"Niemand gaf mij een kans, maar ik sta toch weer mooi in de play-offs" - Jonny Clayton aast op tweede Premier League Darts-titel

De glimlach is nooit ver weg bij Jonny Clayton. Ook niet nu de druk richting play-offs in de Premier League Darts opnieuw gigantisch is. In de catacomben van de O2 Arena in Londen oogt de 51-jarige Welshman bijzonder ontspannen, zoals bijna altijd. Maar achter die rustige uitstraling schuilt een speler die nog altijd brandt van ambitie en mikt op een tweede Premier League-titel.

Voor de vierde keer in zijn carrière staat Clayton bij de laatste vier van de Premier League Darts. En hoewel de bookmakers hem maanden geleden nog als grootste kandidaat zagen om onderaan te eindigen, staat ‘The Ferret’ donderdagavond opnieuw op het grootste podium van het wekelijkse dartscircus. “Ik kan eerlijk gezegd niet wachten”, vertelde Clayton met een brede glimlach. “Dit is mijn favoriete toernooi. Om opnieuw de play-offs te halen betekent enorm veel voor me. Er is geen gevoel zoals daar staan in de walk-on area, wachtend tot je naam wordt omgeroepen. Dat blijft speciaal.”

De Premier League Darts blijft een unieke beproeving. Zestien weken reizen, spelen onder constante druk en iedere donderdag opnieuw presteren voor volle arena’s. Alleen de vier sterksten blijven uiteindelijk over voor de finaledag in Londen. Dat Clayton daar opnieuw bij zit, voelt voor hem als een bevestiging. “De laatste vier halen in de O2 is geweldig”, zei hij. “En eerlijk? Tweede worden in de competitie was al een droom.”

Daarna volgt direct een grapje richting zijn jonge concurrent Luke Littler. “Eigenlijk werd ik alleen tweede omdat ik Luke Littler een kans gaf”, lachte Clayton.

Toen Clayton de Premier League in 2021 won, gebeurde dat in een compleet andere wereld. Het was de periode van coronabeperkingen, met slechts een beperkt aantal supporters in de zaal in Milton Keynes. Nu krijgt hij de kans om opnieuw voor de titel te spelen, maar dan voor een uitverkochte O2 Arena. “Toen zaten er misschien tweeduizend mensen”, blikte hij terug. “Maar die trofee optillen voor tienduizend of twaalfduizend fans? Dat zou ongelooflijk speciaal zijn.”

Voor Clayton zou een tweede Premier League-titel opnieuw een hoogtepunt betekenen in een carrière die al jarenlang gekenmerkt wordt door doorzettingsvermogen en relatieve bescheidenheid. Waar veel spelers zichzelf graag op de voorgrond plaatsen, blijft de Welshman opvallend nuchter. Toch gaf hij toe dat bepaalde opmerkingen hem dit seizoen wel degelijk geraakt hebben.

Aan het begin van de Premier League-campagne werd Clayton door veel kenners en bookmakers gezien als een van de zwakste schakels van het deelnemersveld. Sommigen voorspelden zelfs dat hij als laatste zou eindigen.

Die onderschatting bleef hangen. “Dat deed echt pijn”, gaf Clayton eerlijk toe. “Toen de bookmakers zeiden dat ik favoriet was om laatste te worden, dacht ik: kijken jullie eigenlijk wel naar darts?”

Volgens de Welshman werd daarbij te weinig gekeken naar zijn staat van dienst en ervaring. “Ze keken blijkbaar niet naar rankings of geschiedenis”, zei hij. “Maar goed, uiteindelijk motiveerde het me alleen maar extra om iedereen ongelijk te geven.”

En dat deed hij overtuigend. Met nog vier speelavonden te gaan had Clayton zijn plek in de play-offs al veiliggesteld. “Dus blijkbaar heb ik toch iets goed gedaan”, glimlachte hij.

Typerend voor Clayton is de manier waarop hij met tegenslagen omgaat. De Welshman speelde in de eerste weken van de Premier League zelfs met jicht, een bijzonder pijnlijke aandoening die bewegen soms moeilijk maakt. Toch klaagde hij nauwelijks. Sterker nog: hij won tijdens die periode gewoon een speelavond. “Zeuren helpt toch niet”, zei Clayton nuchter. “Je moet gewoon doorgaan. Jicht is absoluut niet prettig, geloof me, maar ik won die avond wel een trofee. Achteraf kan ik erom lachen.”

Dat mentale aspect maakt Clayton al jaren een gevaarlijke outsider op grote toernooien. Zijn uitstraling blijft ontspannen, maar op het podium kan hij plotseling veranderen in een meedogenloze scorer. “Ik geef altijd een miljoen procent”, benadrukte hij. “Als het mijn avond is en mijn darts lopen goed, dan krijgt iedere tegenstander het moeilijk tegen mij.”

In de halve finale wacht echter meteen een gigantische uitdaging. Luke Humphries verkeert opnieuw in uitstekende vorm en lijkt precies op tijd te pieken richting Finals Night. Toch begrijpt Clayton weinig van alle kritiek die Humphries de afgelopen maanden kreeg. “Hoe kun je de nummer twee van de wereld ooit afschrijven?”, vroeg hij zich hardop af. “Iedere speler kent pieken en dalen. Luke had een paar mindere weken, maar zodra het moest gebeuren schakelde hij gewoon weer een niveau hoger.”

Volgens Clayton bewijst Humphries juist waarom hij tot de absolute wereldtop behoort. “Hij heeft laten zien wat topspelers doen: opstaan op de belangrijke momenten.”

Ondanks het respect voor zijn tegenstander blijft de Welshman geloven in zijn eigen kansen. “Op een finaledag tellen rankings niet meer”, stelde hij. “Dan draait het maar om één ding: wie wil het het meest. En geloof me, ik wil dit heel graag.”

Aan de andere kant van het schema neemt Gerwyn Price het op tegen Littler. Een volledig Welshe finale behoort dus nog altijd tot de mogelijkheden. Dat scenario spreekt enorm tot de verbeelding bij Clayton. “Twee Welshmen in een Premier League-finale zou fantastisch zijn”, zei hij. “Maar laten we eerlijk zijn: eerst moeten we nog wel even de nummers één en twee van de wereld verslaan.”

Toch proef je aan alles dat Clayton droomt van een historische avond voor Wales. "Het zou geweldig zijn voor ons land”, vertelde hij. “Maar uiteindelijk maakt het me niet uit wie er tegenover me staat. Ik wil gewoon die trofee winnen.”

En mocht het daadwerkelijk lukken om de Premier League opnieuw te winnen, dan weet Clayton precies hoe hij dat gaat vieren. “Ik denk dat er dan een paar bars leeggedronken worden”, grapte hij lachend.

Die luchtigheid typeert hem. Ondanks zijn successen blijft Clayton benaderbaar en geliefd bij collega’s, fans en media. Maar vergis je niet: achter de humor schuilt nog altijd een speler die hongerig is naar meer grote titels. “Ik speel goed, ik heb vertrouwen en ik loop met een glimlach rond”, zei hij. “Dat zijn allemaal positieve signalen.”

De Welshman kijkt bovendien verder dan alleen play-offs. Met de World Matchplay, World Grand Prix, Grand Slam of Darts en uiteindelijk het WK in Alexandra Palace wachten er nog genoeg kansen om opnieuw een major te winnen. “Ik zou dolgraag weer een grote titel pakken”, vertelde hij. “Maar ik kijk nooit te ver vooruit. Het is toernooi voor toernooi.”

Ook de World Cup of Darts kwam kort ter sprake. Daar zal Clayton deze keer niet gekoppeld worden aan Price. In plaats daarvan vormt hij een duo met Nick Kenny. Clayton kijkt daar positief naar uit. “Nick is de volgende in lijn en hij is een trotse Welshman”, zei hij. “Ik ken hem al jaren vanuit het BDO-circuit. Hij speelt met hart en ziel, en dat is belangrijk.”

Volgens Clayton onderschatten veel mensen het Welshe team opnieuw. “Mensen schrijven ons alweer af”, glimlachte hij. “Maar ik heb het gevoel dat we het best goed kunnen doen.”

Daarna volgt opnieuw een grapje, dit keer over Kenny’s liefde voor voetbalclub Chelsea. “Dat is eigenlijk het enige dat tegen hem werkt”, lachte Liverpool-supporter Clayton. “Verder zijn het geweldige gasten.”

Misschien is dat uiteindelijk wel de grootste kracht van Jonny Clayton. Terwijl de aandacht vaak uitgaat naar de grote sterren, blijft hij op de achtergrond presteren. Rustig, vriendelijk en zonder grote uitspraken. Maar telkens opnieuw staat hij er wanneer het telt.

En dus reist ‘The Ferret’ donderdagavond opnieuw af naar het grootste podium van de Premier League, met dezelfde droom als drie jaar geleden. “Hopelijk wordt het mijn avond”, besloot hij. “En hopelijk gaat die trofee weer mee terug naar Wales.”