Heerschappij Luke Littler op Grand Slam onder druk: nieuw format zorgt voor ongekende uitdaging

De Grand Slam of Darts begint zaterdag. Luke Littler wil de eerste speler sinds Michael van Gerwen worden die drie titels op rij wint. In 2024 en 2025 won hij het toernooi zonder ook maar één groepswedstrijd te verliezen. De nummer één van de wereld heeft het evenement naar zijn hand gezet, maar de nieuwe opzet legt de favorieten dit jaar extra druk op. Alleen de groepswinnaar gaat door uit een groep van drie. Eén slechte avond kan een geplaatste speler dus naar huis sturen met £12.500. De veilige tweede plaats waarop zoveel oud-kampioenen konden rekenen, bestaat niet meer.

Met 23 Engelse spelers in het deelnemersveld zijn er tien echte kanshebbers, onder wie negen geplaatste spelers. Elk van hen heeft een eigen verhaal. World Grand Prix-kampioen Luke Humphries, Europees kampioen Ross Smith en zesvoudig groepswinnaar James Wade beschikken over de vorm of ervaring om ver te komen. Toch hebben enkele van de grootste namen nog nooit een Grand Slam-groep gewonnen. Welke Engelse favoriet kan Littler het best afstoppen? De statistieken zijn gebaseerd op PDC-toernooiresultaten en prestaties in het seizoen 2026. De historische Grand Slam-cijfers beslaan de edities van 2016 tot en met 2025.

Kampioen in 2024 en 2025: Luke Littler kan in Wolverhampton voor het derde jaar op rij ongeslagen blijven. Toch ziet de situatie er dit keer anders uit. Na zijn titels op het WK, de UK Open, de Premier League en de World Matchplay ging het vijf maanden geleden vooral over de vraag of Littler in 2026 alle grote toernooien kon winnen. Sinds de Matchplay is die discussie verstomd.

Littler heeft sinds de Matchplay geen televisietitel meer gewonnen en zijn vorm is wat teruggevallen. Na zijn vrijwillige afmelding voor de Players Championship Finals staat hij nu al vier maanden zonder grote titel. Alleen de Grand Slam en het WK blijven nog over. Zijn 6-5-nederlaag tegen Cam Crabtree op het WK voor jeugdspelers was opnieuw een tegenvaller, maar statistisch gezien is hij nog altijd de beste speler ter wereld. Met een gemiddelde van 101,50 en een verbluffend gemiddelde van 112,00 na negen darts lijkt zijn groep met Beau Greaves en Niels Zonneveld op papier haalbaar. Zijn gemiddelde ligt ruim boven dat van zijn tegenstanders.

Sinds de Matchplay is The Nuke niet meer zichzelf. Toch kwam die inzinking pas na een van de beste weken uit de geschiedenis van de World Matchplay. In de finale tegen Gerwyn Price noteerde hij een gemiddelde van 111,53 en bekroonde hij een weekend van constant hoog niveau.

Sindsdien speelde Littler bij vlagen briljant, maar ontbrak het aan constante prestaties. Zo gooide hij tegen Aspinall op het EK een gemiddelde van 114,47, om vervolgens met 10-6 onderuit te gaan tegen Krzysztof Ratajski. De Grand Slam is echter anders: wedstrijden over maximaal negen legs zijn kort en intensief. Dat past bij Littlers scorend vermogen en koelbloedige afwerking. Met zijn staat van dienst op dit toernooi en zijn vele 180-scores is het moeilijk voor te stellen dat Zonneveld en Greaves hem zelfs op een mindere dag kunnen uitschakelen.

De constante Stephen Bunting heeft in 2026 geen potten gebroken, maar ook weinig fouten gemaakt. Hij won dit jaar nog geen titel, maar de Grand Slam of Darts biedt hem een uitgelezen kans om zijn eerste grote titel in twee jaar te pakken. Het grootste punt van zorg is het verschil tussen zijn prestaties op de vloer en op het podium. Bunting won 71% van zijn wedstrijden op de vloer en kwam tot een gemiddelde van 95,84. Hij haalde de finale van Players Championship 3 en bereikte daarnaast meerdere kwartfinales.

Op het grote podium heeft hij die constante vorm nog niet gevonden. Hij won 43% van zijn wedstrijden op de European Tour en haalde op televisie alleen op het EK de kwartfinale. The Bullet heeft dus iets te bewijzen. Vooral de ruime nederlagen zijn zorgwekkend. Tot dusver verloor hij op elk groot toernooi, waaronder met 10-3 van Price op het EK, met 4-0 van Noppert op de Masters en met 11-6 van Rock op de Matchplay. Met een gemiddelde van 94,98 dit jaar zal Bunting in Wolverhampton een stap moeten zetten. Elke prijs die hij nu pakt, verzacht de onvermijdelijke daling van £100.000 op de wereldranglijst na het WK.

De terugval op de ranglijst is niet het gevolg van slechte vorm. Bunting haalt alleen niet meer het niveau van de recente jaren, toen hij in 2014 wereldkampioen bij de BDO werd. Hij staat nu negende in een dicht bezette top zestien.

Groep D is op papier een gunstige loting, maar er liggen ook gevaren op de loer. ANZ Premier League-winnaar Raymond Smith en de herboren Cameron Menzies zijn allebei sterke spelers. Beiden noteerden dit seizoen een gemiddelde boven de 89 en kunnen nog een hoger niveau halen. Bunting mag dus niets als vanzelfsprekend beschouwen. Hij verloor in 2026 van allebei en de negende geplaatste speler hoopt dat niet opnieuw te doen.

Halvefinalist op het WK 2026 Ryan Searle heeft dit jaar te veel geleund op dat resultaat. In elf maanden zakte hij van de achtste naar de vijftiende plaats op de wereldranglijst. Begin dit jaar werd hij genoemd als kandidaat voor de Premier League, maar nu verkeert hij in een vergelijkbare positie als Bunting. Hij heeft prijzengeld nodig om zijn plaats in de top zestien de komende tijd te behouden. Sinds die halve finale presteert Searle ongeveer op zijn gebruikelijke niveau. Hij won Players Championship 7 en pakte daarmee voor het zevende jaar op rij een Players Championship-titel. Ook haalde hij zijn tweede Europese Tour-finale, waarin hij verloor van Ross Smith.

Searle klopt al jaren op de deur van de elite, maar lijkt er nog niet helemaal bij te horen. Zijn gemiddelde verklaart waarom. Met 94,54 heeft hij het 24e beste gemiddelde ter wereld en vormt hij niet dezelfde topdreiging als Smith, Price of Littler. Ook zijn checkoutpercentage van 40,19% compenseert dat niet, zoals bij Wade of Van Veen wel het geval is. Zijn halve finale leek het moment waarop Searle zijn plek aan de top opeiste, maar dat vervolg bleef uit. Nu treft hij Gilding en Manby als favoriet, al is dat geen uitgesproken rol.

Debutant Charlie Manby heeft zich in 2026 goed aangepast aan het leven op de tour. Zijn kwalificatie bekroont een sterk eerste jaar als prof. Na wat experimenteren met zijn worp in de eerste maanden won hij in oktober Players Championship 31. Champagne Manby zal als debutant vol honger aan de oche verschijnen. De ervaren Gilding is eveneens in vorm. Hij won Players Championship 16 en noteerde een gemiddelde van 92,66, waarmee hij Searle kan bedreigen.

Het probleem voor Searle is niet dat zijn groep uitzonderlijk sterk is. Het is dat elke speler denkt een goede kans te maken om de groep te winnen. Omdat Searle weinig goede herinneringen aan dit toernooi heeft, zou een vroege uitschakeling op woensdag niet verbazen.

De terugkeer van voormalig finalist Cross in 2026 is indrukwekkend. De manier waarop hij zich heeft herpakt, getuigt van zijn klasse. Voltage is op zoek naar een goed resultaat en de Grand Slam kan hem eindelijk de beloning geven die hij verdient. Cross werd nooit in de groepsfase uitgeschakeld en is ondanks zijn ongeplaatste status een lastige tegenstander. Hij plaatste zich door Players Championship 22 te winnen, waarmee hij een titeldroogte van zestien maanden doorbrak. Vorig jaar wist hij zich niet te kwalificeren, maar nu keert hij in veel betere vorm terug. Hij noteert een gemiddelde van 95,86 en zet 41,68% van zijn checkouts om. Cross is weer de complete speler die hij sinds zijn uitschakeling in de Premier League van 2025 niet meer was.

Op televisie liet Cross dit jaar wisselvallige vorm zien. Hij haalde de kwartfinale van de UK Open, maar werd in de eerste ronde uitgeschakeld op de World Series of Darts Finals, het EK en de World Grand Prix. De ongeplaatste Engelsman wil zijn positieve seizoen nu bekronen met een goed resultaat. In acht deelnames won Cross slechts één keer zijn groep, in 2018. Zeven keer eindigde hij als tweede, een voordeel waar hij dit jaar niet op kan terugvallen.

Wat kan Cross tegenhouden, gezien zijn sterke gemiddelde en goede vorm? In groep G treft hij kampioen van 2021 Jonny Clayton en de Nordic and Baltic-kwalificatiespeler Anton Ostlund. Het zijn twee spelers van een heel verschillend niveau. Clayton, de nummer vijf van de wereld, zit qua statistieken dicht bij Cross en heeft een gemiddelde van 95,54. Toch heeft hij dit jaar meer reden tot tevredenheid.

De Welshman staat tweede in de Premier League of Darts en heeft tot dusver indruk gemaakt. Anton Ostlund is daarentegen een relatief onbekende naam. Hij speelt op de Nordic and Baltic-tour en kwam in actie bij de Modus Super Series. Zijn bekendste moment was toen hij tegen de Zweed Andreas Harryson de derde pijl op de bullseye miste, waarmee een iconische negendarter uitbleef. Los daarvan liggen zijn cijfers ver onder die van Cross. Dit jaar noteerde hij een gemiddelde van 84,26. Waarschijnlijk wordt de groep dus beslist in de wedstrijd tussen Cross en Clayton. Bekroont Cross zijn comeback eindelijk met een resultaat, of zet Clayton zijn sterke vorm voort?

Als iemand Littler kan stoppen, wijzen de cijfers naar Luke Humphries. Hij komt als World Grand Prix-kampioen naar Wolverhampton, nadat hij Gerwyn Price in de finale met 6-4 versloeg. Cool Hand Luke is dit jaar op de vloer de meest constante winnaar. Hij won 41 van zijn 48 wedstrijden op Players Championship-toernooien en 16 van zijn 20 wedstrijden op de European Tour. Dat leverde hem zeven titels op. Met een gemiddelde van 99,98 en 109,49 na negen darts is Humphries de enige speler in het deelnemersveld die Littler dicht benadert. Toch vertellen zes verloren finales een ander verhaal. Drie daarvan verloor hij van The Nuke, waaronder de Masters en de Premier League, beide met één leg verschil.

Ook zijn Grand Slam-resultaten laten die tegenstelling zien. Humphries won in 2023 en werd vorig jaar tweede, nadat hij in drie opeenvolgende knock-outwedstrijden een gemiddelde boven de 104 noteerde. Tegelijkertijd werd hij drie keer in de groepsfase uitgeschakeld, waaronder in 2021, ondanks twee overwinningen uit drie wedstrijden. Groep I is de gunstigste loting van de geplaatste spelers. Joe Cullen wint minder dan vier op de tien beslissende legs en Paolo Nebrida heeft een gemiddelde van 86,36. Op papier moet dit te doen zijn, maar heeft Humphries geleerd van 2024?

Weinig spelers hadden een betere herfst dan Luke Woodhouse. Hij versloeg Littler met 2-1 op de World Grand Prix en haalde daarna de kwartfinale van het EK. Daar won hij van Dirk van Duijvenbode en Gian van Veen, voordat hij met een gemiddelde van 103,40 verloor van Ross Smith. Woodhouse heeft dit jaar bewezen dat hij op het grote podium thuishoort. Hij won 69 wedstrijden op Players Championship-toernooien, meer dan elke andere Engelse favoriet. Met titels op European Tour 8 en Players Championship 18 begint de als vijftiende geplaatste speler aan het toernooi met een gemiddelde van 95,07 en 104,33 na negen darts.

Zijn Grand Slam-verleden is kort, maar bemoedigend. Vorig jaar won hij zijn groep met drie zeges, voordat hij in de achtste finale met 10-9 verloor van Ricky Evans. Op basis van de resultaten van dit jaar oogt groep J gunstig. Woodhouse versloeg Tom Sykes drie keer en won op Players Championship 13 met 6-1 van Krzysztof Ratajski. Ratajski is echter de grootste bedreiging. De Poolse Adelaar noteert een gemiddelde van 94,53 en schakelde Littler een paar weken geleden uit op het EK. Groep J bevat dus twee spelers die de nummer één van de wereld deze herfst op televisie versloegen. Kan Woodhouse zijn sterke seizoen omzetten in een indrukwekkende reeks?

Van de Engelse geplaatste spelers heeft buiten Littler niemand een beter groepsresultaat op de Grand Slam dan James Wade. Hij eindigde in zes van zijn negen groepen bovenaan en haalde de finale in 2016 en 2020. The Machine heeft dit toernooi tot een van zijn betrouwbaarste evenementen gemaakt en zijn seizoen 2026 volgt dat patroon. Hij bereikte de finale van de UK Open, waar hij Michael van Gerwen met 10-3 en Gerwyn Price met 11-8 versloeg. In beide wedstrijden noteerde hij een gemiddelde boven de 105. Daarna verloor hij met 11-7 van Littler. Ook haalde Wade de halve finale van de World Grand Prix en de kwartfinales van de Masters, de World Matchplay en de World Series of Darts Finals.

Zijn gemiddelde van 94,90 maakt weinig indruk, maar zijn afwerking wel. Hij heeft een checkoutpercentage van 43,24%, raakt 52,49% van zijn bruikbare dubbels en wint 62,07% van zijn beslissende legs. Dat zijn de beste afwerkcijfers van de tien favorieten. Groep K lijkt op papier een van de makkelijkste lotingen. Ricky Evans noteert een gemiddelde van 90,60 en Cam Crabtree 88,80, maar de onderlinge resultaten vertellen een ander verhaal. Wade verloor dit jaar van allebei: met 6-4 van Evans op European Tour 8 en met 6-1 van Crabtree op Players Championship 4. Vorig jaar versloeg hij Evans op dit toernooi met 5-2, maar eindigde hij toch als derde in de groep. Kan hij hetzelfde lot nu voorkomen?

Het seizoen van Chris Dobey in 2026 is bijna niet te verklaren. Op de vloer was Hollywood een van de dominantste spelers ter wereld. Onder de televisielampen heeft hij daarentegen moeite om ook maar in de buurt van dat niveau te komen. Op de vloer won Hollywood 92 wedstrijden op Players Championship-toernooien, meer dan elke andere Engelse favoriet. Hij noteerde een gemiddelde van 99,04 en pakte drie titels, waaronder een 8-1-zege op Stephen Bunting in de finale van Players Championship 3.

Op televisie won hij dit jaar slechts twee wedstrijden, beide op de Masters in januari. Daarna volgden uitschakelingen in de eerste ronde van de UK Open, de World Matchplay, de World Series of Darts Finals, de World Grand Prix en het EK. Met een gemiddelde van 97,33 en 108,08 na negen darts heeft Dobey de op twee na beste scorende cijfers van de tien favorieten. Toch slaagt hij er niet in die vorm naar het podium mee te nemen. Vorig jaar bewees hij op dit toernooi dat het wel kan. Hij won zijn groep met drie zeges en een legverhouding van 15-3, voordat hij met 10-9 verloor van Michael Smith. Groep N biedt hem de kans om dat opnieuw te doen. Martin Schindler bereikte vorige maand de EK-finale, maar wint slechts 28,57% van zijn beslissende legs. WK-finalist bij de jeugd Jan Schmidt heeft een gemiddelde van 84,42, bijna dertien punten lager dan Dobey. Als Dobey deze groep niet kan winnen, wanneer lukt het dan wel op het grote podium?

Ross Smith was de afgelopen maanden op televisie wellicht de beste speler. Helaas is de Grand Slam of Darts historisch gezien juist het toernooi waarop hij niet heeft kunnen leveren. Vorige maand won hij het EK, waarbij hij Luke Woodhouse, Gerwyn Price en Martin Schindler versloeg. Enkele weken daarvoor noteerde hij een gemiddelde van 103,89 toen hij Price op de World Series of Darts Finals met 11-5 versloeg. Smudger won sinds september twee televisietoernooien, meer dan iedere andere speler in het deelnemersveld.

Tel daar zeges op European Tour-evenementen 7 en 11 en Players Championship-titels op evenementen 5 en 20 bij op, en Smith staat in 2026 al op zes titels. Hij heeft de beste cijfers van de tien favorieten in beslissende legs: 64,29%. Ook zijn 31 overwinningen op de European Tour zijn het hoogste aantal van de groep.

Alleen zijn Grand Slam-resultaten ontbreken nog. In drie deelnames won Smith nooit een groep. In 2019 verloor hij al zijn drie wedstrijden, waarna hij in 2022 en 2024 tweede werd. Met de nieuwe opzet was hij beide keren naar huis gegaan. Groep O lijkt de gunstigste loting van alle Engelse geplaatste spelers. Gabriel Clemens wint een kwart van zijn beslissende legs en Rusty-Jake Rodriguez noteert een gemiddelde van 83,61. Alle cijfers wijzen erop dat Smith dit jaar eindelijk zijn negatieve reeks doorbreekt. Zal de geschiedenis toch anders uitpakken?

Het jaar van Nathan Aspinall werd bepaald door één tegenstander. Hij verloor van Luke Littler op de World Matchplay, de World Series of Darts Finals en het EK. In Dortmund verloor hij met 10-5, ondanks een gemiddelde van 105,57. The Asp liep de nummer één van de wereld bijna overal tegen het lijf. Los van Littler kende hij een sterk seizoen. Hij won European Tour 4 met een 8-5-zege op Danny Noppert en haalde de halve finale van de World Grand Prix. Daar versloeg hij Woodhouse en Ryan Joyce allebei met 3-0, voordat hij verloor van Price.

Aspinall heeft een gemiddelde van 95,75 en wint 61,54% van zijn beslissende legs. Doordat hij zich niet plaatste voor de Players Championship Finals, is dit zijn laatste optreden op het grote podium voor het WK. Dat geeft hem extra reden om ver te komen. Ook zijn Grand Slam-resultaten spreken voor zich: in 2022 haalde hij de finale. Toch werd hij in zes deelnames drie keer in de groepsfase uitgeschakeld. Groep P wordt lastig. Karel Sedláček versloeg hem met 6-3 op Players Championship 30 en Maik Kuivenhoven vecht voor zijn tourkaart. Het goede nieuws voor Aspinall? Littler zit in de andere helft van het schema.