"De locatie was absoluut fantastisch, het zou me niet verbazen als de PDC hier ook ooit komt aankloppen" - Jeff Smith lovend over de voorbije WDF World Masters

Jeff Smith heeft in zijn lange dartscarrière al zo ongeveer alles meegemaakt. De 50-jarige Canadees beschikte over een PDC Tour Card, vertegenwoordigde zijn land meerdere keren op de PDC World Cup of Darts en reisde voor zijn sport de halve wereld over. Toch wist de WDF World Masters 2026 in Las Vegas zelfs The Silencer nog te verrassen.

Het toernooi vond plaats op een locatie die je niet direct met een traditioneel dartstoernooi zou associëren. Geen klassieke sporthal of congrescentrum, maar midden in een casino, tussen de gokkasten, roulette- en blackjacktafels. Voor Smith was het een ervaring die duidelijk indruk maakte. "Ik zou het een acht-en-een-half op tien geven. Ik wist vooraf niet goed wat ik ervan moest verwachten, maar de locatie was absoluut fantastisch", vertelt Smith.

De Canadees heeft inmiddels genoeg internationale ervaring om een dergelijke beoordeling serieus te nemen. Hij heeft in zijn carrière talloze vliegvelden gezien en weet als geen ander hoe bijzonder een goed georganiseerd dartsevenement kan zijn. Vooral de manier waarop het podium in het casino was geïntegreerd, sprak hem aan. "Het podium stond midden in het casino. Je had mensen bij de gokkasten terwijl er tegelijkertijd een dartwedstrijd werd gespeeld. Er was een volledige LED-productie en het zag er voor de bezoekers van het casino ontzettend aantrekkelijk uit."

Volgens Smith zou de PDC dan ook goed naar het concept kunnen kijken. "Ik zou niet verbaasd zijn als de PDC hier op een gegeven moment aanklopt."

De keuze voor Las Vegas was aanvankelijk niet iets waar Smith direct enthousiast over was. De World Masters viel samen met een weekend van de CDC Tour, waardoor Noord-Amerikaanse spelers voor een lastige planning kwamen te staan. Toch bleek de combinatie uiteindelijk haalbaar. "Ik was in eerste instantie niet blij met de timing. Maar toen ik alles qua logistiek goed had bekeken, wist ik dat het mogelijk was om daarna ook naar Indianapolis te gaan voor het CDC-weekend."

Daarbij had Smith begrip voor de organisatoren. De WDF moest relatief snel schakelen nadat de eerdere locatie wegviel en een alternatief zoeken. Dat maakte de verhuizing naar Las Vegas volgens de Canadees uiteindelijk logisch. "Ik ken de cijfers en weet wat ze in zo'n korte tijd voor elkaar hebben gekregen. Dat was ongelooflijk. Eigenlijk was dit de enige optie."

Voor spelers uit Noord-Amerika betekende de locatie bovendien een belangrijke verandering. Waar zij normaal gesproken grote bedragen moeten uitgeven om in Europa te kunnen spelen, kwamen de Europese spelers ditmaal juist naar hun continent. "Wij zijn gewend om een fortuin uit te geven om naar Europa te gaan. Dat hoort er voor een Noord-Amerikaanse speler gewoon bij."

Smith vindt daarom dat de WDF de kans moet krijgen om het evenement verder uit te bouwen. "Als dit maar een overeenkomst voor één jaar zou zijn, was het een slechte beslissing geweest. Maar het is een deal voor drie jaar. Het is een marathon, geen sprint."

Voor Smith werd het verblijf in Las Vegas nog mooier doordat hij samen met Keegan Brown succes boekte. De twee hadden eerder bij MODUS gesproken over een samenwerking en wisten vervolgens de Toronto Golden Open te winnen voordat ze naar Las Vegas vertrokken.

Smith is duidelijk enthousiast over zijn Britse teamgenoot. "Keegan is een ontzettend gemakkelijke jongen om mee om te gaan. Hij is sociaal, ligt goed bij iedereen en is gewoon een heel aardige jongen."

Ook individueel liet Smith zich gelden. In het Cricket Singles-toernooi trof hij Matt Edgar, die tot dat moment een sterk toernooi speelde. Smith had echter weinig medelijden met zijn tegenstander. "Ja, ik heb hem helemaal weggespeeld!" lacht de Canadees.

Na het succesvolle verblijf in Las Vegas volgde het CDC-weekend. Smith begon daar met dezelfde ambitie als altijd. Voor 'The Silencer' is deelnemen namelijk nooit het belangrijkste doel. Hij wil winnen. "Als ik aan die evenementen begin, verwacht ik alles te winnen wat ik speel."

Op de eerste dag haalde Smith de halve finales, waarin hij verloor van Adam Sevada. Volgens Smith verkeert Sevada momenteel in een uitstekende vorm. "Hij speelt waarschijnlijk de beste darts van iedereen in Noord-Amerika op dit moment."

Een dag later haalde Smith opnieuw de halve finales. Ditmaal wachtte Brayden Hall, maar tijdens de wedstrijd kreeg de Canadees te maken met een nogal ongebruikelijke tegenstander: de muziek in de zaal. Tijdens zijn partij werd Guns N' Roses' 'Welcome to the Jungle' luid afgespeeld. Volgens Smith was het volume simpelweg te hoog om onder normale omstandigheden te kunnen darten. "Het was onaangenaam hard."

Smith probeerde het probleem meerdere keren aan te kaarten. "Ik heb het één keer gevraagd. Daarna nog een keer. Vervolgens miste ik zeven darts op een dubbel."

Hoewel het probleem de volgende ochtend werd aangepakt, bleef de Canadees tijdens een andere wedstrijd afgeleid door geluiden vanuit het controlecentrum. "Het enige wat ik kon horen was Peter Cetera die aan het praten was."

Smith benadrukt daarbij dat zijn opmerkingen absoluut niet persoonlijk bedoeld zijn richting de organisatie. "Ik ben gek op Peter en de medewerkers van de CDC doen altijd fantastisch werk."

Het probleem zat volgens hem puur in de omstandigheden. "De muziek was veel te hard. In een professionele omgeving is dat niet professioneel. We zijn gewend aan wat achtergrondmuziek, maar niet op deze manier."

Voor Smith gaat het immers om meer dan zomaar een wedstrijdje. Bij CDC-toernooien staan belangrijke rankingpunten en kansen op kwalificatie voor het WK op het spel. "Je speelt voor een plek in 'Ally Pally'. Het kan iemand vijftienduizend pond kosten."

Daarmee wil Smith vooral benadrukken hoe belangrijk het is dat spelers onder optimale omstandigheden kunnen presteren.

Naast zijn eigen carrière houdt Smith zich inmiddels ook nadrukkelijk bezig met de ontwikkeling van darts in Canada. Als kartrekker van ADC Canada helpt hij mee om een structuur op te zetten waarmee spelers zich regionaal kunnen ontwikkelen. "Ik ben de kartrekker van ADC Canada geweest en was verantwoordelijk voor het hierheen halen van die organisatie."

De enorme omvang van Canada maakt dat geen eenvoudige opdracht. Daarom wordt bewust gekozen voor een regionale aanpak. "Alles staat inmiddels klaar en we gaan binnenkort informatie naar buiten brengen."

In plaats van direct één grote nationale competitie op te zetten, worden verschillende regio's ontwikkeld. De Maritieme Provincies Nova Scotia, New Brunswick en Prince Edward Island vormen bijvoorbeeld één van de eerste gebieden. "We delen het op in regio's in plaats van meteen te proberen een nationale structuur neer te zetten."

Ook het zogenaamde Vault-systeem moet een belangrijke rol gaan spelen in de ontwikkeling. "We zijn bezig om het Vault-systeem op te starten en ervoor te zorgen dat spelers weten hoe alles werkt."

Voor Smith draait het uiteindelijk om duurzaamheid. Canada beschikt volgens hem over voldoende talent, maar spelers hebben behoefte aan een duidelijke structuur en voldoende mogelijkheden om zich te ontwikkelen. "We proberen iets neer te zetten dat duurzaam is."

Hoewel Smith nog altijd uiterst competitief is, kiest hij tegenwoordig bewuster welke toernooien hij speelt. De Canadees woont in Saint John, New Brunswick, en ziet de vrijheid om zelf zijn programma te bepalen als een belangrijk voordeel.

Binnenkort keert hij terug naar Engeland voor verschillende demonstratiewedstrijden in Croydon en Bournemouth. Daar staan onder anderen Jonny Clayton, Josh Rock, Gary Anderson, Rob Cross, Steve Beaton en Cristo Reyes op het programma. "Ik ben eind september in Engeland voor een paar demonstratiewedstrijden in Croydon en Bournemouth."

Daarna wacht opnieuw de MODUS Super Series. Toch is een permanent bestaan op de PDC Pro Tour voor Smith niet meer vanzelfsprekend. Voor een Canadese speler zijn de reisafstanden immers aanzienlijk groter dan voor Europese collega's. "Voor mij is het anders omdat ik Canadees ben. Als ik op de PDC Pro Tour zou spelen en er op maandag en dinsdag een evenement is, moet ik zaterdagmorgen al vertrekken."

Ook het gezinsleven speelt een rol. Smith verwijst naar landgenoot Jim Long als voorbeeld van wat een leven op tournee kan betekenen. "Jim Long is daar het bewijs van. Als je een gezin hebt, geef je ontzettend veel op."

Daarom kiest Smith liever voor vrijheid. "Ik ben gelukkig in Canada. Ik vind het fijn dat ik zelf kan kiezen wat ik speel."

Een verhuizing naar het Verenigd Koninkrijk werd in het verleden wel besproken, maar uiteindelijk bleef het gezin in Canada. "Mijn vrouw en ik hebben ooit gesproken over verhuizen naar het Verenigd Koninkrijk. Maar mijn dochter stond toen op het punt om af te studeren en Rachel houdt gewoon te veel van het leven in Canada."

Zijn bijnaam 'The Silencer' kreeg Smith bovendien op een bijzondere manier. Het was Ken MacNeil die de naam bedacht nadat Smith in 2008 na een periode zonder darts terugkeerde naar de Canadian National Championships. Smith maakte zijn comeback meteen bijzonder door de singles-titel te winnen. "Ik was gestopt met spelen en besloot terug te komen voor de Nationals."

McNeill zag hoe Smith zijn tegenstanders één voor één uitschakelde en kwam met een beeldende omschrijving. "Hij zei dat het leek alsof ik mensen vanaf de top van een heuvel aan het uitschakelen was."

De bijnaam 'The Silencer' bleef vervolgens hangen. En anno 2026 is Smith nog altijd actief. Niet alleen als speler, maar ook als iemand die een belangrijke rol wil spelen in de verdere ontwikkeling van het Canadese darts. Zijn prestaties in Las Vegas, zijn kritiek op de omstandigheden tijdens de CDC Tour en zijn werk achter de schermen laten zien dat de Canadees nog lang niet klaar is.

'The Silencer' hoeft misschien niet meer iedere week de wereld rond te vliegen om zijn waarde te bewijzen. Hij kiest tegenwoordig zijn momenten. Maar wanneer hij aan de oche verschijnt, blijft het uitgangspunt onveranderd: Smith komt niet om mee te doen, maar om te winnen.