"De grootste comeback die darts ooit heeft gezien" - Dartslegende verdween van de radar en werd zeven jaar later opnieuw wereldkampioen

Paul Nicholson heeft de tweede wereldtitel van Jocky Wilson bestempeld als de grootste comeback uit de geschiedenis van het darts. De Schotse publiekslieveling kroonde zich in 1982 voor het eerst tot wereldkampioen, verdween vervolgens jarenlang uit de absolute top, maar keerde in 1989 op sensationele wijze terug op de troon.

Wilson groeide in de jaren tachtig uit tot een van de meest herkenbare figuren binnen de dartssport. In 1982 veroverde hij zijn eerste wereldtitel door John Lowe in de finale met 5-3 te verslaan. De Schot werd een cultheld en genoot ook buiten de dartswereld grote bekendheid.

"Toen hij in 1982 wereldkampioen werd, was Jocky een cultheld", vertelt Nicholson bij Sporting Life. "Zijn foto was op beroemde wijze te zien geweest bij Top of the Pops tijdens een optreden van Dexys Midnight Runners, mensen kenden hem van Bullseye en hij was echt een beroemdheid."

Toch betekende het winnen van de wereldtitel destijds allerminst dat een darter financieel binnen was. "We moeten niet vergeten dat wereldkampioen zijn in die tijd niet automatisch betekende dat er limousines en eersteklas reizen voor je klaarstonden", vervolgt Nicholson. "Die jongens konden nog altijd moeite hebben om hun brood te verdienen. Ze gingen van plek naar plek en van demonstratietoernooi naar demonstratietoernooi. Die levensstijl eiste zijn tol."

In de jaren na zijn eerste wereldtitel raakte Wilson steeds verder uit beeld. Tegen het einde van het decennium leek zijn periode aan de absolute top zelfs definitief voorbij.

"In 1987 versloeg John Lowe Eric Bristow voor de wereldtitel en bij Jocky was de vraag bijna: waar is hij?", aldus Nicholson. "Hij was in de anonimiteit verdwenen. Mensen wisten eigenlijk niet meer wat hij aan het doen was. Je had gemakkelijk kunnen denken dat hij zo'n eenmalige wereldkampioen zou worden over wie we jaren later zouden zeggen: 'Wat is er eigenlijk met hem gebeurd?'"

Twee jaar later volgde echter een onverwachte wederopstanding. Wilson verscheen in 1989 weer op het WK en schopte het tot de finale, waarin hij tegenover vijfvoudig wereldkampioen Eric Bristow kwam te staan.

"Toen verscheen hij in 1989 ineens weer op Lakeside", zegt Nicholson. "Uit de anonimiteit, frisser ogend en in dat beroemde witte shirt. Daarom denk ik dat we het verhaal van die finale soms een beetje verkeerd vertellen."

Die eindstrijd staat vooral bekend om de enorme inhaalrace van Bristow. Wilson nam een riante voorsprong, waarna zijn Engelse tegenstander zich volledig terugvocht in de wedstrijd. Uiteindelijk was het echter Wilson die het hoofd koel hield en opnieuw wereldkampioen werd.

"Iedereen herinnert zich dat Eric Bristow terugkwam van 5-0 achter en Jocky tot het uiterste dwong, voordat Jocky uiteindelijk de beslissende set won", zegt Nicholson. "Dat is natuurlijk een ongelooflijke comeback binnen die wedstrijd. Maar wat daardoor verloren gaat – en ik wil niet dat mensen dit vergeten – is dat het winnen van de titel door Jocky de grootste comeback van allemaal was."

Wilson kende buiten het dartbord de nodige problemen. Hij worstelde jarenlang met alcohol en kampte met gezondheidsproblemen. Bovendien stond de Schot bekend als iemand die zich geregeld volledig kon terugtrekken.

"Hij was jarenlang weg geweest van de absolute top", vervolgt Nicholson. "Hij had het moeilijk. We weten dat hij problemen had met alcohol en we weten dat hij erg teruggetrokken kon zijn. Maar wanneer hij uit zijn schulp kroop, zorgde hij voor momenten waar sommige mensen alleen maar van kunnen dromen."

Een van die momenten kwam toen Wilson dubbel 10 raakte om zich voor de tweede keer tot wereldkampioen te kronen. Nicholson raadt iedere dartsliefhebber aan om de beelden nog eens terug te kijken.

"Ga het nog eens bekijken. Het camerawerk van de BBC is geniaal. Vlak voordat Jocky de dart gooit, wordt er een klein beetje op hem ingezoomd. Dat maakt het hele moment nog indrukwekkender."

Voor Nicholson behoort de eindstrijd van 1989 dan ook tot de absolute klassiekers uit de dartsgeschiedenis. "Die finale uit 1989 is een van de belangrijkste dartwedstrijden aller tijden en niemand krijgt mij op andere gedachten."

"Soms zijn we zo bezig met alles wat er in het PDC-tijdperk is gebeurd, dat we vergeten hoeveel aanzien darts vóór de splitsing al had. Miljoenen en miljoenen mensen keken naar die wedstrijd. Voor mij was het vergelijkbaar met Dennis Taylor die Steve Davis versloeg in de WK-finale snooker van 1985. Zo belangrijk was het."

Volgens Nicholson wordt er daardoor te veel aandacht besteed aan de comeback van Bristow binnen de finale, terwijl de wederopstanding van Wilson over een periode van zeven jaar een veel groter verhaal was. "De comeback van Jocky is het verhaal", stelt 'The Asset'. "Niet het vermogen van Bristow om vanuit een 5-0 achterstand terug te komen en er nog een spannende finale van te maken."

"Het ging erom dat Jocky in 1982 wereldkampioen werd en zeven jaar later terugkwam om het opnieuw te doen. Het moderne darts laat eigenlijk alleen maar beter zien hoe moeilijk zoiets is."

Nicholson wijst daarbij naar Gary Anderson en Michael van Gerwen. Anderson pakte in 2016 zijn tweede opeenvolgende wereldtitel, maar wacht sindsdien op nummer drie. "Als je Gary Anderson die avond had verteld: 'Dit is je laatste', dan had hij je waarschijnlijk aangekeken en gezegd: 'Je maakt een grapje, toch?'"

Anderson bereikte daarna nog verschillende keren de laatste fase van het WK. "Hij stond in die ongelooflijke finale van 2017 en opnieuw in de finale van 2021. In 2026 kwam hij weer dicht in de buurt. Maar er is nog altijd geen enkele garantie dat hij ooit nog wereldkampioen wordt."

Hetzelfde geldt volgens Nicholson voor Van Gerwen. De Nederlander veroverde zijn derde en voorlopig laatste wereldtitel in 2019. "Michael van Gerwens laatste wereldtitel dateert van 2019. Ook hij heeft daarna nog WK-finales bereikt, maar het is hem niet gelukt om die trofee opnieuw in handen te krijgen."

"Dat is precies het punt. Als je praat over de periode tussen twee wereldtitels, wordt de kans op nóg een titel steeds kleiner naarmate die periode langer duurt."

Juist daarom vindt Nicholson dat de prestatie van Wilson niet simpelweg als diens tweede wereldtitel moet worden gezien. De omstandigheden en de zeven jaar tussen zijn twee mondiale triomfen geven die titel volgens de voormalig prof extra betekenis.

"Zeven jaar is enorm. Daarom mag wat Jocky deed nooit worden teruggebracht tot simpelweg 'nog een wereldtitel'. Hij verdween uit de absolute top van de sport, mensen vroegen zich af wat er met hem was gebeurd en zeven jaar nadat hij voor het eerst wereldkampioen was geworden, kwam hij terug en deed hij het opnieuw. Voor mij is dat de grootste comeback die darts ooit heeft gezien."

Er is volgens Nicholson slechts één scenario waarin Wilson mogelijk zijn status zou verliezen. Daarvoor moet Anderson nog een derde wereldtitel aan zijn palmares toevoegen. "Tenzij Gary Anderson er op de een of andere manier in slaagt om meer dan tien jaar na zijn laatste wereldtitel opnieuw wereldkampioen te worden, blijft Jocky voor mij de maatstaf."