Fluitincidenten blijven darts achtervolgen: debat over Duitse evenementen laait opnieuw op na rumoerige Euro Tour

De discussie over fluitende supporters binnen het darts is opnieuw opgelaaid na de recente gebeurtenissen tijdens de European Darts Grand Prix in Sindelfingen. Tijdens het toernooi moest scheidsrechter Huw Ware ingrijpen nadat spelers opnieuw werden gehinderd door fluitconcerten vanuit de zaal. Het incident zorgde voor nieuwe kritiek op het publiek in Duitsland, maar volgens analisten is het veel te kort door de bocht om daar alleen naar te wijzen.

In de nieuwste aflevering van de DartsNews Podcast gingen presentatoren Kieran Wood en Nicolas Gayer uitgebreid in op de kwestie. Vooral Gayer, die het hele weekend aanwezig was in Sindelfingen, gaf daarbij een interessant inkijkje in wat er daadwerkelijk gebeurde in de zaal.

De nieuwste controverse ontstond tijdens de openingswedstrijd van Gerwyn Price. Terwijl de voormalig wereldkampioen aan de oche stond, klonken opnieuw fluittonen uit het publiek. Voor Ware was de maat vol en hij besloot direct in te grijpen.

Gayer zag het allemaal van dichtbij vanuit de persruimte. “De persruimte was niet groot, maar uitstekend ingericht. We zaten achterin de zaal, vrijwel onder het dak op het balkon. Van daaruit kon je alles perfect volgen.”

Vanaf die positie zag hij hoe de referee kordaat optrad. “Ik heb live gezien hoe Huw Ware opnieuw ingreep. Het enige wat ik kan zeggen is: petje af voor hem. Hij doet sowieso fantastisch werk als scheidsrechter en als een van de gezichten van de PDC, maar ook in dit soort situaties.”

Volgens Gayer is het jammer dat een official zich überhaupt met dit soort zaken moet bezighouden, maar was het optreden volledig terecht. “Het is natuurlijk vervelend dat hij dit moet doen, maar opnieuw uitstekend gehandeld.”

Binnen de dartswereld lopen de meningen uiteen over hoe officials met fluiters moeten omgaan. Sommige scheidsrechters menen dat aandacht geven aan de veroorzakers het probleem juist groter maakt. Anderen kiezen juist voor directe confrontatie.

Wood legde die vraag voor aan Gayer: werkt een harde aanpak beter? Volgens de Duitse journalist liet Sindelfingen zien van wel. “Als je kijkt naar de momenten waarop Huw Ware actief en stevig optrad, dan gaf de ontwikkeling hem gelijk. Daarna hadden we veel minder gefluit in Sindelfingen.”

Volgens hem was het effect duidelijk merkbaar in de zaal. Een proactieve houding van officials lijkt volgens Gayer dus effectiever dan negeren.

De gebeurtenissen in Sindelfingen zorgden opnieuw voor kritiek op het Duitse publiek. Voormalig wereldkampioen Keith Deller stelde zelfs dat de PDC zou moeten nadenken over minder toernooien in Duitsland.

Gayer begrijpt de kritiek, maar vindt dat de discussie te eenzijdig wordt gevoerd. “We kunnen niet tevreden zijn dat dit nog steeds vaak gebeurt bij Duitse crowds,” erkende hij.

Toch wees hij direct op andere voorbeelden. “Je hoeft alleen maar naar de afgelopen weken te kijken. Brighton, Rotterdam, wat er gebeurde in Ally Pally.”

Daarmee doelt hij op meerdere avonden waarop spelers eveneens te maken kregen met fluitconcerten, vijandige sfeer of storend gedrag. “Dus ik denk niet dat het eerlijk is om dit alleen een Duits probleem te noemen. We hebben dit probleem tegenwoordig in veel zalen.”

Wood ondersteunde dat standpunt en wees op de behandeling van Luke Littler in Rotterdam. “Ik denk dat niemand slechter behandeld is dan Luke Littler in Rotterdam.”

Ook het WK Darts in Alexandra Palace kwam ter sprake. Daar kregen Schotse spelers, en met name Alan Soutar, geregeld een vijandige ontvangst. “Dan is het publiek niet vóór zijn tegenstander, maar tégen hem. Dat is een verschil.” Volgens de podcastmakers laat dat zien dat het probleem zich niet beperkt tot één land of één locatie.

Beide analisten maakten wel duidelijk dat sfeer en steun niet hetzelfde zijn als hinderen. Juichen voor een thuisfavoriet hoort erbij, fluiten tijdens een worp niet. “In Duitsland gaat het vaak meer om steun voor de Duitse speler,” aldus Gayer.

Daarmee bedoelt hij dat het publiek doorgaans achter eigen spelers staat, maar dat dat soms doorslaat. “Zingen en scanderen is prima. Niemand heeft daar moeite mee. Maar fluiten, daar wordt de grens overschreden.”

Volgens hem moet darts terug naar de cultuur waar het jarenlang om bekend stond: fanatiek, luidruchtig, maar respectvol. “Darts was altijd een vriendelijke publieksport. Dat niveau moeten we terugvinden.”

Opvallend genoeg had het incident uiteindelijk geen invloed op de winnaar van het toernooi. Price, gewend aan vijandige omgevingen, bleef stoïcijns en pakte later zelfs de titel in Sindelfingen.

Dat onderstreept volgens de analisten ook hoe topspelers met zulke omstandigheden omgaan. Toch mag dat volgens hen geen excuus zijn om storend gedrag te accepteren.

Aan het einde van de discussie kwam het gesprek terug op een eenvoudige conclusie. “Als je naar darts gaat, fluit dan niet,” zei Wood. Gayer sloot zich daar direct bij aan. “Zo simpel is het.”