ANALYSE | Achter topfavoriet Luke Littler: kunnen deze vijf Engelse spelers, waaronder James Wade, voor een verrassing zorgen?

Luke Littler en James Wade gelden als de belangrijkste Engelse kanshebbers voor de eindzege op de World Matchplay, maar hoe staan hun kansen én die van enkele andere Engelse topspelers ervoor?

Van Dave Chisnall, die zich op het nippertje plaatste voor het toernooi, tot Ryan Joyce, die ooit overwoog zijn pijlen definitief op te bergen en nu juist als een potentiële dark horse wordt gezien.

De World Matchplay staat bekend als een van de moeilijkste majors om je voor te kwalificeren. Alleen de absolute top bereikt de Winter Gardens, maar kwalificatie alleen is niet genoeg. Wie heeft daadwerkelijk de kwaliteiten om de Phil Taylor Trophy te veroveren? We leggen vijf van Engelands grootste kanshebbers langs de meetlat.

Luke Littler begint als dé topfavoriet aan de World Matchplay. De regerend wereldkampioen won in 2026 al vrijwel alles wat er te winnen viel op majorgebied en er zijn weinig aanwijzingen dat hij zijn zegereeks niet kan voortzetten in de Winter Gardens. Met een winstpercentage van 80 procent tegen de wereldtop is hij statistisch gezien de meest dominante speler van het moment.

Zijn cijfers zijn indrukwekkend. Over de afgelopen twaalf maanden noteerde Littler een gemiddelde rond de 100 punten, met een piek van 101.52 in het eerste deel van 2026. Vooral zijn openingsfase in legs is ongeëvenaard: een first-nine average van 111.67 zet vrijwel iedere tegenstander direct onder druk. In combinatie met een finishpercentage van 40.29 procent beschikt hij over zowel scorend vermogen als een ijzersterke finish.

Toch heeft ook Littler enkele aandachtspunten. Na het mislopen van de World Series-titels in de Verenigde Staten en Denemarken en een verwachte eindzege met Engeland op de World Cup of Darts, is de World Matchplay zijn volgende grote doel. Daarbij staat bovendien meer op het spel dan alleen de Phil Taylor Trophy.

Littler vertelde eerder in New York dat een overwinning in Blackpool bepaalt of hij later dit jaar nog ProTour-toernooien zal spelen. "Als ik de Matchplay win, speel ik de Pro Tours. Als ik de Matchplay niet win, dan zijn de Pro Tours geschrapt voor 2026."

Dat maakt de inzet extra groot. Een succesvolle titelverdediging zou hem bovendien richting de Players Championship Finals in Minehead sturen, waar hij £60.000 aan prijzengeld verdedigt. Opvallend is wel dat zijn finishes onder druk de laatste maanden minder sterk is geworden. Zijn percentage op matchdarts daalde van 63,06 procent eind 2025 naar 40,82 procent in recente maanden.

Desondanks is 2026 tot dusver het jaar van Littler geweest. Hij won achtereenvolgens het WK, de World Masters, de UK Open, een European Tour-titel, een World Series-evenement en de Premier League. Zes grote titels in zeven maanden tijd, met de mogelijkheid om daar in Blackpool een zevende aan toe te voegen.

Niet alleen de prijzen spreken tot de verbeelding, maar ook de manier waarop hij ze veroverde. In de WK-finale versloeg hij Gian van Veen overtuigend met 7-1, terwijl James Wade in de finale van de UK Open met 11-7 werd verslagen. Nog indrukwekkender waren zijn zeges in de finales van de World Masters en Premier League, die beide pas in een beslissende leg werden beslist. Zijn gemiddelde van 111.67 over de Premier League onderstreepte dat hij juist onder maximale druk zijn hoogste niveau haalt.

Ook zijn titelrun op de World Matchplay van vorig jaar liet zien waarom hij zo moeilijk te verslaan is. Nadat hij in 2024 nog in de eerste ronde verloor van Michael van Gerwen, keerde hij een jaar later terug om de jongste winnaar ooit van het toernooi te worden.

Zijn route naar de titel kende meerdere spectaculaire comebacks. Na een eenvoudige 10-2 overwinning op Ryan Searle keek hij tegen Jermaine Wattimena tegen een 7-2 achterstand aan, stond hij 7-3 achter tegen Andrew Gilding en begon hij zowel de halve finale tegen James Wade als de finale tegen Josh Rock met een 5-0 achterstand. Toch wist hij al die wedstrijden alsnog te winnen.

Die veerkracht wordt ondersteund door de statistieken. Zijn gemiddelde in beslissende legs bedraagt 105.25, een bewijs dat hij onder druk eerder beter dan slechter gaat spelen. Dat mentale overwicht vormt inmiddels een van zijn grootste wapens.

In de eerste ronde wacht Niko Springer. De Duitser is met een gemiddelde van 93.15 over de afgelopen drie maanden en een first-nine average van 102.80 zeker geen eenvoudige tegenstander. Zijn grootste probleem is echter zijn wisselvalligheid. In de afgelopen achttien maanden schommelde zijn gemiddelde tussen de 90.44 en 94.18, terwijl sommigen zijn smalle flights als een beperking voor zijn verdere ontwikkeling zien.

Springer zal waarschijnlijk de beste wedstrijd uit zijn carrière moeten spelen om Littler te verrassen. Zelfs een ruime voorsprong biedt weinig zekerheid tegen de titelverdediger, die vorig jaar al meerdere grote achterstanden wist om te buigen. Alles wijst erop dat Littler opnieuw als de man die verslagen moet worden aan de oche verschijnt.

James Wade, de World Matchplay-kampioen van 2007, beleefde in 2025 het financieel succesvolste seizoen uit zijn carrière. Na vier jaar afwezigheid keerde hij bovendien terug op de World Series-podia, een teken dat 'The Machine' weer helemaal meetelt aan de top. Met de Winter Gardens als een van zijn favoriete podia reist Wade opnieuw met serieuze titelkansen af naar Blackpool.

Zijn vorm ondersteunt die status. Wade noteerde de afgelopen drie maanden een gemiddelde van 95.38 en won in 2026 liefst 64 procent van zijn ProTour-wedstrijden. Daarmee bewijst hij niet alleen dat hij nog altijd op topniveau acteert, maar ook dat hij voldoende wedstrijdritme heeft opgebouwd richting de World Matchplay.

Zoals zo vaak vormt zijn afwerking zijn grootste wapen. In 2026 finishte Wade 13,01 procent van zijn legs in drie darts, terwijl hij bijna de helft van zijn legs in twee pijlen wist af te maken. Tegen de spelers met het zwaardere scorende vermogen zal hij opnieuw moeten vertrouwen op zijn efficiënte finishing. Zijn first-nine average van 101.60 laat zien dat hij ook scorend uitstekend meekomt, terwijl zijn favoriete dubbels uitstekend lopen. Op dubbel 12 noteert hij een raakpercentage van 46,55 procent en op dubbel 10 zelfs 43,49 procent.

Na zijn succesvolle 2025 wist Wade dat niveau grotendeels vast te houden. Hij won dit jaar al een Players Championship-toernooi en bereikte bovendien de finale van de UK Open, waarin hij met 11-7 verloor van Luke Littler. Dat onderstreept dat hij nog altijd kan meestrijden om de grootste titels.

Ook zijn uitnodigingen voor meerdere World Series-evenementen bevestigen dat zijn status binnen de PDC weer is gegroeid. Nadat hij begin 2026 nog buiten de boot viel voor de Premier League, lijkt de huidige nummer zes van de wereld inmiddels een uitstekende uitgangspositie te hebben om volgend jaar alsnog geselecteerd te worden.

Juist daarom is een sterk optreden op de World Matchplay van groot belang. Wade verdedigt £50.000 aan prijzengeld en wil voorkomen dat hij terrein verliest op de wereldranglijst. Daarnaast kan een nieuwe diepe run zijn kansen op toekomstige uitnodigingen voor de grootste televisietoernooien alleen maar vergroten.

Zijn staat van dienst in Blackpool spreekt daarbij boekdelen. Sinds zijn debuut in 2006 bereikte Wade liefst zeven finales, waarvan hij er één wist te winnen. Alleen Phil Taylor stond vaker in de eindstrijd van de World Matchplay. Na drie opeenvolgende nederlagen in de eerste ronde keerde hij in 2025 terug met een halvefinaleplaats, waarin hij uiteindelijk werd uitgeschakeld door de latere kampioen Luke Humphries.

Dat Wade op dit podium nog altijd kan schitteren, bewees hij vorig jaar met zijn memorabele 20-18 overwinning op Jonny Clayton in de halve finale, een wedstrijd die inmiddels tot de klassiekers van de recente toernooigeschiedenis behoort. Zijn gemiddelden behoren misschien niet meer tot de absolute wereldtop, maar zijn ervaring en mentale weerbaarheid maken hem nog altijd levensgevaarlijk.

In de eerste ronde treft Wade de in vorm verkerende Jermaine Wattimena. De Nederlander reist met vertrouwen af naar Blackpool na een gemiddelde van 93.86 over de afgelopen drie maanden en een finaleplaats op de European Tour in Leverkusen.

Toch zal Wattimena ook denken aan zijn pijnlijke nederlaag tegen Luke Littler vorig jaar, toen hij een 7-2 voorsprong alsnog uit handen gaf. Juist in beslissende fases lijkt Wade over de betere papieren te beschikken. Zijn gemiddelde in beslissende legs bedraagt 99.20, tegenover 90.20 voor Wattimena.

De twee stonden eerder tegenover elkaar op de World Matchplay, waarbij Wade met 12-10 aan het langste eind trok. Hoewel Wattimena in 2026 met een first-nine average van 103.22 scorend iets sterker is, lijkt Wade dankzij zijn superieure afwerking en ervaring als duidelijke favoriet aan de partij te beginnen.

Ryan Joyce heeft de afgelopen twee jaar grote stappen gezet. Veranderingen in zijn levensstijl wierpen in 2025 hun vruchten af en ook in 2026 blijft 'Relentless' zich ontwikkelen. Hoewel zijn statistieken dit jaar iets zijn teruggevallen, heeft hij op andere vlakken juist vooruitgang geboekt. Zo overwon hij zijn vliegangst, waardoor hij vaker op de European Tour kon spelen. Dat leverde hem onder meer een finaleplaats op, zijn beste resultaat van het seizoen richting de World Matchplay. Die extra ervaring op grote podia kan in Blackpool van grote waarde zijn, zeker gezien zijn teleurstellende verleden op de World Matchplay.

Zijn winstpercentage daalde van 59 procent in 2025 naar 52 procent in 2026, maar dat vertelt niet het hele verhaal. Joyce beleefde vorig jaar simpelweg een uitzonderlijk seizoen. Zijn grootste kracht blijft zijn afwerking. Op dubbel 8 noteert hij een indrukwekkend raakpercentage van 63.64 procent, waarmee hij op dat vlak vrijwel iedere tegenstander kan evenaren of zelfs overtreffen.

Scorend is er echter sprake van een terugval. Waar zijn first-nine average begin 2025 nog 101.56 bedroeg, is dat inmiddels gedaald naar 98.19. Dat is ongeveer gelijk aan het totale wedstrijdgemiddelde van zijn tegenstander in de eerste ronde, Gary Anderson.

Toch geven de cijfers niet het volledige beeld van zijn vorm. Joyce bereikte dit seizoen de halve finales van Players Championship 18 en stond opnieuw in de kwartfinales van een European Tour-toernooi in België. Zijn prestaties zijn dus beter dan de statistieken soms doen vermoeden.

Zijn geschiedenis op de World Matchplay biedt echter weinig houvast. Sinds zijn debuut in 2020 verloor Joyce al zijn drie partijen in Blackpool. Tweemaal werd hij uitgeschakeld door Stephen Bunting en dit jaar wacht hem met Gary Anderson opnieuw een van de zwaarst mogelijke lotingen.

Zijn grootste kans ligt opnieuw op de dubbels. Daarin is Joyce traditioneel ijzersterk. Het probleem zit vooral in het scorende gedeelte van zijn spel. Zijn eerste pijl op de triple 20 raakt slechts 28.13 procent van de tijd, tegenover 38.48 procent voor Anderson. Dat verschil kan in een lang format doorslaggevend blijken.

Ook de overige cijfers spreken in het voordeel van de Schot. Anderson noteert in 2026 een first-nine average van 107.24 en scoort daarmee ruim negen punten hoger dan Joyce. Bovendien reist 'The Flying Scotsman' af naar Blackpool met een halve finale op het WK op zak én de ervaring van een voormalig World Matchplay-kampioen, nadat hij het toernooi in 2018 won.

Dat maakt Anderson niet alleen op papier de betere speler, maar ook mentaal de favoriet. Als Joyce er niet in slaagt om zijn favoriete dubbels te bereiken, kan het een moeilijke avond worden. Zijn lage succespercentage van 21.31 procent op dubbel 20 onderstreept hoe belangrijk het is dat hij zijn legs op dubbel 8 of een andere favoriete dubbel kan afmaken.

Joyce beschikt over de kwaliteiten om het iedere tegenstander lastig te maken, maar tegen Anderson lijkt hij voor een van de zwaarste opdrachten van de eerste ronde te staan.

Dave Chisnall plaatste zich pas op het laatste moment voor de World Matchplay, maar wordt direct beloond met een loodzware loting tegen Wessel Nijman. Dankzij een halvefinaleplaats op Players Championship 23 hield Chisnall Daryl Gurney met slechts £750 achter zich op de kwalificatieranglijst en verzekerde hij zich voor de zestiende keer van een ticket voor Blackpool.

Na een teleurstellend einde van 2025 laat Chisnall dit jaar voorzichtig herstel zien. Zijn winstpercentage steeg van 52 naar 56 procent, maar de resultaten verhullen niet dat zijn spel nog altijd wisselvallig is.

Zijn indrukwekkende gewichtsverlies lijkt bovendien invloed te hebben gehad op zijn worp. Hoewel Chisnall zelf ontkent dat beide zaken met elkaar samenhangen, oogt zijn karakteristieke vloeiende worp minder stabiel dan voorheen. Dat vertaalt zich ook in de cijfers. Over de afgelopen drie maanden noteerde hij een gemiddelde van slechts 90.39, terwijl zijn first-nine average in 2026 is teruggevallen naar 98.45. Ook zijn finishpercentage zakte naar 36.25 procent.

Het is dan ook niet verrassend dat de bookmakers hem nauwelijks kans geven op de eindzege. Toch blijft Chisnall een speler met een hoog plafond. Zijn raakpercentage van 38.46 procent op dubbel 16 sluit goed aan bij zijn favoriete finishroutes en zijn enorme ervaring in Blackpool kan in een lastige wedstrijd van grote waarde zijn.

Bovendien liet hij eerder dit seizoen nog zien waartoe hij in staat is. Tijdens Players Championship 8 produceerde hij een gemiddelde van 111.72 tegen Martin Schindler. Wanneer alles op zijn plaats valt, beschikt 'Chizzy' nog altijd over het niveau om iedere tegenstander pijn te doen.

Daarvoor zal hij tegen Nijman echter vanaf de eerste leg op zijn best moeten zijn. De Nederlander verkeert in uitstekende vorm en behoort volgens de bookmakers tot de grootste kanshebbers voor de titel. Nijman reist met acht PDC-titels op zak af naar Blackpool en noteert een first-nine average van 107.40. Ook op de dubbels is hij met een finishpercentage van 44.42 procent uiterst efficiënt.

Wil Chisnall kans maken, dan zal hij Nijman direct onder druk moeten zetten. Het winnen van de bull en een vroege break zouden cruciaal kunnen zijn om de Nederlander uit zijn ritme te halen. In theorie is dat mogelijk, maar de praktijk laat zien dat Nijman dit seizoen regelmatig podiumgemiddelden boven de 110 produceert, met uitschieters tot zelfs 112.87.

Net als Ryan Joyce staat ook Chisnall voor een bijzonder zware openingswedstrijd. Zijn recente halvefinaleplaats laat zien dat de vorm voorzichtig terugkeert, maar de combinatie van zijn wisselvalligheid en de uitstekende vorm van Nijman maakt de Nederlander de duidelijke favoriet voor een plaats in de tweede ronde.

Ryan Searle behoort misschien niet tot de grootste favorieten voor de eindzege, maar geldt wel als een van de gevaarlijkste outsiders van deze World Matchplay. Vorig jaar strandde hij al in de eerste ronde tegen de latere kampioen Luke Littler, ondanks een uitstekend gemiddelde van 98.63. In 2026 lijkt 'Heavy Metal' echter sterker dan ooit aan de start te verschijnen.

Na zijn halvefinaleplaats op het WK klom Searle naar de twaalfde plaats op de wereldranglijst. Zijn naam viel de afgelopen maanden bovendien regelmatig als mogelijke kandidaat voor de Premier League, onder meer dankzij PDC TV-commentator Matt Edgar. Een sterk optreden in Blackpool zou die kansen alleen maar verder vergroten.

Searle reist af naar de Winter Gardens met een gemiddelde van 95.33 over de afgelopen drie maanden en won dit jaar 64 procent van zijn wedstrijden. Met een first-nine average van 103.35 beschikt hij over voldoende scorend vermogen om vrijwel iedere tegenstander onder druk te zetten. Hoewel hij statistisch niet tot de absolute elite behoort, heeft hij meer dan genoeg kwaliteit om een diepe run neer te zetten.

Zijn seizoen verloopt bovendien opnieuw solide. Hij won Players Championship 7 met een toernooigemiddelde van 100.13 en bereikte daarnaast drie finales. Samen met zijn halvefinaleplaats op het WK onderstrepen die resultaten dat Searle een van de meest constante spelers van het seizoen is.

Misschien nog belangrijker is zijn mentale ontwikkeling. Waar hij in het verleden soms moeite had om grote wedstrijden over de streep te trekken, oogt hij de laatste anderhalf jaar veel stabieler. Zijn finishpercentage van 41.48 procent over de afgelopen drie maanden laat zien dat ook zijn finishes op niveau zijn.

In de eerste ronde wacht William O'Connor, die debuteert op de World Matchplay. De Ier is echter allesbehalve een eenvoudige tegenstander. Met een gemiddelde van 93.68 en een first-nine average van 102.74 beschikt hij over voldoende scorend vermogen om Searle het vuur aan de schenen te leggen.

Na vijftien jaar op de PDC Tour krijgt O'Connor eindelijk de kans om zich op het podium van de Winter Gardens te bewijzen. Een goed resultaat kan hem definitief richting de top 40 van de wereld brengen en de basis leggen voor een vaste plek op toekomstige World Matchplays. Of die extra motivatie hem juist vleugels geeft of voor extra druk zorgt, zal moeten blijken.

Alles bij elkaar heeft deze ontmoeting de ingrediënten voor een van de aantrekkelijkste affiches uit de eerste ronde. Op basis van vorm, ervaring en resultaten begint Searle als favoriet, maar hij zal O'Connor zeker niet onderschatten.