''Op de één of andere manier gaat het bij mij nooit zonder drama'' - Gabriel Clemens blikt terug op zijn eerste PDC-titel

Met zijn eindzege op Players Championship 24 schreef Gabriel Clemens eindelijk een bijzonder hoofdstuk in de Duitse dartsgeschiedenis. Na negen jaar op de PDC Tour veroverde 'The German Giant' zijn eerste rankingtitel. De manier waarop maakte het verhaal alleen maar mooier. In de beslissende leg van de finale tegen Luke Woodhouse produceerde de Duitser een spectaculaire 170-finish, de legendarische 'Big Fish', waarmee hij een 8-6 overwinning veiligstelde.

In de nieuwste aflevering van de podcast Darts auf die 1 keek de 42-jarige samen met Robert Marijanovic en Marcel Althaus terug op zijn historische triomf. Clemens sprak openhartig over het respect dat hij nog altijd voelt voor Michael van Gerwen, de zenuwslopende ontknoping van de finale en waarom hij ondanks alle teleurstellingen altijd is blijven geloven dat deze dag ooit zou komen.

Zoals dartsfans van hem gewend zijn, bleef Clemens ook na zijn grootste succes opvallend nuchter. Geen uitbundige vreugde, maar vooral opluchting over het feit dat het na jaren eindelijk was gelukt.

"Eigenlijk voel ik me hetzelfde als altijd", vertelde hij. "Natuurlijk is het bijzonder om na zo'n lange tijd en na zoveel verloren finales eindelijk een titel te winnen. Maar ik heb er eigenlijk altijd in geloofd dat er ooit een dag zou komen waarop alles op zijn plek zou vallen."

Ook Marijanovic volgde het toernooi met grote belangstelling. Vooral de overwinning op Michael van Gerwen in de tweede ronde bleef hem bij. "Toen ik zag dat je tegen Michael van Gerwen moest spelen, dacht ik meteen dat dat misschien wel de lastigste wedstrijd van de dag zou worden. Hem verslaan is altijd ontzettend moeilijk. Die uitstraling heeft hij gewoon. Achteraf viel me op dat het qua cijfers zelfs je minste wedstrijd van de dag was."

Clemens kon zich daar volledig in vinden. Volgens hem had de aanwezigheid van de drievoudig wereldkampioen een grote invloed op het duel. "Dat denk ik ook. Ik liep na afloop meteen naar Lukas Wenig en zei tegen hem: dit was vandaag de moeilijkste wedstrijd om te spelen. Ik weet niet precies waarom, maar je hebt gewoon ontzettend veel respect voor Michael. Die aura aan de oche is echt bijzonder."

Niet alleen de naam van zijn tegenstander maakte de partij bijzonder. Ook het verloop was volgens Clemens allesbehalve normaal.

"Het was een heel vreemde wedstrijd. Hij begon helemaal niet goed, miste vervolgens ineens een negendarter en begon daarna weer met twee 180'ers. En juist de leg waarin hij die negendarter miste, wist ik uiteindelijk nog te winnen."

Op de vraag van Marcel Althaus bevestigde Clemens dat Van Gerwen in die leg acht perfecte pijlen had gegooid. Vervolgens liet de Nederlander drie kansen op dubbel 6 onbenut, waarna Clemens de leg alsnog met een 12-darter naar zich toetrok.

Volgens Marijanovic oogde vooral de halve finale relatief eenvoudig, maar Clemens wees erop dat ook zijn kwartfinale tegen Mickey Mansell minder lastig was dan vooraf verwacht.

"Hij speelde tegen mij gewoon niet goed. Mickey Mansell is normaal gesproken een heel gevaarlijke tegenstander, maar bij hem leek de tank een beetje leeg."

Belangrijker nog was dat zijn goede gevoel niet uit de lucht kwam vallen.

"Eigenlijk voelde ik me de drie dagen daarvoor al heel goed. Ook al wist ik me opnieuw niet te plaatsen via de kwalificaties voor de European Tour, ik heb in geen enkele wedstrijd onder de 90 gemiddeld gegooid. Als je dat over meer dan tien wedstrijden in drie dagen bekijkt, is dat gewoon een prima niveau."

Marijanovic benadrukte vervolgens hoe constant Clemens gedurende het hele toernooi speelde.

"Je toernooigemiddelde lag op 95. Dat is echt sterk. Zeker als je bedenkt dat je jaargemiddelde rond de 92 ligt. Natuurlijk kun jij op een absolute topdag nog hoger gooien, maar deze keer viel alles precies op zijn plaats."

In de finale leek Clemens lange tijd op weg naar een eenvoudige overwinning. Hij bouwde een comfortabele 6-2 voorsprong op, maar zag Woodhouse vervolgens terugkomen tot 6-6.

Marijanovic kreeg het gevoel dat eerdere verloren finales door het hoofd van de Duitser spookten. "Ik had het idee dat je blik zei: alsjeblieft, niet wéér."

Clemens ontkende dat. "Nee, eigenlijk niet. Natuurlijk zitten zulke gedachten ergens op de achtergrond, maar er moesten nog twee legs gespeeld worden. Ik zei tegen mezelf: kom op, nog twee legs, er is nog steeds van alles mogelijk."

Toch gaf hij toe dat er één moment was waarop hij even baalde. "Toen Luke de 6-3 maakte, terwijl ik eigenlijk op 7-2 had kunnen komen, dacht je natuurlijk wel: dan was je bijna binnen geweest. Maar op de één of andere manier gaat het bij mij nooit zonder drama."

Dat juist een 170-finish uiteindelijk zijn eerste PDC-titel opleverde, vond Clemens daarom eigenlijk wel passend. "Het is ergens typisch dat het uiteindelijk die 170 werd."

Marijanovic was ervan overtuigd dat die finish de wedstrijd besliste. "Ik had echt het gevoel: als die bull niet valt, verlies je die finale alsnog." Clemens kon dat niet uitsluiten. "Dat zou zomaar kunnen. In het begin kwam Luke niet lekker in de wedstrijd, maar halverwege speelde hij echt sterk. Ik had hem die 118-finish zeker zien gooien."

Ook Marcel Althaus genoot zichtbaar van het slotstuk. "Volgens mij kun je je eerste rankingtitel bijna niet mooier winnen dan met een 170-finish. Er zullen niet veel spelers zijn die hun eerste PDC-titel op die manier hebben gepakt."

Volgens Althaus betekende de overwinning veel meer dan alleen een persoonlijke mijlpaal voor Clemens. "Ik denk dat je heel veel Duitse dartsfans een glimlach hebt bezorgd."

Marijanovic noemde het succes zelfs enigszins surrealistisch. "Veel mensen konden het nauwelijks geloven. Je laatste finale was alweer twee of drie jaar geleden en daarna wist eigenlijk niemand welke kant het met je op zou gaan. En dan win je ineens een rankingtoernooi, uitgerekend in een seizoen waarin de kwalificaties voor de European Tour totaal niet willen lukken. Dat is echt jouw achilleshiel dit jaar."

Clemens bleef ook daar opvallend ontspannen onder. "Het is weer hetzelfde verhaal. Ik heb nu drie keer boven de 90 gemiddeld gegooid en anderen plaatsen zich met 85. Daar kun je uiteindelijk niets aan veranderen", zei hij lachend.