Benito van de Pas was jarenlang één van de grootste Nederlandse talenten binnen de dartswereld. Onder de bijnaam 'Big Ben' stormde hij op jonge leeftijd de PDC binnen, bereikte hij meerdere keren de laatste zestien op het WK en groeide hij uit tot een vaste naam in de top van de sport. Maar achter de schermen verdween langzaam het plezier. Blessures, teleurstellingen en de constante druk zorgden ervoor dat Van de Pas uiteindelijk afstand nam van het professionele circuit.
Na enkele jaren buiten de spotlights is de inmiddels 33-jarige Nederlander echter weer terug aan het dartbord. Tijdens zijn deelname aan de MODUS Super Series sprak Van de Pas in de rubriek
Tungsten Talk openhartig over zijn terugkeer, zijn moeilijke periode, zijn jeugdige doorbraak en de nieuwe kijk die hij tegenwoordig op het leven en darts heeft.
"Ik dacht: ik ga mijn hobby weer oppakken"
Voor veel dartfans was het de afgelopen jaren de vraag waar Van de Pas was gebleven. De Nederlander verdween vrijwel volledig van het toneel, nadat hij jarenlang onafgebroken op het hoogste niveau had gespeeld.
"Ik was thuis", zegt hij lachend wanneer hem wordt gevraagd waar hij al die tijd is geweest. "Nee, ik denk dat ik drie of vier jaar bijna niet heb gespeeld. Aan het begin van dit jaar dacht ik: ik ga mijn hobby weer oppakken. Toen ben ik opnieuw begonnen met darten."
Het verschil met enkele jaren geleden is volgens Van de Pas vooral het gevoel waarmee hij achter het bord staat. Waar darts eerder voelde als een verplichting, heeft hij nu opnieuw plezier gevonden. "Aan het einde van mijn vorige periode vond ik het gewoon niet leuk meer. Nu vind ik het weer leuk om te trainen. Ik heb plezier en ontmoet nieuwe vrienden."
Zijn optreden bij de MODUS Super Series ziet hij vooral als een belangrijke stap richting wedstrijdritme. De resultaten zijn daarbij voorlopig minder belangrijk dan het proces. "De afgelopen dagen was ik heel nerveus. Ik speelde okΓ©, niet geweldig. Maar ik hoop dat ik de komende maanden stappen kan zetten."
Van de Pas deed enkele jaren geleden ook al eens een poging om terug te keren via de Super Series, maar die comeback kwam achteraf gezien te vroeg. Kort daarna stopte hij opnieuw. "Na die week ben ik gestopt, omdat ik het nog steeds niet leuk vond. Ik weet nog dat ik toen een blessure had en pijn in mijn arm voelde. Nu, na een aantal jaren rust, kan ik weer trainen zonder pijn. Ik heb weer plezier."
Die vrijheid betekent veel voor de voormalig PDC-topper. Toch beseft hij dat hij nog tijd nodig heeft om zijn oude niveau terug te vinden. "Soms weet ik dat ik veel beter kan spelen, maar dan denk ik: blijf doorgaan. Ik ben pas vier maanden bezig. Gewoon plezier maken. Deze week speel ik hier tegen allemaal weekwinnaars, dus ik denk: kom op, gewoon spelen."
De jonge jaren tussen grote Nederlandse namen
De liefde voor darts begon bij Van de Pas al op jonge leeftijd. Zoals bij veel darters ontstond de eerste kennismaking niet in grote zalen, maar gewoon op recreatief niveau. "Ik denk dat ik twaalf of dertien was. Ik begon op de camping met mijn vader. Toen ik veertien of vijftien was, begon ik toernooien te spelen en werd ik beter."
Vooral de lokale rankings in Den Bosch speelden een grote rol in zijn ontwikkeling. Daar stond hij als tiener al tegenover namen die later bekend zouden worden binnen de dartwereld.
"We hadden op dinsdag een ranking in Den Bosch. Daar speelden jongens als Michael van Gerwen, Toon Greebe, Gino Vos en Jelle Klaasen. Elke dinsdagavond stonden daar ongeveer honderd mensen te darten. Ik was vijftien of zestien jaar oud en versloeg ze."
Vanaf dat moment ging het snel. Van de Pas groeide uit tot een groot talent en plaatste zich al op jonge leeftijd voor Lakeside. "Toen ik achttien of negentien was, kwalificeerde ik me voor Lakeside. Daarna probeerde ik het bij de PDC. Alles ging omhoog, omhoog, omhoog. Daarna kwamen ook de mindere periodes. Ik heb nu alles meegemaakt."
Zijn eerste WK-deelname blijft een bijzonder moment in zijn carrière. Van de Pas had daarvoor al indruk gemaakt door de German Open te winnen. "Dat jaar won ik de German Open. Daarna gingen we naar Engeland en andere landen. Daarvoor speelde ik vooral in mijn eigen omgeving: België, Nederland en Duitsland. Dankzij Pierre van de Oranjebar gingen we naar veel toernooien om punten te verzamelen. Toen stond ik er ineens tussen op mijn achttiende. Dat was geweldig."
Zijn debuutwedstrijd op Lakeside maakte eveneens veel indruk. "Het was een geweldige wedstrijd. Volgens mij gooiden we allebei 97 of 98 gemiddeld. We stonden eerste en tweede op de lijst qua gemiddelden. Alan Norris haalde dat jaar de finale. Het was geweldig."
Van de Pas wist in zijn carrière drie Players Championship-toernooien te winnen.
Per ongeluk naar de PDC: "Maar je verliest niet expres"
Niet veel later volgde de overstap richting de PDC. In 2014 ging Van de Pas naar Q-School, maar opvallend genoeg was het behalen van een Tour Card aanvankelijk niet eens het hoofddoel.
"Ik weet nog dat ik eigenlijk maar één dag ging, want het was ook de week van mijn verjaardag. Die dag kwalificeerde ik me meteen. Mijn doel was eigenlijk om Development Tour te gaan spelen, maar ik pakte mijn Tour Card."
Daarna bleef hij jarenlang actief op het hoogste niveau. "Ik verloor mijn kaart nooit, tot een paar jaar geleden." Dat zijn Tour Card onverwacht kwam, betekent niet dat hij er niet alles voor gaf. "Je gaat natuurlijk niet expres verliezen. Ik deed mijn best en ik won hem."
Na een moeilijke start vond Van de Pas snel zijn draai bij de PDC. "De eerste acht of negen maanden waren niet goed. Daarna kwalificeerde ik me voor veel Euro Tours. Ik stond hoog op de ranking, speelde goed op de Euro Tour en speelde televisietoernooien. Heel snel stond ik in de top 64."
Vooral de European Tour bleek cruciaal. "Dat was heel belangrijk. Ik plaatste me vaak via de Europese qualifiers en dat gaf zoveel ervaring. Hetzelfde geldt voor de Development Tour. Ik won daar veel wedstrijden, haalde halve finales en finales. Dat gaf veel vertrouwen. Binnen twee of drie jaar stond ik volgens mij in de top 32."
Tussen 2015 en 2017 bereikte Van de Pas drie jaar op rij de laatste zestien van het PDC
WK Darts. Zijn debuut in Alexandra Palace begon met een overwinning op Paul Nicholson. "Ik weet nog dat het 3-2 werd. Het was een spannende wedstrijd. Ik was nog jong en dacht niet zoveel na. Misschien won ik daardoor."
Volgens Van de Pas is dat typerend voor jonge spelers. "Als je jong bent, denk je niet na. Je gooit gewoon en gaat van toernooi naar toernooi. Elke week speelde ik darts."
Waarom hij juist op het WK vaak goed presteerde, vindt hij lastig uit te leggen. "Ik had daar altijd een goed gevoel. Soms heb je een locatie waar je binnenkomt en denkt: vandaag wordt het een goede dag. Dat had ik ook in Barnsley met de ProTours."
In die periode hoorde Van de Pas vooral op de vloertoernooien bij de absolute top. "Vooral op de vloer speelde ik één of twee jaar heel goed. Op televisie had het misschien nog beter gekund."
Droom van tiende WK-deelname leeft
Hoewel Van de Pas tegenwoordig anders naar darts kijkt, heeft hij nog wel doelen. EΓ©n daarvan is duidelijk: opnieuw een WK spelen. "Ik ga het proberen. Ik wil plezier hebben en spelen. Ik heb tegen mezelf gezegd: ik heb negen WK's gespeeld en ik wil er tien halen. Hopelijk voordat ik veertig ben, dus ik heb nog zeven jaar."
Zijn route terug richting de top wil hij rustig aanpakken. Mogelijk volgt een nieuwe poging op Q-School. "Ik wil gewoon plezier hebben, toernooien dicht bij huis spelen en misschien ProTour of Challenge Tour. We gaan zien wat er in januari gebeurt."
De grootste verandering zit vooral in zijn mentaliteit. "De afgelopen vier maanden heb ik ups en downs gehad. Ik ben nog niet constant genoeg. Daarom ben ik hier. Ik wil veel wedstrijden spelen, beter worden en minder nerveus zijn."
Waar nederlagen vroeger zwaar binnenkwamen, kan hij ze tegenwoordig veel beter plaatsen. "Een paar jaar geleden verloor ik en zat ik boos op mijn kamer. Ik was heel down. Nu verlies ik, ga ik naar huis en ga ik naar mijn kinderen en mijn vriendin. Ik ben een ander mens geworden."
Ook zijn leven buiten darts helpt daarbij. "Ik heb werk en ik vind mijn baan leuk. Voor mij is er geen druk meer. Als je kinderen krijgt, verandert alles. Ik ben ouder en wijzer."
Terug naar Q-School: "Ik weet dat ik iedereen kan verslaan"
Mocht Van de Pas opnieuw deelnemen aan Q-School, dan verwacht hij zonder grote verwachtingen aan de start te verschijnen. Toch is het vertrouwen niet verdwenen. "Het eerste doel is om de finalefase te halen. Daarna zien we wel wat er gebeurt. Ik weet dat ik iedereen kan verslaan. Als het jouw dag of jouw week is, kun je winnen."
Misschien is het zelfs een voordeel dat veel spelers niet precies weten welk niveau ze van hem kunnen verwachten. "Misschien denken ze: ik speel tegen Big Ben, makkelijk. Hopelijk denken ze dat, en kan ik ze verrassen."
Een opvallend onderdeel van Van de Pas is altijd zijn unieke worp geweest. Zelf heeft hij daar nooit veel aandacht aan besteed. "Ik heb nooit echt over mijn worp nagedacht. Ik keek laatst video's terug van een paar jaar geleden en hij is weer veranderd. Maar dat gebeurt gewoon. Ik doe het niet expres."
Aanpassen is geen optie voor de Nederlander. "Ik weet dat ik geen mooie worp heb, maar ik heb in het verleden goede resultaten gehaald. Dus ik ga hem nooit veranderen. Ik doe mijn ding."
Inmiddels traint hij weer serieus om zijn niveau verder omhoog te krijgen. "Ik train elke dag twee tot drie uur. Hopelijk is het aan het einde van het jaar weer terug."
En opvallend genoeg speelt hij tegenwoordig met pijlen die hij jaren geleden kreeg tijdens zijn vorige deelname aan de Super Series. "Ik wisselde toen pijlen met Jimmy Quinn. Toen ik in januari opnieuw begon, had ik alleen nog die pijlen. Daar speel ik nu mee en ik vind ze fijn."
Of het sprookje van 'Big Ben' uiteindelijk een nieuw hoofdstuk krijgt, moet de toekomst uitwijzen. Maar één ding is duidelijk: Benito van de Pas heeft het plezier in darts teruggevonden.