en ook darts maakt nu deel uit van die strategie. De vraag is of spelers als Humphries druk voelen om dat te rechtvaardigen. Zijn antwoord was duidelijk. “Ik zie het een beetje als trial and error,” zei hij. “Een land probeert een sport. Als het aanslaat, gaan ze door. Zo niet, dan stoppen ze ermee.” Volgens Humphries is darts juist een sport met enorme groeipotentie. “Het is een sport die steeds groter wordt en waar uiteindelijk veel landen interesse in zullen hebben.”

Daarom voelt hij geen extra druk om te presteren. “Ik heb niet het gevoel dat ik per se op een extreem hoog niveau moet spelen om hen te overtuigen.” Natuurlijk helpt het als de sterren goed spelen. “Dat is goed voor jezelf, maar vooral ook goed voor de sport. Dan begrijpen mensen hoe mooi darts eigenlijk is.”

Tijdens de wedstrijd viel op dat Humphries zich enkele keren leek te storen aan iets links van het podium. Dat bleek geen toeval. “Er stond een medewerker die nogal met zijn armen aan het zwaaien was,” legde hij uit. Humphries gaf aan dat hij er vriendelijk iets van zei. “Ik probeerde duidelijk te maken: stop daar even mee. Dat was alles.”

Waar Humphries in Bahrein nog ontspannen meezong met onder anderen Steven Bunting, zit dat er in Saudi-Arabië niet in. “Er zijn hier geen karaoke bars,” grapte hij. “Dus nee, dat zit er niet in.”

Het programma is sowieso rustig. “We kwamen gisteren laat aan.” Wel stond er een bijzondere afspraak op de agenda: een bezoek aan de Britse ambassade. “We hebben daar diplomaten ontmoet. Dat was wel speciaal.”

Verder blijft het vooral bij ontspannen. “Er is niet heel veel te doen. Misschien even bij het zwembad.” Humphries lachte. “Ik ga proberen niet te verbranden, zoals Nathan Aspinall vandaag.”

Sportief gezien was er een moment waarop de zaal even opveerde: Humphries stond na vijf perfecte darts op koers voor een negendarter. De zesde pijl ketste er nét uit. “Eigenlijk was die zesde dart gewoon heel ongelukkig,” zei hij.

“Er was een heel smal lijntje waar hij doorheen kon, en hij ging er net langs.” Dat is de keerzijde van perfectie. “Als je hem zo goed gooit, kan dat gebeuren.” In een normale wedstrijd zou hij misschien niet aan 141 hebben gedacht, maar hier wel. “Als er veel op het spel staat, denk je er toch aan.”

Hij baalde zichtbaar. “Het was mooi geweest voor het publiek.” Toch blijft hij realistisch. “Je kunt nog zo ervaren zijn, maar bij zulke momenten kan de spanning toeslaan.”

Opvallend was dat Humphries scorend sterk begon, maar daarna wat terugviel. Het verschil maakte hij op de dubbels. “Dat is iets waar ik trots op ben,” zei hij. “Mijn laatste vijf wedstrijden waren allemaal boven de 100 gemiddeld. Dan heb je soms een wedstrijd waarin niet alles samenkomt.”

Juist dan is het belangrijk dat je andere wapens hebt. “Mijn scorend vermogen hoort bij de beste ter wereld. Maar als dat even minder is, is het fijn dat je op je finishes kunt vertrouwen.” De 78-finish en later de 66 waren cruciaal. “Die trokken me echt uit de problemen.”

Humphries ziet dat als een teken van volwassenheid. “Als ik morgen mijn scoring weer kan koppelen aan dit finishen, dan zie je dat gemiddelde van boven de 100 vanzelf weer.”