Terug in de Tijd - Jyhan Artut: de Duitser die vier matchdarts miste tegen Gary Anderson voor een historische WK-stunt

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Duitser Jyhan Artut. Hij was jarenlang een van de bekendste Duitse darters op het internationale podium. Artut groeide in de jaren rond 2010 uit tot een vaste waarde op de grote PDC-toernooien en wist zich meerdere keren te plaatsen voor het WK Darts. Hoewel hij nooit uitgroeide tot een absolute wereldtopper, kende Artut een aantal bijzondere momenten in zijn carrière. Zijn naam zal bij veel dartsfans vooral verbonden blijven aan zijn sensationele optreden tegen Gary Anderson op het WK van 2012.

Jyhan Artut werd geboren op 9 oktober 1976 in Holzminden. Hij kende zijn grote doorbraak in eigen land. In 2009 en 2010 werd hij Duits kampioen, waarmee hij zich in korte tijd nadrukkelijk op de kaart zette. Zijn tweede Duitse titel leverde hem bovendien voor het tweede jaar op rij een plek op het WK Darts op.

Tijdens het WK van 2010 zorgde Artut meteen voor een flinke verrassing. In de eerste ronde trof hij de ervaren Engelsman Wayne Mardle, op dat moment een van de bekendste gezichten van de sport. Artut liet zich niet intimideren en boekte een overtuigende 3-0 overwinning. Daarmee plaatste hij zich voor de tweede ronde, waarin Robert Thornton zijn tegenstander was. Tegen de Schot moest Artut uiteindelijk met 4-1 het onderspit delven.

Een jaar later keerde Artut terug naar Alexandra Palace. Op het WK van 2011 moest hij eerst door de voorronde. Daarin rekende hij met 4-3 af met Scott MacKenzie uit Hongkong. In de eerste ronde wachtte vervolgens Denis Ovens. De Duitser kon zijn eerdere stunt tegen Mardle niet herhalen en verloor met 3-1.

Toch bleef Artut zich ontwikkelen en wist hij zich opnieuw te kwalificeren voor het WK van 2012. Ditmaal gebeurde dat via de Europese Order of Merit. Zijn loting was bijzonder zwaar, want de Duitser werd gekoppeld aan Gary Anderson.

Wat daarna gebeurde, groeide uit tot een van de meest memorabele eerste rondes uit de geschiedenis van het WK. Artut schoot uit de startblokken en pakte de eerste twee sets. Anderson, die bekendstond om zijn scorend vermogen en razendsnelle speelstijl, leek plotseling in grote problemen te zitten.

De Schot knokte zich echter terug in de wedstrijd. Anderson won de derde en vierde set, waardoor de stand weer volledig in evenwicht kwam: 2-2. Alles moest worden beslist in een vijfde en laatste set.

Daarin kregen beide spelers kansen. Artut bleef zich vastbijten in de wedstrijd en leek op weg naar een enorme stunt. In de tiende leg kreeg hij zelfs vier darts om de wedstrijd definitief naar zich toe te trekken. Geen van die kansen werd benut. Anderson ontsnapte en uiteindelijk moest een sudden-death leg de beslissing brengen.

Daarin trok Anderson aan het langste eind. Voor Artut was de nederlaag bijzonder zuur, maar tegelijkertijd had hij zijn naam definitief gevestigd bij het internationale darts­publiek. De Duitser had laten zien dat hij zich kon meten met een van de beste spelers ter wereld.

Ook buiten het WK bleef Artut actief op het internationale circuit. In 2012 vertegenwoordigde hij Duitsland samen met Bernd Roith tijdens de World Cup of Darts. Het Duitse duo werd in de tweede ronde met 3-1 uitgeschakeld door de Verenigde Staten.

Later dat jaar wist Artut zich via een kwalificatietoernooi te plaatsen voor een European Tour-evenement. Hij versloeg Jann Hoffmann en kreeg vervolgens de kans om zich te meten met Wes Newton. De Engelsman, destijds de nummer vijf van de wereld, won met 6-4.

Een jaar later stond Artut voor een nieuwe belangrijke uitdaging. Hij begon 2013 als nummer 71 van de wereld en stond daardoor buiten de top 64 die automatisch hun PDC Tour Card behielden. Artut moest naar Q School om zijn plek op het professionele circuit veilig te stellen. Dat deed hij op overtuigende wijze. Op de eerste dag wist hij zijn Tour Card al te bemachtigen door Vernon Sheppard met 6-3 te verslaan.

Dat gaf zijn carrière opnieuw een impuls. Artut vertegenwoordigde Duitsland vervolgens tijdens de World Cup of Darts, ditmaal samen met Andree Welge. Het duo kende een sterke groepsfase en boekte overwinningen op Finland en de Verenigde Staten. Vervolgens werd Polen met 5-2 verslagen, waardoor Duitsland de kwartfinales bereikte.

Daarin wachtte opnieuw Finland. Artut won zijn singleswedstrijd met 4-1 van Jani Haavisto, maar Welge verloor van Jarkko Komula. Daardoor moest een beslissende dubbelwedstrijd de doorslag geven. Duitsland kwam daarin terug van een 1-3 achterstand naar 3-3, maar verloor uiteindelijk de beslissende leg.

Individueel kende Artut in 2013 zijn beste resultaat tijdens de zesde UK Open Qualifier. Hij bereikte de kwartfinales, waarin John Bowles met 6-1 te sterk bleek. Tijdens de UK Open zelf kwam Artut tot de derde ronde. Daarin verloor hij met 9-5 van Kim Huybrechts.

Op de European Tour liet de Duitser eveneens regelmatig zijn gezicht zien. Hij kwalificeerde zich voor vijf van de acht evenementen en boekte tijdens de German Darts Championship een overwinning op David Pallett. Andy Hamilton maakte vervolgens in de tweede ronde een einde aan zijn toernooi.

Artut greep in 2013 maar net naast een nieuwe WK-deelname. Hij stond dertiende op de Europese Order of Merit, maar kwam slechts 500 pond tekort om zich te kwalificeren voor het WK van 2014. Het was een pijnlijk klein verschil voor een speler die eerder al meerdere keren op het grootste podium had gestaan.

Het seizoen 2014 leverde vervolgens zowel teleurstellingen als een belangrijk hoogtepunt op. Tijdens de UK Open werd Artut al in de eerste ronde uitgeschakeld door Alan Derrett. Ook op de World Cup of Darts kwam Duitsland, met Artut en Welge, niet ver. Zuid-Afrika won met 5-3.

In oktober volgde echter een van de beste individuele prestaties uit Artuts carrière. Tijdens het achttiende Players Championship van 2014 stormde de Duitser naar de halve finales. Onderweg versloeg hij achtereenvolgens Steve Grubb, Ron Meulenkamp, Chris Aubrey, Steve Beaton en Ian White.

Pas in de halve finale werd Artut gestopt door Michael van Gerwen. De toenmalige nummer één van de wereld won met 6-4. Toch had Artut met zijn sterke run opnieuw bewezen dat hij op een goede dag spelers van wereldklasse kon verslaan.

Ook kwalificeerde hij zich voor het EK Darts, maar daar verloor hij in de eerste ronde met 6-4 van Dave Chisnall.

Het jaar 2015 bracht opnieuw een bijzondere WK-loting. Artut plaatste zich via de Pro Tour Order of Merit voor het wereldkampioenschap en kreeg Phil Taylor als tegenstander. Tegen de grootste speler uit de geschiedenis van de sport kende hij een moeizame start. Artut verloor de eerste twee sets zonder een leg te winnen.

Toch gaf hij zich niet zomaar gewonnen. In de derde set dwong hij Taylor tot een beslissende leg. Uiteindelijk wist de Engelsman ook die set te winnen, waardoor Artut met 3-0 werd uitgeschakeld. Ondanks de nederlaag leverde zijn WK-deelname hem wel een nieuwe hoogste positie op in de wereldranglijst: Artut steeg naar de 48e plaats.

Ook tijdens de World Cup of Darts van 2015 kwam Artut goed voor de dag. Samen met de jonge Max Hopp vertegenwoordigde hij Duitsland. Het duo versloeg India en Oostenrijk en bereikte de kwartfinales. Daarin wachtte Engeland. Zowel Artut als Hopp verloor zijn singleswedstrijd, waardoor Duitsland werd uitgeschakeld.

Tijdens de European Darts Open boekte Artut in 2015 een opvallende overwinning op Stephen Bunting. Hij versloeg de Engelsman met 6-3 en liet vervolgens tegen Kim Huybrechts zien dat hij nog altijd over een hoog niveau beschikte. Artut noteerde in die tweede ronde een indrukwekkend gemiddelde van 104,14, maar verloor desondanks met 6-4.

Door zijn constante deelnames aan de European Tour wist Artut zich opnieuw voor het WK te plaatsen. Op het WK van 2016 trof hij Bunting. De Duitser verloor met 3-0 en kreeg in de laatste set kansen om de wedstrijd te verlengen, maar liet twee matchdarts onbenut.

Daarna werd het stiller rond Artut op het internationale podium. In 2016 wist hij zich nog voor drie European Tour-evenementen te plaatsen, maar telkens volgde uitschakeling in de eerste ronde. Op de Players Championship wist hij wel nog de laatste zestien te bereiken. Daarin zorgde hij voor een overwinning op Dave Chisnall, voordat Joe Cullen hem met 6-4 uitschakelde.

Samen met Max Hopp kwam Artut ook in 2016 in actie tijdens de World Cup of Darts. Australië bleek in de openingsronde met 5-3 te sterk.

Na een periode buiten de schijnwerpers maakte Artut in 2019 zijn terugkeer op de European Tour. Tijdens de European Darts Open in Leverkusen verloor hij in de eerste ronde met 6-4 van Wesley Plaisier. Ook voor de twee daaropvolgende European Tour-toernooien wist hij zich te plaatsen. In Hildesheim ging hij echter met liefst 6-0 onderuit tegen Boris Koltsov, terwijl Josh Payne in München met 6-2 te sterk was.

Die drie wedstrijden waren bovendien tekenend voor het einde van zijn internationale periode. Artut noteerde gemiddelden van slechts 81, 75 en 82 punten per drie darts.

Toch doet dat niets af aan de bijzondere carrière die Artut kende. Hij was tweevoudig Duits kampioen, speelde meerdere WK's, beschikte jarenlang over een PDC Tour Card en vertegenwoordigde Duitsland verschillende keren op de World Cup of Darts. Bovendien versloeg hij Wayne Mardle op het WK, bereikte hij een Players Championship-halve finale en kwam hij tot een carrièrehoogte van de 48e plaats op de wereldranglijst.

Maar boven alles zal Jyhan Artut bij veel dartsfans herinnerd worden vanwege die ene spectaculaire avond in Alexandra Palace. Tegen Gary Anderson leek hij in 2012 lange tijd op weg naar een sensationele overwinning. Vier gemiste matchdarts en een sudden-death leg stonden uiteindelijk tussen de Duitser en een van de grootste WK-stunts ooit.

Artut won de wedstrijd niet, maar zijn optreden maakte duidelijk dat hij op zijn beste dagen tot grootse dingen in staat was. Zijn naam behoort daardoor tot een generatie Duitse darters die de weg vrijmaakten voor de latere opmars van Duitsland in de internationale dartswereld.