DISCUSSIE | Players Championship 11 & 12 - Mogen historische Beau Greaves en 'man in vorm' Wessel Nijman denken aan major-succes na titel in Milton Keynes?

De jongste Players Championship-dubbel in Milton Keynes leverde twee grote verhalen op. Enerzijds was er opnieuw Wessel Nijman, die zijn vierde vloertitel van het seizoen veroverde en zijn status als dé man van de ProTour verder verstevigde. Anderzijds was er een historisch moment dankzij Beau Greaves, die als eerste vrouw ooit een PDC-rankingtitel wist te winnen.

De prestaties van beide spelers zorgden voor veel discussie binnen de dartswereld. Wat betekent deze titel voor Greaves? Hoe ver kan Nijman dit seizoen nog reiken? En welke andere namen vielen op in Milton Keynes? Verschillende redacteuren blikken uitgebreid terug op een week waarin records sneuvelden, Nederlanders indruk maakten en meerdere spelers zich weer in beeld speelden.

De recente Players Championship-dubbel voelde op meerdere manieren vertrouwd. Wessel Nijman pakte opnieuw een titel en bevestigde daarmee wat al maanden zichtbaar is: hij behoort momenteel tot de beste spelers op de vloer. Maar er was ook een volledig nieuw verhaal, en dat kwam op naam van Beau Greaves.

Dat Greaves een keer diep in een ProTour-toernooi zou komen, werd al langer verwacht. Dat zij nu al een titel zou pakken, kwam voor velen sneller dan gedacht. Zeker omdat ze zich in haar debuutjaar nog niet wist te plaatsen voor een Euro Tour-toernooi. Juist daarom maakt deze prestatie zoveel indruk.

Greaves heeft zichzelf met deze titel direct op de kaart gezet als serieuze kracht binnen het volledige PDC-circuit. Niet alleen op de Women’s Series, waar zij al langer domineert, maar ook tussen de gevestigde namen op de ProTour.

Zij sprak eerder nog twijfels uit over de vraag of vrouwen structureel konden concurreren met spelers als Luke Littler, Michael van Gerwen en Luke Humphries. Na deze week zal haar zelfbeeld ongetwijfeld veranderd zijn. Wie drie oud-wereldkampioenen verslaat en een rankingtitel wint, weet dat ze mee kan.

Toch is enige nuance op zijn plaats. Een majortitel nu al naar voren schuiven, is misschien te vroeg. Greaves heeft nog geen ervaring op Euro Tour-podia en moet zich ook op televisie nog bewijzen. Maar dromen mag zeker.

Voor Wessel Nijman geldt iets soortgelijks. Hij dreigt in alle aandacht rond Greaves bijna vergeten te worden, terwijl hij opnieuw een titel pakte en nu al op vier Players Championship-zeges staat dit seizoen.

Hij domineert de rankings en zet zichzelf in een positie waarin hij bij steeds meer toernooien hoog geplaatst zal zijn. Dat maakt zijn route op papier gunstiger en vergroot de kans op nog meer titels.

Natuurlijk moet Nijman het nog op televisie laten zien. Maar op basis van zijn huidige vorm lijkt het vooral een kwestie van tijd voordat hij ook daar doorbreekt.

Twee nieuwe Players Championship-toernooien leverden opnieuw veel stof tot nadenken op. Het gespreksonderwerp van de week was vanzelfsprekend Beau Greaves. Niet alleen dát zij won, maar vooral hóé zij won, maakt haar titel zo bijzonder.

Ze versloeg Rob Cross, daarna Gary Anderson, die eerder op de dag een negendarter gooide en averages van 110 en 108 noteerde, en vervolgens Michael Smith in de finale. Dat is geen eenvoudige route, dat is een route van kampioensniveau.

Vooral de finale maakte indruk. Smith vocht zich terug in de wedstrijd, zette druk op de beslissende fase, maar Greaves bleef koel. De manier waarop zij 142 uitgooide voor de titel was uitzonderlijk. Geen spoor van zenuwen, geen angst voor het moment.

Dat deed denken aan de onbevangenheid waarmee Luke Littler doorbrak. Niet qua speelstijl, maar qua uitstraling op cruciale momenten. Greaves zal uiteraard haar eigen pad bewandelen, maar dit voelde als een speler die klaar is voor grotere podia.

Er is een reële kans dat dit niet het laatste record is dat zij breekt. Een Euro Tour-titel? Waarom niet. Een major? Misschien sneller dan velen denken.

Michael Smith verdient ook een vermelding. Hij haalde de finale zonder op zijn absolute topniveau te spelen, maar vond opnieuw manieren om wedstrijden te winnen. Dat is juist een positief signaal.

Hij staat nog altijd op achterstand richting World Matchplay-kwalificatie, maar heeft zichzelf weer een kans gegeven. Dat alleen al betekent vooruitgang.

Op dinsdag wil ik de aandacht bewust even verleggen van Nijman, die al volop lof krijgt, naar Jermaine Wattimena.

Zijn seizoen is wisselvallig geweest, maar er blijven signalen dat hij een speler is die op elk moment een run kan maken. Zijn scorend vermogen blijft gevaarlijk en op de vloer is hij altijd een naam waar rekening mee moet worden gehouden.

Gary Anderson vertrok dan weer zonder titel, maar met prestaties die niet genegeerd mogen worden. Vier gemiddeldes boven de 105 in twee dagen zeggen genoeg. Op zijn dag blijft hij simpelweg elite.

Van de 34 Players Championship-toernooien op de kalender werden er deze week twee afgewerkt. Normaal verdwijnen zulke evenementen vaak snel uit beeld, maar dat was nu absoluut niet het geval.

Op maandag werd geschiedenis geschreven door Beau Greaves. De 22-jarige Engelse, die pas sinds dit seizoen voltijds actief is op de ProTour, werd de eerste vrouw ooit die een Players Championship won.

Wie vijf of tien jaar geleden had voorspeld dat een vrouw een rankingtitel zou pakken in een deelnemersveld vol professionele mannen, was waarschijnlijk weggehoond. Inmiddels is het realiteit.

Greaves bewijst al langer dat zij uitzonderlijk talent bezit, maar deze week bevestigde zij dat op het hoogste niveau buiten het vrouwencircuit. De grote vraag is nu: waar ligt de grens voor Beau ‘n Arrow’?

Wie durft nog te zeggen dat zij geen major kan winnen? Eén ding is zeker: waar spelers vroeger misschien hoopten haar te loten, zal dat sentiment nu volledig veranderd zijn.

Een andere uitblinker was Wessel Nijman. De 25-jarige Nederlander is dé man van het vroege seizoen. Vier Players Championship-titels en daarnaast een Euro Tour-zege maken duidelijk dat zijn opmars niet meer te stoppen lijkt.

De aandacht verschuift nu automatisch naar de World Matchplay. Daar krijgt Nijman de kans om zich ook op het grote televisiepodium definitief tussen de topnamen te plaatsen.

Als hij daar zijn vloervorm meeneemt, kan hij in korte tijd enorme stappen zetten op de wereldranglijst.

Voor mij vond hét bepalende moment van 2026 deze week al plaats in Milton Keynes. Beau Greaves werd de eerste vrouw ooit die een PDC-rankingtitel won. Alleen een Euro Tour-zege of een major later dit jaar zou dat nog kunnen overtreffen. En waarom zou dat niet mogelijk zijn?

Ze versloeg drie voormalige wereldkampioenen: Gary Anderson, Rob Cross en Michael Smith. Vooral tegen Anderson maakte ze indruk met een gemiddelde boven de 105. Nu zij heeft aangetoond dat ze dit soort toernooien kan winnen, lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat ze nog een stap verder gaat.

De andere man van de week was zonder twijfel Wessel Nijman. De Nederlander verkeert in sensationele vorm en pakte dinsdag zijn vierde vloertitel van het jaar. Dat betekent dat hij een derde van alle gespeelde Players Championship-toernooien heeft gewonnen.

Dat zijn uitzonderlijke cijfers. Als hij dit niveau ook op majors haalt, kan hij tegen het einde van het seizoen zomaar in de top-10 van de wereld staan.

Nog een Nederlander die zich nadrukkelijk laat zien, is Kevin Doets. Hij haalde deze week twee dagen op rij de halve finales en staat daardoor hoog op de Players Championship Order of Merit. Hij bevindt zich momenteel net buiten de top-32 van de wereld, maar als hij dit niveau vasthoudt, lijkt die grens slechts een kwestie van tijd.

Voor mij vond hét bepalende moment van 2026 al plaats tijdens de Players Championship-dubbel van deze week. Beau Greaves schreef geschiedenis door als eerste vrouw ooit een PDC-titel te winnen. De enige manier waarop dat dit jaar nog overtroffen kan worden, is als ze ook nog een Euro Tour-toernooi of zelfs een major weet te winnen. En waarom zou dat niet kunnen?

Ze versloeg maar liefst drie voormalige wereldkampioenen, Gary Anderson, Rob Cross en Michael Smith. Vooral tegen Anderson maakte ze indruk met een gemiddelde van boven de 105. Nu ze heeft laten zien dat ze toernooien van dit niveau kan winnen, lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat ze nóg een stap zet en ook een televisietoernooi aan haar erelijst toevoegt.

De andere man van de week is zonder twijfel Wessel Nijman. De Nederlander verkeert in sensationele vorm en veroverde dinsdag zijn vierde vloertitel van het jaar, goed voor een derde van alle gespeelde toernooien. Dat zijn ongekende cijfers. Als hij dit niveau weet vast te houden op de majors, zou hij tegen het einde van het jaar zomaar in de top 10 van de wereld kunnen staan.

Nog een Nederlander die nadrukkelijk van zich laat horen, is Kevin Doets. Hij haalde deze week opnieuw op twee opeenvolgende dagen de halve finales, waardoor hij knap derde staat op de Players Championship Order of Merit. Momenteel staat hij net buiten de top 32 van de wereld, maar als hij dit niveau weet vast te houden, zal hij daar dit jaar nog binnenkomen.

Door diverse dartsvolgers werd Beau Greaves al getipt om dit jaar een vloertoernooi te winnen. Eerlijk gezegd had ik daar mijn vraagtekens bij, omdat de druk op de Pro Tour aanzienlijk hoger ligt dan op de Women's Series, waar Greaves door het gebrek aan constante toptegenstand vaak redelijk vrijuit kan gooien. Ze bewees maandag echter overtuigend het tegendeel door Players Championship 11 te winnen, met daarbij een indrukwekkend toernooigemiddelde van 98,13.

Als eerste vrouw ooit wist ze een PDC-rankingtitel te veroveren, waarmee de 22-jarige Engelse voor een historisch moment in de dartsgeschiedenis zorgde. Bovendien versloeg ze onderweg naar de titel drie voormalige wereldkampioenen: Rob Cross, Gary Anderson en Michael Smith. Haar route naar de eindzege was dus allesbehalve eenvoudig.

Met deze titel heeft Greaves zich in ieder geval verzekerd van deelname aan de Players Championship Finals en het WK darts. Vermoedelijk plaatst ze zich via diezelfde route ook voor de Grand Slam of Darts. Op de tv-podia krijgt ze nu de kans om te laten zien hoeveel stappen ze heeft gezet. Tussendoor zal het ongetwijfeld een belangrijk doel zijn om zich voor een Euro Tour-toernooi te plaatsen, want voor de eerste acht van de vijftien Euro Tours van dit seizoen slaagde Greaves daar nog niet in.

Verder waren er ook positieve signalen van Michael Smith, het voormalige wonderkind en de wereldkampioen van 2023. De Engelsman kampt al enkele jaren met blessures en balanceert momenteel rond de top 32 van de wereldranglijst, wat eigenlijk veel te laag is voor een speler van zijn statuur. Met zijn finaleplaats op Players Championship 11 heeft ‘Bully Boy’ zich stevig in de race gemengd voor kwalificatie voor de World Grand Prix. Bovendien mag Smith nog altijd een kleine hoop koesteren op deelname aan de World Matchplay.

Het toernooi van dinsdag werd gewonnen door Wessel Nijman, die dit jaar zomaar de dubbele cijfers kan halen wat betreft Pro Tour-titels. De teller staat inmiddels op vier Players Championship-zeges en één Euro Tour-triomf, na 17 van de 49 Pro Tour-toernooien. Nijman voert inmiddels overtuigend zowel de Pro Tour-ranking als de Players Championship Order of Merit aan. Als Nijman het niveau dat hij op de vloer laat zien dit jaar ook op het tv-podium weet te brengen, dan heeft Nederland er opnieuw een echte wereldtopper bij.