"Hij gaat het record van zeven jaar als nummer één van Michael van Gerwen overtreffen" - Paul Nicholson ziet Luke Littler afstevenen op historische mijlpaal

Luke Littler lijkt hard op weg om een van de indrukwekkendste records van Michael van Gerwen uit de boeken te spelen. Voormalig majorwinnaar Paul Nicholson verwacht dat de negentienjarige Engelsman zelfs de zeven jaar durende heerschappij van Van Gerwen als nummer één ter wereld kan overtreffen. Tegelijkertijd steekt de Australiër ook de loftrompet over Wessel Nijman, die hij uitroept tot de grote revelatie van het seizoen.

Volgens de voormalig winnaar van de Players Championship Finals heeft Littler zich door zijn uitzonderlijke prestaties op de grootste toernooien in een ideale positie gemanoeuvreerd om jarenlang de mondiale ranglijst aan te voeren.

Littler nam op 17 november de koppositie op de PDC Order of Merit over van Luke Humphries en is sindsdien de nummer één van de wereld. Om het record van Van Gerwen te verbreken, zal 'The Nuke' die positie nog ruim zes jaar moeten vasthouden.

De jonge Engelsman heeft inmiddels bijna 2,95 miljoen pond aan prijzengeld verzameld op de Order of Merit en lijkt af te stevenen op een nieuwe historische mijlpaal: de eerste darter ooit die de grens van drie miljoen pond op de wereldranglijst doorbreekt.

Zijn palmares in 2026 is nu al indrukwekkend. Littler schreef het WK Darts, de World Masters, UK Open, Premier League Darts en de World Cup of Darts op zijn naam.

Daarmee resteert nog een handvol grote televisietoernooien waarop hij zijn zinnen kan zetten: de World Matchplay, World Series of Darts Finals, World Grand Prix, European Championship, Grand Slam of Darts en Players Championship Finals. Wint hij ook die titels, dan voltooit hij een ongekende clean sweep van alle televisiemajors van de PDC in één kalenderjaar.

Nicholson riep Littler in zijn column uit tot Speler van het Jaar en ziet een opvallende verschuiving in de discussie rondom de regerend wereldkampioen. "Het is moeilijk om iemand anders te kiezen. Luke Littler is bijna uitgegroeid tot een major-machine zoals Phil Taylor dat was", stelt Nicholson.

"Hij probeert niet ieder toernooi op de kalender te winnen. In plaats daarvan piekt hij op de grootste podia, verzamelt hij de belangrijkste titels en plaatst hij zichzelf in een positie waarin hij de wereldranglijst jarenlang kan domineren."

Volgens Nicholson draait het inmiddels niet meer om de vraag wat Littler al heeft gewonnen, maar om welke records hij nog allemaal kan breken. "We vergelijken spelers automatisch met Phil Taylor, omdat vrijwel alle grote records op zijn naam staan. Maar er zijn ook andere records die minstens zo bijzonder zijn."

"Michael van Gerwen stond zeven jaar onafgebroken bovenaan de wereldranglijst. Als Littler dit niveau weet vast te houden, is de kans groot dat hij ook dat record gaat overtreffen. Dat wordt opnieuw een belangrijk hoofdstuk in de discussie over waar hij uiteindelijk thuishoort tussen de beste darters die we ooit hebben gezien."

Volgens Nicholson is niet alleen Littlers talent uitzonderlijk, maar vooral ook zijn mentale instelling. "Wat ik misschien nog wel het meest bewonder, is zijn mentaliteit. Luke behandelt darts bijna alsof het een computerspel is. Elk seizoen is er weer een nieuw niveau om te voltooien. Vorig jaar won hij de UK Open en de Premier League, dus dit jaar was zijn doel om die titels opnieuw te winnen.

"Vervolgens wil hij weer een andere titel verdedigen en daarna jaagt hij op een nieuw record. Er is altijd een volgende prestatie om vrij te spelen. Juist daarom lijkt zijn motivatie nooit af te nemen. En op dit moment ligt hij bovendien nog altijd op koers om alle televisiemajors van de PDC in één kalenderjaar te winnen."

Waar Littler volgens Nicholson opnieuw de standaard zet in de dartswereld, ziet de Australiër Wessel Nijman als de grootste revelatie van het seizoen. "Als Littler de grootste naam is geweest, dan heeft Wessel Nijman de grootste sprong voorwaarts gemaakt", schrijft Nicholson.

Dat Nijman al vóór juli liefst acht rankingtitels heeft veroverd, noemt hij ronduit uitzonderlijk. Daaronder bevinden zich bovendien twee eindzeges op de European Tour.

"Sta daar eens even bij stil. Hij heeft nog zes maanden de tijd om er nog twee aan toe te voegen en de grens van tien rankingtitels in één seizoen te bereiken. Dat is een prestatie die eerder alleen Phil Taylor, Michael van Gerwen, Peter Wright en Luke Littler hebben geleverd. Dat is bijzonder indrukwekkend gezelschap."

Volgens Nicholson schuilt de kracht van de 25-jarige Nederlander niet alleen in het aantal titels dat hij heeft gewonnen, maar vooral in de omstandigheden waaronder hij die successen behaalde.

"Hij won in Göttingen. Vervolgens schreef hij ook het toernooi in Slowakije op zijn naam, onder verzengende hitte en voor duizenden toeschouwers. Daarmee laat hij zien dat hij kan presteren op grote podia, in verschillende landen en onder uiteenlopende omstandigheden."

Lange tijd bestond volgens Nicholson de vraag of Nijmans uitstekende prestaties op de vloer zich ook zouden vertalen naar de grote televisietoernooien. Die twijfels verdwijnen echter steeds verder naar de achtergrond.

"Door toernooien te winnen voor meer toeschouwers dan er in de Winter Gardens passen, mogen we verwachten dat hij deze vorm ook op de majors kan laten zien. Ik denk zelfs dat hij daar alleen maar sterker zal worden."

De enige echte test die volgens Nicholson nog wacht, zijn de grote televisietoernooien in Groot-Brittannië, waar het publiek zich vaak massaal achter de tegenstander schaart. "De enige vraag is hoe hij ermee omgaat wanneer de Britse fans onvermijdelijk zijn tegenstander gaan steunen tijdens de grote televisietoernooien."

Toch twijfelt Nicholson nauwelijks aan de kwaliteiten van de Nederlander. "Persoonlijk denk ik dat hij een uitstekende kans heeft om nog vóór het einde van dit jaar een major te winnen."

De prestaties van Nijman brengen volgens Nicholson bovendien een bredere discussie over het rankingsysteem op gang. "Wessel Nijman laat opnieuw zien wat ik al langer zeg. Hij legt bloot hoe vreemd de wereldranglijst er soms uit kan zien."

"Hier hebben we een speler die de ene titel na de andere wint, maar toch nog altijd onder spelers staat die de afgelopen twaalf maanden veel minder toernooien hebben gewonnen." Volgens Nicholson zou zo'n situatie in andere sporten ondenkbaar zijn. "Dat zie je niet in het tennis, niet in het golf en eigenlijk nergens anders. Waarom gebeurt dat dan wel in onze sport?"

Daar voegt hij wel direct een belangrijke nuance aan toe. "Dat is geen kritiek op die spelers, want de wereldranglijst is gebaseerd op prijzengeld en niet op het aantal gewonnen titels. Maar het is wel een interessante discussie die daardoor opnieuw wordt aangewakkerd."