Analyse: hoop na maanden van twijfel: Dimitri Van den Bergh vindt zichzelf stilaan terug

De situatie rond Dimitri Van den Bergh is al maanden onderwerp van gesprek in de dartswereld. Wat ooit een speler was die moeiteloos meedraaide aan de absolute top, is vandaag verwikkeld in een strijd tegen de klok, de ranking én zichzelf. De tweevoudige majorwinnaar staat op een kantelpunt in zijn carrière, en 2026 dreigt een allesbepalend jaar te worden.

In de wereld van de PDC telt maar één ding: wat je de voorbije twee jaar gepresteerd hebt. Dat systeem werkte lange tijd in het voordeel van Van den Bergh, maar keert zich nu tegen hem. Grote bedragen verdwijnen één voor één van zijn ranking, met als meest opvallende klap het wegvallen van zijn eindzege op de UK Open, goed voor maar liefst 110.000 pond.

Daar blijft het niet bij. Ook sterke prestaties op andere grote toernooien verdwijnen uit zijn totaal: een halve finale op de World Grand Prix, een kwartfinale op de World Matchplay, een derde ronde op het WK, een vloertoernooizege en deelname aan de Grand Slam of Darts. Alles samen goed voor een stevige hap uit zijn ranking.

Het gevolg laat zich raden: voor het eerst sinds 2018 viel Van den Bergh uit de top 32 van de wereld. En erger nog, hij flirt nu zelfs virtueel met de ondergrens van de top 64 – de cruciale lijn voor het behoud van een PDC Tour Card.

Dat die terugval er kwam, is geen toeval. Het jaar 2025 was ronduit teleurstellend. De resultaten bleven uit, zijn niveau zakte zienderogen en het plezier in het spel leek volledig verdwenen. Zelfs een pauze van twee maanden om mentaal te herbronnen bracht niet meteen beterschap.

Op de oche ging het van kwaad naar erger. Zijn gemiddelden kelderden naar niveaus rond de 80 à 85, waar hij in zijn beste jaren vlot richting 100 gooide. Wedstrijden die hij vroeger moeiteloos won, werden nu verloren – soms zelfs met zware cijfers.

Pijnlijk waren onder meer de nederlagen op de Players Championships, waar hij twee keer met 6-0 verloor tegen tegenstanders die zelf geen uitzonderlijk niveau haalden. Het zijn signalen die wijzen op een speler die worstelt met vertrouwen en ritme.

Ook op de European Tour-kwalificaties liep het spaak. Nochtans zijn die toernooien cruciaal door het hogere prijzengeld. Maar in de eerste zeven qualifiers wist Van den Bergh slechts één wedstrijd te winnen. Het gebrek aan podiumkansen versterkte zo de negatieve spiraal.

Steeds meer waarnemers wijzen op het mentale aspect als de sleutel tot zijn problemen. In darts is het verschil tussen winnen en verliezen vaak miniem, en zelfvertrouwen speelt daarin een enorme rol. De druk op Van den Bergh is de afgelopen maanden alleen maar toegenomen. Als voormalig majorwinnaar wordt er veel van hem verwacht, maar tegelijk stapelden de teleurstellingen zich op. Dat zorgt voor een vicieuze cirkel: minder vertrouwen leidt tot slechtere prestaties, en omgekeerd.

Sommigen gaan zelfs zo ver om te stellen dat een tijdelijke stap terug hem zou kunnen helpen. Een periode weg van de Pro Tour zou hem de kans geven om zich mentaal en technisch opnieuw op te bouwen, zonder de constante druk van resultaten.

Toch is er de voorbije weken een voorzichtige kentering zichtbaar. Op de Players Championships wist Van den Bergh eindelijk opnieuw wedstrijden te winnen – en hoe. In zijn eerste partij knokte hij zich terug van een 0-4 en 1-5 achterstand naar een 6-5 overwinning. Zulke comebacks waren lange tijd afwezig in zijn spel, maar tonen dat zijn mentale weerbaarheid terugkeert.

Ook in de daaropvolgende ronde liet hij veerkracht zien. Tegen een sterke tegenstander kwam hij op voorsprong, gaf die nog uit handen, maar trok uiteindelijk toch aan het langste eind. Het zijn kleine signalen, maar in deze fase van zijn carrière bijzonder belangrijk.

Zelfs in een verloren wedstrijd toonde hij karakter door een grote achterstand bijna om te buigen. Het zijn net dat soort prestaties die aangeven dat de basis opnieuw gelegd wordt.

Misschien nog belangrijker dan de resultaten, is het feit dat Van den Bergh opnieuw plezier lijkt te vinden in het spel. Wie zijn wedstrijden volgt, ziet een speler die losser gooit en minder geforceerd oogt. Dat is essentieel. In darts komt topprestatie zelden voort uit spanning of krampachtigheid. De beste spelers combineren focus met ontspanning, en net dat evenwicht leek hij lange tijd kwijt.

Zijn eigen woorden na afloop van een recente speeldag spreken boekdelen: hij voelt dat de trainingen hun vruchten beginnen afwerpen en benadrukt dat hij nog een lange weg te gaan heeft. Die combinatie van realisme en voorzichtig optimisme is veelzeggend.

Ondanks die positieve signalen blijft de situatie precair. In de zogenaamde 'Tour Card Race' staat Van den Bergh momenteel buiten de top 64. Dat betekent dat hij op dit moment zijn PDC Tour Card zou verliezen. Het verschil met de veilige zone is bovendien klein, maar net daarom zo gevaarlijk. Elke gemiste kans telt, elk vroegtijdig verlies kan het verschil maken op het einde van het seizoen.

De focus zal de komende maanden dan ook moeten liggen op de Pro Tour-toernooien en de kwalificaties voor de European Tour. Daar ligt de snelste weg naar prijzengeld en dus naar een betere ranking. Kwalificatie voor grote televisietoernooien lijkt voorlopig buiten bereik, maar dat hoeft geen ramp te zijn. Als hij op de vloer opnieuw consistent presteert, kan hij zich stap voor stap terugwerken.

De komende periode wordt bepalend. Als Van den Bergh erin slaagt om zijn huidige lijn door te trekken en zijn niveau structureel op te krikken, is een terugkeer naar de top 64 absoluut haalbaar. Maar als de prestaties opnieuw wegzakken, dreigt een scenario waarin hij zijn PDC Tour Card verliest – met alle gevolgen van dien.

Eén ding is duidelijk: het talent is niet verdwenen. De vraag is of hij het opnieuw kan aanboren op het moment dat het er echt toe doet. Na maanden van twijfel en teleurstelling is er opnieuw een sprankeltje hoop. De negatieve spiraal lijkt doorbroken, het vertrouwen groeit en de resultaten volgen langzaam.

Toch is voorzichtigheid geboden. In darts kan het snel gaan – in beide richtingen. Eén goede week maakt nog geen comeback, maar het kan wel het begin zijn van iets nieuws. Voor Dimitri Van den Bergh is de opdracht duidelijk: blijven bouwen, blijven geloven en vooral blijven genieten van het spel. Alleen zo kan hij zijn carrière opnieuw richting geven.

De komende maanden zullen uitwijzen of deze heropleving het begin is van een echte revival, of slechts een korte opstoot in een moeilijk seizoen.