"Ik was weg. Ik was eruit. En dan zo terugkomen… dat is een onbeschrijfelijk gevoel” - Ryan Meikle staat voor het eerst in de derde ronde van het WK Darts

Ryan Meikle heeft op het WK Darts 2026 in Alexandra Palace een van de meest emotionele en betekenisvolle overwinningen uit zijn carrière geboekt. In een wedstrijd waarin hij met de rug tegen de muur stond, knokte de Engelsman zich van een 0-2 achterstand terug naar een sensationele overwinning tegen Jonny Tata. Het leverde hem niet alleen een plek in de derde ronde op – voor het eerst in zijn WK-loopbaan – maar ook een moment dat hij zichtbaar nooit meer zal vergeten.

Na afloop stond Meikle met tranen in zijn ogen voor de camera. “Ik heb eigenlijk geen woorden,” gaf hij eerlijk toe. “Ik dacht echt dat ik eruit lag. Ik dacht dat het voorbij was. En ik weet nog steeds niet hoe ik die laatste drie sets heb gewonnen. Maar ik ben zó blij dat ik na Kerstmis nog hier mag zijn.”

Na zijn overwinning in de eerste ronde had Meikle al uitgesproken dat dit WK een enorme kans was om verder te komen dan ooit tevoren op het iconische podium van 'Ally Pally'. De vraag was of die wetenschap extra druk met zich meebracht. “Misschien aan het begin wel,” gaf hij toe. “Ik weet wat ik gezegd heb, en dat gold niet alleen voor mij. Mijn tegenstander zal dit ook als een goede loting hebben gezien. Maar eerlijk is eerlijk: ik krijg waarschijnlijk nooit meer een betere kans om na Kerstmis nog in dit toernooi te zitten.”

Toch begon de wedstrijd stroef. Meikle kwam met 0-2 in sets achter en voelde zich de hele tijd wat onrustig. “Ik speelde niet slecht, maar ook niet geweldig. Ik voelde me de hele wedstrijd een beetje nerveus.” Ondanks die spanning bleef hij in de wedstrijd hangen, wetende dat één moment alles kon veranderen.

Dat moment kwam in de derde set. Meikle begon langzaam grip te krijgen op de wedstrijd en merkte dat hij zichzelf opnieuw een kans gaf. “Om van 0-2 terug te komen op dit niveau, op dit podium, dat is gigantisch,” zei hij. “Het laat zien dat ik iets heb als het echt nodig is. Dat heb ik altijd al gedacht, en nu heb ik het laten zien.”

Zijn scorend vermogen liet soms te wensen over, gaf hij eerlijk toe, maar één aspect bleef hem overeind houden: zijn finishes. “Scoren was soms lastig, maar ik weet dat ik altijd redelijk goed kan finishen. Dat heeft me erdoorheen getrokken.”

Een cruciale factor in de comeback was het publiek. Meikle kreeg ongekende steun van de tribunes, iets wat hij in zijn eerdere WK-optredens nooit eerder had meegemaakt. “Het was ongelooflijk,” zei hij zichtbaar dankbaar. “Zoiets heb ik nog nooit gehad. Toen ik 0-2 achter stond en dat lawaai begon… dat had ik nog nooit gehoord of meegemaakt.”

Die steun gaf energie, maar bracht ook extra druk met zich mee. “Natuurlijk voel je dan meer spanning, omdat je weet dat iedereen achter je staat. Maar ik was zó dankbaar voor het publiek. Ik denk echt dat zij me door de wedstrijd heen hebben gesleept.”

Na de beslissende dubbel was de emotie niet meer te houden. Meikle stond te huilen op het podium, een zeldzaam beeld van pure ontlading. “Dit laat precies zien wat het betekent,” zei hij later. “Iedereen in mijn familie zal je vertellen: ik heb niet gehuild op mijn bruiloft, niet toen mijn zoon werd geboren. En nu huil ik omdat ik hier een dartswedstrijd win. Dat zegt alles.”

Het gevoel dat overheerste, was ongeloof. “Ik was weg. Ik was eruit. En dan zo terugkomen… dat is een onbeschrijfelijk gevoel.”

Tijdens de wedstrijd zocht Meikle regelmatig oogcontact met zijn familie op de tribune. Na het winnen van de derde set maakte hij een gebaar richting hen, een moment dat kijkers niet ontging. “Ik voelde dat ik mezelf weer een kans had gegeven,” legde hij uit. “Mijn familie reist overal met me mee. Mijn vader, mijn broer – als het niet loopt, kan ik naar hen kijken.”

Die rol van zijn familie is groter dan alleen steun. “Ze zeggen tegen me: gooi sneller, gooi rustiger, verander dit, verander dat. En op de een of andere manier werkt het altijd. Het is niet alleen ik die daar staat te gooien, het is wij allemaal samen. Daarom voelt dit niet alleen als mijn overwinning, maar als een overwinning voor mijn hele familie.”

Voor Meikle verandert deze overwinning alles, ook de feestdagen. Waar Kerstmis normaal gesproken volledig in het teken stond van ontspanning, hoort daar nu voorbereiding bij. “Honderd procent,” zei hij. “Ik ga op kerstochtend trainen. Dat heb ik nog nooit gedaan.”

Zijn doel in de PDC was altijd helder. “Ik heb het tegen iedereen gezegd: ik wilde één keer na Kerstmis nog in dit toernooi zitten. Dat heb ik nu bereikt.” Het vooruitzicht om Kerstmis met zijn familie te vieren, wetende dat hij terug moet keren naar 'Ally Pally', maakt het extra bijzonder. “Ik denk dat dit mijn mooiste Kerstmis ooit wordt.”

Ondanks de euforie blijft Meikle realistisch over zijn aanpak richting de derde ronde. “Ik ga doen wat ik altijd doe: een beetje rusten, een beetje trainen. Het is het grootste toernooi ter wereld. Het prijzengeld kan je leven veranderen, dus je moet het serieus nemen.”

Tegelijk beseft hij hoe uniek deze kans is. “Ik ga Kerstmis vieren, even genieten, en me dan klaarmaken om terug te komen. Wat er nu ook gebeurt, dit pakt niemand me meer af.”