Zes titels of populariteit: moet Ross Smith de Premier League-plek van Stephen Bunting overnemen?

Nu 2026 de beslissende fase van het seizoen ingaat, telt elke prestatie van de topspelers mee voor hun kansen op een plek in de Premier League van 2027. Over het format voor volgend jaar is nog niets duidelijk. Het deelnemersveld kan groeien naar tien spelers, waarmee er mogelijk een einde komt aan het format met acht deelnemers dat sinds 2022 wordt gebruikt. Dat is nog niet bevestigd. Toch kunnen er veranderingen komen in het deelnemersveld van acht spelers, na het tweede jaar op rij met Littler, Humphries en Price in de O2 Arena.

Ross Smith heeft dit jaar bewezen dat hij de besten kan verslaan. Hij won de World Series of Darts Finals en het EK Darts op televisie en voegde daar nog vier titels aan toe. Dat kan ertoe leiden dat een speler zijn plek verliest. Bunting eindigde vorig jaar als vijfde, maar zijn tegenvallende vorm in 2026 en het tweede jaar op rij zonder play-offs kunnen hem als eerste in de gevarenzone brengen. Kan de populaire Engelsman plaatsmaken voor een nieuw gezicht, of krijgt hij nog één kans op de titel?

In 2026 is Bunting afgezakt naar de veertiende plaats op de wereldranglijst, zijn laagste positie in twee jaar. Ook staat hij nu onder Ross Smith op de PDC Order of Merit. Waarom gaat het dan over Bunting en niet over de drie spelers die vorig seizoen onder hem eindigden in de Premier League? Michael van Gerwen, Gian van Veen en Josh Rock stonden allemaal lager dan The Bullet, maar dat vertelt niet het hele verhaal.

Gian van Veen heeft zijn plek in de top vier veiliggesteld en is daardoor zeker van deelname. Zijn landgenoot Michael van Gerwen staat er minder goed voor. In 2026 zakte hij al tien plaatsen, van plek drie naar dertien. Hij verloor in de eerste ronde van de World Grand Prix en het EK Darts, en haalde dit jaar bij geen enkel major-toernooi de kwartfinale. Op basis van zijn vorm lijkt hij dus een kandidaat om te worden vervangen.

Commercieel gezien trekt Van Gerwen nog altijd gelegenheidsfans, maar zijn aantrekkingskracht is mogelijk niet genoeg om de kans te laten liggen Ross Smith of James Wade aan de Premier League toe te voegen. Bovendien eindigden Bunting, Van Gerwen en Van Veen allemaal met hetzelfde aantal punten: 18. Ook Josh Rock, die met 8 punten onderaan eindigde, lijkt daardoor vervangbaar.

Rock heeft nog geen individuele major gewonnen en zijn vorm is minder goed dan vorig jaar. Er is dus ruimte voor minstens één, en mogelijk twee, nieuwe spelers. Wade, die vorig jaar net buiten de boot viel, lijkt als eerste in aanmerking te komen. Ook Ross Smith maakt kans. De beslissing kan opnieuw op het laatste moment vallen: Bunting kreeg vorig jaar pas tien minuten voor de bekendmaking te horen dat hij was geselecteerd.

In 2026 presteert Bunting niet beter dan Smith. Smudger heeft een hoger gemiddelde, een beter winstpercentage en een hoger uitgooipercentage. Dat vertaalt zich ook in aanzienlijk meer prijzengeld dan Bunting. Smith verdiende in 2026 al £446,000, een flink bedrag in slechts tien maanden. Dat dankt hij aan zijn prestaties en zijn vermogen om grote wedstrijden naar zich toe te trekken. Met zijn eerste titel op de European Tour brak hij de ban. Sindsdien noteert hij een gemiddelde van 96.33 en gooide hij in 36 wedstrijden een gemiddelde van 100 of hoger.

Met een uitstekend winstpercentage van 68.5% kan Smith momenteel iedere speler partij bieden. In september zei hij tegen OnlineDarts: “Als je naar de ranglijst van dit kalenderjaar kijkt, sta ik volgens mij vierde of zoiets. Als je bij de eerste vier van dit jaar staat, doe je het goed.” Daarmee benadrukte hij dat hij goed genoeg speelt voor een plek, ook al staat hij niet bij de eerste vier die zich automatisch plaatsen. De titels op de European Tour en de vloertoernooien zijn geen verrassing. Smith is op de tour al jaren gevaarlijk dankzij zijn hoge scores.

Dit jaar heeft hij zijn spel echter verder ontwikkeld. Smith won het European Championship in 2022, maar tot dit jaar leek zijn succes op televisie een eenmalige uitschieter. Twee tv-titels in zes weken maken daar een patroon van. Daarom is zijn winst op de World Series of Darts Finals zo belangrijk. Een nieuwe tv-titel, voor een groot publiek, toont wat hij heeft nagestreefd en bewijst dat zijn spel diepgang heeft. Anders dan spelers als Wessel Nijman, die op televisie niet hebben kunnen leveren, heeft Smith nu laten zien dat de PDC erop kan vertrouwen dat hij ook daar presteert. In de finale versloeg hij Gerwyn Price overtuigend met 11-5, dankzij zes legs op rij tegen The Iceman. Vijf weken later won hij opnieuw van Price, met 11-7 in de halve finale van het European Championship, en veroverde hij in Dortmund voor de tweede keer de titel.

Bunting heeft daarentegen in 2026 nog niet zijn stempel gedrukt en de tijd begint te dringen. Hij won dit jaar slechts 56,6% van zijn wedstrijden en noteerde met 95,60 een iets lager gemiddelde. Die cijfers zijn ook terug te zien in zijn resultaten. Als geplaatste speler zou Bunting de European Tour moeten zien als een kans om prijzengeld voor de ranking en momentum op te bouwen in een minder sterk bezet deelnemersveld. In twaalf deelnames aan European Tour-toernooien haalde hij slechts één kwartfinale. Vijf weken later versloeg hij Price opnieuw, met 11-7 in de halve finale van het European Championship, waarna hij in Dortmund voor de tweede keer de titel pakte. In het grotere plaatje van 2026 was zijn Premier League-campagne geen prestatie die een vijfde plaats rechtvaardigde: hij eindigde op evenveel punten als de nummers zes en zeven en kwam acht punten tekort op Gerwyn Price, die vierde werd. Zijn “goede” eerste jaarhelft dankt hij dus vooral aan een overwinning op speelavond 16, toen de Premier League al beslist was.

Commercieel gezien is er echter één duidelijke keuze. Met zijn platforms, die meer dan 100.000 volgers en interacties opleveren, trekt Bunting de aandacht naar de PDC en vooral naar de Premier League. Zo kunnen nieuwe fans die hem via sociale media ontdekten ook darts gaan kijken. Met zijn opkomstnummer “Titanium” en zijn groeiende bekendheid in de dartswereld is hij een publiekslieveling die de aandacht trekt. Hij bracht ook een nieuwe knuffel en bucket hats uit. Smith heeft die aantrekkingskracht niet in dezelfde mate. Na twee nederlagen in Australië en met een energieke, maar weinig aanstekelijke podiumprésence, kampt hij met vergelijkbare problemen als Chris Dobey.

Bunting heeft een vaste achterban, Smith niet. Zijn sterke prestaties op de vloertoernooien spreken de toevallige kijker die langs de zenders zapt niet vanzelf aan. In interviews klinkt Bunting dankbaar, maar ook ambitieus. Hij weet wat hij kan en hoe populair hij is. In februari zei hij tegen OnlineDarts: “Ik heb nog steeds het gevoel dat ik veel te bieden heb… Niet alleen als darter, maar ook met mijn fans, mijn opkomst en alles daaromheen.”

Bunting heeft zich commercieel bijna in een positie gemanoeuvreerd waarin selectie voor de Premier League vanzelfsprekend lijkt. Smiths dankbare houding heeft niet dezelfde waarde. In hetzelfde interview met Online Darts zei hij: “Het was harder werken als vrachtwagenchauffeur, dus ik ben dankbaar voor waar we nu staan.” Dat is een oprecht verhaal, maar het verkoopt geen tickets zoals “Let's go Bunting Mental” dat doet. Door dit verschil voelt een duel tussen Ross Smith en Jonny Clayton veel minder belangrijk dan een wedstrijd tussen Bunting en Clayton. Bij Bunting leeft immers het verhaal dat hij meer wil bereiken. Harde kijkcijfers zijn er echter niet, dus wie zegt dat het publiek niet binnen een jaar voor spelers kan warmlopen?

Smith won Players Championship 5, European Tour 7, Players Championship 20 en European Tour 11 en zakte dit jaar geen moment in niveau. In drie van die vier finales won hij met een gemiddelde boven de 100. Hij had bovendien zes vloertitels kunnen pakken, met tweede plaatsen op European Tour 5 en 13. Tegen spelers uit de Premier League won Smith tien keer en verloor hij acht keer. Tegen Van Veen en Rock staat hij op vijf zeges uit vijf wedstrijden.

Bunting verloor daarentegen negen wedstrijden en won er slechts één. Smith staat bekend om zijn hoge scores, maar ook zijn uitgooien zijn de laatste tijd op orde. In de afgelopen drie maanden had hij een uitgooipercentage van 45,56%. Wanneer zijn tegenstander op een dubbel stond, liep dat percentage op tot 53,04%. In beslissende legs won hij er vijftien van de 24. Dat biedt perspectief in het format waarin een speler als eerste zes legs moet winnen, zeker na de 31 beslissende legs van de vorige Premier League-campagne. Smith zei: “Ik ga hier niet zitten liegen. Natuurlijk wil ik erbij zijn. Als ik de kans krijg, grijp ik die met beide handen aan… Ik denk dat ik er klaar voor ben, maar daar beslis ik toch niet over?”

Smith lijkt bijna klaar voor de Premier League. Hij speelde jarenlang buiten de absolute top en klopte al die tijd op de deur. Nu lijkt zijn moment gekomen. Voor een speler buiten de top acht heeft hij alles wat de PDC kan wensen. De teleurstelling in Australië maakte hij goed in Amsterdam. Zijn twee tweede plaatsen op de European Tour volgde hij op met twee titels op die tour, terwijl hij in Dortmund ook zijn tweede Europese titel aan zijn palmares toevoegde. Het laatste ontbrekende puzzelstuk is een overwinning op donderdagavond.

De cijfers van Bunting vertellen een ingewikkelder verhaal. In de Premier League staat zijn zaak er het sterkst voor. Met een gemiddelde van 98,49 over de hele campagne eindigde The Bullet als vierde van de acht spelers. Hij kwam slechts 0,02 tekort op Gerwyn Price en bleef Clayton, Van Gerwen en Van Veen voor.

Hij versloeg elk van zijn zeven tegenstanders minstens één keer. Op zijn beste avonden was hij nauwelijks te stoppen, met gemiddelden van 106,63, 106,09 en 106,37 op weg naar twee avondtitels. Het probleem lag bij de dubbels. Met 34,98% had Bunting het laagste uitgooipercentage van de hele competitie. Drie nederlagen met 6–5, twee tegen Price en één tegen Clayton, laten zien hoe dicht hij bij een hogere eindklassering kwam. Buiten het podium van de donderdagavond is de terugval moeilijker te negeren.

Zijn gemiddelde is in de afgelopen achttien maanden gedaald van 99,14 naar 93,42. Zijn gemiddelde over de eerste negen pijlen zakte van 109,93 naar 100,26. In beslissende legs ging hij van 106,36 naar 91,01, een daling van ruim vijftien punten op de momenten die er het meest toe doen.

Het wrange is dat zijn afwerking juist is verbeterd: zijn scoringspercentage op dubbels steeg van 44,60% naar 48,21%. Hij komt alleen veel minder vaak op een dubbel uit dan voorheen.

Er waren lichtpuntjes, zoals de finale van Players Championship 3 en halve finales op Players Championships 15 en 22. In die laatste halve finale noteerde hij een gemiddelde van 104,04, maar een rankingtitel bleef uit. In februari vertelde Bunting aan OnlineDarts: “Ik begon het jaar geweldig, maar het einde was minder goed. Ik begrijp dus waarom mensen zeiden dat ik er niet bij moest zijn.” Acht maanden later zou diezelfde uitspraak ook over 2026 kunnen gaan, maar dit keer heeft hij geen plek in de top vier van de ranking om op terug te vallen.

Nu Wade als eerste aan de beurt is, draait het om de vraag of er nog plek is voor één speler. Op basis van zijn vorm in 2026 heeft Smith die plek verdiend. Smudger scoort beter op winstpercentage, titels, prijzengeld, gemiddelden boven de 100 en resultaten tegen Premier League-tegenstanders. Hij heeft alles gedaan wat een speler buiten de top acht kan doen en weet hoe snel deze kans voorbij kan zijn. “Een carrière is kort, en als ik niet oppas, kan ik snel uit deze selectie verdwijnen,” vertelde hij in september aan Online Darts. “Dus ja, zo denk ik erover: ik moet in de Premier League staan.”

Buntings kandidatuur draait om wat hij toevoegt, niet om wat hij heeft gewonnen: zijn opkomstnummer, zijn grote schare fans en een Premier League-resultaat dat beter is dan een vijfde plaats doet vermoeden. Dat is niet niks. In een competitie die niet alleen kampioenen kroont, maar ook kaartjes verkoopt, zal de PDC dat zwaar meewegen. Toch moet de Premier League op een gegeven moment ook de vorm belonen. Na een tweede campagne zonder play-offplaats en een seizoen zonder rankingtitel is populariteit het sterkste argument van The Bullet.

In februari noemde Bunting zijn selectie een “opluchting”. Hij voegde eraan toe: “Ik weet dat ik dit jaar weer hard moet werken om ervoor te zorgen dat ik er volgend jaar bij ben.” Hij werkte hard, en dat was op donderdagavond te zien, maar Smith deed het op alle andere fronten beter.

Als het deelnemersveld groeit naar tien spelers, is er plek voor allebei en krijgt de PDC zowel de publiekslieveling als de kanshebber in vorm. Blijft het bij acht, dan zouden zes titels, waarvan twee op televisie in de afgelopen zes weken, zwaarder moeten wegen dan de populariteit van de speler uit St Helens. Bunting kan dan opnieuw pas tien minuten voor de bekendmaking horen wat zijn lot is, maar dit keer met een heel andere afloop.