"Hij stormde de kamer uit en begon te vloeken" - Vincent van der Voort blikt terug op chaotische tv-opnames met Van Gerwen en Van Barneveld

Vincent van der Voort heeft in zijn carrière op de meest uiteenlopende plekken gestaan, maar aan één televisieoptreden bewaart de voormalig topdarter bepaald geen warme herinneringen. Samen met Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld deed hij mee aan Marble Mania. Wat een luchtige middag vol knikkerspelletjes had moeten worden, draaide achter de schermen uit op een chaotische opnamedag.

In de podcast Darts Draait Door werd Van der Voort herinnerd aan zijn deelname aan het programma. Zijn eerste reactie liet weinig aan de verbeelding over. "De meest ongemakkelijke vier uur uit mijn leven", zo omschreef hij zijn televisieavontuur.

Van der Voort vormde tijdens de uitzending een trio met Van Gerwen en Van Barneveld. Vlak voordat de drie darters aan de beurt waren, waren de Meilandjes in de studio geweest voor opnames van hetzelfde programma. Dat leverde nog een verrassende ontmoeting op.

"Martien is gewoon een zware dartsfan", vertelde Van der Voort over Martien Meiland. "Hij begon meteen met dat stemmetje, omdat hij het leuk vond. Hij zei dat hij altijd keek. Dat had ik niet verwacht." Of Meiland daadwerkelijk zo vaak naar darts keek als hij beweerde, weet Van der Voort niet. "Dat zei hij toen. Ik weet niet of dat waar is natuurlijk, maar hij zei dat hij veel darts keek."

Daarna begon voor Van der Voort een middag die hij niet snel meer zou vergeten. Waar de opnames voor de kijker vooral om entertainment draaiden, voelde de Noord-Hollander zich vanaf het begin totaal niet op zijn gemak. "Ik heb wel echt vier uur lang gedacht: dit doe ik nooit meer. Dit moet ik nooit meer doen. Dit ga ik ook niet meer doen. Dit vind ik verschrikkelijk."

De problemen begonnen volgens Van der Voort eigenlijk al voordat er überhaupt een knikker door de baan was gerold. Van Barneveld had vooraf nadrukkelijk aangegeven dat de productie rekening moest houden met zijn kledingmaat. Toch bleek bij aankomst dat de vestjes die voor de darters klaarlagen niet goed pasten.

"Raymond had een week ervoor al een mailtje gestuurd: zorg wel dat het groot genoeg is en dat de maten van de kleding allemaal goed zijn. Je ziet ook gewoon de hele serie iedereen met een vestje aan en wij lopen met T-shirts. Want die vestjes pasten gewoon niet."

Voor Van Barneveld was daarmee meteen de toon gezet. "Raymond kreeg zijn eigen Barney-attack, omdat het te klein was. Dus die was er helemaal klaar mee. Die zat al met zijn gedachten in de auto naar huis."

De irritatie liep vervolgens steeds verder op. Terwijl Van der Voort en Van Gerwen samen in een kleedkamer zaten, kwam iemand van de organisatie binnen met een opvallend verzoek. Ze moesten proberen Van Barneveld ervan te overtuigen dat alles wel meeviel. "Die zegt: 'Als Raymond zo binnenkomt, dan moet je even zeggen dat het wel kan. Want hij flipt hem op dit moment.' Als er één iemand is aan wie je dit niet moet vragen..."

Even later verscheen Van Barneveld inderdaad in de kleedkamer. "Hij zegt: 'Jongens, even serieus. Kan dit?' Wij schieten allebei zwaar in de lach. Hij stormt die kamer uit en begon wat te vloeken. Dit programma gaat niet door."

Uiteindelijk wisten Van der Voort en Van Gerwen hun landgenoot toch zover te krijgen om mee te werken. "Uiteindelijk hadden we hem toch een beetje zover gekregen dat hij meedeed. Dat begin was echt verschrikkelijk. Hij was boos, jongen."

Eenmaal in de studio werd het voor Van der Voort niet veel comfortabeler. Vooral het enthousiasme van het publiek zorgde bij hem voor plaatsvervangende schaamte. De darters hadden immers nauwelijks invloed op wat er met de knikkers gebeurde zodra die eenmaal onderweg waren.

"Dan gaan die knikkers zo'n bak in en staat het publiek me gewoon aan te moedigen. Ik kan helemaal niks aan die pleurisknikkers doen. Die gooien ze erin en daarna is het uit mijn handen. En dan kunnen ze hun strijkijzer verdienen en staan ze mij aan te moedigen: 'Kom op!' Wat nou, kom op? Dat voelde zo ongemakkelijk."

Alsof de kledingproblemen met Van Barneveld nog niet genoeg waren, ontstond er vervolgens ook discussie over de kleuren waarin de drie darters moesten aantreden. Van der Voort kreeg te horen dat geel voor hem was gereserveerd. Daar ging hij niet mee akkoord.

"Ze zeggen tegen mij: 'Jij hebt geel.' Dat denk ik niet. Ik vind dat zo'n lelijke kleur. Ik zeg: 'Ik heb gewoon blauw.' Nee, jij hebt geel. Ik zeg: 'Dat kan best, maar dan gaat het programma niet door. Ik doe het gewoon echt niet.'"

Dat was volgens Van der Voort geen bevlieging van het moment. Vooraf had hij al duidelijk gemaakt dat hij blauw wilde dragen. Rood was voor hem eveneens geen optie. "Dan moet er een witte baan aan de zijkant staan, aan allebei de kanten. Dan heb je een Ajax-shirt", grapte hij.

Omdat Van der Voort voet bij stuk hield, moest de productie opnieuw overleggen. Uiteindelijk bood Van Gerwen de oplossing. "Toen zei Michael: 'Dan neem ik wel geel.' Dus die kwam over de brug. Anders had ik het echt niet gedaan."

Van der Voort benadrukte dat zijn voorkeur vooraf bekend was. "Van tevoren hadden we het er al over. Je krijgt zo'n e-mail: wil je meedoen, ja of nee? Wat betaalt het? Dat was niet zoveel. Ik had gezegd: ik vind alles best, maar ik wil wel gewoon blauw, want geel vind ik echt niet mooi."

Ondanks alle perikelen kwam Van der Voort uiteindelijk als winnaar uit de uitzending. Ook daarover ontstond echter nog enige verwarring. Van Barneveld won volgens hem de rondes waarin 5.000 en 10.000 euro op het spel stonden, terwijl Van der Voort de ronde van 15.000 euro won.

"Maar dan is het eigenlijk gelijkspel. Winston Gerschtanowitz zegt dat ik gewonnen heb. Ik denk: hoezo? We hebben toch allebei vijftienduizend? En hij had twee rondes gewonnen. Dus die was na afloop ook nog vertiefd dat hij niet gewonnen had."

Daar kwam verandering in toen duidelijk werd wat de winnaar vervolgens nog moest doen om de prijs te verzilveren. Volgens Van der Voort moest daarvoor een bezoek worden gebracht aan het vooraf opgegeven bedrijf, waardoor opnieuw een dag moest worden vrijgemaakt.

"Toen hoorde hij dat je met die prijs naar dat bedrijf moest dat je aangegeven had om die prijs uit te reiken. Dus dan ben je een dag kwijt. Toen vond hij het bijna niet zo erg dat hij verloren had."

Voor Van der Voort bevestigde het allemaal waarom televisieprogramma's van dit kaliber niet bepaald zijn natuurlijke habitat zijn. Hij vermoedt bovendien dat het gevoel na die chaotische middag wederzijds was. "Ik weet het zeker: die hele productie heeft erna gezegd: dit moeten we nooit meer doen. Dit zijn gewoon zware idioten."