Chris Dobey heeft met zijn recente optreden opnieuw onderstreept dat hij vastberaden is om van 2026 een sleuteljaar te maken in zijn carrière. De Engelsman combineerde flair met veerkracht en liet zien dat hij niet alleen kan schitteren, maar ook kan overleven wanneer een wedstrijd kantelt.
Dobey was in een meeslepend duel in de tweede ronde van de
Winmau World Masters 2026 met 4-3 te sterk voor Damon Heta. Wat vooral opviel tijdens zijn partij was de rust die Dobey uitstraalde. Waar hij in eerdere jaren soms werd meegesleept door emoties of externe verwachtingen, oogde hij nu ontspannen, bijna nonchalant. Zelf erkent hij dat daar bewust aan is gewerkt. “Dit is wat ik dit jaar moet doen,”
legde Dobey uit. “Ik zit niet in de Premier League Darts en ook niet in de eerste World Series-toernooien. Als ik daar wil komen, moet ik mezelf laten zien op het podium. Dat betekent presteren als het telt.”
Schop onder de kont gegeven
Die boodschap heeft hij zichzelf de afgelopen maanden meer dan eens ingeprent. Dobey gaf toe dat hij zichzelf een flinke schop onder de kont heeft gegeven. Extra trainingsuren, meer focus en vooral: verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen carrière. “Ik heb het werk erin gestoken en tot nu toe betaalt dat zich uit,” zei hij tevreden.
De wedstrijd zelf kende meerdere gezichten. Dobey begon sterk, met hoge scores en overtuigend spel. Hij voelde zich goed, ging met vertrouwen het duel in en had bovendien het psychologische voordeel dat hij zijn laatste twee wedstrijden al had gewonnen. Dat gaf rust, zeker tegen een tegenstander tegen wie hij historisch gezien niet vaak wist te winnen. “Om nu drie keer op rij van hem te winnen, dat geeft me echt een enorme boost,” erkende Dobey.
Toch was het allesbehalve een eenvoudige avond. Op het moment dat Dobey de controle leek te hebben, sloeg zijn tegenstander toe met een indrukwekkende 138-finish en kantelde de wedstrijd volledig. “Dat is precies het type speler dat hij is,” analyseerde Dobey. “Hij is fantastisch en wordt nog steeds onderschat. Geef je hem één kans, dan straft hij je meteen af.”
Mentale weerbaarheid
Die fase van de wedstrijd vroeg om mentale weerbaarheid. De voorsprong verdween, het duel ging naar een beslissende set en de druk nam voelbaar toe. Volgens Dobey was dat hét moment waarop hij zichzelf toesprak. “Ik dacht: je móét hier breken, anders lig je eruit.” De sleutel bleek een schitterende 127-finish op de bullseye. Niet alleen bracht die hem de leg, maar ook het vertrouwen om door te drukken. “Ik weet niet eens waar die viering vandaan kwam,” lachte hij. “Maar het was een grote overwinning.”
Wat Dobey misschien wel het meest tevreden stemde, was zijn mentale benadering. Hij benadrukte meerdere keren dat hij zonder druk wil spelen. Dat klinkt eenvoudig, maar in een sport waar grote bedragen, rankings en verwachtingen meespelen, is dat makkelijker gezegd dan gedaan. “Het is niet makkelijk,” gaf hij toe. “Maar je moet het wel proberen. Het is een spelletje darts. Vergeet het geld, vergeet wie je tegenover je hebt. Ga het podium op met één doel: de volgende wedstrijd winnen.”
Die filosofie lijkt te werken. Dobey oogt losser dan ooit en volgens velen is dit de meest ontspannen versie die ze ooit op het podium hebben gezien. Zelf durft hij die conclusie voorzichtig te onderschrijven. “Als ik mijn darts kan spelen zoals ik weet dat ik kan, dan kan dat gevaarlijk zijn,” waarschuwde hij. Bovendien draagt het vertrouwen dat hij dit toernooi al eens eerder wist te winnen bij aan zijn geloof. “Het is een titel die ik graag terug zou willen.”
Onder de radar
Opvallend is ook Dobeys houding ten opzichte van media-aandacht en status. Waar sommige spelers hunkeren naar spotlights en erkenning, voelt Dobey zich juist prettig onder de radar. “Ik heb daar geen problemen mee,” zei hij. “Ik wil natuurlijk bovenaan staan, maar alle aandacht en mediahype doen me weinig.” Hij verwees naar een eerdere editie van dit toernooi, waarin hij steeds werd bevraagd over mogelijke Premier League-selectie. “Ik schoof dat steeds aan de kant totdat ik het toernooi had gewonnen. Onder de radar blijven is soms helemaal niet slecht.”
Dobey sprak met respect over zijn tegenstanders en collega’s. Over een speler als Heta was hij lovend. “Hij is zo constant, vooral op de vloer. Hij speelt alles, wint veel en is ontzettend moeilijk te verslaan.” Dat hij nu drie keer op rij van hem heeft gewonnen, beschouwt Dobey dan ook als een belangrijke stap in zijn ontwikkeling.
De statistieken onderstrepen zijn vorm. Gemiddeldes rond de 99, zowel in deze wedstrijd als eerder tegen spelers van naam, laten zien dat Dobey niet leunt op incidentele uitschieters. Sterker nog, hij gelooft dat hij beter speelt dan in het jaar waarin hij dit toernooi eerder won. “Toen was ik nog aan het leren,” reflecteerde hij. “Ik had geen Premier League Darts gespeeld, geen World Series of Darts, ik miste ervaring. Nu ben ik verder, completer. En er zit nog meer in.”
Geen schrik van concurrentie
Met een zwaar vervolgprogramma in het vooruitzicht – mogelijk tegen winnaars van grote toernooien en spelers uit de absolute wereldtop – blijft Dobey onverstoorbaar. “Het maakt me niet uit wie ik speel,” stelde hij nuchter. “Als ik mijn niveau haal en zij zijn ook goed, dan wordt het een gevecht. Maar als ik speel zoals ik kan, ben ik lastig te verslaan.”
Misschien wel de grootste winst voor Dobey zit in zijn vermogen om onder druk oplossingen te vinden. Zelfs wanneer een comfortabele voorsprong verdwijnt en een wedstrijd kantelt, blijft hij zoeken naar manieren om te winnen. “Dat is het moeilijkste in darts,” besloot hij. “Niet hoe goed je kunt gooien, maar hoe je een manier vindt om te winnen. Vandaag heb ik in de beslissende set iets speciaals laten zien – en dat was genoeg.”