''Ik kon mijn zoontje niet teleurstellen'' - Emotionele Dirk van Duijvenbode na stunt tegen Gary Anderson

Dirk van Duijvenbode heeft zich vrijdagavond geplaatst voor de halve finales van de World Matchplay. De Nederlander versloeg tweevoudig wereldkampioen Gary Anderson na een zenuwslopende wedstrijd met 16-13 en hield daarmee stand na een indrukwekkende comeback van de Schot. Na afloop vertelde Van Duijvenbode dat hij in de slotfase aan zijn zoontje moest denken, toen de spanning hem letterlijk op de maag sloeg.

Van Duijvenbode leek lange tijd op weg naar een overtuigende overwinning. De Nederlander bouwde een ruime voorsprong op, maar zag Anderson steeds dichterbij komen. Uiteindelijk wist hij de wedstrijd alsnog over de streep te trekken en plaatste hij zich voor een halve finale tegen Luke Littler. Met een glimlach begon Van Duijvenbode zijn persconferentie waarbij onder meer Dartsnieuws.com aanwezig was. "Hoeveel vragen zijn dat eigenlijk?"

Volgens Van Duijvenbode legde hij de basis voor de overwinning in de eerste vier sessies. Toch wees hij één moment aan waarop hij de wedstrijd eigenlijk al eerder had kunnen beslissen. "Ik begon goed en stond na de eerste pauze met 4-1 voor. Daarna speelde ik opnieuw goed, maar na die bounce-out miste ik een paar dubbels. Dat was volgens mij een cruciale pijl, want het had 8-2 kunnen zijn in plaats van 7-3. Dat is een groot verschil."

Ondanks die gemiste kans was hij tevreden over zijn spel. "Ik denk dat mijn eerste vier sessies heel goed waren. Waarschijnlijk had ik vóór de laatste pauze nog twee of drie legs extra kunnen winnen."

Daarna veranderde het duel volledig. "Op een gegeven moment werd ik echt zenuwachtig. Gary bleef maar triples gooien en ik dacht alleen maar: 'Hou alsjeblieft op. Ik ben zenuwachtig en ik wil deze wedstrijd winnen.' Dat bedoel ik natuurlijk als grap, maar hij speelde fantastisch."

Hoewel Anderson steeds dichterbij kwam, bleef Van Duijvenbode zichzelf eraan herinneren dat hij nog altijd een ruime voorsprong had. "In mijn hoofd bleef ik zeggen dat ik nog steeds ver voor stond. Ik geloofde dat ik uiteindelijk zelf wel weer een leg in twaalf of vijftien darts zou gooien."

Toch werd het met iedere gewonnen leg van Anderson moeilijker. "Hoe dichter hij kwam, hoe lastiger het werd." Juist op dat moment produceerde Van Duijvenbode enkele uitstekende scores. "Toen gooide ik 134, daarna 180 en nog een keer 134. Toen dacht ik: dit is het."

Zelfs daarna was de spanning nog niet verdwenen. "Na mijn 154 liet Gary 161 staan en ik dacht alleen maar: 'Pak deze alsjeblieft niet uit.' Toen hij miste, had ik dubbel 10 over. Dat is waarschijnlijk mijn slechtste dubbel. Ik was zó blij dat die erin ging."

De spanning voelde hij niet alleen mentaal, maar ook fysiek. "Er waren momenten waarop ik echt buikpijn had van de zenuwen." Juist toen dacht hij aan zijn zoon. "Toen moest ik aan mijn zoontje denken. Elke keer als ik wegga, zegt hij: 'Papa, ik heb buikpijn', omdat hij het niet leuk vindt dat ik van huis ben. Toen besefte ik dat ik me precies hetzelfde voelde als hij. En toen dacht ik: 'Ik kan hem niet teleurstellen.'"

Dat gaf hem uiteindelijk de kracht om de wedstrijd alsnog af te maken. "Dat was waarschijnlijk mijn beste fase van de wedstrijd. Daarna kwam ik weer sterk terug. Vervolgens begon Gary weer goed te spelen, maar uiteindelijk ben ik gewoon ontzettend blij dat ik heb gewonnen. Ik denk ook dat ik veel beter heb gespeeld dan in mijn eerdere wedstrijden."

Van Duijvenbode ontkende niet dat hij de wedstrijd uit zijn handen voelde glippen. "Natuurlijk werd het gevaarlijk. Volgens mij stond ik 14-6 of 14-7 voor. Dan ben je dom als je niet denkt dat het spannend wordt zodra je tegenstander richting de tien, elf of twaalf legs komt."

Na de laatste pauze verloor hij bovendien direct zijn eigen leg. "Ik had mijn eigen leg na de pauze moeten houden. In plaats daarvan gooide ik eerst 140 en daarna drie beurten zonder triple. Hij brak me en toen ging het publiek er ook echt achter staan."

De Winter Gardens koos massaal de kant van Anderson. "Ik denk niet dat het publiek iets tegen mij heeft, maar ze steunen Gary natuurlijk veel meer. Dat voel je. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen invloed heeft. Door die druk mis je dubbels."

Toch bleef hij zichzelf steeds aan de tussenstand herinneren. "Ik dacht steeds: zelfs als het 14-10 wordt, heb ik daarna nog maar één leg nodig. Zo bleef ik ernaar kijken en gelukkig werkte dat."

Ook de aanwezigheid van Anderson op het podium maakte indruk. "Dat heb ik eerder meegemaakt tegen spelers als Raymond van Barneveld, Michael en Gary. Maar omdat ik het kort geleden ook tegen Michael had meegemaakt, wist ik precies wat ik voelde."

Daardoor kon hij zichzelf beter onder controle houden. "Ik herkende de situatie, nam mijn tijd, zei tegen mezelf dat dit hét moment was om er goed mee om te gaan en dat is uiteindelijk gelukt."

Na afloop hadden beide spelers nog een gesprek, maar daar wilde Van Duijvenbode weinig over kwijt. "Ik weet eerlijk gezegd niet eens meer waar we het over hadden, dat moet je aan hem vragen. We hebben backstage nog even gezellig over de wedstrijd en wat andere dingen gesproken, maar dat blijft tussen ons."

Opvallend genoeg ziet Van Duijvenbode zijn succes als een verrassing. De Nederlander is namelijk al maanden op zoek naar het ideale materiaal en heeft naar eigen zeggen zijn perfecte set-up nog altijd niet gevonden. "Ik ben niet iemand die snel zegt dat hij trots op zichzelf is, maar er zijn in mijn carrière genoeg momenten geweest waarop ik heb moeten vechten."

Dat hij nu in de halve finale staat, had hij vooraf niet verwacht. "Eerlijk gezegd verrast dit resultaat me, omdat ik het hele jaar al zoek naar de juiste set-up. Al zeven maanden ben ik aan het zoeken en ik denk nog steeds niet dat ik mijn perfecte materiaal heb gevonden."

Voor de wedstrijd voerde hij daarom een gesprek met zichzelf. "Ik zei tegen mezelf: 'Stop met zeuren.'" Daar bleef het niet bij. "Ik dacht steeds: 'Mijn pijlen gaan er niet goed in.' Toen gaf ik mezelf het antwoord: 'Gooi ze dan harder.'"

Dat bleek verrassend goed te werken. "Zeuren lost niets op. Daarom besloot ik agressiever te spelen, agressievere muziek te luisteren voor de wedstrijd en mijn pijlen harder te gooien. Daardoor bleven ze veel beter in het bord zitten."

Volgens Van Duijvenbode geldt dat niet alleen in darts. "In het leven geldt hetzelfde. Als je een probleem hebt, los je het op of ga je er zo goed mogelijk mee om. Niemand anders gaat jouw problemen oplossen. Lukt het niet om alles perfect te krijgen, dan moet je er het beste van maken. Dat heb ik vanavond geprobeerd en ik denk dat ik een heel goede wedstrijd heb gespeeld."

De laatste pauze kwam voor Van Duijvenbode op een bijzonder ongelukkig moment. Hij zat volledig in zijn ritme en wilde de wedstrijd zo snel mogelijk afmaken. "Eigenlijk was die laatste pauze heel slecht voor mij. Ik zat volledig in de wedstrijd. Dan moet je ineens stoppen, naar het toilet, beneden wachten en bedenken of je nog iets wilt eten of drinken. Tegen de tijd dat je terugkomt, ben je je ritme kwijt."

Dat bleek direct na de hervatting. "Ik stond 14-6 voor en wilde de wedstrijd gewoon afmaken. In plaats daarvan kwam Gary terug en werd het ineens ontzettend moeilijk. Uiteindelijk was ik vooral heel blij dat ik had gewonnen."

Voor Van Duijvenbode draait het succes uiteindelijk niet om prijzengeld of persoonlijke erkenning, maar om zijn gezin. Vrijdagochtend sprak hij zijn kinderen nog voordat hij richting de Winter Gardens vertrok.

"Ik heb vanochtend mijn zoontje en dochtertje gebeld. Mijn zoon zei heel simpel: 'Papa moet werken.' Daarna maakten we een grapje dat we ijsjes konden kopen als papa zou winnen."

Juist die momenten geven hem extra motivatie. "Ik zou kunnen klagen dat ik zo lang van mijn gezin weg ben, maar uiteindelijk heb ik een baan waarmee ik mijn familie een mooi leven kan geven. Het geld interesseert me niet, ik wil het gewoon goed doen voor mijn gezin. Het is moeilijk om zo lang van huis te zijn. Ik zou ze graag meenemen naar toernooien, maar ze zijn daar nog te jong voor. Als de jongste een jaar of vier is, ga ik ze waarschijnlijk meenemen."