World Matchplay 2026: deelnemersveld, wanneer is de loting bekend, historie en format

De World Matchplay 2026 wordt gespeeld van zaterdag 18 juli tot en met zondag 26 juli in de iconische Winter Gardens in Blackpool. Het prestigieuze rankingtoernooi geldt al jarenlang als één van de absolute hoogtepunten op de PDC-kalender en brengt opnieuw de 32 beste spelers samen voor een week vol topdarts.

In dit toernooicenter vind je alles wat je moet weten over de World Matchplay 2026. Van de complete deelnemerslijst en de loting tot het speelschema. Ook vind je hier informatie over het format en de rijke historie van het evenement.

Het deelnemersveld bestaat uit de zestien hoogst geklasseerde spelers op de PDC Order of Merit, aangevuld met de zestien beste darters van de ProTour Order of Merit die zich nog niet via de wereldranglijst hadden geplaatst. Daarmee is opnieuw een ijzersterk deelnemersveld verzekerd.

De regerend kampioen is Luke Littler. De Engelse sensatie veroverde de titel in 2025 door in de finale met 18-13 af te rekenen met James Wade en begint dit jaar als titelverdediger aan zijn jacht op een tweede opeenvolgende eindzege in de Winter Gardens.

De loting voor de World Matchplay wordt verwacht op donderdag 9 juli of vrijdag 10 juli. De top-16 van de wereldranglijst heeft een beschermende status bij de loting, wat betekent dat deze spelers elkaar niet kunnen treffen in de eerste ronde. Zij spelen tegen een speler die zich hebben geplaatst via de Pro Tour-ranking.

Het speelschema voor de World Matchplay volgt gewoonlijk enkele dagen na de verrichting van de loting. Alle wedstrijden uit de eerste ronde staan van zaterdag 18 juli tot en met maandag 20 juli op het programma. Vervolgens strijden de zestien overgebleven darters op 21 en 22 juli om een plek in de kwartfinales. Op zowel 23 als 24 juli worden er twee kwartfinales gespeeld, gevolgd door de halve finales op zaterdag 25 juli. De finale van de World Matchplay vindt plaats op zondagavond 26 juli.

De World Matchplay wordt gespeeld volgens het legformat, waarbij de wedstrijden naarmate het toernooi vordert steeds langer worden. De zestien hoogst geklasseerde spelers op de PDC Order of Merit zijn geplaatst en treffen in de eerste ronde de zestien beste niet-geplaatste spelers van de ProTour-ranglijst.

Wat de World Matchplay onderscheidt van andere PDC-toernooien is het feit dat je in beginsel met twee legs verschil moet winnen. Is die marge er niet wanneer de reguliere afstand is bereikt, dan wordt de partij verlengd met maximaal zes extra legs. Blijft het daarna nog altijd gelijk, dan valt de beslissing in een allesbeslissende sudden-death leg.

De World Matchplay kent een rijke historie, maar de lijst met kampioenen is opvallend exclusief. In de 32 edities die tot nu toe zijn gespeeld, slaagden slechts veertien verschillende darters erin om de prestigieuze titel in de Winter Gardens te veroveren. Nog indrukwekkender is dat slechts drie spelers het toernooi meerdere keren wisten te winnen.

Met grote afstand bovenaan staat Phil Taylor. De Engelse dartslegende drukte jarenlang zijn stempel op de World Matchplay en schreef het toernooi liefst zestien keer op zijn naam. Als beloning voor zijn indrukwekkende prestaties werd de beker op de World Matchplay naar Taylor vernoemd. Sinds 2018 wordt er daarom gestreden om de Phil Taylor Trophy in de Winter Gardens.

Achter Taylor volgt Michael van Gerwen. De Nederlander wist de titel drie keer te veroveren. Rod Harrington completeert het rijtje meervoudige kampioenen. De Engelsman schreef de tweede en derde editie van het toernooi op zijn naam en is nog altijd de enige speler naast Taylor en Van Gerwen die de titel meer dan één keer wist te winnen.

Alle overige kampioenen slaagden erin de World Matchplay één keer te winnen, waarmee zij zich verzekerden van een plaats op de erelijst van één van de meest prestigieuze majors van het jaar. Tot dat gezelschap behoren Larry Butler, Peter Evison, Colin Lloyd, James Wade, Gary Anderson, Peter Wright, Rob Cross, Dimitri Van den Bergh, Nathan Aspinall, Luke Humphries en regerend titelhouder Luke Littler.