"Ik heb de afgelopen tijd letterlijk maar tien minuten per dag geoefend" - Players Championship-titel komt als verrassing voor Ryan Searle

Na een dag waarin hij zijn tegenstanders ogenschijnlijk moeiteloos de baas bleef, stond Ryan Searle opnieuw in de schijnwerpers. De 38-jarige Engelsman pakte zijn eerste titel van het jaar op de PDC Pro Tour en zette daarmee een indrukwekkende reeks voort: al zeven jaar op rij weet hij minimaal één toernooi op dit niveau te winnen. Wat deze prestatie extra bijzonder maakt, is de nonchalante manier waarop Searle zelf zijn voorbereiding omschrijft.

Searle versloeg in de finale van het zevende Players Championship van het jaar Alan Soutar met 8-3. “Het is waarschijnlijk geen goede zaak,” gaf Searle direct na afloop eerlijk toe. “Ik heb de afgelopen tijd letterlijk maar tien minuten per dag geoefend. Als je dan hier komt en wint, is dat misschien juist niet goed, want het motiveert me niet echt om meer te gaan trainen.”

Het is een uitspraak die haaks lijkt te staan op de realiteit van topsport, waarin discipline en urenlange training vaak als sleutel tot succes worden gezien. Toch bewees Searle met zijn optreden dat pure klasse en wedstrijdritme soms minstens zo belangrijk kunnen zijn. Gedurende de hele speeldag kwam geen enkele tegenstander echt in de buurt; de meesten bleven op meerdere legs afstand.

Wat vooral opviel, was de constante lijn in Searles spel. Van de eerste partij tot en met de finale speelde hij solide en gecontroleerd. Opmerkelijk genoeg behaalde hij zijn beste gemiddelde – statistisch gezien – in zijn partij tegen Raymond van Barneveld, terwijl dat duel voor zijn gevoel juist het minst soepel verliep. “Dat was een beetje vreemd,” gaf hij toe. “Het voelde niet goed, maar de cijfers waren juist mijn beste van de dag.”

In de finale trof hij Alan Soutar, die zeker niet onderdeed qua niveau. Soutar speelde degelijk en had de wedstrijd spannender kunnen maken, ware het niet dat hij op cruciale momenten kansen op de dubbels liet liggen. “Als hij die had geraakt, was het een stuk closer geweest,” erkende Searle sportief.

Met deze titel schrijft Searle opnieuw geschiedenis in zijn eigen carrière. Zeven opeenvolgende jaren een PDC Pro Tour-toernooi winnen is een prestatie die getuigt van consistentie op hoog niveau. En hoewel hij zelf luchtig blijft onder zijn succes, beseft hij maar al te goed dat dit iets bijzonders is.

“Ja, natuurlijk ben ik daar trots op,” zei hij. “We zitten nog maar in maart, en meestal is dit wel mijn periode. Februari en maart zijn vaak goed voor mij. Hopelijk kan ik er dit jaar nog één of twee bij pakken en zo weer een stap vooruit zetten.”

Die nuchtere houding typeert Searle. Waar andere spelers hun prestaties uitgebreid analyseren of grote doelen uitspreken, blijft hij opvallend relaxed. Toch schuilt er achter die houding een speler die zich steeds nadrukkelijker in de top van het mondiale darts nestelt.

De afgelopen jaren kende Searle meerdere hoogtepunten, waaronder een finaleplaats op de Players Championship Finals en een halve finale op het wereldkampioenschap. Vooral dat laatste wordt gezien als een belangrijke mijlpaal.

Hoewel zulke prestaties vaak leiden tot een nieuwe dosis motivatie, geeft Searle toe dat dit bij hem anders werkt. “Ik weet het niet echt,” zegt hij eerlijk. “Ik heb wel wat meer aandacht gekregen, meer interviews. Dat is mooi, want zo kan ik aandacht vragen voor de Curateur Foundation, voor het zicht van mijn dochter. Dat is echt belangrijk voor me.”

Op sportief vlak voelt hij echter minder urgentie. “Qua motivatie heb ik sinds het WK niet heel veel extra gehad,” vervolgt hij. “En zoals ik al zei: ik heb eigenlijk nauwelijks getraind.”

Toch blijkt dat wedstrijdritme opdoen buiten de officiële toernooien hem goed heeft gedaan. Kort voor dit Pro Tour-evenement speelde Searle enkele demonstratiewedstrijden, onder meer tegen Gary Anderson en samen met Ross Smith. “Vrijdagavond heb ik best veel pijlen gegooid,” vertelt hij. “En zaterdag nog een demonstratie in Jersey. Dat was eigenlijk een perfecte warming-up voor vandaag.”

Opvallend genoeg zoekt hij zijn ontspanning liever buiten het dartbord. “Thuis sta ik niet echt te oefenen,” lacht hij. “Ik speel liever Call of Duty. Dat is misschien wel het probleem.”

Ondanks zijn ontspannen instelling heeft Searle wel degelijk ambities. De volgende stap in zijn carrière ligt volgens hem op de PDC European Tour. “Het volgende doel is om een Euro Tour te winnen,” stelt hij duidelijk. “Gewoon om te bewijzen dat ik ook op dat grote podium een titel kan pakken.”

Hij is vastbesloten om dit seizoen zoveel mogelijk van die toernooien te spelen. “Ik ga ze allemaal spelen,” zegt hij. “Misschien sla ik hier en daar een Players Championship over, maar de EuroTours staan op de planning.”

Met een knipoog verwijst hij naar zijn reismaatje Gary Anderson: “Ik probeer hem altijd mee te krijgen, maar vaak laat hij me alleen reizen.”

Die luchtige toon maskeert niet dat Searle realistisch is over de uitdagingen die voor hem liggen. Op de European Tour is de concurrentie moordend en beslissen details vaak het verschil. Hij herinnert zich nog goed hoe hij bij een recent toernooi werd uitgeschakeld na een beslissend moment. “Ik speelde goed, maar Danny Noppert gooide een 12-darter op 5-5,” zegt hij. “Dat soort dingen gebeuren nu eenmaal.”

Het is precies die combinatie van nuchterheid en kwaliteit die Searle tot een gevaarlijke outsider maakt op elk toernooi waaraan hij deelneemt. Hij heeft misschien niet de trainingsethiek van sommige collega’s, maar beschikt over een natuurlijk talent en een ontspannen mindset die hem ver kunnen brengen.

Of Searle zijn titel direct een vervolg kan geven, is nog onzeker. Hij liet na afloop in het midden of hij de volgende dag opnieuw in actie komt. “We zien wel wat de baas zegt,” grapte hij.