Luke Littler topfavoriet voor de World Matchplay? Deze vijf Engelse spelers willen daar een stokje voor steken, onder wie Luke Humphries, Ross Smith en Stephen Bunting

Luke Littler wordt door velen gezien als de grote favoriet voor de World Matchplay. In het eerste deel van onze analyse werd al vooruitgeblikt op de eerste vijf Engelse spelers om in de gaten te houden tijdens de editie van dit jaar.

Aan de andere kant van het speelschema staat echter voormalig winnaar Luke Humphries, die volgens veel kenners en analisten één van de belangrijkste kanshebbers op de titel is. Humphries heeft de afgelopen periode meer wedstrijden op de tour gespeeld dan Littler. Hoewel 'The Nuke' dit seizoen op de ranking-majors vrijwel alles heeft gewonnen, is de vraag of iemand hem deze keer van de titel kan houden.

In dit tweede deel van onze voorbeschouwing richten we de schijnwerpers ook op Luke Woodhouse, Stephen Bunting, Ross Smith en Andrew Gilding. Vooral Woodhouse en Smith verkeren de laatste tijd in uitstekende vorm op de Pro Tour. Op basis van hun prestaties behoren ze tot de best presterende spelers van het circuit en worden ze eigenlijk alleen overtroffen door Wessel Nijman en Kevin Doets.

Maar zijn zij in staat om Littler echt uit te dagen? En maken de voorspellingen rondom Humphries inderdaad kans om uit te komen? Hieronder analyseren we de kansen van alle vijf de spelers uitgebreid.

Hoewel Luke Humphries in 2026 nog geen rankingmajor op televisie heeft gewonnen, zal hij de World Matchplay ongetwijfeld zien als dé kans om daar verandering in te brengen. De Engelsman schreef het toernooi in 2024 al op zijn naam en weet dus wat ervoor nodig is om de Phil Taylor Trophy te veroveren. De vraag is vooral of hij dat succes twee jaar later kan herhalen. Daarbij verdedigt Humphries dit jaar flink wat prijzengeld. Na zijn verrassende nederlaag in de eerste ronde tegen Gian van Veen tijdens de vorige editie is de druk in Blackpool alleen maar verder toegenomen. Na een periode waarin hij zelfs dreigde de play-offs van de Premier League Darts mis te lopen, verkeert Humphries de laatste drie maanden echter weer in uitstekende vorm. Hij bereikte de finales van zowel de Premier League als de US Darts Masters en reist daardoor met veel vertrouwen af naar de Winter Gardens.

Ook de cijfers zijn veelbelovend. Humphries noteerde de afgelopen drie maanden een gemiddelde van 101,83. Zijn gemiddelde over de eerste negen pijlen steeg bovendien van 108,78 in 2025 naar 112 in 2026. Ook op de dubbels laat 'Cool Hand Luke' verbetering zien, met 51,72 procent op de functionele dubbels en een algemeen finishpercentage van 42,25 procent. Daarmee beschikt hij over alle ingrediënten om opnieuw een serieuze gooi naar de titel te doen. Als nummer twee van de plaatsingslijst lijkt een eventuele ontmoeting met Luke Littler pas in de finale mogelijk. De vraag is dan of Humphries op basis van de cijfers een streepje voor heeft.

Tijdens de US Darts Masters in New York versloeg Humphries Littler met 8-7 in een beslissende laatste leg, waarbij hij een gemiddelde van 104,05 noteerde. Eerder dit jaar was hij ook in Birmingham met 6-3 te sterk voor zijn landgenoot dankzij een gemiddelde van 110,98. Inmiddels hebben de twee ook nog samen Engeland vertegenwoordigd tijdens de World Cup of Darts, maar in Blackpool verandert die samenwerking weer in een onderlinge rivaliteit. Humphries beschikt bovendien over meer ervaring in wedstrijden over een langere afstand. Daarbij zouden vooral de dubbels een doorslaggevende rol kunnen spelen. Zijn percentage op matchdarts bedraagt over de afgelopen periode 57,45 procent, terwijl dat van Littler is teruggelopen naar 40,82 procent. Mocht een eventuele finale opnieuw uitdraaien op een beslissende laatste leg, dan lijken de statistieken in het voordeel van Humphries te spreken, net zoals eerder in New York.

Humphries kende een teleurstellend optreden tijdens het WK Darts 2026 in Alexandra Palace. Na zijn wereldtitel in 2024 heeft hij daar niet meer zijn beste niveau gehaald. De kwartfinalenederlaag met 5-1 tegen de latere finalist Gian van Veen oogde op papier pijnlijk, al laat zijn gemiddelde van 101,12 zien dat Humphries over een langere periode nog altijd uitstekend presteert. Buiten de teleurstelling op het WK kende de Engelsman namelijk opnieuw een sterk seizoen. Zo won hij een Euro Tour-toernooi in België, waar hij onderweg naar de titel een indrukwekkend gemiddelde van 105,96 noteerde. Ook schreef hij Players Championship 4 en Players Championship 17 op zijn naam, waarbij hij meerdere wedstrijden met een gemiddelde boven de 100 afwerkte. Zijn spel lijkt momenteel dan ook sterker dan ooit. De grootste uitdaging ligt vooral op mentaal vlak: het podium opstappen en de teleurstelling van vorig jaar achter zich laten.

Als titelverdediger werd de darter uit Newbury vorig jaar in de eerste ronde met 10-8 uitgeschakeld door een uitstekend spelende Gian van Veen. Daardoor stapt Humphries dit jaar het podium op zonder dat hij in bijna twee jaar een wedstrijd op de World Matchplay heeft gewonnen. Geen enkele statistiek kan voorspellen hoeveel druk Humphries zal voelen als hij opnieuw moeizaam aan het toernooi begint. Bovendien kent hij in Blackpool al vaker teleurstellingen. Zo verloor hij in 2022 eveneens direct zijn openingswedstrijd, toen tegen Nathan Aspinall. De editie van 2024 blijft daarom des te bijzonder: vijf wedstrijden, vijf overwinningen en vijf gemiddelden boven de 100. Daarmee schaarde hij zich naast Phil Taylor. Toch bepaalde de vroege uitschakeling van vorig jaar het verhaal rond Humphries meer dan zijn indrukwekkende titelrun een jaar eerder.

De eindzege van 2024 kwam bovendien niet voort uit eenvoudige wedstrijden, maar uit een constant hoog niveau. Zijn toernooigemiddelde van 102,78 onderstreepte dat. Als Humphries in Blackpool opnieuw een dergelijk niveau haalt, een gemiddelde dat slechts ongeveer één punt lager ligt dan zijn gemiddelde over de afgelopen drie maanden, behoort de titel opnieuw tot de mogelijkheden.

In de eerste ronde wacht echter direct een lastige tegenstander in Cameron Menzies. Na het incident tijdens het WK Darts 2026 heeft de Schot iets recht te zetten tegenover het grote televisiepubliek. Daarnaast verkeert hij in goede vorm. Menzies won onlangs Players Championship 23 en zag zijn gemiddelde in een periode van zes maanden stijgen van 90,22 naar 93,31. Toch wijzen de statistieken in het voordeel van Humphries. Menzies bewaart bovendien slechte herinneringen aan zijn debuut op de World Matchplay, waar hij slechts twee legs wist te winnen en ook nog eens 178 punten 'bustte'. Alles bij elkaar heeft Humphries, gezien zijn vorm, zijn titels dit seizoen en het prijzengeld dat hij verdedigt, alle ingrediënten in handen om in 2026 opnieuw de World Matchplay op zijn naam te schrijven.

Stephen Bunting sloot de Premier League Darts op een positieve manier af. De Engelsman won in totaal twee speelavonden en eindigde als vijfde in het eindklassement. De grote vraag is nu of hij die vorm ook kan meenemen naar de World Matchplay. Op basis van de statistieken lijkt dat zeker mogelijk. Bunting wint momenteel 58,7 procent van zijn wedstrijden en noteert een gemiddelde van 96,13. Wil hij in Blackpool echt meedoen om de prijzen, dan zal hij echter nog een stap extra moeten zetten. De terugval die hij aan het begin van het jaar kende, heeft hem immers geen goed gedaan.

Op mentaal vlak geldt Bunting al jaren als een voorbeeld voor veel spelers. Dat blijkt ook uit de cijfers. Zijn percentage op matchdarts van 78,26 procent is momenteel het hoogste ter wereld. Ook zijn gemiddelde over de eerste negen pijlen van 106,13 laat zien dat hij over alle wapens beschikt om succesvol te zijn in wedstrijden over langere afstanden. Toch schetst het begin van 2026 een minder rooskleurig beeld. Zijn gemiddelden zakten regelmatig onder de 95, terwijl zijn finishpercentage terugliep naar 36,15 procent. Daarmee bevindt zijn spel zich in een wisselvallige fase. De geleidelijke verbetering van zijn statistieken wijst weliswaar op een weg terug, maar de vraag blijft welke versie van Bunting straks in Blackpool op het podium verschijnt. Niels Zonneveld, zijn tegenstander in de eerste ronde, zal hopen dat het de Bunting van februari is.

2025 was financieel gezien het beste jaar uit de carrière van de Engelsman. Hij won toen twee Euro Tour-toernooien en twee Players Championship-titels. In 2026 wacht hij echter nog altijd op zijn eerste titel. Vorig jaar arriveerde Bunting juist met twee toernooizeges op zak in Blackpool. Ook in finales was zijn wisselvalligheid zichtbaar. Zo verloor hij de finale van Players Championship 3 met 8-1 van Chris Dobey, waarbij hij slechts een gemiddelde van 84,92 noteerde. Een vergelijkbaar gemiddelde van 84 volgde later tegen Niko Springer tijdens Players Championship 16. Daarmee lijkt de Bunting van 2026 vooralsnog niet het constante topniveau te halen dat hij in 2025 liet zien.

Toch zijn er ook positieve aanknopingspunten. Zijn uitnodigingen voor de World Series of Darts en zijn sterkere Premier League-campagne ten opzichte van vorig jaar hebben zijn vertrouwen zichtbaar goed gedaan. Daardoor kan de darter uit Liverpool zijn mindere resultaten op de Pro Tour mogelijk naast zich neerleggen en met een frisse blik aan de World Matchplay beginnen.

De samenwerking tussen Stephen Bunting en de World Matchplay lijkt er één die langzaam op een breuk afstevent. Hoewel hij in 2025 de kwartfinales bereikte, kwam hij in de acht voorgaande edities nooit verder dan de tweede ronde. Daar komt bij dat Bunting kansen heeft laten liggen om echt zijn stempel op het toernooi te drukken. Zo werd hij in 2022 uitgeschakeld door Krzysztof Ratajski en verloor hij vorig jaar in de kwartfinales van Jonny Clayton. In dat duel wist de Engelsman slechts zeven legs te winnen en noteerde hij een gemiddelde van 94,97. Toch is er ook een andere kant van het verhaal. Sinds zijn uitschakeling in de eerste ronde in 2015 heeft Bunting wel degelijk stappen gezet. Tien jaar later bereikte hij immers de kwartfinales. Zijn ontwikkeling op de World Matchplay is daarmee duidelijk zichtbaar.

Ook de uitslagen laten zien dat de verschillen vaak klein waren. In 2021 en 2022 bedroeg het verschil in beide wedstrijden samen slechts drie legs. In 2023 verloor hij in de tweede ronde bovendien nipt met 11-9 van Michael Smith. Bunting speelde dus lang niet altijd slecht, maar had regelmatig ook simpelweg pech. Met iets meer geluk en het groeiende vertrouwen dat hij de laatste tijd uitstraalt, zouden dergelijke wedstrijden in 2026 zomaar zijn kant op kunnen vallen.

Op papier lijkt Niels Zonneveld een gunstige loting voor de voormalig Masters-kampioen. Met een verschil van 27 plaatsen op de wereldranglijst zou Bunting de verleiding kunnen voelen om zijn tegenstander te onderschatten. Toch heeft Zonneveld zich in 2026 nadrukkelijk laten gelden. De Nederlander beleeft zijn doorbraakseizoen, al is zijn vorm na een sterke start van het jaar de laatste tijd wat teruggelopen. Met een gemiddelde van 94,48 en een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 104,79 hoeft niemand te twijfelen aan zijn scorend vermogen.

Zijn grootste probleem ligt echter op de dubbels. Zonneveld noteert in 2026 een finishpercentage van 35,97 procent, tegenover 39,41 procent voor Bunting. Juist dat verschil op de finishes kan in deze wedstrijd de doorslag geven. Voor Bunting zou deze openingswedstrijd daardoor weleens als een déjà vu kunnen aanvoelen. Zonneveld beschikt over voldoende scorend vermogen en heeft een sterk seizoen achter de rug, waardoor een spannende partij voor de hand ligt. Toch geven de ervaring van Bunting op het grote podium en het feit dat Zonneveld zijn debuut maakt op de World Matchplay de Engelsman voldoende redenen om met vertrouwen aan het duel te beginnen.

Ross Smith is misschien wel de meest onderschatte speler van 2026. De huidige nummer 15 van de wereld heeft niet alleen indrukwekkende statistieken overlegd, maar wist ook drie titels te winnen en bereikte daarnaast talloze keren de eindfase van toernooien. Toch wordt zijn naam nauwelijks genoemd als mogelijke kandidaat voor een plek in de Premier League Darts van volgend jaar. Een sterk optreden op de World Matchplay zou daar zomaar verandering in kunnen brengen. Smith werd onlangs bovendien voor het eerst geselecteerd voor de World Series of Darts, waar hij in Australië en Nieuw-Zeeland in actie zal komen. Mogelijk heeft die uitverkiezing ervoor gezorgd dat de Engelsman zich inmiddels definitief tussen de absolute wereldtop rekent.

Hoewel de winnaar van het EK Darts 2022 al geruime tijd tegen de top zestien en soms zelfs de top tien van de wereldranglijst aanschurkt, werd hij lange tijd niet als een echte topspeler gezien. Inmiddels lijkt dat beeld te veranderen. Zijn selectie voor de World Series onderstreept dat, terwijl ook zijn statistieken verklaren waarom de PDC voor Smith heeft gekozen. De Engelsman won de afgelopen periode 67 procent van zijn wedstrijden en noteerde een gemiddelde van 96,39. Daarmee speelt 'Smudger' misschien wel het beste darts uit zijn carrière.

Ook op de dubbels zit zijn vorm weer duidelijk in de lift. Zijn finishpercentage steeg van 39,48 procent eerder in 2026 naar 42,25 procent. Smith lijkt daarmee precies op het juiste moment zijn topvorm te bereiken. Daarnaast behoort hij momenteel ook op dubbel 10 tot de absolute top van het circuit. Op die dubbel, die niet eens zijn favoriete finish is, noteert hij een raakpercentage van 54,55 procent, goed voor een plek bij de beste tien procent van alle Tour Card-houders. Dat onderstreept dat Smith momenteel op vrijwel alle onderdelen van zijn spel uitstekend presteert.

De sterke statistieken van Ross Smith worden ondersteund door zijn resultaten. De Engelsman veroverde dit seizoen drie titels en bereikte daarnaast nog eens drie halve finales. Met zijn eerste Euro Tour-titel in Riesa sloeg hij bovendien een nieuwe weg in, waarna hij bezig is aan de beste seizoensstart uit zijn carrière.

Ook de recente resultaten stemmen positief. In de afgelopen twee maanden bereikte Smith de halve finales van Players Championship 19 en Players Championship 22, terwijl hij vorige maand ook de laatste vier haalde op Euro Tour 9. Zijn vorm lijkt daarmee precies op tijd te pieken voor de World Matchplay.

Hoewel Smith niet wekelijks de allerhoogste gemiddelden noteert, zegt dat niet alles. Ook de kwaliteit van de tegenstanders speelt een belangrijke rol. Zo versloeg hij in Riesa Michael van Gerwen en bereikte hij op Euro Tour 5 de finale door onder anderen Nathan Aspinall te verslaan. In de eindstrijd verloor hij vervolgens met een verdienstelijke 8-6 van Gerwyn Price.

Smith behoort dit seizoen tot de meest constante spelers op de Pro Tour. Hij staat momenteel tweede op zowel de Pro Tour Order of Merit als de European Tour Order of Merit, een beloning voor zijn uitstekende prestaties.

Daarnaast liet hij ook zien over een bijzonder hoog plafond te beschikken. Tijdens Players Championship 5 noteerde hij een gemiddelde van 104,24, terwijl hij in de winnende finale van Players Championship 20 tegen William O'Connor zelfs een gemiddelde van 107,01 produceerde. Alles wijst erop dat de World Matchplay op het juiste moment komt voor Smith om opnieuw een stap vooruit te zetten.

Toch heeft de World Matchplay Smith tot dusver nog niet veel geluk gebracht. In vijf eerdere deelnames bereikte hij slechts één keer de kwartfinales en werd hij drie keer direct in de eerste ronde uitgeschakeld. Zijn balans in Blackpool staat daardoor op twee overwinningen en vier nederlagen.

Zijn beste prestatie dateert van 2024, toen hij de kwartfinales haalde. Onderweg noteerde hij drie gemiddelden boven de 98, versloeg hij Josh Rock en Gerwyn Price, maar werd hij uiteindelijk met 16-10 uitgeschakeld door de latere halvefinalist James Wade.

Op het podium van de Winter Gardens wist Smith bovendien nog nooit een gemiddelde boven de 100 te gooien. Dat is een statistiek die hij dit jaar graag zal willen verbeteren. Opvallend is bovendien dat de vorm waarmee hij destijds naar Blackpool afreisde vergelijkbaar was met zijn huidige niveau. Sterker nog, veel van de ingrediënten die 2024 succesvol maakten, lijken in 2026 zelfs nog sterker aanwezig.

Dat staat in schril contrast met vorig jaar, toen Smith zonder titel en met wisselende resultaten aan de World Matchplay begon en direct in de eerste ronde verloor van Chris Dobey. De vraag is dan ook of 2026 eindelijk het jaar van 'Smudger' kan worden.

Opvallend genoeg wijzen de wedkantoren niet naar Smith als favoriet voor zijn openingswedstrijd. Die rol is weggelegd voor Kevin Doets, die bezig is aan een uitstekend seizoen en in Blackpool zijn debuut maakt.

De Nederlander noteerde de afgelopen drie maanden een gemiddelde van 96,72 en behoort samen met een nieuwe generatie talenten tot de smaakmakers van het circuit. Zijn gemiddelde over de eerste negen pijlen (105,68) ligt bovendien vrijwel gelijk aan dat van Smith. Daardoor geldt deze ontmoeting als één van de aantrekkelijkste affiches van de eerste ronde.

Statistisch ontlopen beide spelers elkaar nauwelijks. Toch heeft Doets op televisie nog relatief weinig grote resultaten geboekt. Zijn beste prestatie op een televisietoernooi is vooralsnog een plaats bij de laatste zestien van het WK Darts. De vraag is dan ook of hij zijn uitstekende vorm op de vloer ook onder de schijnwerpers van de Winter Gardens kan laten zien.

Daar staat tegenover dat Doets dit seizoen al Players Championship 13 won en tijdens de European Darts Trophy een indrukwekkend gemiddelde van 117,12 liet noteren. Smith weet dus dat hem een bijzonder lastige klus wacht.

Doets begint bovendien als debutant aan de World Matchplay en wordt door de bookmakers op 33/1 geschat voor de eindzege. Die verwachtingen zouden extra druk met zich mee kunnen brengen. De statistieken laten zien dat de Nederlander in beslissende legs de afgelopen drie maanden gemiddeld 79,73 gooide, wat erop wijst dat spanning soms een rol speelt.

Juist daar zal Smith op hopen wanneer beide spelers elkaar treffen in één van de meest aantrekkelijke wedstrijden van de eerste ronde.

Luke Woodhouse is bezig aan het beste jaar uit zijn carrière. De Engelsman verdiende in 2026 al 221.000 pond aan prijzengeld en heeft daarmee zijn vorige record uit 2025 van 203.750 pond al na zeven maanden overtroffen. Tijdens de World Matchplay krijgt Woodhouse de kans om dat bedrag verder op te schroeven en mogelijk ook op een rankingmajor definitief door te breken.

Zijn cijfers van de afgelopen drie maanden laten zien dat hij in uitstekende vorm verkeert. Woodhouse noteerde een gemiddelde van 95,83 en een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 104,80. Dat zijn duidelijke verbeteringen ten opzichte van eerder in zijn carrière en cijfers waarmee hij op het podium met vrijwel iedere tegenstander kan wedijveren.

De overwinning op Players Championship 18 en de finaleplaatsen op Players Championship 13 en Players Championship 24 onderstrepen dat. Net als Ross Smith lijkt Woodhouse op precies het juiste moment zijn topvorm te hebben gevonden. Toch eindigden zijn twee eerdere deelnames aan de World Matchplay in een teleurstelling.

In 2024 verloor hij met een gemiddelde van 92,28 van een geblesseerde Nathan Aspinall, waardoor hij een uitstekende kans op een overwinning liet liggen. Een jaar later arriveerde Woodhouse met een matige vorm in Blackpool en ging hij kansloos met 10-5 onderuit tegen de kampioen van 2018, Gary Anderson.

Daardoor begint hij de editie van 2026 nog altijd zonder overwinning op de World Matchplay. Toch is de Woodhouse van nu niet meer dezelfde speler als toen. Zijn gemiddelden liggen hoger, hij verkeert in titelwinnende vorm en wist inmiddels ook zijn eerste Euro Tour-titel te veroveren in Kiel.

In de openingsronde treft Woodhouse Josh Rock, die in 2026 eveneens een Euro Tour-toernooi op zijn naam schreef. De Noord-Ier won de Austrian Darts Open en veroverde daarmee de eerste 'groene jas' uit zijn carrière.

Na een teleurstellende Premier League is de opleving van Rock echter vooralsnog beperkt gebleven. Waar hij rond deze periode vorig jaar nog een gemiddelde van 98,88 noteerde, ligt dat in 2026 met 94,34 ruim vier punten lager. Ook zijn finishpercentage is teruggelopen naar 36,08 procent, waardoor hij statistisch gezien dicht bij Woodhouse in de buurt komt.

Bovendien behoort Rock op dit moment op geen enkele dubbel tot de beste vijftig procent van de Tour Card-houders. Daardoor lijkt het lastig om zijn sterke World Matchplay-optreden van vorig jaar te evenaren.

Kijkend naar de cijfers zijn beide spelers bijzonder aan elkaar gewaagd. Het gemiddelde over de eerste negen pijlen bedraagt 104,80 voor Woodhouse en 104,95 voor Rock. Alles wijst er dan ook op dat dit een wedstrijd wordt waarin de vorm van de dag de doorslag zal geven.

De plaatsingslijst wijst Rock als favoriet aan, maar de statistieken van 2026 spreken juist in het voordeel van Woodhouse. Waar Rock momenteel moeite heeft op de dubbels, lijkt bij Woodhouse vooral het vertrouwen soms nog een rol te spelen.

Welke versie van beide spelers uiteindelijk in Blackpool aan de oche verschijnt, zal bepalen wie zich plaatst voor de tweede ronde. Eén ding lijkt echter zeker: ook dit duel heeft alles in zich om uit te groeien tot één van de meest aantrekkelijke wedstrijden van de openingsronde.

Andrew Gilding beleeft een uitstekend seizoen. De Engelsman zette een nieuwe stap in zijn carrière door zijn eerste Players Championship-titel te veroveren. In de finale was hij met 8-3 te sterk voor Jonny Clayton, nadat hij eerder op de dag tegen Joe Cullen een indrukwekkend gemiddelde van 118,66 had gegooid. Dat was niet zomaar een hoog niveau; op die dag speelde Gilding misschien wel het beste darts ter wereld.

Met ruim 154.000 pond aan prijzengeld in 2026 ligt hij bovendien op koers om zijn recordjaar uit 2023, waarin hij de UK Open won en 263.500 pond verdiende, te evenaren.

Naast zijn titel bereikte Gilding dit seizoen ook de finales van Players Championship 6 en Players Championship 18. Ook de statistieken geven aanleiding tot optimisme. De Engelsman begint aan de World Matchplay met zijn beste gemiddelden in anderhalf jaar. Over de afgelopen periode noteerde hij een gemiddelde van 94,21 en een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 103,15, cijfers die vergelijkbaar zijn met die van veel ongeplaatste spelers in Blackpool.

Daar staat tegenover dat hij de laatste twee jaar telkens de kwartfinales van de World Matchplay bereikte. Gilding weet dus wat er nodig is om ver te komen op het podium in de Winter Gardens. Met zijn ervaring en bewezen vermogen om grote wedstrijden te winnen, hoeft hij dit keer slechts één wedstrijd extra te winnen om opnieuw geschiedenis te schrijven.

Toch kent zijn seizoen ook mindere momenten. Zo noteerde hij in de halve finales van Players Championship 9 tegen Chris Dobey slechts een gemiddelde van 84,82. Ook verloor hij de finale van Players Championship 6 met 8-1 van Gerwyn Price. Dat laat zien dat sterke toernooien soms worden afgewisseld met teleurstellende prestaties op beslissende momenten. Juist dat kan hij zich in Blackpool niet veroorloven. Tegen Michael van Gerwen telt iedere leg.

Kijkend naar de statistieken zou Michael van Gerwen de duidelijke favoriet moeten zijn. Toch heeft deze ontmoeting alles in zich om voor een verrassing te zorgen.

Van Gerwen reist af naar Blackpool met een gemiddelde van 96,89 en een gemiddelde over de eerste negen pijlen van 105,87. Daarmee verkeert de Nederlander niet in een betere vorm dan rond dezelfde periode vorig jaar. Bovendien miste hij de play-offs van de Premier League Darts en verdedigt hij het prijzengeld van zijn finaleplaats op de World Matchplay. Dat betekent dat hij iedere wedstrijd en iedere pond hard nodig heeft.

Gilding bewees bovendien onlangs al dat Van Gerwen niet onverslaanbaar is. Tijdens een Euro Tour-toernooi in juni versloeg hij de Nederlander met 6-4. Zes weken later zal 'Goldfinger' hopen dat hij dat kunststukje opnieuw kan herhalen.

Dat het mogelijk is, heeft hij inmiddels bewezen. Toch blijft Van Gerwen op papier de meest waarschijnlijke winnaar van deze eerste ronde. Aan Gilding de taak om in Blackpool te laten zien waarom die verwachting misschien niet helemaal terecht is.