"Twintig jaar...iedereen vergeet hoe lang ik al aan de top meedraai, maar ik ga deze titel opnieuw winnen" - James Wade aan de vooravond van 21e deelname aan World Matchplay

Twintig jaar nadat James Wade zijn debuut maakte op de World Matchplay staat de Engelsman dit jaar opnieuw aan de oche in de iconische Winter Gardens in Blackpool. Waar hij in 2006 als talentvolle twintiger voor het eerst zijn opwachting maakte en direct de finale bereikte, behoort de inmiddels 43-jarige linkshander nog altijd tot de absolute wereldtop. Met zeven finales achter zijn naam en één eindzege blijft Wade een van de succesvolste spelers uit de rijke geschiedenis van het prestigieuze toernooi.

Dat hij na twee decennia nog steeds meedoet om de grootste prijzen vervult hem met trots. "Ik denk niet dat er veel darters zijn die zoiets hebben bereikt, dus daar ben ik trots op", vertelt Wade in aanloop naar zijn 21e deelname aan de World Matchplay.

De huidige nummer zes van de plaatsingslijst kent als geen ander de geschiedenis van de sport. In zijn lange carrière stond hij tegenover legendes als John Lowe en Cliff Lazarenko, terwijl hij tegenwoordig de strijd aangaat met de nieuwe generatie, aangevoerd door wereldkampioen Luke Littler.

"Iedereen vergeet dat ik tegen John Lowe, Cliff Lazarenko en al die andere namen heb gespeeld die deze sport hebben gemaakt tot wat ze nu is", zegt Wade. "Ik ben dankbaar dat ik daar zelf ook een bijdrage aan heb kunnen leveren en dat ik er nog steeds deel van uitmaak."

De enorme ontwikkeling die de dartsport de afgelopen twintig jaar heeft doorgemaakt, blijft Wade verbazen. Toen hij zijn eerste stappen op het professionele circuit zette, waren grote arena's eerder uitzondering dan regel. Inmiddels speelt de PDC voor uitverkochte zalen over de hele wereld.

"Als je me twintig jaar geleden had verteld dat darts zich zo zou ontwikkelen, had ik je uitgelachen", geeft hij toe. "We zijn gegaan van kwalificatietoernooien in cafés naar wedstrijden in arena's als The O2 en Madison Square Garden. Dat had ik nooit voor mogelijk gehouden. De sport is veel groter geworden dan ik ooit had durven dromen."

Ondanks alle grote toernooien die Wade in zijn carrière heeft gespeeld, blijft de World Matchplay voor hem een speciale plaats innemen. Niet alleen vanwege zijn sportieve successen, maar ook om persoonlijke redenen.

"Twintig jaar... Het is nog steeds mijn favoriete toernooi en mijn favoriete locatie", zegt hij. "Ik heb hier mijn vrouw ontmoet. Deze plek heeft me de mooiste momenten uit mijn dartscarrière gegeven en daar ben ik ontzettend dankbaar voor."

Ook het publiek in Blackpool kan op veel waardering rekenen van de Engelsman. "Het is een relatief kleine en intieme zaal, maar de mensen hier zijn echte dartsliefhebbers. Dat is voor spelers ontzettend prettig. Ze komen voor de sport en dat voel je."

De World Matchplay is onlosmakelijk verbonden met de naam James Wade. In 2007 veroverde hij zijn eerste grote televisietitel door Terry Jenkins met overtuigende cijfers van 18-7 te verslaan in de finale.

Daarnaast zorgde hij in 2015 voor een van de meest memorabele momenten uit de geschiedenis van het toernooi door Phil Taylor in de halve finales uit te schakelen. Daarmee maakte Wade een einde aan Taylor's indrukwekkende reeks van 38 opeenvolgende overwinningen op de World Matchplay en voorkwam hij dat 'The Power' een achtste opeenvolgende titel zou pakken.

Ook vorig jaar schreef Wade weer een bijzonder hoofdstuk aan zijn rijke geschiedenis in Blackpool. In een zenuwslopende halve finale tegen Jonny Clayton trok hij na liefst 38 legs aan het langste eind, mede dankzij twee spectaculaire finishes van 161. Uiteindelijk strandde hij pas in de finale, waarin Luke Littler te sterk bleek.

Die nederlaag tegen Littler stond niet op zichzelf. Ook in de afgelopen twee UK Open-finales moest Wade zijn meerdere erkennen in de jonge sensatie. Toch bewijzen die prestaties juist dat de routinier nog altijd meedraait aan de absolute top.

In de afgelopen twaalf maanden bereikte Wade drie finales en meerdere halve finales op de grote televisietoernooien. Volgens hem betekent dat dat hij nog steeds op de goede weg is. "Ik heb de afgelopen tijd drie finales en een paar halve finales gehaald op grote toernooien, dus ik doe niet heel veel verkeerd", stelt hij.

Wel is de Engelsman kritisch op zichzelf. Hij vindt dat hij de laatste maanden niet altijd alles uit zichzelf heeft gehaald. "Ik denk dat ik de afgelopen paar maanden een beetje lui ben geweest", bekent Wade eerlijk. "Verder ging het eigenlijk prima, maar we komen nu in het belangrijkste deel van het seizoen. Ik moet die volledige toewijding weer terugvinden, want ik weet niet of ik op dit moment in mijn allerbeste vorm ben."

Bij de start van zijn 21e World Matchplay-campagne wacht een ontmoeting met Jermaine Wattimena. Bij winst volgt in de tweede ronde een duel met Ryan Searle of William O'Connor.

Hoewel Wade beseft dat de concurrentie groter is dan ooit, blijft zijn geloof in een nieuwe eindzege onverminderd groot. De voormalig winnaar is ervan overtuigd dat hij opnieuw de Phil Taylor Trophy omhoog zal houden. "Ik zou deze titel dolgraag nog een keer winnen", besluit Wade. "En ik denk ook dat ik dat in de komende jaren ga doen."

Voor een speler die al twintig jaar tot de vaste waarden van de World Matchplay behoort, klinkt dat allerminst als grootspraak. James Wade heeft in Blackpool immers al vaker bewezen dat ervaring, koelbloedigheid en een ijzersterke mentaliteit minstens zo belangrijk zijn als scorend vermogen. Twintig jaar na zijn debuut is 'The Machine' dan ook nog lang niet klaar met het schrijven van nieuwe hoofdstukken in zijn indrukwekkende World Matchplay-verhaal.