Wie is Brody Klinge? Van uitblinker op het ADA-circuit tot de Australian Darts Masters: de opmars van de Australische sensatie die droomt van een debuut op het WK Darts

Brody Klinge is dé Australiër om in de gaten te houden in Wollongong. Voor een uitzinnig thuispubliek boekte hij indrukwekkende zeges op gevestigde PDC-namen. Buiten Australië, en zeker in Europa, is Klinge nog relatief onbekend. Toch lijkt hij inmiddels nadrukkelijk op de deur van een PDC-carrière te kloppen.

De 34-jarige Klinge is momenteel de Australische nummer één op de ADA Tour, waar hij zich de afgelopen vijf jaar heeft ontwikkeld tot een dominante kracht. Alleen al in 2026 veroverde hij acht ADA-titels, waarbij hij sterke oceanische spelers als Jonny Tata, WDF-WK-kwartfinalist Ben Robb en vaste WK-deelnemer Raymond Smith achter zich liet.

Zijn cijfers spreken boekdelen. Klinge won in 2026 liefst 88 procent van zijn wedstrijden. Van zijn 101 gespeelde partijen trok hij 89 keer aan het langste eind. Dat doet hij bovendien terwijl hij fulltime werkzaam is in de techniek en logistiek. De Australiër heeft zijn binnenlandse dominantie inmiddels ook naar het grote podium weten te vertalen.

Dankzij zijn prestaties in eigen land heeft Klinge een ticket voor het PDC WK Darts zo goed als binnen. Met de koelbloedigheid die hij tot dusver op het podium heeft laten zien, zou hij ook in Alexandra Palace voor gevaar kunnen zorgen.

Vorig jaar verloor Klinge bij zijn eerste podiumoptreden in Wollongong nog met 6-1 van Stephen Bunting. Toch maakte hij toen al indruk met een gemiddelde van 95.10 en zijn opvallend solide techniek. Voorafgaand aan de Australian Darts Masters werd hij door Australische dartskenners dan ook al genoemd als mogelijke outsider.

Klinge beschikt over een vloeiende worp, met een zuivere beweging van het ophalen tot de release en een strakke follow-through. Zijn pijlen landen doorgaans vrijwel rechtop in het bord, een techniek die hem dit weekend uitstekend van pas kwam. In combinatie met zijn ijzige kalmte op het podium vormt dat een belangrijke verklaring voor zijn verrassende zeges.

Na zijn zege op Ross Smith kon Klinge zijn geluk nauwelijks op. De Australiër won ondanks een gemiddelde van 102.88 en liefst acht 180'ers van Smith zelf.

"Ik ben dolblij met dit resultaat. Dit was de adrenalinekick van mijn leven. Ik voelde me dit keer veel comfortabeler op het podium en dat zag je terug in mijn spel. Ross gooide alles op me af. Ik had geluk dat hij op het eind miste, maar ik greep mijn kans. Ik speel nu helemaal vrij – er staat geen druk op me."

Klinge draagt in Wollongong de Australische hoop op zijn schouders, maar lijkt die druk zelf nauwelijks te voelen. Dat sluit aan bij de manier waarop hij al het hele jaar op de binnenlandse tour presteert. Zonder grote verwachtingen kan hij vrijuit spelen en voelt iedere gewonnen leg en iedere 180'er bijna als een bonus. Veel mooier dan vervolgens ook nog de nummer twee van de wereld te verslaan, wordt het niet.

Nog indrukwekkender was dat Klinge voortborduurde op zijn stunt tegen een sterk spelende Ross Smith. Tegen Gian van Veen liet hij opnieuw zien dat zijn eerdere overwinning geen toevalstreffer was.

'The Giant' noteerde een gemiddelde van 93 en wierp drie 180'ers, maar zelfs dat bleek onvoldoende. Klinge tilde zijn niveau verder omhoog en kwam uit op een gemiddelde van 97.90. Hij evenaarde Van Veen bovendien wat betreft het aantal 180'ers en kreeg liefst zestien kansen op de dubbels.

Dat hij daarvan tien miste, lijkt op het eerste gezicht een minpunt, maar onderstreept tegelijkertijd hoe sterk zijn scorend vermogen was. Klinge creëerde tegen de nummer twee van de wereld keer op keer kansen en wist ondanks de gemiste dubbels alsnog de overwinning over de streep te trekken. Dat is bepaald niet iets wat je van een doorsneespeler mag verwachten.

De afgelopen achttien maanden heeft Klinge zijn niveau aanzienlijk opgeschroefd. Zijn gemiddelde steeg van 85.65 in februari 2025 naar 91.31 in augustus 2026, een verbetering van bijna zes punten. Daarmee heeft hij zich ontwikkeld van een speler met cijfers op Challenge Tour-niveau tot iemand die statistisch steeds dichter tegen het niveau van de PDC ProTour aanschurkt.

Met zijn huidige gemiddelde zou Klinge zich qua niveau zelfs tussen de top 64 kunnen mengen. Dat is des te opvallender omdat de ADA Tour niet bekend staat als een circuit waarop structureel torenhoge gemiddelden worden geproduceerd. In de vier maanden voorafgaand aan de Australian Darts Masters noteerde Klinge bovendien hogere gemiddelden dan onder anderen Michael Smith, Raymond van Barneveld en Dimitri van den Bergh.

Vooral zijn scorend vermogen springt eruit. Zijn First Nine Average steeg naar liefst 104.30, terwijl ook zijn First Three Average met 101.88 boven de honderd ligt. Dat verklaart waarom Klinge in Wollongong zo vaak als eerste druk wist te zetten op zijn tegenstanders.

Met dergelijke cijfers richting Alexandra Palace zijn er voldoende redenen om Klinge te zien als een potentiële nieuwe Australische smaakmaker. De speler zonder bijnaam combineert zijn dartscarrière voorlopig nog met een fulltimebaan, maar produceert inmiddels cijfers waarmee hij zich kan meten met gevestigde namen en voormalig wereldkampioenen.

Daarmee komt onvermijdelijk ook de vraag naar Q-School op tafel. Een overstap naar Europa zou Klinge de kans bieden om rechtstreeks voor een PDC Tour Card te strijden. Dankzij de £10.000 aan prijzengeld die hij met zijn halvefinaleplaats in Wollongong al heeft verdiend – met mogelijk nog meer in het verschiet – ontstaat er bovendien wat financiële ruimte om die stap serieus te overwegen. Adam Leek en Damon Heta gingen hem vanuit Australië al voor.

Op papier lijkt het plaatje bijna volledig te kloppen. Zijn statistieken vertonen een duidelijke stijgende lijn, hij oogt ontspannen op het grote podium en wist met Gian van Veen zelfs de nummer twee van de wereld te verslaan. Dat deed hij bovendien door op een cruciaal moment tegen de darts in een 11-darter te produceren. Het zijn precies de momenten waarop zichtbaar wordt of een speler zijn niveau ook onder maximale druk kan vasthouden.

Toch is een overstap naar Europa geen vanzelfsprekendheid. In Australië heeft Klinge een stabiel bestaan, een fulltimebaan en een circuit waarop hij inmiddels tot de absolute top behoort. Voor spelers in zijn positie kan die combinatie aantrekkelijk genoeg zijn om niet direct alles op te geven voor een onzeker bestaan op de PDC ProTour.

Na zijn prestaties in Wollongong zal de roep om die stap echter alleen maar luider worden. Een WK-debuut in het uitgebreide Alexandra Palace levert hem niet alleen minimaal £15.000 aan prijzengeld op, maar vooral opnieuw kostbare podiumervaring. Zijn zeges op Ross Smith en Van Veen hebben bovendien aangetoond dat Klinge het niveau bezit om ook in Londen voor problemen te zorgen.

Simon Whitlock geldt daarbij als het ultieme Australische voorbeeld. Hij groeide uit van een dominante kracht in eigen land tot een gevestigde PDC-topper en bereikte in 2010 zelfs de WK-finale. Voor Klinge lijkt het traject van Damon Heta voorlopig echter een realistischer voorbeeld: eerst naam maken in Australië en vervolgens het verdiende prijzengeld en opgebouwde vertrouwen gebruiken om de overstap naar het Europese PDC-circuit te wagen.

Met gerichte begeleiding, meer ervaring tegen de wereldtop en een ontwikkeling die statistisch nog altijd de goede kant op gaat, lijkt Klinge in ieder geval over de kwaliteiten te beschikken om die sprong te wagen. De vraag is inmiddels niet zozeer of hij goed genoeg is om het te proberen, maar vooral of hij bereid is zijn comfortabele positie in Australië achter zich te laten voor een serieuze gooi naar een PDC-carrière.